Swelling of ion exchange resins depends on solvation of functional groups and tendency to reach equilibrium between internal and external ionic solutions. These phenomena lead to changes in volume of an ionite portion. Sedimentation time of a fresh MIEX® powdered resin in demineralized water was experimentally estimated at approximately 5 min. Therefore, any shorter time should definitely not be used for the ionite dose measurements. It has been proven that solution type used to prepare the resin suspension affects the ionite volume as a result of variations in its swelling. 3.5% increase in resin volume was determined after switching from demineralized water to model solution containing composition of dissolved organic and inorganic constituents. Therefore, in order to obtain a fixed reference value only resin suspension in demineralized water should be applied when calculating a dose (especially, when comparing different study results). Progressing resin saturation resulted in change in the volume of a certain ionite portion. Swelling increase was being observed until ionite load corresponding to the bed volume of 400 cm3/cm3 was reached, and then it stabilized. At that point an increase in the ionite volume was 15% when compared to the value for the fresh resin in demineralized water and about 11% when compared to the initial resin volume in the model solution containing natural organic substances. The maximum swelling was reported at the relatively small ionite load, therefore the degree of swelling of a resin working in a typically loaded reactor is expected to be constant. The impact of swelling on the measured doses of fresh resin and on the corresponding amounts of saturated resin should be considered not only in experiments but also while exploiting powdered resins in the ion exchange process.
PL
Pęcznienie żywic jonowymiennych uwarunkowane jest solwatacją grup funkcyjnych oraz dążeniem do równowagi wewnętrznego i zewnętrznego roztworu jonowego, co prowadzi do zmian objętości zajmowanej przez określoną porcję jonitu. Czas sedymentacji świeżej żywicy proszkowej MIEX® w wodzie zdemineralizowanej oceniono w badaniach na około 5 min, dlatego w krótszym czasie bezwzględnie nie powinno się dokonywać pomiarów dawki jonitu. Wykazano, że rodzaj roztworu użytego do przygotowania suspensji żywicy wpływa na objętość jonitu na skutek jego zróżnicowanego pęcznienia. Stwierdzono 3,5% wzrost objętości porcji żywicy po zamianie wody zdemineralizowanej na roztwór modelowy zawierający kompozycję organicznych i nieorganicznych składników rozpuszczonych. Z tego względu jedyną możliwością uzyskania stałego odniesienia przy pomiarze dawki (zwłaszcza w aspekcie porównywania wyników różnych badań) jest posługiwanie się suspensją żywicy w wodzie zdemineralizowanej. Postępujące wysycanie żywicy wpływało na zmianę objętości zajmowanej przez określoną porcję jonitu. Rosnące pęcznienie żywicy obserwowano aż do obciążenia jonitu odpowiadającego krotności wymiany 400 cm3/cm3, po czym ulegało ono stabilizacji. Wówczas wzrost objętości porcji jonitu wyniósł 15% w stosunku do pomiaru zawartości świeżej żywicy w wodzie zdemineralizowanej oraz około 11% w stosunku do pomiaru dokonanego w roztworze modelowym zawierającym naturalne substancje organiczne. Maksymalne pęcznienie stwierdzono przy stosunkowo małym obciążeniu jonitu, dlatego należy oczekiwać, że stopień spęcznienia żywicy pracującej w typowo obciążonym reaktorze będzie stały. Wpływ procesu pęcznienia na odmierzane dawki żywicy świeżej oraz odpowiadające im zawartości żywicy wysyconej powinny być brane pod uwagę zarówno w badaniach, jak i podczas eksploatacji procesu wymiany jonowej z użyciem żywic proszkowych.
Uzdatnianie wód o twardości poniżej 10 otw. (ok. 180 gCaCO3/m3) - tzw. wody miękkie - nastręcza wiele trudności technologicznych, wynikających z niskiej buforowości tych wód. Omówione w pracy miękkie wody powierzchniowe, występujące w rejonie Pogórza Sudeckiego, charakteryzują się niską mętnością, lecz podwyższoną barwą i wysoką zawartością substancji organicznych. Zwrócono szczególną uwagę na problemy technologiczne wynikające z chemizmu procesu koagulacji wód o niskiej zasadowości. Omówiono metody oczyszczania wód, szczególnie zawierających podwyższone ilości substancji organicznych, takie jak koagulacja w złożach filtracyjnych, filtracja powolna poprzedzona filtracją horyzontalną (HRF - Horizontal Roughing Filter), technologia MIEX-DOCŽ, wykorzystująca namagnetyzowane żywice anionowymienne. Podkreślono możliwość stosowania układów technologicznych eliminujących proces koagulacji, a także wskazano na inne problemy wynikające ze stosowania nowych rozwiązań w układach oczyszczania wody.
EN
The treatment of low-hardness water (below appr. 180 gCaCO3/m3), i.e. soft water, raises many technological problems, resulting from a poor buffering. The surface waters reported on in this paper come from the Sudeten Piedmont Region and are characterized by a relatively low turbidity, as well as an increased coloured matter content and a high organic substances concentration. In this study, particular consideration was given to the technological problems that arise from the chemistry of soft water coagulation. Treatment methods were discussed (with emphasis on those for water with increased organic matter content), such as coagulation in filter beds, slow filtration with the HRF process as a prior step, or the MIEX-DOCŽ technology involving magnetized anion-exchange resins. Potential applications of technological trains with no coagulation process were analyzed, and the implications of using modified treatment technologies were considered.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.