Introduction: Bone regeneration materials are often used in dental surgery procedures. At present, we have the possibility to use materials from different groups due to the way they are obtained. The gold standard still remains the use of autogenous bone substitute material due to its osteogenic, osteoinductive and osteoconductive properties. The surgical removal of the third retained tooth is one of the most common procedures performed in dental surgery. As a result of such a procedure, bone tissue atrophy occurs. In order to avoid the formation of a bone defect on the distal surface of the second molar, an augmentation method using an autogenous dentin matrix can be used in such procedures. Material and methods: Procedures for bilateral removal of retained third molars were performed in 15 patients. On one side, augmentation was performed with an autogenous dentin matrix obtained by grinding and preparing the extracted retained tooth (study group). On the opposite side, the bone defect was left to heal spontaneously (control group). After 6 months, the degree of bone regeneration was compared on the basis of bone density testing and the size of the resulting bone defect on the distal side was compared on the basis of radiographic examination. Results: Analysis of the obtained material showed significant differences in healing after treatments with autogenous dentin matrix. Thus, the use of an autogenous dentin matrix made it possible to obtain a completely regenerated bone defect. Conclusions: This procedure seems to be useful for bone regeneration after the removal of the third molar.
Pemphigus is a skin disease that can cause a serious damage to human skin. Pemphigus can result in other issues including painful patches and infected blisters, which can result in sepsis, weight loss, and starvation, all of which can be life-threatening, tooth decay and gum disease. Early prediction of Pemphigus may save us from fatal disease. Machine learning has the potential to offer a highly efficient approach for decision-making and precise forecasting. The healthcare sector is experiencing remarkable advancements through the utilization of machine learning techniques. Therefore, to identify Pemphigus using images, we suggested machine learning-based techniques. This proposed system uses a large dataset collected from various web sources to detect Pemphigus. Augmentation has been applied on our dataset using techniques such as zoom, flip, brightness, distortion, magnitude, height, width to enhance the breadth and variety of the dataset and improve model’s performance. Five popular machine learning algorithms has been employed to train and evaluate model, these are K-Nearest Neighbor (referred to as KNN), Decision Tree (DT), Logistic Regression (LR), Random Forest (RF), and Convolutional Neural Network (CNN). Our outcome indicate that the CNN based model outperformed the other algorithms by achieving accuracy of 93% whereas LR, KNN, RF and DT achieved accuracies of 78%, 70%, 85% and 75% respectively.
PL
Pęcherzyca to choroba skóry, która może powodować poważne uszkodzenia ludzkiej skóry. Pęcherzyca może powodować inne problemy, w tym bolesne plamy i zakażone pęcherze, które mogą skutkować sepsą, utratą masy ciała i łaknienia, co może zagrażać życiu, próchnicą zębów i chorób dziąseł. Wczesne wykrycie pęcherzycy może uchronić przed śmiertelną chorobą. Uczenie maszynowe może zaoferować wysoce efektywne podejście do podejmowania decyzji i precyzyjnego prognozowania. Sektor opieki zdrowotnej doświadcza niezwykłych postępów dzięki wykorzystaniu technik uczenia maszynowego. Dlatego do identyfikacji pęcherzycy za pomocą obrazów zaproponowano techniki oparte na uczeniu maszynowym. Proponowany system wykorzystuje duży zbiór danych zebranych z różnych źródeł internetowych do wykrywania pęcherzycy. W zbiorze danych zastosowano augmentację przy użyciu technik takich jak powiększanie, odwracanie, zmiana jasności, zniekształcenie, zmiana wielkości, wysokość i szerokości, aby zwiększyć zakres i różnorodność zbioru danych oraz poprawić wydajność modelu. Do uczenia i oceny modelu wykorzystano pięć popularnych algorytmów uczenia maszynowego, są to: K-Nearest Neighbor (określany jako KNN), drzewo decyzyjne (DT), regresja logistyczna (LR), las losowy (RF) i konwolucyjną sieć neuronowa (CNN). Uzyskane wyniki wskazują, że model oparty na CNN był lepszy od innych algorytmów, osiągając dokładność na poziomie 93%, podczas gdy LR, KNN, RF i DT osiągnęły dokładność odpowiednio 78%, 70%, 85% i 75%.
The multi criterion decision making (MCDM) method and experimental investigation on free convective heat transfer performance of oxide-based water nanofluids along a vertical cylinder are the two methods used to compare the performance in this paper. Al2O3, CuO, TiO2, SiO2, Fe3O4, and ZnO were the metal oxide nanoparticles used in the study to make water-based metal oxide nanofluids with volume fractions ranging from 0% to 1%. Two step method was used to create nanofluids. Thermo-physical properties like density, specific heat, viscosity, and thermal conductivity were measured after the various nanofluids were synthesized. Then, the performance of each nanofluid was evaluated based on various attributes using the weighted sum model (WSM) method, and the ranking of nanofluids was given. To begin, water served as the medium for free convection heat transfer experiments to validate the experimental setup. Free convection heat transfer experiments were carried out using metal oxide-based water nanofluids as mediums at volume fractions ranging from 0% to 1% for various heat inputs in the range of 30 W and 50 W. The heat transfer coefficient augments with percentage volume concentration up to 0.1 % for all types of nanofluids and then decreases until it reaches 0.6% volume fraction. Al2O3-water nanofluid performs better than other metal oxide nanofluids in both WSM and experimental methods.
Wszczepianie implantów piersi staje się coraz popularniejsze, zarówno jako zabieg kosmetyczny zwany augmentacją, jak i część terapii oszczędzającej w leczeniu raka piersi. Istnieje kilka możliwości implantacji, a także kilkanaście rodzajów uszkodzeń implantów. Obecnie badanie MRI jest najbardziej skuteczną metodą oceny położenia, jak i nieszczelności implantu.
EN
Breast implant insertion is getting more popular lately both as an augmentation procedure or as a part of breast conserving surgery when treating breast cancer. There is a couple of ways the implant can be placed and even more ways it can be damaged. MRI is currently the most effective imaging technique used in breast implant evaluation in terms of its placement and potential damage.
Thermal augmentation in flat tube of car radiator using different nanofluids has been performed more often, but use of artificial roughness has been seldom done. Artificial roughness in the form of dimple is used in the present research work. Present study shows the impact of dimple shaped roughness and nanofluid (Al2O3/pure water) on the performance of car radiator. The pitch of dimples is kept at 15 mm (constant) for all the studies performed. The Reynolds number of the flow is selected in the turbulent regime ranging from 9350 to 23 000 and the concentration of the nanofluid is taken in the range of 0.1–1%. It has been found that the heat transfer rate has improved significantly in dimpled radiator tube on the expense of pumping power. Furthermore, the heat transfer rate also increases with increase in nanoparticle concentration from 0.1% to 1.0%. The highest heat transfer enhancement of 79% is observed at Reynolds number 9350, while least enhancement of 18% is observed for Reynolds number of 23 000.
Przeszczep tkanki kostnej jest powszechnie znaną i skuteczną metodą wypełniania ubytków osteolitycznych powstałych w wyniku urazów, działań chirurgicznych oraz stanów chorobowych (torbiele, zapalenie przyzębia). Jednym z kluczowych problemów związanych z tym zabiegiem jest ograniczenie ilości materiału możliwego do pobrania przez operatora od pacjenta. Ponadto zabieg na miejscu dawczym wiąże się z dodatkową raną kostną oraz może stanowić problem zarówno estetyczny, jak i funkcjonalny. Rozwiązaniem wymienionych problemów może być zastosowanie autogennych tkanek twardych zęba pacjenta. Zawierają one biozgodną macierz zębinową charakteryzującą się wysokiego rzędu podobieństwem histologicznym i biochemicznym do tkanki kostnej. Możliwość zastosowania materiału zębowego do wypełniania ubytków kostnych nie jest rozwiązaniem nowym – temat ten podejmowany był już w 1967 roku w badaniach nad właściwościami osteogennymi demineralizowanego materiału zębowego i rozwijany jest po dziś dzień. Obecnie do odbudowy tkanki kostnej wykorzystywany jest również materiał o pełnej zawartości frakcji mineralnej, którego użycie znacznie skraca czas zabiegu. W pracy przedstawiono właściwości autogennego materiału zębowego oraz sposób jego uzyskiwania.
EN
Bone tissue graft is a commonly recognised and efficient method of filling osteolitic cavities resulting from injuries, surgical procedures and lesions (cysts, periodontitis). One of the most crucial problems related to this procedure is the limitation of grafting material obtainable from the patient’s tissues. Moreover, graft donoring site operation is associated with an additional bone wound and might result in an aesthetical as well as functional problems. A solution for presented difficulties may be the use of autogenous tooth’s hard tissues, which contain biocompatible dentin matrix of a high histological and biochemical similarity to bone tissue. The possibility of using dental material for filling bone cavities is not a new solution – the osteogenic properties of demineralised dentin material were already examined in 1967 and this concept is still developing. Currently, a material with a full content of the mineral fraction is used for regeneration of bone tissues, which shortens the time of procedure significantly. The paper presents the properties of autologous dental material and a method of its obtaining.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.