W pracy zaprezentowano rezultaty obliczeń numerycznych pól naprężeń wewnątrz i na zewnątrz modelowanych wtrąceń i wydzieleń w stali. Warunki brzegowe zdefiniowano po przeprowadzeniu próby jednoosiowego rozciągania na próbkach ze stali Hardox-400 oraz wcześniejszych obliczeń związku między naprężeniami T a polem przemieszczeń przed frontem szczeliny. Model uwzględniał kształt, wielkość i odległości między wtrąceniami. Wieloskalowość polega na tym, że warunki brzegowe określono w skali makro, komórkę elementarną definiowano w skali meso, wtrącenie zaś w skali mikro.
EN
The results of numerical computations of the stress fields inside and outside inclusions and interstitials are presented. The boundary conditions were defined after uniaxial tensile tests on the specimens made of the Hardox-400 steel. Also the relation between the T stress and displacement field in front of the crack, established earlier, was taken into account. The model takes into account various inclusions shapes. Multi-scale of the analysis results from the boundary conditions established at the macro-scale, the elementary cell was defined at the meso-scale and inclusion was modeled at the micro-scale.
An analysis is presented of the stress field in and around inclusions of various shapes. Results were obtained by the finite element method. Inclusions were located within elementary cells located at the centre of the specimen next to the crack front. The influence of an in-plane constraint on the stress distribution was tested.
A numerical analysis is performed of the stress field in and around inclusions of various shapes. Inclusions both stiffer and more compliant than the metal matrix are analysed. The critical stresses required for inclusion fracture are estimated after observation of cavities and inclusions by scanning electron microscopy. Real inclusions were observed after performing uniaxial loading to different amounts of overall strain. The material tested was Hardox-400 steel.
Procesy zniszczenia w elementach maszyn można zakwalifikować w dwóch grupach: a) pękanie kruche i b) pękanie ciągliwe. Procesy zniszczenia odbywają się na poziomie mikrostruktury. Są one jednak kontrolowane przez procesy fizyczne zachodzące w obszarach znacznie większych. Dlatego do ich opisu poza informacjami, definiującymi mikrostrukturę wykorzystuje się pojęcia znane i definiowane na poziomie skali meso i makro. Umiejętne przejście ze skali makro (warunki brzegowe, cechy materiału...) do skali mikro (udział objętościowy wtrąceń i wydzieleń, ich kształt, ...) pozwala na ilościową analizę procesów pękania i w konsekwencji do sterowania nimi. W zgłoszonym referacie przejdziemy ze skali makro do mikro, aby analizować proces pękania ciągliwego.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.