W pracy podjęto próby wykorzystania materiału rezydualnego w postaci żywicy jonowymiennej Amberjet 1200H na bazie kopolimeru styrenu i diwinylobenzenu. Celem badań było uzyskanie węgli aktywnych o wysokich właściwościach adsorpcyjnych. Ocenę przydatności uzyskanych materiałów przeprowadzono z użyciem izoterm adsorpcji azotu w 77 K i wodoru w 77 K. Uzyskano pyliste węgle aktywne, z których najlepszy posiadał powierzchnię właściwą na poziomie 2900 m2 g−1 oraz adsorpcji wodoru na poziomie 3% masowych. Otrzymane materiały porównano z komercyjnie dostępnymi węglami aktywnymi uzyskanymi z innych materiałów odpadowych.
EN
In this work was attempted to use the residual material in the form of an ion exchange resin Amberjet 1200H-based copolymer of styrene and divinylbenzene. The aim of this study was to obtain activated carbons with high values of adsorption parameters. Assessments of the suitability of the materials were derived using nitrogen adsorption isotherms at 77 K and hydrogen at 77 K. There were obtained powdered activated carbons, which had the best surface area of 2900 m2 at g−1 and a hydrogen adsorption at 3 wt. %. The resulting material was compared to commercially available activated carbons derived from other waste materials.
Metakroleina oraz keton metylowo-winylowy są bardzo reaktywnymi zawiązkami karbonylowymi, które odgrywają istotną rolę w procesach atmosferycznych, w tym – w tworzeniu pyłów zwieszonych w powietrzu. Obydwa związki są produktami utleniania izoprenu – węglowodoru emitowanego do atmosfery w ogromnych ilościach. W pracy przedyskutowano mechanizmy chemiczne zaniku metakroleiny oraz ketonu metylowo-winylowego w wyniku addycji anionu wodorosiarczanowego w rozcieńczonych roztworach wodnych, odzwierciedlające procesy zachodzące w kroplach wód atmosferycznych w rejonach o znaczącym stężeniu ditlenku siarki. W pracy pokazano, że reakcje addycji anionu wodorosiarczynowego do badanych związków karbonylowych prowadzą do tworzenia pierwotnych i wtórnych hydroksysulfonianów, które mogą uczestniczyć w tworzeniu aerozoli atmosferycznych. Wyznaczono stałe szybkości wszystkich reakcji w mechanizmie addycji. Pierwotna addycja anionów wodorosiarczynowych do metakroleiny okazała się znacznie szybsza niż do ketonu metylowo-winylowego (stałe szybkości kMAC1f = 8 i kMVK1f = 0.18 mol–1 dm3 s–1 w temperaturach pokojowych). Stała szybkości addycji do cząsteczki metakroleiny była dziesięciokrotnie większa od stałej opublikowanej w literaturze. Analiza kinetyczna i badania produktów reakcji za pomocą spektrometrii mas wykazały, że w przypadku każdego z badanych związków karbonylowych dominującym produktem reakcji był C4 alfa-hydroksysulfonian (addukt pierwotny), natomiast C4 hydroksydwusulfonian (addukt wtórny, diaddukt) powstawał w ilościach śladowych. Pierwotna addycja anionów wodorosiarczynowych do metakroleiny i ketonu metylowo-winylowego może mieć znaczenie w konwersji reaktywnych związków karbonylowych w atmosferze i powinna być uwzględniana w badaniach dotyczących rejonów o znaczącej obecności ditlenku siarki, gwarantującej wysokie stężenia anionów wodorosiarczynowych w wodach atmosferycznych.
EN
Methacrolein and methyl vinyl ketone are highly reactive carbonyls that play a pivotal role in the formation of secondary organic aerosols in the Earth’s atmosphere. Both carbonyls are the major products of isoprene oxidation. We show that among the atmospheric sinks of methacrolein and methyl vinyl ketone, the aqueous-phase addition of bisulfite anions to their molecules can be relevant under polluted conditions with the increased presence of sulfur dioxide. We demonstrate that aqueous-phase reactions of methyl vinyl ketone and methacrolein with bisulfite anions lead to the formation of primary and secondary organic hydroxysulfonates which currently are not included in the atmospheric chemistry modelling, but can be relevant in mechanisms explaining the formation and growth of the secondary organic aerosols from atmospheric carbonyls. The rate constants for all aqueous-phase reactions involved were determined. The primary addition of bisulfite anions to methacrolein was found significantly faster than that to methyl vinyl ketone, with rate constants kMAC1f = 8 and kMVK1f = 0.18 mol–1 dm3 s–1 at room temperatures, respectively. The rate constant for the bisulfite addition to methacrolein was ten times faster than reported in the literature. The kinetic and mass spectrometric analyses revealed that in both cases, the dominating product was the C4 alpha-hydroxysulfonate (a primary adduct), while the C4 alpha-hydroxy disulfonate (a secondary adduct or diadduct) was produced only in trace quantities. The primary addition of bisufite anions to methacrolein and methyl vinyl ketone should be considered in atmospheric studies relevant to areas with enhanced presence of sulfur dioxide providing sufficiently high concentrations of bisulfite ions in atmospheric waters.
The circular dichroism (CD) spectra of a variety of vic-amino alcohols in the presence of chlorotetrabutyratodiruthenium(II,III) as an auxiliary chromophore were measured in acetonitrile and chloroform. The method was tested in several model compounds containing acyclic and cyclic amino alcohols, and among them biologically important adrenergic drugs and amino sugars. The study demonstrated that the sign of the Cotton effects obtained is determined by the preferred helicity of the O-C-C-N unit in the chiral complex formed in situ. On this basis, a rule was formulated that correlates a positive (negative) sign of the O-C-C-N torsional angle with a positive (negative) Cotton effect arising around 350 nm and/or with negative (positive) signs of CD spectra bands occurring around 300 and 400 nm.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Otrzymano pięć soli kompleksowych pochodnych chloranu(VII) miedzi(II) z ligandami, będącymi pochodnymi 1,2,4-triazolu. Wykonano widma w podczerwieni otrzymanych związków, potwierdzając w ten sposób uzyskanie soli złożonych. Przeprowadzono badania ich wrażliwości na tarcie i ogrzewanie przeponowe oraz na impuls promieniowania laserowego (ʎ=1,06 µm). Stwierdzono, że dwa spośród otrzymanych kompleksów są inicjującymi materiałami wybuchowymi o względnie małej wrażliwości na bodźce mechaniczne i termiczne a jednocześnie mogą być pobudzone do detonacji impulsem promieniowania laserowego o małej gęstości energii. W odpowiedzi na bidziec od zespołu ogniowego zapalnika elektrycznego detonują w ładunku o masie 0,2 g. generując falę uderzeniową o intensywności wystarczającej do zainicjowania detonacji w pentrycie.
EN
Five co-ordination compounds being complexes of copper(II) perchlorate with two molecules of derivatives of 1,2,4-triazole as ligands were obtained. The infrared absorption spectra of the compounds were taken and used to confirm their complex structure. Research on the complexes' sensitivity to mechanical, thermal and laser stimuli were also carried out. On the basis of the results, it was stated that two out of five compounds synthesized were primary explosives. They have comparatively low sensitivity to thermal and mechanical stimuli, however they can be initiated with low-energy laser radiation pulse (ʎ=1.06 µm, E = 0.05 J/cm²}. In response to fire from a firing mechanism, they detonate in charges of 0.2 g in mass, generating shock waves that are able to initiate the-detonation in PETN.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.