Graphene-based aerogels (GA) have a high potential in the biomedical engineering field due to high mechanical strength, biocompatibility, high porosity, and adsorption capacity. Thanks to this, they can be used as scaffolds in bone tissue engineering, wound healing, drug delivery and nerve tissue engineering. In this review, a current state of knowledge of graphene (Gn) and graphene oxide (GO) aerogels and their composites used in biomedical application is described in detail. A special focus is paid first on the methods of obtaining highly porous materials by visualizing the precursors and describing main methods of Gn and GO aerogel synthesis. The impact of synthesis parameters onto aerogel microstructure and porosity is discussed according to current knowledge. Subsequent sections deal with aerogels intended to address specific therapeutic demands. Here we discuss the recent methods used to improve Gn and GO aerogels biocompatibility. We explore the various types of GA reported to date and how their architecture impacts their ultimate ability to mimic natural tissue environment. On this basis, we summarized the research status of graphene-based aerogels and put forward the challenges and outlook of graphene-based aerogels dedicated to biomedical usage especially by formation of joints with biocompatible metals.
Aerogels are distinguished by their low density and thermal conductivity, which predisposes them for application in materials against extremely low or high temperature. Aerogel resistance to aging factors such as moisture, high temperature and thermal radiation was studied. Aerogel resistance to moisture absorption was studied by the weight method, at a relative humidity of 65% and 95%. For aerogels exposed to heat (at 260 °C) and thermal radiation (heat flux density 20 kW/m2), structural and textural characteristics (specific surface area, pore volume, pore size distribution) were determined. It was found that in an environment characterised by 95% humidity, the moisture weight absorbed was similar for all aerogels and amounted to less than 1%, corresponding to low moisture absorption capacity. The most significant changes in specific surface area were recorded for aerogels in powder form, where the value of this parameter after exposure to high temperature increased by 13% compared to the reference sample. An increase in the specific surface area can effect a reduction in thermal conductivity; thus this change is positive in character in the context of application to clothing designed against thermal factors.
PL
Aerożele wyróżniają się małą gęstością i przewodnością cieplną, co predysponuje je do zastosowania w materiałach chroniących przed skrajnie niską lub wysoką temperaturą. W pracy zbadano odporność aerożeli na czynniki starzeniowe takie jak: wilgoć, wysoka temperatura i promieniowanie cieplne. Odporność aerożeli na wchłanianie wilgoci badano metodą wagową, przy wilgotności względnej 65% i 95%. Dla aerożeli poddanych ekspozycji na ciepło (w temp. 260 °C) i promieniowanie cieplne (przy gęstości strumienia ciepła 20 kW/m2) wyznaczono cechy strukturalne i teksturalne (powierzchnia właściwa, objętość porów, rozkład wielkości porów). Stwierdzono, że w środowisku charakteryzującym się 95% wilgotnością, zdolność pochłaniania wilgoci była zbliżona dla wszystkich aerożeli i wynosiła poniżej 1%. Największe zmiany powierzchni właściwej odnotowano w przypadku aerożelu w postaci proszku, gdzie wartość tego parametru po działaniu wysokiej temperatury wzrosła o 13% względem próbki odniesienia. Stwierdzono, że zwiększenie powierzchni właściwej może wpływać na zmniejszenie przewodności cieplnej, a więc zmiana ta ma pozytywny charakter w kontekście aplikacji do odzieży chroniącej przed czynnikami gorącymi.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.