W sierpniu 1939 roku Wołyńska Brygada Kawalerii po sprawnie przeprowadzonej mobilizacji została przewieziona transportami kolejowymi do dyspozycji dowództwa Armii „Łódź”. 31 sierpnia zajęła pozycje nad granicą państwa i otrzymała rozkaz rozpoznania sił przeciwnika, opóźniania jego natarcia oraz zamknięcia luki między armiami „Łódź” i „Kraków”. 1 września 1939 roku pod Mokrą Wołyńska Brygada Kawalerii stoczyła bitwę z 4 Dywizją Pancerną Wehrmachtu, silnie wspieraną uderzeniami Luftwaffe. Osią- gnęła w niej sukces, mimo przewagi przeciwnika odparła wszystkie jego natarcia i zadała mu poważne straty. Było to możliwe dzięki dobremu wyszkoleniu jej żołnierzy, szybkiemu przełamaniu kryzysu pierwszych godzin wojny, zaufaniu do dowódców, wewnętrznej spoistości, twórczemu i elastycznemu stosowaniu zasad sztuki wojennej oraz dobremu dowodzeniu, zwłaszcza przez płk. Juliana Filipowicza, a także dzięki błędom popełnionym przez przeciwnika.
EN
In August 1939, after effective mobilization, the Volhynian Cavalry Brigade was transported by rail and posted to the command of the Lodz Army. On August 31 it took positions above the state's border and was given the order to carry out reconnaissance of enemy forces, delay their attack and close the gap between the Łódź and Kraków Armies On September 1, 1939 at Mokra, the Volhynian Cavalry Brigade fought the 4th Panzer Division of Wehrmacht, which was strongly supported by Luftwaffe strikes. The brigade came out victorious; despite the enemy's superiority it fought off all of its attacks and inflicted heavy losses on the adversary. It was possible because the soldiers of the brigade were well-trained, they quickly overcame the crisis of the first hours of war, fully trusted their commanders, had integrity, used the rules of the Art of War in a creative and flexible way and were well commanded, especially by Colonel Julian Filipowicz. The success was also due to the mistakes made by the adversary.
W dniu 13 lutego 1813r. odbyła się bitwa pod Kaliszem pomiędzy rosyjskimi wojskami dowodzonymi przez generała lejtn. barona Ferdynanda von Wintzingeroda (1770-1818r.) a wojskami napoleońskimi, w skład których wchodziły oddziały saskie, francuskie i polskie Księstwa Warszawskiego oraz innych narodowości pod dowództwem Szwajcara gen. dyw. hr. Jana Ludwika Reyniera (1771-1814r.). Bitwa pod Kaliszem nie została rozstrzygnięta do końca, poważnie zachwiała lojalnością wojsk saskich do idei napoleońskiej. Kalisz przez ponad miesiąc od 24 lutego do 6 kwietnia 1813r. pełnił rolę kwatery głównej dowództwa armii rosyjskiej, będąc zarazem jednym z ważniejszych miast europejskiej polityki. Bitwa 13 lutego 1813r. pod Kaliszem na ziemiach Księstwa Warszawskiego, w której walczyli: Francuzi, Włosi, Polacy, Holendrzy, Niemcy oraz Hiszpanie pod dowództwem Szwajcara, przeciwko Rosjanom dowodzonym przez Niemców, odzwierciedlała skomplikowane stosunki polityczne oraz złożone koleje losów ludzkich oraz oddalała odzyskanie niepodległości przez Rzeczpospolitą.
EN
The battle of Kalisz took place on 13 February 1813. It was a battle between Russian soldiers commanded by Lt. Gen. Baron Ferdinand von Witzingerod (1770-1818) and Napoleon's army soldiers including Saxon, French and Polish divisions of the Duchy of Warsaw as well as other nationalities commanded by the Swiss General of Division Count Jean-Louis Reynier (1771-1814). The battle of Kalisz was unresolved and challenged the loyalty of the Saxon Army in relation to Napoleon's idea. For over a month , from 24 February to 6 April 1813, Kalisz was the headquarters of the Russian Army and, and the same time, one of the more important cities in European politics. The battle of 13 February 1813 on Kalisz grounds in the Duchy of Warsaw reflected the complex political relations and complicated human fate. It also meant a delay in regaining the independence of Poland.
Oddział por. Antoniego Korotyńskiego liczący około 250 powstańców został okrążony pod Lututowem przez wojska carskie z garnizonu kaliskiego (ok. 750 żołnierzy) i garnizonu wieluńskiego (ok. 880 żołnierzy). Dowódca A. Korotyński będąc w tzw. „zatrzasku” wydał rozkaz swojemu zastępcy por. o pseudonimie „Tatar” ażeby z ok. 130 powstańcami przerwał okrążenie wojsk rosyjskich i udał się w kierunku Górki Klonowskiej. W lesie zwanym Koziołek pozostał por. A. Korotyński ze 120 powstańcami, uzbrojonymi przeważnie w broń palną i kosy. Uformowany w czworobok oddział powstańczy prawie przez trzy godziny bohaterstwo odpierał ataki konnicy i piechoty carskiej. Powstańcy nie mając żadnej szansy wydostania się z okrążenia, złożyli broń zdając się na łaskę Rosjan. Płk Pomerancew wydał rozkaz kozakom zamordowania bezbronnych powstańców. Po bitwie obok lasu Koziołek , pozostało 64 zabitych, 46 ciężko rannych oraz 3 wzięto do niewoli. Zmarłych, rannych powstańców wraz z ich bohaterskim dowódcą pochowano na miejscowym cmentarzu parafialnym w Lututowie. Pozostałych poległych (zamordowanych) powstańców, pod osłoną nocy pochowano w lesie Cisarek i po wycofaniu się wojsk carskich na skraju lasu Koziołek.
EN
Lieut. Antoni Korotyński’s division of about 250 insurgents was surrounded at Lututów by tsarist soldiers from the garrison in Kalisz (ab.750 soldiers) and Wieluń (ab.880 soldiers). Being trapped commander A. Korotyński ordered the second-in-command lieutenant whose pseudonim was ‘Tatar’ to take ab.130 insurgents and break through the surrounding Russian soldiers to go towards Górka Klonowska. Lieut.A. Korotyński stayed in a forest called Koziołek with 120 insurgents armed with firearms and scythes. Having formed a quadrangle the division of insurgents bravely beat off the Russian cavalry and infantry for three hours. Having no chance of breaking through the surrounding soldiers, the insurgents laid down their arms throwing themselves on the Russians’ mercy. Lieut. Pomerancew ordered the Cossacks to murder the defenseless insurgents. After the battle next to Koziołek forest there were 64 dead, 46 severely wounded and three insurgents were taken prisoners. The wounded insurgents who died, together with their brave commander were buried at the local parochial cemetery in Lututów. The remaining murdered insurgents were buried at night in Cisarek forest and, after the tsarist soldiers left, on the edge of Koziołek forest.
Artykuł zawiera różne definicje terroryzmu oraz motywy i sposoby działań w szeroko rozumianym terroryzmie. Opisano terroryzm świecki i religijny z jego cechami wspólnymi i różnicami. W artykule przedstawiono terroryzm jako obecnie największe zagrożenie dla bezpieczeństwa międzynarodowego. Opisano sposoby przeprowadzenia ataków terrorystycznych na świecie, a w szczególności w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.
EN
The article includes various definitions of terrorism, and the motives and methods of operation in terrorism in a broad sense. The article describes secular and religious terrorism with its common features and differences. In the article terrorism is presented as currently the biggest threat to international security. The authors describe some methods of carrying out terrorist attacks in the world, particularly in the United States and Great Britain.
Rzeka Prosna o długości 216,8 km należy do największych w południowej Wielkopolsce. Prosna po części swojej długości służyła jako drogowskaz „Szlaku Bursztynowego” dla kupców rzymskich. Rzeka stanowi pomnik przyrody i była świadkiem wydarzeń historycz-nych. Na 70 km rzeki Prosny w Bolesławcu znajdują się ruiny zamku z czasów piastowskich. Dolina Prosny w okresie wczesnego średniowiecza była terenem osadnictwa z okresu ple-miennego i intensywnego zasiedlania w czasie monarchii pierwszych Piastów. Badania archeologiczne datują początek kaliskiego grodu na Zawodziu na przełomie IX i X w. Od XIV w. do końca XVIII w. w Kaliszu znajdował się zamek królewski, spełniający m.in. funkcje rezydencji władców i starosty generalnego Wielkopolski. Rzeka Prosna w Kaliszu i regionie była świadkiem bitew a mianowicie: pomiędzy stronnikami króla Augusta II Mocnego z królem Stanisławem Leszczyńskim (29.10.1706r.), w czasie konfederacji barskiej (1768r., 1770r.), pomiędzy wojskami napoleońskimi a rosyjskimi (13.02.1813r.), powstańców styczniowych 1863r. (Kuźnica Grabowska 26.02.1863r.). Była również świadkiem zniszczenia Kalisza przez oddziały pruskie (1914r.). W pobliskim Szczypiornie w 1917r. zostali osadzeni legioniści J. Piłsudskiego. Rzeka Prosna była także świadkiem mordów dokonanych na Polakach przez Niemców w czasie II Wojny Światowej.
EN
The Prosna river of 216.8 km in length is one of the longest in the Southern Wielkopolska. In its part the Prosna was used as a signpost of the “Amber Route” for Roman merchants. The river is a monument of nature and has been a witness of historic events. At its 70th kilometre in Boesławiec it passes ruins of a Piast castle. The Prosna valley during the early Middle Ages was an area of settlements of tribes during the reign of the first Piast dynasty rulers. Archaeological research dates the beginning of the Kalisz city in Zawodzie at the turn of 9th and 10th centruries. Between 14th and the end of 18th century Kalisz had a royal castle which was a residence of Wielkopolska rulers and its general administrator. The Prosna in Kalisz and its surrounding region witnessed battles, namely between supporters if August II Strong and king Stanislaw Leszczynski (29.10.1706), during the Bar Confederation (1768, 1770), between Napoleon and Russian troops, January insurrection in 1863 (Kuźnica Grabowska 26.02.1863). It also witnessed destruction if Kalisz by Prussian troops (1914). In the nearby Szczypiorno in 1917 J. Pilsudski’s legions were imprisoned. The Prosna could also see Poles murdered by the Germans during World War Two.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.