Celem niniejszego artykułu jest opisanie działań podejmowanych przez polskie służby specjalne w zakresie przeciwdziałania szpiegostwu. W artykule tym autor przybliża zjawisko szpiegostwa w polskim prawie karnym, a także analizuje upublicznione przykłady działalności anty-szpiegowskiej i wskazuje jej największe sukcesy. W celu rozwiązania głównego problemu, zawartego w pytaniu: „w jaki sposób polskie służby specjalne realizowały zadania kontrwywiadowcze w latach 2009-2020?”, dokonana zostaje także m. in. analiza corocznych raportów z działalności Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Cezurą początkową analizowanego okresu jest rok 2009, za który po raz pierwszy ABW opublikowało raport ze swojej działalności. Zawierał on, podobnie jak kolejne raporty, odniesienie również do swojej aktywności w obszarze zwalczania szpiegostwa. Cezurę końcową zamyka luty 2020.
EN
The main aim of this article is to characterise activities special service takes to tackle espionage. Author of below article will present phenomenon of espionage in polish criminal law by analysing public accessible examples of espionage prevention and indicate the greatest successes. To solve the main problem, which is contained in the question “How did the Polish secret services implement counterintelligence tasks in the years 2009-2020?” among other matters, author will analyse annual Internal Security Agency activities reports. The initial of analysed period is 2009, for when the Internal Security Agency publishes first report on its activities. The final report completing the analysis is from year 2020.
W dniu 5 sierpnia 2010 r. uchwalona została przez Sejm RP , nowa ustawa o ochronie informacji niejawnych, która weszła w życie z dniem 2 stycznia 2011r. Ustawa wprowadza kompleksowe, spójne, konsekwentne i łatwe do zastosowania regulacje prawne, zmierzające do uproszczenia obowiązującego systemu ochrony informacji niejawnych, przy równoczesnym zwiększeniu jego efektywności. Jednym z fundamentalnych założeń ustawy jest rezygnacja z podziału informacji niejawnych na tajemnicę państwową i służbową. Ochronie określonej przepisami tejże ustawy podlegać będą wyłącznie informacje, których ujawnienie przyniosłoby szkodę całemu państwu. Nowa ustawa umożliwia stosowanie zarządzania ryzykiem przy określaniu poziomów bezpieczeństwa fizycznego i teleinformatycznego. Dopasowanie odpowiednich środków ochrony do liczby i rangi chronionych informacji oraz rzeczywistego poziomu istniejących dla nich zagrożeń pozwoli na ograniczenie nadmiernych wydatków z nimi związanych. Obowiązek organizacji kancelarii tajnych nałożono wyłącznie na jednostki organizacyjne dysponujące informacjami oznaczonymi klauzulami "tajne" lub "ściśle tajne". Istotne znaczenie ma również wprowadzenie obowiązku szkolenia w zakresie ochrony informacji, nie rzadziej niż co 5 lat, wszystkich osób mających dostęp do informacji niejawnych. Zniesiono obowiązek prowadzenia postępowań sprawdzających wobec osób, które mają uzyskać dostęp do informacji niejawnych o klauzuli "zastrzeżone". W celu uniknięcia sytuacji, w której pełnomocnik ochrony prowadziłby postępowanie sprawdzające w stosunku do swojego pracodawcy wprowadzono zasadę prowadzenia przez służby postępowań wobec wszystkich kierowników jednostek organizacyjnych niezależnie od klauzuli.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.