Przedstawiono wyniki badań otrzymywania kwasu cytrynowego z glicerolu bezwodnego oraz odpadowego metodą fermentacji z użyciem szczepów Aspergillus niger. W pierwszej kolejności przeprowadzono badania przesiewowe 19 szczepów A. niger w okresowych hodowlach wgłębnych w kolbach, w inkubatorze z wytrząsaniem. Następnie dla szczepu charakteryzującego się największą wydajnością i efektywnością przeprowadzono okresowe hodowle wgłębne w bioreaktorze. W okresowych hodowlach wgłębnych A. niger PD-66 prowadzonych w podłożach z glicerolem bezwodnym uzyskano wyższe końcowe stężenia kwasu cytrynowego niż w hodowlach prowadzonych w podłożach zawierających glicerol odpadowy. Najwyższe końcowe stężenie kwasu cytrynowego (86,11 g/dm3), największą szybkość objętościową (0,465 g/(dm3•h)) oraz najkorzystniejszy współczynnik efektywności biosyntezy kwasu cytrynowego (40,10%•g/(dm3•h)) otrzymano w hodowlach prowadzonych w bioreaktorze w podłożu hodowlanym z glicerolem bezwodnym. W okresowych hodowlach wgłębnych prowadzonych w podłożu z glicerolem odpadowym zaobserwowano zdecydowanie niższą produktywność i wydajność kwasu cytrynowego.
EN
Anhydrous and crude glycerols were bioconverted to citric acid by using Aspergillus niger mould strains. After screening of 19 strains in submerged batch cultures, in flasks, in a shaking incubator the A. niger PD-66 strain with the highest yield and efficiency, was selected and used in the study. The highest final concn. of citric acid (86.11 g/dm3), the highest volumetric reaction rate (0.465 g/(dm3h)) and the most favourable citric acid biosynthesis efficiency coeff. (40.10%•g/(dm3•h)) were obtained in cultures with anhydrous glycerol. Crude glycerol showed significantly lower productivity and efficiency of citric acid prodn.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Owady pełnią wiele funkcji ekologicznych niezbędnych do przetrwania ludzkości i mogą przyczynić się do poprawy bezpieczeństwa żywnościowego oraz czystości środowiska przyrodniczego, a także rozwiązania problemu niedoborów białka. Niektóre z nich jak: Tenebrio molitor, Alphitobius diaperinus, Geotrupes stercorarius, Hermetia illuscens, czy Musca domestica, usuwają i oczyszczają środowisko z nadmiaru odpadów uciążliwych dla człowieka. Stabilizują środowisko przyrodnicze poprzez biodegradację, redukcję, rozprzestrzenianie lub biokonwersję odpadów w użyteczną biomasę (białka i lipidy, chityna, minerały, witaminy), przysparzając tym paszy dla zwierząt oraz żywności dla ludzi. Mogą także stanowić źródło biopaliw, a w szczególności oleju napędowego. Odpady przetwarzane przez nie mogą być cennym źródłem nawozów organicznych wykorzystywanych w produkcji roślinnej, opóźniając tym nadmierną eksploatację środowiska przyrodniczego. Hodowla przemysłowa określonych gatunków owadów może być obiecującą strategią ze względu na źródło energooszczędnego, wysokiej jakości białka oraz strategię recyklingu różnych odpadów przekształcanych w biomasę pokarmu dla zwierząt gospodarskich. Przekonanie się do korzyści z hodowli owadów na odpadach może być impulsem dla rozwijania nowej formy działalności gospodarczej, zarówno dla rolników, jak i zakładów paszowych.
EN
Examples of rearing species from the order of the flies (Diptera) and beetles (Coleoptera) on organic waste are promoted. Scientific studies indicates that under appropriate conditions these insects have less environmental impact than more traditional Western forms of animal protein production. Insects transforming various wastes into new sources of utility provide excellent support for retardation, due to the alternative and balanced source of high protein content and key micronutrients for animals and humans. They also improve the sanitary safety of the environment, cleaning it, stabilizing and supporting it. In general, insects can make valuable economic and invigorating contributions to the development of food or feed production systems and provide an alternative to vegetable protein derived from imported soybeans and to the traditional production of the current food industry and help the economic and social development of some regions of the world, including Poland.
W drodze fermentacji ciemnej z wykorzystaniem względnych beztlenowców z gatunku Enterobacter aerogenes można otrzymać wodór. Wydajność wytwarzania wodoru technikami fermentacyjnymi jest silnie zależna od zastosowanych warunków w zakresie pH, temperatury, składu brzeczek fermentacyjnych, zawartości tlenu czy nawet obecności substancji o potencjalnie inhibitującym wpływie na hodowlę mikrobiologiczną [1-4]. W pracy opisano badania przebiegu fermentacji ciemnej w czterech wspólnie termostatowanych szklanych bioreaktorach o pojemności roboczej 50 mL. Badania dotyczyły różnic w produktywności wodoru w zależności od rodzaju zastosowanego źródła węgla. Uzyskane przykładowe rezultaty pozwoliły na ocenę efektywności procesu w odniesieniu do wytwarzania wodoru z różnego rodzaju surowców, tj. czystej glukozy, gliceryny odpadowej i hydrolizatów alkalicznych trawy polnej, uzyskanych zgodnie z procedurą opisaną przez autorów w pracy [5].
EN
Hydrogen can be obtained via dark fermentation with the use of anaerobic Enterobacter aerogenes. The efficiency of hydrogen production by fermentation techniques is strongly dependent on the conditions used i.e. the pH range, temperature, composition of fermentation broths, oxygen content, or even the presence of substances with potentially inhibitory effects on the microbiological culture [1- 4]. The paper describes the study of dark fermentation in four parallel thermostatic glass bioreactors with a working capacity of 50 mL each. The research concerned differences in hydrogen productivity depending on the type of carbon source used. Obtained exemplary results allowed to evaluate the effectiveness of the process [6] in relation to the production of hydrogen from various types of raw materials, i.e. pure glucose, waste glycerol and alkaline meadow grass hydrolysates, obtained according to the procedure given in [5].
W ostatnich latach szczególną uwagę poświęca się cząstkom o wymiarach nano, które mają szeroki zakres zastosowań w przemyśle spożywczym, medycznym, ceramicznym i innych. Jedną z takich nanocząstek jest nanokrzemionka, której synteza biometodami zyskuje coraz większe zainteresowanie ze względu na ich ekonomiczność oraz neutralność wobec środowiska. W niniejszej publikacji przedstawiono formy występowania nanokrzemionki wykorzystywane podczas biokonwersji roślin, które są bogate w ten cenny składnik. Zaprezentowano również mechanizm jej biopozyskiwania w porównaniu z metodami chemicznymi i fizycznymi, a także jej szeroki zakres aplikacyjny.
EN
In recent years special attention has been paid to nanoscale particles that have a wide range of applications in the food, medical, ceramic and other industries. Such a nanoparticle is nanosilica, which biosynthesis is gaining increasing interest due to its cost effectiveness and environmental neutrality. The paper presents the form of the presence of nanosilica used during the bioconversion of plants that are rich in this valuable product. The mechanism of its bioacquisition is also presented in comparison with chemical and physical methods, as well as its wide range of applicability.
W ostatnich latach szczególną uwagę poświęca się cząstkom o wymiarach nano, które mają szeroki zakres zastosowań w przemyśle spożywczym, medycznym, ceramicznym i innych. Jedną z takich nanocząstek jest nanokrzemionka, której synteza biometodami zyskuje coraz większe zainteresowanie ze względu na ich ekonomiczność oraz neutralność wobec środowiska. W niniejszej publikacji przedstawiono formy występowania nanokrzemionki wykorzystywane podczas biokonwersji roślin, które są bogate w ten cenny składnik. Zaprezentowano również mechanizm jej biopozyskiwania w porównaniu z metodami chemicznymi i fizycznymi.
EN
In recent years special attention has been paid to nanoscale particles that have a wide range of applications in the food, medical, ceramic and other industries. Such a nanoparticle is nanosilica, which biosynthesis is gaining increasing interest due to its economics and environmental neutrality. This publication presents the forms of nanosilica used during the bioconversion of plants that are rich in this valuable product. The bioacquisition mechanism is also presented in comparison with chemical and physical methods.
6
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przedstawiono sposób oczyszczania kwasu fumarowego otrzymanego w procesie biokonwersji odpadowego glicerolu, za pomocą grzybów z gatunku Rhizopus oryzae. Głównymi problemami podczas izolacji kwasu to zróżnicowany skład brzeczki oraz jej niestabilność. Wykorzystując niską rozpuszczalność kwasu fumarowego oraz adsorpcję na sorbentach z grupy modyfikowanych krzemionek, otrzymano kwas fumarowy o czystości 97–99,9%, z wydajnością 80–95%.
EN
Fumaric acid from bioconversion of glycerol was sepd. from the wort by its acidification with HCl, adsorption of impurities on a modified SiO2 and crystn. from EtOH/H2O mixts. The sepn. yield was 80–95%, product purity 97–99.9%.
The effect of application of attapulgite on the structure and composition of a dynamic membrane (DM) of a bioreactor was investigated by means of the electron microscopy, polymerase chain reaction (PCR) and denaturing gradient gel electrophoresis (DGGE). A significant increase of microbial floc size in the bioreactors upon attapulgite application was observed. The content of cake layer in the hybrid dynamic membrane (HDM) and in the dynamic membrane (DM) in the corresponding bioreactor systems were 44.73 g/m2 and 38.12 g/m2 respectively, while the contents of mineral – 6.09 g/m2 and 5.34 g/m2, respectively. Further, with addition of attapulgite, the concentration of extracellular polymeric substances (EPS) in the HDM bioreactor system decreased, whereas the content of suspended particulate matter increased. Self-DM has a porous structure with high porosity. Mineral sub-stance, including O, Ka, Ca, P, S, Cl, Mg and Si, are the main elements in DM, but the main elements content exhibited an increase trend in DM with attapulgite administration. These results showed a positive correlation between the quantity of bacterial populations and biological removal improvement, which indicated that application of attapulgite could optimize the structure of self-DM in bioreactors.
The effectiveness of co-treatment of leachates from an old site of municipal landfill with a dairy industry wastewater in a membrane bioreactor has been investigated. The subjects of the study were leachates collected at the municipal landfill in Tychy and dairy wastewaters from Dairy Plant in Bieruń. The determination of the most effective technological parameters of the process, i.e. activated sludge load and its concentration and types of COD fractions in the reactor influent was made. It was shown that the activated sludge load at the level of 0.06 g COD/(gDM·d) was the highest permissible one among all the investigated loads and the process run effectively within the whole investigated range of concentrations of activated sludge in a bioreactor. It was found that in the treated wastewater, the fraction of easily degradable organic compounds was the dominant one.
Bioconversion of H2S into elemental sulfur has been investigated using an airlift bioreactor with direct injection of the gas into the bioreactor. Almost complete removal of H2S has been achieved at its inlet concentrations lower than 25 000 ppm. Maximum bioconversion capacity of ca 111.3 g/(m3·h) and up to 93.5% conversion of the inlet sulfide to elemental sulfur was obtained. To further improve the bioreactor performance, factors influencing mass transfer and biological activity should be investigated in future studies.
10
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Impact of the amount of moving bed in the continuous flow bioreactor on the required bioreactor volume has been investigated with respect to conventional activated sludge bioreactors preceded with primary sedimentation or chemical precipitation. The investigation has been carried out for a fictitious plant of the size of 1999 people equivalent (PE). It was found that for the systems designed for removal of organic matter: the volume of the integrated fixed film activated sludge (IFAS) reactor with the 15% filling ratio is similar to the volume of the activated sludge reactor (ASR) preceded with primary settlement tanks operating at 2.0 h hydraulic retention time (HRT). The volume of the IFAS reactor with the 30% filling ratio is comparable with the volume of the ASR reactor preceded with an upstream chemical precipitation stage assumed to achieve 60% removal of organics.
11
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The use of biodiesel is expected to grow in the future due to the environmental policy of the EU. The increase in the production of biodiesel has resulted in a glut of glycerin that has led to a precipitous market price drop. At present glycerol is in surplus but in the near future could become a waste problem. It may create a barrier for the development of this industry branch and reduce biodiesel applications as well. This glut also indicates that known technologies for the utilization of glycerol have many disadvantages and that their efficiency and profitability are too low. The utilization of waste glycerol may be carried out by feedstock recycling into energy carriers (hydrogen, syngas and methane), or it may be converted into other chemicals (eg, acrolein, epichlorohydrin, ethers, esters and alcohols). As hydrogen is a clean energy carrier, the conversion of glycerol into hydrogen is the best glycerol use. Catalytic steam reforming, aqueous reforming, autothermal reforming, pyrolysis, gasification, photo-conversion and bioconversion of glycerol may be considered to solve the glycerol surplus problem. This analysis indicates that the (aqueous/steam) reforming and/or photocatalytic conversion of glycerol have become the best processes for the utilization of glycerol from an economic and environmental point of view.
PL
Biodiesel (mieszanina estrów metylowych lub etylowych wyższych kwasów tłuszczowych), produkowany w procesie transestryfikacji olejów roślinnych, jest najpopularniejszym produktem, pochodzącym z biomasy, dodawanym do tradycyjnych paliw płynnych wytwarzanych z ropy. Jego produkcja w ostatnich latach szybko rośnie, co wynika z aktualnej polityki ochrony środowiska dążącej do ograniczenie emisji ditlenku węgla pochodzącego ze spalania paliw kopalnych. W procesie transestryfikacji powstaje szereg ubocznych produktów. Najważniejszym i powstającym w największej ilości produktem ubocznym (w samym procesie transestryfikacji) jest gliceryna. Duży wzrost ilości produkowanego biodiesla w ostatnich latach spowodował wytworzenie odpowiednio dużej ilości gliceryny, co bardzo zachwiało rynkiem gliceryny, wywołując duży spadek jej ceny. Fakt ten może stanowić pewną barierę rozwoju tej gałęzi przemysłu i ograniczyć dalszy wzrost udziału biodiesla w bilansie paliw silnikowych. Wskazuje to także, że dotychczas proponowane metody nie są wystarczająco efektywne technologicznie i ekonomicznie. Istnieją dwie podstawowe możliwości działania: (1) wykorzystanie gliceryny jako surowca do produkcji innych substancji chemicznych i (2) wykorzystanie jej energetyczne, w tym szczególnie do wytwarzania wodoru. Recykling produktowy jest najkorzystniejszą metodą zagospodarowania produktów ubocznych i odpadów. Jednakże, wykorzystanie gliceryny do wytwarzania innych produktów i półproduktów chemicznych może mieć ograniczone zastosowanie ze względu na to, że rynek tych produktów może się spotkać również z barierą popytu oraz ze względu na uzyskiwane niskie selektywności dla tych produktów. Analiza literatury wskazuje, że recykling surowcowy, w tym szczególnie proces konwersji gliceryny do wodoru, jest dobrą alternatywą, ponieważ rynek na wodór będzie w przyszłości praktycznie nieograniczony. Jeżeli instalacje przemysłowe będą ekonomiczne i proste w eksploatacji, ten sposób będzie prawdopodobnie rozwiązaniem optymalnym.
Podano zasadę działania mikrobiologicznego ogniwa paliwowego, w którym bakterie stanowią biokatalizatory w bezpośredniej przemianie substancji organicznej w elektryczność. Substancjami organicznymi, wykorzystywanymi w produkcji energii elektrycznej przez mikrobiologiczne ogniwa paliwowe mogą być: węglowodany, ścieki komunalne, osady morskie, odpady zwierzęce, rolnicze i przemysłowe.
EN
Described is a microbial fuel cell principle of operation in which bacteria are biocatalysts in direct conversion of organic substance into electricity. Organic substances used in the process of microbial fuel cells electricity production can be carbohydrates, municipal wastes and sea sediments as well as animal, agriculture and industrial wastes.
Energia chemiczna zawarta w biopaliwach różnego rodzaju jest wynikiem konwersji energii promieniowania słonecznego w energię wiązań chemicznych biomasy. Dla każdego z etapów biokonwersji tzn. procesu fotosyntezy, wzrostu biomasy, konwersji biomasy w formę biopaliwa oraz spalania biopaliwa, można sporządzić bilanse energetyczne. Celem pracy jest analiza energetyczna całego cyklu biokonwersji oraz poszczególnych jej etapów. Uwzględniono również próbę obliczenia sprawności całego cyklu transformacji. Analiza problemu dotyczy substancji organicznej pochodzenia roślinnego oraz powstałych z niej odpadów.
EN
Chemical energy includes in different kind of biofuels comes from conversion the solar radiation energy to chemical bonding energy in the biomass. For each the phase of bioconversion processes i.e. photosynthesis, growing biomass, conversion of biomass to biofuel form and combustion of biofuels, it is possible to create an energy balance. In this paper we are analysed the energy flow in total bioenergy cycle and in its indyvidual steps. It takes into consideration the attempt at calculation the overall efficiency for the transformation cycle. The analysed problem concerns the organic matter derived from plants and plants residues derived form agriculture.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.