Zaopatrzenie w wodę w sytuacji kryzysowej (lub inaczej - w warunkach specjalnych) jest niełatwym zadaniem. Obowiązki w tym zakresie przypisane są samorządom, które z kolei przenoszą je na przedsiębiorstwa wodociągowe.
Water is an essential commodity which affects life and livelihoods in the universe. This study examined perceived effect of water scarcity on livelihoods in Iwoye-Ketu, Ogun State. Random sampling was used to select 80 rural households and water samples for the study. Data collected were analysed using descriptive, inferential and laboratory analyses. Findings showed that the mean age of respondents was 38 years with an average household size of four persons. The major sources of water were boreholes (97.5%) and rainwater (90.0%), the average trekking time to the water source was 24 minutes and the households requires an average of 162 litres of water per day. Water analysis’ result showed that the water has pH (6.87), total dissolved solids (0.175 mg∙dm–3), temperature (29.9°C) and turbidity (0.6 FTU). The major causes of water scarcity include insufficient rainfall (97.5%), increased sunlight intensity (97.5%), pollution of water sources (95.0%) and increased population (93.8%). About 60% of them perceived water scarcity to have a negative effect on their livelihoods. Correlation analysis shows that there is a significant relationship between usage of water (r = 0.370, p < 0.01) and perceived effect of water scarcity. It was concluded that water available for household use is not sufficient, although it is safe but contain some elements which are not of World Health Organization standard for good potable water. It is recommended that the community should build a hub for water collection and distribution close to the village centre and the government should provide water infrastructures to increase the supply of potable water.
PL
Woda jest podstawowym dobrem, które wpływa na życie i warunki życia na świecie. W przedstawionej pracy badano wpływ deficytu wody na poziom życia w Iwoye-Ketu w stanie Ogun. Do badań losowo wybrano 80 wiejskich gospodarstw i próby wody. Zebrane dane analizowano za pomocą metod opisowych, wnioskowania i metod laboratoryjnych. Średni wiek respondentów wynosił 38 lat, a średnia wielkość gospodarstwa – 4 osoby. Głównym źródłem wody były studnie wiercone (97,5%) i opady deszczu (90,0%). Średni czas dojścia do źródła wody wynosił 24 minuty, a gospodarstwa zużywały średnio 162 dm3 wody na dzień. Woda miała pH 6,87, sumę substancji rozpuszczonych 0,175 g∙dm–3, temperaturę 29,9°C i mętność 0,6 FTU. Do głównych przyczyn niedostatku wody zaliczano niewystarczające opady (97,5%), silne nasłonecznienie (97,5%), zanieczyszczenie źródeł wody (95,0%) i przeludnienie (93,8%). Około 60% respondentów uważało, że niedostatek wody wywiera ujemny wpływ na ich poziom życia. Analiza korelacji wykazała, że istnieje istotna zależność (r = 0,370, p < 0,01) między zużyciem wody a odczuciem negatywnego wpływu jej braku. Stwierdzono, że woda jest dostępna gospodarstwom w niedostatecznej ilości i choć bezpieczna, to zawiera pewne składniki, które nie spełniają norm Światowej Organizacji Zdrowia ustalonych dla wody pitnej. Zaleca się, aby lokalna społeczność zbudowała miejsce gromadzenia i dystrybucji wody blisko centrum wsi, a rząd powinien zapewnić infrastrukturę w celu poprawy zaopatrzenia w wodę pitną.
The majority of inhabitants in Europe depend nowadays on a supply of drinking water mainly from public waterworks systems. The risk of an emergency situation being created that exceeds the possibilities of a satisfactory solution for emergency water supply for all customers is growing together with the growing number of inhabitants, who depend on water supplies mainly from central sources. In particular subjects of critical infrastructure are threatened, which depend completely by their character and the technologies they use on direct supplies of pressurised water from the water main; for example, medical services and food production, but also some objects of public infrastructure and fire safety of vast built-up areas. In order to minimise the given risks we need to become aware of weak as well as strong parts and properties of the operated system by means of a risk analysis and by applying diagnostic and computer techniques, including accepting the corresponding preventative measures. Preconditions and possibilities are different in different the 28 EU member states. Water mains for public consumption supply potable water for approx. 93% of inhabitants in the Czech Republic. In 2012, 481 mil. m3 of potable water supplied by public water mains were invoiced, and the value of water supply infrastructure property reached CZK 1000 bil. [1]. Almost 2000 of legal persons are engaged in the production of potable water and its distribution to the users – inhabitants and technical elements of critical infrastructure; however, the decisive role is played by approx. 120 legal persons in Czech water supply [1]. The given strategic importance of water mains must be matched not only by legislative protection, but also by the protection of water supply systems in real practice. For this reason, water supply infrastructure is classified as one of essential elements of critical infrastructure. Considering that the risk of interruption of potable water supply from natural or anthropogenic reasons cannot be prevented, negative impacts on the consumers should at least be minimized. The paper discusses how this complex task can be resolved under the real conditions of water supply systems, and how to ensure, at least for strategic consumers, a minimum amount of water in crisis situations.
PL
Większość mieszkańców Europy zależy dziś od dostaw wody pitnej głównie z systemu wodociągów publicznych. Ryzyko wystąpienia sytuacji nadzwyczajnej, powstającej kiedy przekroczone są możliwości zadowalającego rozwiązania awaryjnego zaopatrzenia w wodę wszystkich klientów, rośnie wraz z rosnącą liczbą mieszkańców, którzy polegają głównie na dostawach wody ze źródeł centralnych. W szczególności zagrożone są podmioty infrastruktury krytycznej, co zależy całkowicie od ich charakteru i technologii, których używają do bezpośrednich dostaw wody pod ciśnieniem z sieci wodociągowej; na przykład usługi medyczne i produkcji żywności, ale także niektóre obiekty infrastruktury publicznej i bezpieczeństwa pożarowego na rozległych obszarach zabudowanych. W celu zminimalizowania opisanego ryzyka musimy być świadomi zarówno słabych jak i silnych stron i właściwości istniejącego systemu używając analizy ryzyka i przy zastosowaniu technik diagnostycznych i komputerowych, w tym przyjmowania odpowiednich środków zapobiegawczych. Warunki i możliwości są różne w poszczególnych 28 państwach członkowskich UE. W Czechach magistrale wodociągowe zaopatrują w wodę pitną około 93% mieszkańców. W 2012 roku zafakturowano 481 milionów m3 wody pitnej dostarczanej przez wodociągi publiczne, a wartość dostarczającej infrastruktury wodociągowej osiągnęła 1.000 CZK miliardów [1]. Prawie 2000 osób prawnych jest zaangażowanych w produkcję wody pitnej i jej dystrybucję do użytkowników - mieszkańców i elementów technicznych infrastruktury krytycznej; jednak decyzyjną rolę odgrywa ok. 120 osób prawnych w Czeskim systemie dostaw wody [1]. Określone strategiczne znaczenie sieci wodociągowej musi być powiązane nie tylko ochroną prawną, ale także ochroną systemów zaopatrywania w wodę w praktyce. Z tego powodu infrastruktura wodociągowa jest klasyfikowana jako jeden z zasadniczych elementów infrastruktury krytycznej. Biorąc pod uwagę, że ryzyku przerwania dostaw wody pitnej z przyczyn naturalnych lub antropogenicznych nie można zapobiec, negatywne skutki dla konsumentów, powinny co najmniej być zminimalizowane. W artykule omówiono, jak to złożone zadanie może zostać rozwiązane na podstawie rzeczywistych warunków instalacji wodociągowych i jak zapewnić, przynajmniej dla odbiorców strategicznych, minimalną ilość wody w sytuacjach kryzysowych.
W pracy oceniono stan nawodnień w rolnictwie oraz przedstawiono perspektywy ich rozwoju wobec oczkiwanych przemian polskiego rolnictwa. Z 464 tys. ha uzbrojonych w systemy nawadniające ziem, tylko 60 tys. przypada na najnowocześniejsze systemy deszczowniane i mikronawodnieniowe (kroplowe, mikrozraszanie i podpowierzchniowe), co w porównaniu do krajów sąsiadujących, wskazuje na ogromne zapóźnienie. Istniejące urządzenia są z różnych przyczyn bardzo źle wykorzystywane i w dużej mierze uległy dekapitalizacji. Nadto w oparciu o przeprowadzone wieloletnie doświadczenia, wykazano dużą opłacalność nawadniania ziemniaków oraz upraw warzywnych (zwrot poniesionych nakładów po roku eksploatacji deszczowni). W Polsce powinno się rozwijać głównie nawodnienia ciśnieniowe, które winny być lokalizowane na lekkich glebach Krainy Wielkich Dolin. W pierwszym etapie (do 2025 roku) powinno się w urządzenia deszczowniane uzbroić około 750 tys. ha, do nawodnienia których potrzebne byłoby 1 125 mln. m3 wody, możliwej do taniego ujęcia ze znajdujących się w pobliżu rzek i jezior.
EN
Irrigation systems used in Poland cover nearly 464 000 ha, however modern systems, such as sprinkling and microirrigation occupy only 60 000 ha. The majority of these irrigation stations are dilapidated. Under conditions of shrinking arable land area and environment degradation it is necessary to use modem irrigation systems. Microirrigation in potatoes and vegetable production is a good example, especially on the area of Big Valleys Zone with special emphasis on very light soils.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.