W tym roku zakończyły sie prace nad miejskimi planami adaptacji do zmian klimatu w ponad 40 polskich miastach powyżej 100 tys. mieszkańców. Wśród najczęściej proponowanych działań adaptacyjnych znalazły się inwestycje w błękitno-zieloną architekturę. Rozwój terenów zieleni i wody w sposób sprzyjający retencji krajobrazowej jest nadal dużym wyzwaniem, przed którym stoją tereny zurbanizowane w Polsce.
Zieleń miejska to obszar, w którym ściera się bardzo wiele różnych interesów. Administracja samorządowa i publiczna, mieszkańcy, inwestorzy prywatni oraz biznes czy wreszcie organizacje pozarządowe - każdy z tych podmiotów ma własne, często odmienne potrzeby i oczekiwania w stosunku do wykorzystania miejskiej przestrzeni. Pojawia się więc potrzeba dyskusji, a ta nie byłaby możliwa bez dostępu do informacji i otwartości na dialog.
Zarządzanie zielenią miejską przez samorządy to szeroki zakres działań, które podejmują różne jednostki, przede wszystkim w odniesieniu do terenów zieleni pozostających w zarządzie miasta. Jednak tworzone standardy i procedury mogą wywierać wpływ na jakość zieleni znajdującej się w zarządzie innych podmiotów – spółdzielni, wspólnot mieszkaniowych, biznesu czy osób prywatnych. Celem efektywnego zarządzania terenami zieleni miejskiej ma być zapewnienie ich właściwego funkcjonowania i rozwoju tak, by świadczyły mieszkańcom cenne usługi ekosystemów, podnosząc jakość ich życia.
Zmiany klimatu pociągają za sobą zwiększone ryzyko powodzi miejskich. W połączniu z rosnącym uszczelnieniem terenów zurbanizowanych pojawia się pytanie, jak efetywnie zagospodarować przestrzeń by nie pogłębiać problemów.
Z badań sieci powiązanych pomiędzy różnymi podmiotami zaangażowanymi w zarządzanie zielenią w polskich miastach, prowadzonych przez dr hab. Jakuba Kronenberga z Fundacji Sendzimira, wynika, że potencjał współpracy jest wykorzystywany w bardzo niewielkim stopniu.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.