Osuwiska należą do najniebezpieczniejszych i najczęściej występujących geozagrożeń na terenie Polski. Bardzo ważną rolę w minimalizowaniu strat ma odpowiednie planowanie przestrzenne bazujące na dokładnych mapach podatności osuwiskowej terenu, które stanowią podstawę procesu określania zagrożenia, a następnie szacowania ryzyka. Celem artykułu jest pokazanie metody opracowania mapy podatności osuwiskowej wybranego obszaru Pogórza Dynowskiego pod kątem oceny zagrożenia osuwiskowego. Finalna mapa podatności na osuwanie obszaru badań została opracowana w skali lokalnej z wykorzystaniem indeksowej metody statystycznej. Poszczególne mapy czynników mających wpływ na osuwanie terenu uwzględniają: nachylenie zbocza; ekspozycję; bliskość cieków wodnych; geologię.
EN
Landslides are among the most dangerous and common geohazards in Poland. A very important role in minimizing losses has a proper spatial planning based on accurate landslide susceptibility maps of the area, which are the basis of the process of determining the threat and then estimating the risk. The purpose of this article is to develop a landslide susceptibility map of a selected area of the Dynowskie Foothills in terms of landslide hazard assessment. The final landslide susceptibility map of the study area was developed on a local scale using the Index Statistical Method. The individual maps of factors affecting landslides were based on several thematic sections: slope slope, exposure, proximity to watercourses, geology.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Pomimo względnej jednorodności makroskopowej, lessy charakteryzują się zróżnicowaną sztywnością. Budowa modelu geotechnicznego podłoża powinna bazować na testach in situ. Właściwy opis zachowania gruntu możliwy jest jedynie z wykorzystaniem danych z wielu metod badawczych, pozwalających na ocenę statystyczną, jak np. CPTU i DMT. Testy te zapewniają duży zbiór danych, umożliwiając wyodrębnianie stref o zbliżonej sztywności oraz wyprowadzanie parametrów odkształceniowych. W artykule przedstawiono metodę interpretacji parametrów odkształceniowych z testów in situ.
EN
Despite the relative macroscopic homogeneity, loess has diversed stiffness. The construction of the geotechnical model of the subsoil should be based on in situ tests. Proper description of soil behaviour is possible only with the use of data from many investigation methods, in particular allowing for statistical evaluation, such as CPTU and DMT. These tests provide a large set of data, enabling the identification of zones of similar stiffness and the derivation of deformation parameters. The paper presents the methodology of interpreting deformation parameters from in situ tests.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Lessy charakteryzują się zróżnicowaną sztywnością pomimo względnej jednorodności makroskopowej. Budowa modelu geotechnicznego podłoża powinna bazować na testach in situ. Właściwy opis zachowania gruntu możliwy jest jedynie z wykorzystaniem danych z wielu metod badawczych, a przede wszystkim pozwalających na ocenę statystyczną, jak np. CPT/CPTU (test statycznego sondowania/test CPT z pomiarem ciśnienia wody w porach) i DMT (test dylatometrem płaskim). Testy te zapewniają duży zbiór danych, umożliwiając wyodrębnianie stref o zbliżonej sztywności oraz wyprowadzanie parametrów odkształceniowych. W artykule przedstawiono metodę budowy modelu geotechnicznego z testów in situ.
EN
Despite the relative macroscopic homogeneity, loess has versed stiffness. The construction of the geotechnical model of the subsoil should be based on in situ tests. Proper description of soil behaviour is possible only with the use of data from many investigation methods, in particular allowing for statistical evaluation, such as CPT/CPTU (Cone Penetration Test/CPT test with pore pressure measurement) and DMT (Flat Dilatometer Test). These tests provide a large set of data, enabling the identification of zones of similar stiffness and the derivation of deformation parameters. The paper presents the methodology of creating a geotechnical model from in-situ tests.
The non-linearity of the modulus in the zone of small deformations has become one of the three basic concepts of modern soil mechanics, together with “effective stresses” or “critical state”. It is therefore necessary to obtain suitable parameters to describe these phenomena through the development of modern measuring equipment and new research methods. Limitations in the availability of the research area or research equipment indicate the need to create a data set, in the formula of regional assessments. The article presents a compilation of data on the deformation characteristics of soils covering about 75% of the country’s area, which are the most common subsoils for building. Descriptions, images of microstructures, and a record of mechanical parameters are presented for various age-old glacial clays and marginal clays and loesses. Emphasis is placed on parameters obtained from triaxial tests, including the determination of the shear modulus at small deformations obtained from BET measurements. In combination with the patented solution of sample strain measurement, complete deformability curves of the tested samples were obtained, indicating model reference curves developed for the above soil types. The statistically significant amount of data collected allowed the creation of a specific portfolio for selected soils as a starting point for assessing deformability. This corresponds to the current expectations regarding the characteristics of the behaviour of the substrate in the full spectrum of stresses and deformations, obtained from different types of tests, which, as in the case of soil stiffness degradation, together allow the correct determination of the necessary parameters.
PL
Nieliniowość modułu w strefie małych odkształceń stała się jednym z trzech podstawowych pojęć we współczesnej mechanice gruntów, podobnie jak „naprężenia efektywne” czy „stan krytyczny”. Tym samym konieczne jest pozyskiwanie odpowiednich parametrów do opisu tych zjawisk poprzez rozwój nowoczesnej aparatury pomiarowej i nowych metod badawczych. Ograniczenia w dostępności terenu badań czy aparatury badawczej wskazują na potrzebę tworzenia zbioru danych, w formule zestawień o charakterze regionalnym. W artykule przedstawiono kompilację danych w zakresie charakterystyki odkształceniowej dla gruntów zajmujących ok. 75% powierzchni kraju, stanowiących najczęstsze podłoże obiektów budowlanych. Przedstawiono opisy, obrazy mikrostruktur oraz zapis parametrów mechanicznych dla różnowiekowych glin polodowcowych i iłów zastoiskowych oraz lessów. Główny nacisk został położony na parametry uzyskane z badań „trójosiowych”, w tym oznaczenia modułu ścinania przy małych odkształceniach uzyskane z pomiarów sejsmicznych metodą BET. W połączeniu z opatentowanym rozwiązaniem napróbkowego pomiaru odkształceń uzyskano pełne przebiegi odkształcalności badanych próbek wskazując modelowe krzywe referencyjne opracowane dla ww. typów gruntów. Istotna statystycznie ilość zebranych danych pozwoliła na stworzenie swoistego portfolio dla wybranych gruntów, jako punkt wyjścia do oceny zdolności deformacyjnych. Spełnia to obecne oczekiwania odnośnie charakterystyk zachowania podłoża w pełnym spektrum naprężeń i odkształceń, uzyskiwanych z różnego typu badań, które tak jak w przypadku degradacji sztywności gruntu zebrane razem pozwalają na poprawne wyznaczenie niezbędnych parametrów.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The characteristic feature of the geological structure in the Lublin Region is loess covers, which at the same time constitute the main subsoil for setting building structures. Geological structure is the basis for developing a geotechnical model of the subsoil, which may be identical to the geological model. However, these two types of models in many cases should differ, because the geotechnical model is developed depending on the type of structure, its dimensions, the method and depth of the foundation, and the loads transferred. Identifying geological layers only on the basis of lithology and subsoil state leads to significant and excessive simplification, especially when these layers occur at different depths. Soil stiffness and its bearing capacity depend not only on the state, i.e. wetness but also on several other factors which are difficult to identify based on a superficial macroscopic assessment, even with the verification of individual samples with laboratory tests. A good foundation for the geotechnical assessment of the subsoil is provided by in situ tests such as CPTU and DMT, which allow for a statistical evaluation of parameters. The work presents the methodology for creating a geotechnical model of the loess subsoil based on in situ tests.
The loess subsoil constitutes over 50% of the Lublin area and determines the geotechnical conditions of the western side of the River Bystrzyca. The paper discusses the geological structure of this part of Lublin and presents an analysis of the results of field research carried out by the author. The research methodology and the method of deriving parameters for the loess subsoil are also proposed. The Lublin loesses were divided into three main facies groups: aeolian (typical loess), aeolian-diluvial and aeolian-alluvial. The basis for the division and parametric characteristics of individual facies were mainly in-situ tests: CPT/CPTU static soundings, DMT/SDMT flat dilatometer tests and PMT Menard pressuremeter tests. The collected data allowed characterizing each of the facies groups and developing a synthetic geological cross-section representing the geological structure of the western part of Lublin. The number of analysed tests allowed stating that the data from CPT/CPTU static soundings are representative for Lublin. Data from DMT/SDMT tests can be considered representative, but further research is needed to refine them and, for example, to separate them by facies. Data from pressuremeter tests should be treated as preliminary. The analyses show that the most common facies in Lublin is silty aeolian one called typical loess, which, according to the author, constitutes approximately 75-80%, and their parameters are of key importance for the design of buildings. The remaining facies groups are about 8-15% for aeolian-diluvial loess and 8-10% for aeolian alluvial loess. Typical loesses are macroscopically homogeneous, but their varying stiffness is reflected in in-situ tests. The basic research method for loess subsoil should be CPT/CPTU static soundings, while the most representative parameter for geotechnical layers is the cone resistance qc. Details of the geological structure and parameters should be performed with DMT, SDMT and PMT tests, as well as laboratory tests, the necessary scope of which can be determined after the development of the subsoil model from the results of CPT tests.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
This paper presents an example of interpretation of in situ tests, CPT static sounding and seismic Marchetti dilatometer tests (SDMT). The studies were carried out on loess soils in Lublin. Four CPT tests and four SDMT seismic tests were performed. The method of deriving geotechnical parameters from in situ testing was described. In particular, the formulas for calculating the constrained modulus based on the cone resistance qc were analysed. Some of the parameters were interpreted with the use of proposed formulas. Values of deformation parameters determined with various methods for different strain ranges were compared.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.