Oczyszczalnia Ścieków w Białymstoku została uruchomiona w roku 1994, jako obiekt z konwencjonalną technologią oczyszczania. Przez prawie 30 lat swojej działalności wiele urządzeń podlegało wymianom, a całe układy były modernizowane lub budowane od podstaw, zarówno w obszarze oczyszczania ścieków, jak też w gospodarce osadowej. Większość wprowadzanych „unowocześnień" podyktowana była zmieniającymi się uwarunkowaniami prawnymi dotyczącymi oczyszczania ścieków, gospodarki osadowej oraz postępem technologicznym i dostępem do nowych rozwiązań technicznych. Ważnym warunkiem przy realizacji projektów była optymalizacja kosztów eksploatacyjnych, które w węźle osadowym wymuszają szczególny nadzór ze strony eksploatacji, co z kolei przekłada się na modyfikacje przyszłych planów i koncepcji modernizacji.
W 1996 r. przeprowadzono modyfikację procesu technologicznego w oczyszczalni, polegającą na wprowadzeniu chemicznej wstępnej koagulacji, przy użyciu preparatu PIX-113, współdziałającego z anionowym polimerem, flokulantem Magnafloc 336. Pozwoliło to na zwiększoną redukcję podstawowych wskaźników zanieczyszczeń. Punktem dawkowania PIX-u był wlot do koryta piaskownika, a polielektrolitu - końcowy punkt zwężki Venturiego - miejsca najbardziej burzliwego przepływu ścieków.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.