Przeprowadzono badania właściwości adsorpcyjnych aktywowanego biowęgla względem adsorpcji błękitu metylenowego (MB) z roztworu wodnego. Przeprowadzono aktywację chemiczną za pomocą chlorku cynku, kwasu fosforowego(V), węglanów wapnia i sodu, wodorowęglanu sodu, wodorotlenków wapnia, sodu i potasu oraz aktywację fizyczną z wykorzystaniem pary wodnej. Uzyskane węgle aktywne charakteryzowały się powierzchnią właściwą w zakresie 180-1300 m²/g. Aktywacja KOH i NaOH umożliwiła uzyskanie węgla aktywnego o największych powierzchniach właściwych. W wyniku aktywacji parowej uzyskano mniejsze rozwinięcie powierzchni, jednak procedura ta znacznie ograniczała ilość powstających ścieków, wykonanych operacji, a także koszt procesu. Do opisu izoterm adsorpcji MB zastosowano model równowagi adsorpcji Langmuira. Obliczona na podstawie tego modelu powierzchnia zajmowana przez cząsteczki MB była zbieżna z wartościami powierzchni właściwej uzyskanymi metodą BET. Wartość stałej równowagi modelu Langmuira skorelowano zależnością wykładniczą z zawartością tlenu w uzyskanych węglach aktywnych.
EN
Biocarbon was chem. activated with ZnCl₂, H₃PO₄ , CaCO₃ , Na₂CO₃ , Ca(OH)₂, NaOH and KOH or phys. activated with steam. The adsorption properties of the activated biocarbon were studied in relation to the adsorption of methylene blue (MB) from aq. soln. The activated carbons had a sp. surface area in the range of 180-1300 m²/g. Activation with KOH and NaOH yielded carbons with the highest sp. surface area, while activation with steam resulted in less surface area development, but significantly reduced the amt. of generated wastewater. The Langmuir adsorption equil. model was used to describe the MB adsorption isotherm. The surface area occupied by MB molecules calculated from the model coincided with the sp. surface area values obtained by the BET method. The value of the equil. constant of the Langmuir model was exponentially correlated with the O content in the obtained activated carbons.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przedstawiono charakterystykę warstwy wodnej kondensatu parogazu pochodzącego z retorty suchej destylacji drewna podczas produkcji węgla drzewnego. Właściwości antyoksydacyjne i redukujące oznaczono metodami DPPH, FRAP i ABTS, a całkowitą zawartość polifenoli metodą FCR. Aromat preparatu oceniono organoleptycznie, zawartość całkowitego węgla organicznego (OWO) określono na podstawie wyników analiz TOC-LCSH/CSN, a zidentyfikowane składniki preparatu oznaczono za pomocą GC-MS. Badania metodami DPPH, FRAP i ABTS wykazały, że kondensat cechuje znaczny potencjał antyoksydacyjny i redukcyjny. Zawartość związków fenolowych w kondensacie mieści się w zakresie 800-900 mg/dm³, a zawartość całkowitego węgla organicznego wynosi 40 g/dm³. Zapach określono jako przyjemny, charakterystyczny dla wyrobów wędzonych.
EN
The aq. layer of the vapour-gas condensate obtained from the dry wood distillation retort during charcoal production was analyzed for antioxidant and reducing properties by DPPH, FRAP and ABTS methods, and total polyphenol content by FCR. The total organic carbon (TOC) content was detd. and the components of the formulation were identified by GC-MS. The condensate showed significant antioxidant and reducing potential. The content of phenolic compds. in the condensate was in the range of 800-900 mg/L, and the total organic carbon content was 40 g/L.
The growing, global concern for the natural environment contributes to the intensive research on at least partial replacing of petroleum-based raw materials with bio-renewable resources on an industrial scale. The chemical composition and oligomeric nature of plant oils make them a promising bio-renewable base for development of new polymer materials. The conversion of plant oils and fats to epoxidized plant oils (EO) and polyols are the processes intensively studied. Epoxides based on soybean oil, i.e. one of the most easily available vegetable oils, have a high potential for polymeric materials preparation. In addition, linseed and castor oils are of great importance in this area as well. This article presents the latest achievements in the production of novel polymer materials based on epoxidized vegetable oils and their derivatives. The importance and application of EO for polymer materials should be considered multidirectional. Epoxidized plant oils are the platform chemicals for polyethers, polyesters, polyurethanes and polyhydroxyurethanes, but also can act as modifiers for natural and synthetic polymers. Polymers based on epoxidized vegetable oils in combination with filler – including more and more popular natural fibers, allow to obtain biocomposites. Applying bioresin and natural reinforcement reduces the carbon footprint. Moreover, such materials may exhibit competitive properties against petrochemical polymer products and meet the requirements of the automotive, packaging, furniture, and construction industries. Additionally, obtaining materials showing functional properties, including shape memory and self-healing ability is also possible.
In this work, weathering performance and durability of a commercial automotive acrylic polyurethane topcoat samples exposed at a natural testing station in an industrial atmosphere (Police, Poland) were studied. After a 16-month outdoor aging process, surface morphology and general appearance of the clearcoat were investigated by means of optical and scanning electron microscopes, an optical profilometer and by a glossmeter. For further investigation of the samples surfaces chemistry X-ray photo-electron spectroscopy (XPS) and Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR) were utilized. Test results showed that the outdoor exposure changed the appearance of the acrylic polyurethane topcoat surface because protuberant spots of various sizes were observed. Quantitative profilometric analysis indicated an apparent increase of surfaces roughness, however, no signs of chemical degradation of the studied topcoat were revealed by XPS and FTIR analyses. Finally, it was apparent that the surface protuberances observed after the ageing test resulted by atmospheric deposits consisting mainly of oxygen, calcium, phosphorus, iron, and silicon compounds and elemental carbon. Additionally, it was revealed that a detailed cleaning process of the clearcoat surfaces may remove the detected contaminants.
PL
W niniejszej pracy zbadano trwałość próbek komercyjnej akrylowo-poliuretanowej nawierzchniowej powłoki samochodowej w trakcie ich ekspozycji w atmosferze przemysłowej zakładów chemicznych (Police, Polska). Morfologię powierzchni i ogólny wygląd powłok lakierowych (po 16 miesiącach testu) zbadano za pomocą mikroskopu optycznego i skaningowego mikroskopu elektronowego, profilometru optycznego oraz połyskomierza. Do badań składu i struktury chemicznej powierzchni wymalowań wykorzystano rentgenowską spektroskopię fotoelektronów (XPS) oraz spektroskopię w podczerwieni z transformacją Fouriera (FTIR). Ekspozycja w atmosferze przemysłowej zmieniła wygląd powierzchni powłok gdyż zaobserwowano wypukłe plamy o różnej wielkości. Dodatkowo, ilościowa analiza profilometryczna wykazała wyraźny wzrost chropowatości powierzchni, chociaż wyniki badań metodami XPS i FTIR nie wykazały żadnych oznak chemicznej degradacji testowanych próbek. Ostatecznie okazało się, że wypukłości obserwowane na powierzchniach starzonych powłok były osadami atmosferycznymi składającymi się głównie ze związków tlenu, wapnia, fosforu, żelaza, krzemu oraz węgla. Dodatkowo wykazano, że dokładne umycie powierzchni powłok powoduje usunięcie wspomnianych zanieczyszczeń.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.