W listopadzie pojawiła się w mediach informacja o problemie z zagospodarowaniem odpadów komunalnych wytworzonych w warszawskim regionie gospodarki odpadami. Powodem jest to, że tylko jedna z sześciu obsługujących region instalacji RIPOK posiada prawomocną decyzję ? pozwolenie zintegrowane, a pozostałe nie zostały jeszcze wydane i zakłady mogą być w każdej chwili zamknięte przez WIOŚ. Sytuacja jest więc bardzo niepokojąca ze względu na pojawiające się ryzyko czasowego wstrzymania odbioru odpadów komunalnych od mieszkańców Warszawy i duże prawdopodobieństwo, że podobny problem wystąpi również w innych województwach.
Branża recyklingu z zadowoleniem przyjęła wprowadzenie nowych wymagań dla transportu odpadów, które wejdzie w życie 24 stycznia 2018 r. Zostały zawarte w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z 7 października 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów (DzU z 2016 r. poz. 1742). Prawidłowo przeprowadzony transport odpadów ma duże znaczenie dla zakładów recyklingu, które odbierają surowce wtórne w celu wytworzenia z nich nowych produktów. Koszty transportu wchodzą w skład całkowitych kosztów zagospodarowania odpadów i, jeśli są zbyt wysokie, mogą nawet uniemożliwić ich przetworzenie i sprawić, że recykling będzie ekonomicznie nieopłacalny. W związku z tym tak ważne jest zastosowanie wszystkich możliwych rozwiązań technologicznych, które pozwolą na zmniejszenie objętości transportowanych surowców wtórnych np. przez ich zagęszczanie (prasowanie, rozdrabnianie). Ważną kwestią jest również zabezpieczenie odpadów przed zanieczyszczeniem i wpływem niekorzystnych warunków atmosferycznych, które np. w przypadku zamoczenia makulatury mogą doprowadzić do utraty wartości tego surowca.
Pewien amerykański biznesmen, zaczynający jako kierowca ciężarówki w 1956 r., doszedł do wniosku, że świat nie potrafi sobie poradzić w kwestii transportu produktów. Zauważył, że drewniane skrzynie różnych rozmiarów, w których przesyłane były produkty drogą morską i lądem, są bardzo nieefektywne i przeładunki kosztują mnóstwo czasu i pieniędzy. Właśnie te przemyślenia były inspiracją do powstania pierwszego metalowego kontenera, który w tym samym roku zaprojektował i wyprodukował Malcolm McLean. Kilkanaście lat później jego firma Sea-Land Freight została sprzedana za ponad 100 mln dolarów, całkiem nieźle jak na człowieka, który 20 lat wcześniej był właścicielem używanej ciężarówki kupionej za 120 dolarów.
Aktualnie, kiedy Parlament Europejski przyjął już nowe, ambitne cele związane z recyklingiem odpadów komunalnych i opakowaniowych, warto poruszyć temat związany z gospodarką odpadami w ramach funkcjonowania gminnego systemu odbioru odpadów z nieruchomości niezamieszkałych. Trzeba zadać sobie pytanie, czy objęcie w drodze uchwały rady miasta gminnym systemem odbioru odpadów komunalnych właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, na podstawie art. 6c ust. 2 Ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ma pozytywny wpływ na jakość surowców wtórnych.
Jak wiadomo, 23 lutego br. Rada UE wstępnie zatwierdziła zmiany w sześciu dyrektywach odpadowych, które mają zaostrzyć normy dotyczące recyklingu odpadów komunalnych i opakowaniowych oraz ograniczyć ich składowanie. Oznacza to, że każdego roku będzie wzrastać masa odpadów przeznaczonych do przetworzenia w procesie recyklingu, niezależnie od tego, czy będzie to opłacalne dla ich wytwórców, czy nie. Oczywiste jest więc, że w nowym systemie zakłady recyklingu będą pełniły bardzo istotną funkcję. To ich ilość i wykorzystanie przez nie innowacyjnych technologii będzie czynnikiem decydującym o tym, czy Polska wywiąże się z unijnych zobowiązań.
Gdy w 2015 r. w Komisji Europejskiej trwały prace nad przyjęciem założeń do nowego modelu gospodarki o obiegu zamkniętym (GOZ), część firm przetwarzających odpady w naszym kraju zrzeszyła się, zakładając Stowarzyszenie „Polski Recykling”. Branża recyklingu od lat wskazywała, iż nieprawidłowości w funkcjonowaniu polskiego rynku gospodarki odpadami stanową barierę, która hamuje dalszy jego rozwój i osiągnięcie tak ambitnych poziomów recyklingu, jakie zakładano już wtedy w KE. Konieczne więc było skonsolidowanie branży i określenie głównych postulatów, mających na celu wsparcie firm przetwarzających odpady, które doprowadzi do zwiększenia mocy przerobowych w tych zakładach i pozwoli na osiągnięcie zakładanych poziomów recyklingu.
W Polsce obowiązuje szereg przepisów, które powinny doprowadzić do zwiększenia efektywności zbiórki odpadów pochodzących z gospodarstw domowych. Ale czy pomogą one w osiągnięciu ambitnych założeń UE, gdzie do 2025 roku poziom recyklingu i przygotowania do ponownego użycia odpadów komunalnych powinien wynosić co najmniej 55%? Aktualnie poziom ten w Polsce waha się między 25 a 28%.
Parlament Europejski, uchwalając w kwietniu 2018 r. tzw. pakiet odpadowy, wskazał, czym ma być odpowiedzialność wprowadzających opakowania na rynek. Nowy model ROP zobowiązuje producentów do pokrycia całości kosztów gospodarowania odpadami dla produktów wprowadzanych przez nich na rynek, w tym kosztów selektywnej zbiórki, sortowania, transportu oraz przetwarzania, po uwzględnieniu dochodów z ponownego użycia lub sprzedaży surowców wtórnych pochodzących z ich produktów.
Recykling i czyste środowisko są bardzo potrzebne Polsce, a Komisja Europejska i jej nowa strategia – circular economy (gospodarka o obiegu zamkniętym) – mają pomóc w osiągnięciu założonych celów.
Odpady z drewna powstają w gospodarstwach domowych i są to głównie odpady wielkogabarytowe, takie jak meble. Duża ilość zużytego drewna pochodzi również z sektora usług i handlu – tutaj są to przede wszystkim opakowania zbiorcze, np. palety.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.