Od czasów historii starożytnej fortyfikacje były w krajobrazie imponującymi i dominującymi budowlami. Były one solidnie zbudowane pod względem formy materialnej, ale dotyczyło to także ich symbolicznego wyglądu od czasu ich stworzenia aż po ostatnie lata. Ich silna symbolika była i jest nadal obecna, nawet jeśli pozostały tylko ruiny, czy też zostały one nietknięte w krajobrazie. Te pierwsze fortyfikacje (starożytne, średniowieczne lub renesansowe) mają różne kształty, konstrukcje i pozycję w krajobrazie, ale pozostały bardzo widoczne i wpływowe w zakresie interakcji społecznych (a nawet politycznej mitologii). Od końca XIX wieku po dzień dzisiejszy przekształciły się one w dyskretne budowle często zapomniane i ukryte. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie tych ostatnich budowli (od końca XIX wieku do ostatniej dekady XX wieku) i ich pozycji w chorwackich krajobrazach. Prezentacja (jako studium przypadku) określa te budowle w historycznych segmentach, które ukształtowały historię Chorwacji na przestrzeni ostatnich ponad 100 lat. Te przedstawione historyczne grupy odosobnionych budowli obronnych to: 1. Austro-węgierskie fortyfikacje z końca XIX wieku I z początku wieku XX. o ogromne fortece takie jak np. systemy warowne w regionie Pulaw (do niedawna jeszcze z okupantami wojskowymi) 2. Fortyfikacje z lat międzywojennych oodosobnione budowle (bunkry) i systemy warowne jako samotne i zapomniane budowle w krajobrazie 3. Fortyfikacje z okresu II wojny światowej oczęść systemów fortyfikacyjnych i oddzielnych ufortyfikowanych budowli (bunkry) występujących w centrach miast lub na ich obrzeżach, ale zapomnianych i ignorowanych 4. Fortyfikacje z lat po II wojnie s'wiatowej oukryte i ciągle jeszcze tajemnicze 5. Fortyfikacje z wojny o niepodległość Chorwacji budowle tymczasowe, nadal obecne w krajobrazie i w sposób tajemniczy zapomniane wkrótce po zakończeniu wojny
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.