In this study the formation of the polygenetic High Tatra granitoid magma is discussed. Felsic and mafic magma mixing and mingling processes occurred in all magma batches composing the pluton and are documented by the typical textural assemblages, which include: mafic microgranular enclaves (MME), mafic clots, felsic clots, quartz-plagioclase-titanite ocelli, biotite-quartz ocelli, poikilitic plagioclase crystals, chemically zoned K-feldspar phenocrysts with inclusion zones and calcic spikes in zoned plagioclase. Geochemical modelling indicates the predominance of the felsic component in subsequent magma batches, however, the mantle origin of the admixed magma input is suggested on the basis of geochemical and Rb-Sr, Sm-Nd and Pb isotopic data. Magma mixing is considered to be a first-order magmatic process, causing the magma diversification. The cumulate formation and the squeezing of remnant melt by filter pressing points to fractional crystallization acting as a second-order magmatic process.
Atoll garnets in aposkarn serpentinite from the Wiluy River, Republic of Sakha-Yakutia, Russia, have the classic form comprising a garnet core, an intermediate zone filled with chlorite-group minerals and an outer garnet atoll. The core of an illustrated example is complexly zoned from schorlomite to grossular-andradite. Morphologically, the core is a rhombic dodecahedral crystal. The atoll crystallized as a tetragon-trisoctahedron with minor rhombic dodecahedron faces and is composed of hibschite and "hydroandradite". The atoll garnet formed as the result of selective dissolution and substitution by chlorite of an internal hibschite zone with columnar structure that became unstable under new conditions of crystallization. The pattern of dissolution traces defects in the garnet crystal. The growth of the atoll garnets reflects the main stages in the evolution of the Wiluy deposit itself and is associated with the development of the Siberian traps.
PL
Granaty atolowe z aposkarnowych serpentynitów znad rzeki Wiluj (Republika Sacha-Jakucja, Rosja), mają klasyczną budowę, obejmującą jądro zbudowane z granatu, strefę pośrednią zbudowaną z hydrogranatu. Strefa wewnętrzna (jądro) opisanej próbki wykazuje kompleksową budowę strefową, a granaty mają skład ewoluujący od schorlomitu do grossularu-andradytu. Granaty te są wykształcone jako dwunastościany rombowe. Granaty budujące strefę atolową wykrystalizowały jako dwudziestoczterościany deltoidowe z podrzędnie rozwiniętymi ścianami dwunastościanu rombowego i składają się z hibschytu i „hydroandradytu”. Powstanie granatów atolowych odzwierciedla główne stadia rozwoju skał stanowiska wilujskiego. Granaty te występują w obrębie metasomatycznie zmienionych, krzemionkowo-węglanowych skał ordowickich, które jako ksenolit gigantycznych rozmiarów zostały zamknięte wewnątrz wielkiej, gabrowo-dolerytowej intruzji wieku triasowego, związanej z powstawaniem trapów syberyjskich. Granaty atolowe utworzyły się w wyniku selektywnego rozpuszczania hibschytu o budowie kolumnowej, który stał się niestabilny w nowych warunkach i został zastąpiony przez chloryt.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.