Przedstawiono przegląd literatury dotyczącej ogniw magnezowych jako układów alternatywnych wobec obecnie stosowanych ogniw litowo-jonowych. Omówiono budowę tych ogniw skupiając się na dokładnym opisie materiałów anodowych, katodowych oraz elektrolicie. Przedstawiono problemy związane z tą technologią oraz możliwości jej rozwoju.
EN
A review, with 45 refs., of electrode material and electrolyte compns.
Electrorheological (ER) fluids belong to the broadly studied class of so called "intelligent materials" whose properties are sensitive to external stimuli. The ER fluids increase their viscosity upon application of an electric field. This paper reports the results of electrorheological experiments and describes a synthetic procedure leading to an ER suspension exhibiting predetermined characteristics. The fluid was designed for application in a prototype ER clutch.
PL
Ciecze elektroreologiczne (ER) należą do intensywnie badanej grupy tak zwanych inteligentnych materiałów, których właściwości można modyfikować za pomocą czynników zewnętrznych. Cechą charakterystyczną cieczy ER jest gwałtowny i odwracalny wzrost lepkości pod wpływem przyłożonego pola elektrycznego. Niniejsza praca zawiera wyniki eksperymentów elektroreologicznych i opis syntezy prowadzącej do otrzymania zawiesiny elektroreologicznej spełniającej określone parametry użytkowe. Ciecz została sporządzona w celu zastosowania w prototypowym sprzęgle elektroreologicznym.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Elektroreologiczne (ER) ciecze są bardzo interesującymi materiałami ponieważ pod wpływem zewnętrznego pola elektrycznego zmieniają swoje właściwości reologiczne. Właściwości reologiczne (lepkość, granica płynięcia, moduł sprężystości, itd.) zawiesiny ER zmieniają się o kilka rzędów wielkości w zewnętrznym polu elektrycznym o wartości kilku kilowoltów na milimetr. Dzięki łatwej kontroli właściwości reologicznych w szerokim zakresie (od cieczy do ciała stałego) tych zawiesin, mogą one być zastosowane w wielu obszarach przemysłowych. Proponowane aplikacje dla tych zawiesin obejmują: amortyzujące poduszki dla silników samochodowych, amortyzatory samochodowe, sprzęgła, hamulce oraz elementy chwytne w robotach. W tym artykule opisano badania mechanicznych właściwości zawiesin elektroreologicznych. Właściwości mechaniczne tych zawiesin są związane z wartością modułu sprężystości G. Wartości modułu sprężystości otrzymano przy zastosowaniu reometru, który pracował w trybie kontrolowanego naprężenia. Na podstawie badań ustalono, że moduł sprężystości zależy od natężenia pola elektrycznego oraz stężenia objętościowego zawiesiny. W tych eksperymentach zastosowano zawiesiny polianiliny w oleju silikonowym o stężeniu objętościowym fazy stałej 10 i 17%.
EN
Electrorheological (ER) fluids are fascinating materials that undergo dramatic reversible changes in their rheological properties upon the application of electric fields. The rheological properties (viscosity, yield stress, shear modulus, ect.) of an ER suspension could reversibly change by several orders of magnitude under an external electric field with the strength of several kilovolts per millimeter. Since its mechanical properties can be easily controlled within a wide range (almost from a pure liquid to a solid), the ER fluid could be used as an electric and mechanical interface in various industrial areas. Applications proposed for these fluids include active engine mounts, shock absorbers, clutches, brakes, and robotic devices. This paper is concerned with an experimental investigation of mechanical properties of ER suspensions. Their mechanical properties are connected with value of elastic modulus G. Values of elastic modulus were obtained by use of the controlled stress rheometer. Elastic modulus is dependent on electric field strength and volume fraction of dispersed particles. In our investigations were used 10 and 17%-vol. suspension of polyaniline dispersed in silicone oil.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przedstawiono przegląd literatury poświęconej elektroreolo-gii, czyli odwracalnym efektom wzrostu lepkości niektórych cieczy (tzw. cieczy ER) pod wpływem zewnętrznego pola elektrycznego. Zagadnienie to omówiono uwzględniając podział cieczy ER na heterogeniczne (zawiesiny rozdrobnionych stałych polarnych polimerów w ciekłych niepolarnych matrycach polimerowych) oraz homogeniczne (układy obejmujące polimery ciekłokrystaliczne). Opisano składy obu typów cieczy ER i ich charakterystykę, czynniki wpływające na efekt ER oraz mechanizmy tego zjawiska, jak również jego modele. Przedstawiono także szeroki zakres zastosowania układów elektrorcologicznych jako inteligentnych materiałów.
EN
Summary - A review on electrorheology i.e. reversible effect of increase in viscosity of some fluids (so called ER fluids), subjected to external electric field, is presented. The problem is described taking into account a division of fluids to heterogeneous ones (the suspensions of ground solid polar polymers in liquid non-polar polymer matrices) and homogeneous ones (including liquid crystalline polymers). There were described the compositions and characteristics of both types of ER fluids (Table 1 and 2), the factors influencing ER effect (Figs. 1 and 4) and mechanisms of this phenomenon as well as its models. A wide range of applications of electrorheological systems as "intelligent" materials (Fig. 5) was also presented.
Opisano wyniki badań trzech polimerów o sprzężonym układzie wiązań podwójnych. Wykonano syntezę poi i acetylenu. Część otrzymanych próbek zmodyfikowano przez walcowanie lub rozciąganie. Metodami spektroskopii w podczerwieni i Ramana oszacowano ilość defektów w próbkach niedomieszkowanych, które także poddano reakcji ozonolizy. Zaobserwowano wpływ zdefektowania polimeru na przebieg tej reakcji. Dla próbek domieszkowanych jodem lub FeCl3 wykonano pomiary przewodności elektrycznej i siły termoelektrycznej w funkcji temperatury. W próbkach modyfikowanych przez rozciąganie zaobserwowano anizotropię zarówno przewodności, jak i siły termoelektrycznej. Uzyskane wyniki przeanalizowano w oparciu o model zakładający mikroskopową niejednorodność próbek poliacetylenowych. Wykonano syntezę polifenylenu i określono jego podstawowe właściwości. Metodą spektroskopii impedancyjnej zbadano otrzymane próbki w funkcji stężenia domieszki i temperatury. Zaobserwowano wpływ struktury na mechanizm przewodnictwa elektrycznego, które w próbkach amorficznych miało mieszany jonowo-elektronowy charakter, zaś wyłącznie elektronowy w materiale o wyższej krystaliczności. Na przykładzie poliacetylenu i polifenylenu wykazano, że dla uzyskania wysokiej przewodności elektrycznej polimeru o sprzężonym układzie wiązań podwójnych konieczny jest wysoki stopień krystaliczności. Metodami elektrochemicznymi zbadano wybrane właściwości poliditienotiofenu i jego metylowych pochodnych.
EN
The results of investigations on three conjugated połymers are described. A synthesis of polyacetylene was carried out. Part of the obtained samples was modified by rolling or stretching. The number of defects in undoped samples was estimated by means of IR and Raman spectroscopy. In addition the samples were exposed to ozone and the course of the reaction was found to be dependent on the presence of the defects. Electric conductivity and thermopower were measured as a function of temperature for the samples doped with iodine and FeCl3. Anisotropy of both conductivity and thermopower was observed in the samples modified by stretching. The obtained results were analysed on the basis of a model assuming microscopic inhomogeneity of the polyacetylene samples. A synthesis of polyphenylene was performed and the basic properties of the polymer were determined. The prepared samples were investigated by impedance spectroscopy as a function of the doping level and temperature. It was observed that the structure influenced the mechanism of electrical conductivity that was mixed type (ionic and electronic) in amorphous samples and exclusively electronic in the material of higher crystalhnity. The investigations on polyacetylene and polyphenylene showed that to obtain a conjugated polymer of high conductivity a high level of crystallinity is required.
6
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
PAC films prepared by three procedures [3] were cut into pieces, suspended in H2O and ozonolyzed with O3 (3%)-O2; at 20°C for up to 100 h. Products were converted into volatiles to be analyzed by GC. High-quality PAC decomposed completely to H2O and CO2 by reason of minor difference between carbon-carbon bond lengths and fortuitous addition of the ozone molecule. Defective PAC yielded products of splitting of the organic molecules at the double bond positions. By-products were detected and analyzed. Oxalic and succinic acids were found among the products. Route schemes to some products are detailed. Ozonolysis of poly(l,4-butadiene), carried out for comparison under similar conditions, gave succinic acid, in compliance with the general concept of ozonolysis.
PL
Poliacetylen (PAC) jest polimerem charakteryzującym się silnym sprzężeniem i w konsekwencji wyrównaniem energii wiązań w szkielecie makrocząsteczek. Reakcje PAC z ozonem powinny zatem mieć charakter niespecyficzny, choć doniesienia literaturowe wskazują na możliwość powstawania produktów ozonolizy typowych dla substancji zawierającej izolowane wiązania podwójne. Analiza ozonolizatów może ponadto być pomocna w określeniu zakłóceń budowy makrocząsteczek PAC. Użyto trzech odmian PAC (otrzymanych wg [3], [4] i [5]). Próbki pociętej folii PAC umieszczano w wodzie i nasycano mieszaniną O3 (3%)/O2 do zaniku większości płatków polimeru (do 100 h), co uznawano za koniec reakcji. Powstałe ewentualnie kwasy karboksylowe przeprowadzano w estry metylowe działaniem gazowego diazometanu. Wydzielone estry chromatografowano stosując detektor FID lub MS. Wykonano próby kontrolne, aby upewnić się czy ewentualnie powstające kwasy (szczawiowy, malonowy, bursztynowy) nie ulegają rozkładowi wskutek reakcji wtórnych z ozonem. Stwierdzono, że w wyniku ozonolizy PAC o całkowicie sprzężonych wiązaniach podwójnych utlenia się do H2O i CO2, co jest konsekwencją niewielkich różnic w długości wiązań węgiel-węgiel i przypadkowego przyłączania cząsteczki ozonu. Natomiast w razie defektów w budowie makrocząsteczek PAC powstające produkty są charakterystyczne dla rozszczepienia w miejscu podwójnego wiązania. Tworzą się wte-dy kwasy szczawiowy i bursztynowy. Dla porównania, heterofazowej ozonolizie poddano też cis-l,4-polibutadien; jej głównym produktem, zgodnie z ogólnymi koncepcjami, był kwas bursztynowy.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.