Wraz z procesami odrodzeniowymi, jakie zaszły na Ukrainie po 1991 r. i po uzyskaniu przez nią niepodległości, pojawiły się możliwości odrodzenia kultur mniejszości narodowych. Autorka upublicznia i omawia ukryte wcześniej lub zakazane, a wskutek czego mało znane fakty. Celem niniejszego opracowania było wskazanie obecności dziedzictwa architektów polskich na południowym wschodzie Ukrainy. Kreśląc tło historyczne, autorka prezentuje rys architektoniczny regionu Azowskiego Przeddnieprza. Przykładem budowli z tamtego okresu, której poświęca szczególną uwagę, jest kościół pw. św. Józefa w Dnieprze.
EN
Along with the revival processes that took place in Ukraine after 1991 and after it gained independence, there were opportunities for the revival of national minority cultures. The author publishes and discusses previously hidden or forbidden, and therefore little-known facts. The aim of this study was to indicate the presence of the heritage of Polish architects in the south-east of Ukraine. Drawing the historical background, the author presents an architectural outline of the Azov- Przednieper region. An example of a building from that period, which he devotes special attention to, is the church of st. Joseph in the Dnieper.
26 VI 2010 roku upłynęło 100 lat od urodzin Macieja Nowickiego, wybitnego polskiego architekta i humanisty. Nowicki przyszedł na świat w klasycznej rodzinie “wysadzonych z siodła” - w Czycie w Kraju Zabajkalskim. 31 VIII tego samego roku minęło 60 lat od tragicznej, przedwczesnej śmierci Nowickiego w katastrofie lotniczej - także z dala od kraju, nad deltą Nilu, w drodze z Indii do Ameryki. Te dwie rocznice przyczyniły się do zainteresowania zjawiskiem twórczości Nowickiego; ukazało się kilka publikacji, a w listopadzie 2010 zorganizowano konferencję naukową w Warszawie (ZG SARP, W Arch. PW, Wydawnictwo RAM). Jednak, z uwagi na rozproszenie spuścizny, dekady programowego milczenia po jego wyjedzie z kraju w 1945 r., trudne do niedawna kontakty z USA i Indiami, gdzie działał przez ostatnie lata życia - Maciej (znany także jako Matthew) Nowicki, fenomenalnie utalentowany “architekt dla architektów”, jak trafnie go kiedyś nazwano z racji wyrafinowania i nowatorstwa jego projektów - pozostaje nadal nieznany. Autorka niniejszego eseju poświęciła Nowickiemu dysertację doktorską (Politechnika Krakowska, 2000) i szereg publikacji po polsku i angielsku. Tu - porusza kwestię rozwoju twórczości Nowickiego, tak teoretycznej jak i projektowej. Omawia pokrótce powstałą w Polsce wizję odbudowy śródmieścia Warszawy (1945), jak i projekt pierwszego dachu wiszącego (hiperboloidy parabolicznej) dla Areny w Raleigh w Karolinie Północnej (1949). Następnie, dyskutuje szerzej „marzenie architekta”: plan i koncepcję architektoniczno-urbanistyczną Chandigarh, nowej stolicy Pendżabu (Indie, 1950) autorstwa Nowickiego ( przy współpracy Alberta Mayera). Po przedwczesnej śmierci Polaka projekt przejęty został przez zespół Le Corbusiera, z którego osobą jest powszechnie i wyłącznie kojarzone Chandigarh…
EN
The 26th of June 2010 saw the passing of the 100th anniversary of the birth of Maciej Nowicki, an outstanding Polish architect and humanist. Nowicki was born in the classic example of a family "cast out of the saddle" - members of the intelligentsia and the gentry left landless - in Chita, Siberia, in the Zabaykalsky Krai. On the 31st of August of that same year, sixty years have passed since the tragic, untimely death of Nowicki in an airplane crash - which also happened far away from his homeland, above the Nile river delta, on his way from India to America. These two anniversaries have raised interest in the phenomenon that is Nowicki's oeuvre; a number of publications have been published and November 2010 saw the organizing of an academic conference in Warsaw (Warsaw branch of the SARP, Faculty of Architecture of the Warsaw University of Technology, RAM). However, due to the dispersal of his legacy, a decade of forced silence regarding his work after his departure from the country in 1945 and the previously difficult communication with the US and India, which were the sites of the last of his activity - Maciej (also known to some as Matthew) Nowicki, a phenomenally talented "architect for architects", as he was once aptly called by Frei Otto himself due to the refinement and ingenuity of his designs - still remains largely a mystery. The authoress of this essay has devoted her doctoral dissertation and several publications, published in both Polish and English, to Nowicki (doctorate, Kraków University of Technology, 2000). Here - she illustrates the course of the development of Nowicki's body of work - in the fields of both theory and design. Another topic, which is briefly discussed, is the concept of the reconstruction of the city center of Warsaw, developed in 1945, as well as the design of the first suspended roof (in the shape of a parabolic hyperboloid) for the Arena in Raleigh, South Carolina (1949). Finally, a wider discussion regarding the "architect's dream" is presented: that of the master plan and the architectural and urban concept of Chandigarh, the new capital of Punjab (India, 1950), developed by Nowicki (with the cooperation of Albert Mayer). After the tragic death of the Polish architect, the commission was taken over by a design team headed by Le Corbusier, who is, alas! considered by the general population as the only author of Chandigarh...
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.