W pracy przedstawiono rezultaty badań dotyczących sposobu otrzymywania kompozytów krzemiano-organicznych opartych na bazie monomerów akrylowych i szkła wodnego sodowego. Kierując się wstępnymi wynikami badań, przyjęto trzy różne algorytmy postępowania: 1) wprowadzenie monomerów akrylowych do szkła wodnego, a następnie polimeryzacja powstałej mieszaniny; 2) uzyskanie struktury żeli krzemiano-polimerowych poprzez wykorzystanie sorpcji wodnych roztworów przez hydrożele; 3) wykorzystanie technik mieszanych polegających na wprowadzeniu roztworu szkła wodnego do hydrożelu i utwardzeniu otrzymanej mieszaniny. Otrzymane kompozyty badano pod względem stopnia przezroczystości oraz ich barwy. Przeprowadzono także testy ogniowe w zakresie EI. Wyniki badań wykazały, że dwa ostatnie schematy postępowania dają najlepsze rezultaty. Kompozyty otrzymane tą drogą posiadają właściwości ognioochronne i mogą znaleźć zastosowanie w budownictwie.
EN
The paper presents the results of a study on how to obtain transparent silicate-organic composite materials based on acrylic monomers and water glass. Guided by the preliminary studies, we accepted three different methods: (i) introduction of acrylic monomers to water glass, and then polymerization of the resultant mixture; (ii) obtaining the structure of silica-polymer gels through the use of sorption of aqueous solutions by hydrogels; (iii) using mixed techniques based on introduction of the water glass solution to hydrogel and then curing the resultant mixture. The obtained composite materials were tested in terms of transparency grade and colour. The ability to create apertures in EI class during the fire tests was also analyzed. Analysis of the results led to the conclusion that further proceedings concerning the preparation of transparent silicate-organic composites should develop last two schemes of the procedure, because they gave the best results. The composites obtained in this way have a fi re protection property and can be used in building engineering.
The separation of toxic acrylic monomers (mainly acrylamide) from some polymeric hydrogels of medical application was studied. It was found that “clean hydrogel” can be obtained after 4-6 days of washing with nonpyrogenic water. The quantity of monomeric acrylamide remained in the samples was controlled by a liquid chromatography method.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
In analogy to azoisobutyronitrile (AIBN), (styrene or p-methyl-styrene or toluene)tricarbonylchromium(O) (STC, PMSTC, TTC) complexes were studied as (co)initiators in radical homopolymerization (30°C) of vinyl monomers (Table 1). STC and PMSTC were also used as comonomers and copolymerized with methyl methacrylate (MMA) (Tables 2, 3) and butyl acrylate (BA) (Table 2). Di-ferf-butylperoxytriphenylantimony (DPA), the most effective low-T initiator of vinyl radical polymerization, was used as initiator (Tables 2, 3) and coinitiator together with STC to copo-lymerize MMA and BA with STC and PMSTC. The copolymerization data were used to evaluate relative reactivity ratios for the monomers (Table 2). Initial homopolymerization rates were evaluated (Table 1). Chain propagation steps were studied and an original chain propagation model is suggested in compliance with complex-radical polymerization principles.
PL
Styrenotriokarbonylochrom(O) (STC) i toluenotrikarbonylo-chrom(O) (TTC) zastosowano jako koinicjatory w układzie z di-fert-butyloperoksytrifenyloantymonem (DPA) jako inicjatorem w rodnikowej polimeryzacji monomerów winylowych - metakrylanu metylu (MMA), styrenu i octanu winylu - prowadzonej w temp. 30°C (tabela 1). STC i p-metylostyrenotri-karbonylochrom(O) (PMSTC) wykorzystano też jako komonomery w inicjowanej przez DPA (w temp. 30°C) albo AIBN (w temp. 50°C) kopolimeryzacji z MMA lub akrylanem butylu. Określono współczynnik reaktywności komonomerów (tabela 2) oraz scharakteryzowano polidyspersyjność i ciężary cząsteczkowe kopolimerów (tabela 3). Omówiono mechanizmy reakcji elementarnych w badanych procesach i zaproponowano oryginalny model przebiegu propagacji łańcucha w kopolimeryzacji, obejmujący udział komonomerów w powstawaniu ich kompleksu z przeniesieniem ładunku.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.