Wielkość i stabilność plonów z hektara upraw rolnych w dużym stopniu zależy od warunków klimatycznych, temperatury, promieniowania słonecznego, ale przede wszystkim ilości i jakości opadów, które dla większości upraw rolnych są niewystarczające. Pomimo faktu, że sztuczne nawadnianie ma tendencję wzrostową w ostatnich latach, budowanie systemów nawadniających jest trudne pod względem inwestycji, jak również kosztowne. Jeśli pojemność systemu nawadniania, jest niewystarczające, koszty inwestycji są zbyt wysokie, a system nie zawsze będzie w stanie spełnić zapotrzebowanie na wymaganym prawdopodobieństwem aby sprostać wymaganiom wynikającym na dostawy dodatkowego nawadniania. Spowoduje to zmniejszenie wydajności upraw rolnych lub, w skrajnym przypadku może doprowadzić do uniknięcia szkód w uprawach. Jeśli pojemność obiektu nawadniania musi zostać zmieniona to będzie oznaczać niepotrzebnie wysokie koszty inwestycyjne i ilość urządzeń nawadniających nie zawsze będzie dostatecznie wykorzystywana. Te dwa przy padki graniczne nie dają optymalnego wykorzystania i budowy urządzeń do prac irygacyjnych. Roszczenia plonów często nie emanują z zestawu pewnych roszczeń z tytułu każdej z roślin, ale są tylko szacunki oparte na empirycznych doświadczeniach. Precyzyjne ustalenie tych danych jest bardzo trudne i bez użycia dokładnych metod matematycznych i informatyki byłoby praktycznie niemożliwe. Niniejszy artykuł poświęcony jest tworzeniu modeli, które pozwoliłyby na ustalenie optymalnej wydajności systemu nawadniania w odniesieniu do upraw i urządzeń nawadniających. Rozwiązanie na średnią i dużą skalę nawadniania nie jest możliwe efektywne i precyzyjne za pomocą tradycyjnych metod, bez użycia aparatu matematycznego, modelowania, metody symulacji rozdzielczości i oczywiście, bez wykorzystania nowoczesnej technologii komputerowej. Jeśli spojrzymy na proces nawadniania od systemowego punktu widzenia, cały system nawadniania można podzielić na dwie części – rośliny, które otrzymują nawadniania i system, który dostarcza nawadniania. System nawadniania i upraw nawadnianych są w procesie sztucznego nawilżania będącego dostawcą i klientem. Konieczność wilgotność dla roślin występuje jako wymogu określonego rodzaju operatora - dostaw koniecznych ilościach nawadniania uzupełniających. System nawadniania jest jak stacja paliw, która spełnia wymagania - nawadnianie zapewnia, lub nie, jeśli pojemność nie jest wystarczająco wysoka. W związku z tym, problem determinacji systemu pojemności nawadniania może być postrzegany jako problem teorii kolejek – podmiot ze środków wprowadzonych do systemu w odstępach stałych lub losowo. W naszym przypadku, przepisów wjazdowych rośliny są w przypadkowych odstępach czasu. Po wejściu do operatora systemu urządzenie pracuje na natychmiast, jeśli jest co najmniej jeden wolny kanał. W przeciwnym razie wniosek może zostać stracony. Do stworzenia modelu do wyznaczania optymalnej wydajności systemu nawadniania, musimy znaleźć odpowiedzi na te pytania: co to jest średnia długość kolejki, co jest oczekiwana średnia liczba jednocześnie nawadnianych akrów, co jest oczekiwana średnia liczba hektarów nie wymagają nawadniania, co jest spodziewane niewykorzystane moce systemów nawadniających, jaki jest średni czas oczekiwania w kolejce i to, co jest średnia liczba wymagań zawartych w systemie.
System sterowany jest częścią pętli i konieczne jest rozważenie go jako osobnej części z konkretnej nieruchomości. Podczas wyboru właściwego regulatora PID ważne jest, aby zrozumieć dynamiczne właściwości kontrolowanego systemu. Na opis tego obiektu zostały opracowane różne metody bilansów energii i następnych modeli matematycznych korygujących przejęcie funkcji transferowych. W praktyce lepiej jest użyć metod, których obserwujemy zachowanie dla konkretnych warunków systemowych (na przykład odpowiedzi na jednostkowy skok na wejściu lub częstotliwość sygnału). Według Behaving wiemy jak matematycznie opisać systemu i następnie wybrać właściwy rodzaj regulatora PID z jego parametrami. Ten artykuł skupia się na identyfikacji systemu oświetlenia dla uprawy roślin szklarniowych oraz prawidłowego zaprojektowania parametrów regulatora PID do sterowania oświetleniem, tak aby zorientowany był on na oszczędności energii.