Reducing weight and fuel consumption is one of the main goals of modern aeronautical engineering. The most common materials to achieve this goal are composite layered materials, including the sandwich ones. High strength, stiffness and low density have made sandwich composites one of the fundamental materials of the aerospace industry. Sandwich-structured composites can be manufactured with a variety of methods, differing primarily in the manufacturing time, which translates into an overall cost of making a composite component. The research focused on three methods of manufacturing sandwich composite materials with a honeycomb core, differing in the number of operations, during which it was possible to obtain a finished composite panel (single-phase, two-phase and three-phase methods). The authors manufactured and examined composites with a honeycomb cover and two composite glass fibre-reinforced covers. The composites were made by means of the vacuum bag method. As a result of the conducted study, it was found that composites manufactured with the single-phase method have the shortest manufacture time as well as the lowest material consumption, however their strength properties are the lowest. The two-phase method requires a longer manufacture time and more material consumption, however it makes it possible to obtain a composite with higher strength compared with the single-phase method. The three-phase method has the longest composite manufacture time and the highest material consumption.
PL
Zmniejszenie masy i zużycia paliwa jest jednym z głównych celów współczesnej inżynierii lotniczej. Najpopularniejsze materiały, które pozwalają osiągnąć ten cel, to materiały kompozytowe warstwowe w tym przekładkowe. Wysoka wytrzymałość, sztywność i niska gęstość, sprawiły, że kompozyty przekładkowe stały się jednym z podstawowych materiałów przemysłu lotniczego. Kompozyty przekładkowe z wypełniaczem strukturalnym mogą być wytwarzane różnymi metodami, różniącymi się przede wszystkim czasem wytwarzania, co przekłada się na ogólny koszt wykonania elementu kompozytowego. W badaniach przeanalizowano trzy metody wytwarzania materiałów kompozytowych przekładkowych w wypełniaczem ulowym różniące się liczbą operacji podczas których uzyskano gotową płytę kompozytową (metoda jednofazowa, dwufazowa i trójfazowa). Wytworzono i badano kompozyty zbudowane z rdzenia ulowego oraz dwóch kompozytowych okładek wzmacnianych włóknami szklanymi. Kompozyty wykonano metodą worka próżniowego. W efekcie przeprowadzonych badań stwierdzono, że kompozyty wytworzone metodą jednofazową cechują się najkrótszym czasem produkcji jak i najmniejszym zużyciem materiałów, ale ich właściwości wytrzymałościowe są najniższe. Dwufazowa metoda wymaga dłuższego czasu produkcji i większego zużycia materiałów, natomiast pozwala uzyskać kompozyt o większej wytrzymałości w porównaniu do metody jednofazowej. Trójfazowa metoda cechuje się najdłuższym czasem wykonania kompozytu i największym zużyciem materiałów.
The experimental tests presented in this work concern the impact resistance test and residual strength properties after an impact performed by a drop tower INSTRON CEAST 9340. The authors prepared samples of a composite material with a polymeric matrix L285 and H285 hardener, reinforced with eight ply fabric of carbon fibre. Two shapes of the impactor (spherical and V-shape) were used to perform the testing. The samples were impacted by three values of energy (10, 15, 20 [J]). Three-point bending tests were performed to the residual strength of the samples subjected to impact tests and compared to samples which had not been damaged earlier. The study showed differences in the influence of the shapes of the impactor on the nature of the composite damage. After the test, conclusions were drawn about the influence of the shape of the impactor on the area of composite damage and its character. Also, its influence on residual strength was described. Despite the clear differences in the area of damage to composites impacted by different impactors, this does not have a significant influence on the residual strength.
PL
Przedstawione w pracy badania eksperymentalne dotyczą badania udarności oraz właściwości wytrzymałości szczątkowej po uderzeniu wieżą zrzutową INSTRON CEAST 9340. Autorzy przygotowali próbki materiału kompozytowego z osnową polimerową L285 i utwardzaczem H285, wzmocnionego tkaniną ośmiowarstwową z włókna węglowego. Do badań wykorzystano dwa kształty impaktora (kulisty i V). Próbki były poddawane działaniu trzech wartości energii (10, 15, 20 [J]). Próby zginania trzypunktowego przeprowadzono do wytrzymałości szczątkowej próbek poddanych próbom udarności i porównano z próbkami, które wcześniej nie uległy uszkodzeniu. Badania wykazały różnice we wpływie kształtów impaktora na charakter uszkodzenia kompozytu. Po przeprowadzeniu badań wyciągnięto wnioski dotyczące wpływu kształtu impaktora na obszar uszkodzenia kompozytu i jego charakter. Opisano również jego wpływ na wytrzymałość resztkową. Pomimo wyraźnych różnic w obszarze uszkodzeń kompozytów pod wpływem różnych impaktorów, nie ma to istotnego wpływu na wytrzymałość szczątkową.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Polyurethane coatings are becoming increasingly popular, particularly due to their numerous beneficial properties. They are resistant to environmental weather conditions and other impacts associated with operation and time, including mechanical loads. The article is an introduction to investigations on the use of such paints in aircraft constructions to protect aircraft coatings. It presents the subject of polyurethane paints and their main types. It also describes what actions should be taken before starting the coating process, mainly the polyurethane one, also including many other types of coatings. Apart from the characteristics of surface cleaning methods, the authors list the types of impurities and the main types of surfaces on which coatings are applied. The selected areas of industry, in which polyurethane coatings are used, have also been presented. A very important feature of coatings is their adhesion to applied surfaces. This feature has also been analysed, describing the main methods of checking adhesion. The basic mechanical and thermo-physical properties of the coating as a cast material are determined in the experimental studies. A polyurethane coating, commercially known as Rangers 2K, has been used for the research.
PL
Powłoki poliuretanowe stają się coraz bardziej popularne, głównie za sprawą wielu korzystnych właściwości. Są odporne na środowiskowe warunki atmosferyczne oraz inne oddziaływania związane z użytkowaniem oraz upływem czasu, między innymi na obciążenia mechaniczne. Artykuł stanowi wstęp do badań nad zastosowaniem tego typu farb w konstrukcjach lotniczych do zabezpieczenia pokryć statków powietrznych. Zaprezentowano czym są farby poliuretanowe oraz jakie są ich główne rodzaje. Opisano również jakie czynności powinno podjąć się przed rozpoczęciem procesu nakładania powłoki, gównie poliuretanowej, lecz także wielu innych rodzajów. Oprócz charakterystyki metod oczyszczania powierzchni, wyszczególniono także rodzaje zanieczyszczeń oraz główne typy powierzchni, na które nakłada się powłoki. Przedstawiono także wybrane obszary przemysłu, w których powłoki poliuretanowe znajdują zastosowanie. Bardzo ważną cechą powłok jest ich przyczepność do nakładanych powierzchni i tą właściwość również poddano analizie, opisując także główne metody sprawdzenia adhezji. W badaniach eksperymentalnych określono podstawowe właściwości mechaniczne i termofizyczne powłoki w postaci materiału odlewanego. Do badań wykorzystano powłokę poliuretanową o handlowej nazwie Rangers 2K.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.