Participation of the parties in works related to the boundaries affects the determination of boundaries according to the owners' consistent indications, or allows for an appropriate reaction when determining the boundary points of the previously fixed boundaries, i.e. referring the case to court in the event of a dispute regarding the location of boundary marks. It is important that the owners of neighboring parcels know their boundaries before any investment activities. The lack of this knowledge combined with the lack of legal security regarding boundaries in the event of conflicts between owners of neighboring parcels may result in, in addition to sending the case to court, serious consequences, e.g. demolition of a fence built in the wrong place, demolition of a house built too close to the boundary. The legal solutions discussed here concern the Polish cadastre, but the issue itself can be said to go beyond the local scale as it potentially concerns the problem of properly determining the scope of ownership rights (boundaries) to parcels in other countries. The article discusses and analyzes the documentation prepared by licensed surveyors in the context of the validity of applicable boundary procedures in Poland regarding the participation of the parties in these activities. Analyzes have proven that focusing these procedures on correctly notifying the parties about given boundary activities is not the right approach. Such solutions only bring results in terms of correctly notifying the parties about the activities and do not lead to their actual participation in them.
Olcza jest największą dzielnicą Zakopanego, usytuowaną we wschodniej części miasta. Do końca XVII wieku Olcza rozwijała się jako wieś odrębna od wsi Zakopane, ale już od XVIII wieku pod względem administracyjnym obydwie wsie były łączone. Autorzy artykułu w oparciu o dostępne archiwalne materiały katastralne opisali użytkowanie gruntów, sieć komunikacyjną oraz rozmieszczenie osadnictwa. Wykorzystując powszechnie stosowaną w geografii historycznej metodę retrogresji ustalili: - granice i obszar dawnej wsi Olcza, - położenie, granice, powierzchnie pierwotnych jednostek podziału obszarowego, - powiązanie pierwotnych jednostek podziału obszarowego z bazową jednostką powierzchniową zastosowaną w momencie osadzania wsi. Dokonana przez autorów analiza wskazuje na uporządkowany charakter najdawniejszego osadnictwa Olczy. Pierwotne jednostki podziału obszarowego wsi zaprojektowane zostały i wytyczone w oparciu o określoną bazową jednostkę powierzchniową. Zaprzecza to występującym w literaturze poglądom o spontanicznym charakterze pierwotnego osadnictwa u podnóża Tatr. Zaprezentowane w artykule przykłady mogą być inspiracją do dalszych opracowań i pogłębionych analiz. Jednocześnie przeprowadzone prace unaoczniają możliwości zwiększenia efektywności badań historycznych poprzez wykorzystanie nowoczesnych technik kartograficznych i narzędzi GIS.
EN
Olcza is the largest district of Zakopane located in the eastern part of the city. Until the end of the 17th century Olcza developed as a separate village from the village of Zakopane but from the 18th century both villages were administratively connected. The authors of the article, based on the available archival cadastral materials, described the use of land, the communication network and the distribution of settlements. Using the retrogression method commonly used in historical geography, they determined: - the borders and area of the former village of Olcza, - the location, boundaries, areas of the original units of area division, - linking the original units of area division with the base area unit used at the time of embedding the village. The analysis carried out by the authors indicates an orderly character of the earliest settlement of Olcza. The original units of the area division of the village were designed and marked out on the basis of a specific base area unit. This contradicts the views in the literature about the spontaneous character of the original settlement at the foot of the Tatra Mountains. The examples presented in the article may be an inspiration for further studies and in-depth analyses. At the same time, the work carried out demonstrates the possibilities of increasing the effectiveness of historical research through the use of modern cartographic techniques and GIS tools.
W artykule zastosowano Ingardena pojęcie „systemu względnie izolowanego,” aby sformułować fenomenologię architektury podkreślającą sposób, w jaki granica struktury i otwory w niej definiują „wnętrze” i „zewnętrze” i regulują przepływ między nimi. Podejście to porównane jest z myślą Norberga-Schulza. Zaletą podejścia ingardenowskiego są, m.in., zgodność z biomimetycznym wynajdowaniem formy i nowe spojrzenie w przyszłe praktyki architektoniczne, które będą coraz bardziej „posthumanizowane.”
EN
Here Ingarden’s concept of the “relatively isolated system” is used to develop a phenomenology of architecture that emphasizes the way in which a structure’s boundary and openings define an “inside” and “outside” and regulate passage between them. This approach is compared with Norberg-Schulz’s. The Ingardenian approach’s strengths include its compatibility with biomimetic form-finding and its insights for future architectural practice that is expected to become increasingly “posthumanized.”
The issue of organizational boundaries is a problem discussed from the beginning of the development of the theory of management sciences. Today, it seems that this issue should be subjected to a new conceptualization due to the growing importance of multidimensional spaces in which enterprises operate and the erosion of traditionally interpreted boundaries. At the same time, the notion of a boundary itself is an ambigous concept that derived from and rooted mainly in non-management sciences. Therefore, research on organizational boundaries requires an interdisciplinary approach. In the Polish management science environment, the discussion on border issues is clearly visible, although this is not a question that dominates the mainstream. The aim of the article is to contribute to a scientific discussion in the field of conceptualization of organizational boundaries in the context of a changing reality. The article consists of an introduction, a part devoted to the analysis of organizational boundaries in the perspective of heterogeneous spaces and a part related to presenting the problem of the emergence of “new” boundaries. The whole is concluded with a summary. The article is a review based on interdisciplinary literature research.
W pierwszym dziesięcioleciu dwudziestego pierwszego wieku do Rzeszowa przyłączono obszar o powierzchni ponad sześćdziesięciu kilometrów kwadratowych. Tereny te stanowiły okoliczne wsie, które po włączeniu w granice miasta, nie zmieniły znacząco swojej struktury przestrzennej. Proces transformacji przestrzeni o rolniczym charakterze w przestrzeń miejską wymaga odpowiedniego przygotowania planistycznego. Reprezentatywnym obszarem, który pozwala na zdiagnozowanie kluczowych problemów jest Przybyszówka, której ostatnią część włączono do granic Rzeszowa w roku 2008. Zjawiska zaobserwowane na tym obszarze występują również na pozostałych terenach przyłączonych do miasta, które przy odpowiednim planowaniu mogłyby zostać zasiedlone przez ponad sto pięćdziesiąt tysięcy mieszkańców. Przed przystąpieniem do stworzenia głównych wytycznych planistycznych dla Przybyszówki, należy przeanalizować problemy już występujące oraz te, które mogą się pojawić w przyszłości. Znaczącym zagadnieniem wydaje się być identyfikacja problemów związanych z rozbudową istniejącej infrastruktury. Dotyczy to w głównej mierze komunikacji. Niemniej istotna jest problematyka rozwoju funkcjonalno-przestrzennego, który obecnie kształtuje się w oparciu o strukturę historyczną wiejskiej zabudowy oraz rozbudowę osiedli mieszkalnych w obrębie dawnej granicy miasta. Tereny przyłączone jako kontynuacja przestrzeni miejskiej powinny charakteryzować się zabudową o proporcjach i skali charakterystycznej dla Rzeszowa, która harmonizowałaby z zabudową już istniejącą. W artykule podjęte są zagadnienia, które mogą stać się punktem wyjścia do przyszłych decyzji planistycznych.
EN
In the first decade of the twenty-first century Rzeszow was joined to an area of more than sixty square kilometers. These areas were the surrounding villages, which, when incorporated into the city limits, did not significantly change their spatial structure. The process of transforming agricultural space into urban space requires proper planning. A representative area that allows to diagnose key problems is Przybyszowka, whose last part was included in the boundaries of Rzeszow in 2008. The phenomena observed in this area are also present in other areas connected to the city, which, with proper planning, could be inhabited by over one hundred and fifty thousand inhabitants. Prior to setting up the main planning guidelines for Przybyszowka, one should analyze the problems already present and those that may occur in the future. It seems important to identify problems related to the expansion of existing infrastructure. This mainly concerns communication. Nevertheless, the issue of functional-spatial development, which is currently being built on the basis of the historical structure of rural development and the expansion of residential estates within the former city boundary, is significant. Areas connected as a continuation of urban space should be characterized by buildings with proportions and scale characteristic for Rzeszow, which would harmonize with already existing buildings. The article addresses issues that may be the starting point for future planning decisions.
Tekst opiera się na wynikach toczących się jeszcze pogłębionych badań etnograficznych. Dotyczą one gospodarstw domowych, w których co najmniej jedna osoba pracuje na zasadach telepracy. W artykule wskazujemy na wpływ telepracy na przestrzeń́ prywatną oraz na kształtowanie praktyk życia codziennego. Prezentujemy konsekwencje, jakie niesie ze sobą „powrót” pracy do domu dla samych telepracowników oraz dla członków ich rodzin. Opisujemy proces powstawania i utrzymywania granic między sferą prywatną, a sferą pracy, który – w opinii badaczy, jak i samych telepracowników – jest kluczowy dla zachowania równowagi między życiem prywatnym i zawodowym w przypadku pracy prowadzonej zdalnie z własnego domu.
EN
This article is based on partial results of ongoing in-depth ethnographic research. This research studies households in which at least one person telecommutes. In this article, we point to the impact of telework on private space and on the development of practices of everyday life. We present the consequences of a "return" of work to the home for both telecommuters and other members of their households. We describe the process of creating and maintaining boundaries between the private sphere and the sphere of work. In the opinion of both researchers and teleworkers, borders are essential to maintaining a balance between private and professional life for those working from home.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Let X be a~Banach space and Seq(X∗∗) (resp., Xℵ0) the subset of elements ψ∈X∗∗ such that there exists a~sequence (xn)n≥1⊂X such that xn→ψ in the ω∗-topology of X∗∗ (resp., there exists a~separable subspace Y⊂X such that ψ∈Y¯¯¯¯ω∗). Then: (i) if Dens(X)≥ℵ1, the property X∗∗=Xℵ0 (resp., X∗∗=Seq(X∗∗)) is ℵ1-determined, i.e., X~has this property iff Y has, for every subspace Y⊂X with Dens(Y)=ℵ1; (ii) if X∗∗=Xℵ0, (B(X∗∗),ω∗) has countable tightness; (iii) under the Martin's axiom MA(ω1) we have X∗∗=Seq(X>∗∗) iff (B(X∗),ω∗) has countable tightness and overlineco(B)=co¯¯¯¯¯ω∗(K) for every subspace Y⊂X, every ω∗-compact subset K of Y∗, and every boundary B⊂K .
8
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Purpose: Dynamic recovery is interesting as it limits the maximal deformation strength of crystalline materials. Due to its small grain size, nanocrystalline Ni reaches its maximal strength after small strains < 0.1. It is shown that dynamic recovery contributes to strain and that its kinetics differs from that of hardening strain. Design/methodology/approach: The kinetics of recovery was studied by performing a large stress reduction suppressing thermally activated glide of the hardening type. The transition to a new quasi-stationary state at reduced strain rate and stress was accelerated by incremental increases of stress. Findings: During the transition the kinetics of deformation changes from that of recovery strain to the quasi-stationary one where hardening and recovery are coupled. The results are interpreted in terms of thermally activated hardening strain (in the grains) and thermally activated recovery strain (boundary mediated) linked by internal stresses. The activation volume of the hardening strain rate determined from the small stress increments is not inconsistent with the classical theory of thermally activated dislocation glide. Research limitations/implications: It is proposed to better characterize dynamic recovery by performing small stress changes in the period of dominating recovery strain to quantify the kinetics parameters of recovery strain. Practical implications: Disturbing deformation by sudden changes of stress is recommended as a suitable means to describe the kinetics of dynamic recovery. Recovery strains should enter the modeling of plastic deformation. This holds in particular for cases where dynamic recovery is prominent, e.g. at high stresses, high temperatures, and variable stresses (cyclic deformation, stress relaxation). Originality/value: The stress change method described in this work is generally applicable in deformation testing independent of the type of testing machine, where inelastic strains are measured at the usual accuracy.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.