Micronization (infrared heating) with a lab-scale micronizer was studied as an alternative method of heat treatment for oat groats. The objective of the study was to determine the optimum infrared heat processing conditions that would inactivate lipolytic enzymes without burning the oat groats. Prior to micronization, the oat groats were tempered to 28% moisture content. Two micronization protocols were examined: (i) where the surface temperature of the groats was controlled by spraying with water (spraying tests) and (ii) where the temperature of the oat groats was controlled by restricting the infrared intensity (voltage control tests). Processing conditions were evaluated based on negative peroxidase results for both protocols. Either protocol could be used to inactivate peroxidase, but the temperatures at the end of processing were higher for the spraying test (157-161oC) than the voltage control test (137-155oC). The final moisture contents for both protocols ranged from 1.1 to 18%.
PL
Prowadzono badanie intensywnego ogrzewania za pomocą podczerwieni (mikronizacja) przy użyciu skali laboratoryjnej mikronazera jako alternatywną metodę obrobki cieplnej stosowanej przy produkcji kaszy owsianej. Celem badań było określenie optymalnych warunków ogrzewania za pomocą podczerwieni, które to warunki prowadziłyby do dezaktywacji tłuszczowych enzymów bez zmiany zewnętrznego koloru kaszy owsianej. Kasza owsiana przed poddaniem jej mikronizacji została nawilgocona do 28% wilgotności. Rozważano dwa różne schematy technologiczne: (i) - gdzie temperatura powierzchni kaszy owsianej była kontrolowana przez spryskiwanie mgłą wodną (testy spryskiwania woda), oraz (ii) - gdzie temperatura kaszy owsianej była kontrolowana przez ograniczanie intensywności promieniowania podczerwonego (kontrolowane napięcie w lampach podczerwonych). Warunki procesu technologicznego w obydwu testach oceniano, opierając się na rezultatach negatywnego testu peroksydazy. Obydwa schematy technologiczne mogą być użyte do dezaktywacji peroksydazy, aczkolwiek temperatura przy końcu grzania podczerwonego ze spryskiwaniem powierzchni kaszy wodą była wyższa (157-161oC) niż przy testach, gdy temperatura powierzchni kaszy była kontrolowana przez zmianę intensywności promieniowania podczerwonego i kontrolę napiecia lamp podczerownych (137-155oC). Końcowa wilgotność w obydwu schematach technologicznych wynosiła od 1.1 do 18%.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Tempering and storage conditions were investigated for the processing of peas using infrared heat (micronization). The criteria for evaluation of processing conditions included the extent to which starch was gelatinized, the extract viscosity of the peas and the availability of lysine in the peas. In the initial study using the pea (Pisum sativum) cultivar Croma, a tempering level of 24% moisture was selected for the micronization treatment as it resulted in significant increases (pŁ0.05) in starch gelatinization, while maintaining available lysine levels and reducing extract viscosity. With minor exceptions, which included a decrease in available lysine for the cultivar Carneval, similar results were obtained when these conditions were applied to four other pea cultivars (two yellow and two green) in a second study. Storage at room temperature (22oC) was able to preserve these characteristics, and there was no benefit to storing at a lower temperature of 4oC for up to 6 weeks. Differences in available lysine for the yellow Carneval and unknown cultivars, seen immediately after processing, were not a factor following storage. The production of micronized peas suitable for incorporation into animal feed is possible if the appropriate moisture content during tempering is selected.
PL
Badano wpływ nawilżania oraz warunków przechowywania grochu, który został poddany obróbce cieplnej w zakresie promieniowania podczerwonego (mikronizacji). Kryteria do oceny warunków przetwarzania obejmowały ilość skleikowanego krochmalu, lepkość ekstraktu z grochu oraz dostępność (dyspozycyjność) lizyny w grochu. W początkowych badaniach, używając grochu (Pisum sativum) odmiany Croma, wybrano poziom nawilżenia 24%, ponieważ wynikiem tego był znaczny (pŁ0.05) wzrost skleikowania krochmalu przy jednoczesnym utrzymaniu dyspozycyjności poziomu lizyny i obniżonej lepkości ekstraktu z grochu. Podobne rezultaty otrzymano, gdy takie same warunki przetwarzania były zastosowane w drugiej części eksperymentów dla czterech innych odmian grochu (dwie żółte odmiany i dwie zielone), z małym jednak wyjątkiem, gdy zanotowano obniżenie lizyny w odmianie Carneval. Przechowywanie grochu po mikronizacji w pokojowej temperaturze (22oC) zachowało otrzymane charakterystyki materiału, nie dając żadnych różnic w mierzonych właściwościach podczas przechowywania grochu w temperaturze 4oC przez 6 tygodni. Różnice w dostępności lizyny w żółtej odmianie Carneval i nieznanych odmianach, a oceniane zaraz po mikronizacji, zatarły się po kilkutygodniowym okresie przechowywania. Wyniki badań potwierdzają, że groch poddany mikronizacji może być użyty z powodzeniem w celach paszowych, jeżeli zostanie on nawilżony do właściwego poziomu przed mikronizacją.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.