1,1′-Azodi(formamid) - frakcja wdychalna.Dokumentacja proponowanych wartości dopuszczalnych wielkości narażenia zawodowego

Kupczewska-Dobecka, Małgorzata; Dobecki, Marek

doi:10.54215/PiMOSP/2.122.2024

Artykuł - szczegóły

Tytuł artykułu

1,1′-Azodi(formamid) - frakcja wdychalna.Dokumentacja proponowanych wartości dopuszczalnych wielkości narażenia zawodowego

Autorzy

Kupczewska-Dobecka Małgorzata , Dobecki Marek

Treść / Zawartość

Pełne teksty:

Pobierz

Identyfikatory

DOI

10.54215/PiMOSP/2.122.2024

Warianty tytułu

Azobis(formamide) - inhalable fraction.Documentation of proposed values of occupational exposure limits (OELs)

Języki publikacji

Abstrakty

1,1′-Azodi(formamid) (azodikarbonamid, ADCA) jest żółtym organicznym ciałem stałym. W Unii Europejskiej ma klasyfikację zharmonizowaną jako substancja o działaniu uczulającym na drogi oddechowe kategorii 1. Od 19 grudnia 2012 r. na mocy decyzji ED/169/2012 ADCA znalazł się na liście kandydackiej substancji stanowiących bardzo duże zagrożenie, oczekujących na pozwolenie z powodu swoich właściwości uczulających na drogi oddechowe. Zgodnie z opinią ACSH w sprawie chemikaliów priorytetowych dla nowych lub zmienionych dopuszczalnych wartości narażenia zawodowego w 2021 r. ADCA został wytypowany jako substancja priorytetowa, dla której istnieje pilna potrzeba przygotowania opinii naukowych i/lub badań określających OEL. ADCA ma szerokie zastosowanie jako porofor w spienionych tworzywach sztucznych, szczególnie piankach winylowych i wyrobach gumowych. Jest też stosowany w leczeniu HIV. Po przyjęciu bezprogowego działania uczulającego na drogi oddechowe za skutek krytyczny, a za wartość LOAEC stężenia 36 µg/m³ (0,036 mg/m³) wyznaczonego przez NIOSH w badaniach z udziałem ludzi zatrudnionych przy wtryskiwaniu tworzywa z ADCA oraz uwzględnieniu obiektywnych pomiarów wartości funkcji płuc (niewielkie, ale statystycznie istotne obniżenia średniej wielkości FVC i FEV1 w ciągu zmiany roboczej w badaniu przed zmianą roboczą i po jej zakończeniu u 17 operatorów form wtryskowych) i skutków, na które badani się uskarżali (nieżyt nosa, zapalenie spojówek, świszczący oddech, kaszel, po których następują objawy takie jak: ucisk w klatce piersiowej, duszność i nocne objawy astmy w postaci kaszlu napadowego) zaproponowano przyjąć wartość NDS dla 1,1′-azodi(formamidu) na poziomie 0,02 mg/m³ oraz NDSCh na poziomie 0,04 mg/m³ dla frakcji wdychalnej. Ze względu na działanie uczulające substancji proponuje się oznakowanie: „A” – substancja o działaniu uczulającym. Nie należy oczekiwać istotnego udziału wchłaniania przezskórnego i ogólnoustrojowej toksyczności substancji.

1,1′-Azobis(formamide) (azodicarbonamide, ADCA) is a yellow organic solid. It is classified in the European Union as a substance that is respiratory sensitizing, category 1. As of December 19, 2012, by decision ED/169/2012, ADCA has been placed on the candidate list of substances of very high concern awaiting authorization due to its respiratory sensitizing properties. According to the ACSH opinion on priority chemicals for new or revised occupational exposure limits, in 2021, ADCA was identified as a priority substance for which there is an urgent need to prepare scientific opinions and/or studies determining OELs. ADCA has wide applications as a blowing agent in foamed plastics, particularly vinyl foams and rubber products. It is also used in the treatment of HIV. Considering the respiratory sensitizing effects as a critical outcome, and using the LOAEC value of 36 µg/m³ (0.036 mg/m³) determined by NIOSH in studies on workers exposed to ADCA during plastic injection molding, and taking into account objective measurements of lung function (small but statistically significant decreases in mean FVC and FEV1 during a work shift in a study before and after the shift in 17 injection mold operators) and reported symptoms (rhinitis, conjunctivitis, wheezing, coughing, followed by symptoms such as chest tightness, shortness of breath, and nocturnal asthma symptoms in the form of paroxysmal coughing), it has been proposed to adopt an OEL value for 1,1′-azobis(formamide) at the level of 0.02 mg/m³ and a STEL at 0.04 mg/m³ for the inhalable fraction. Due to the sensitizing effects of the substance, it is recommended to label it as: “A” - sensitizing substance. Significant dermal absorption and systemic toxicity of the substance are not expected.

Słowa kluczowe

1,1′-azodi(formamid) narażenie zawodowe środowisko pracy wartość NDS

1,1′-azobis(formamide) occupational exposure working environment MAC/OEL

Wydawca

Centralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy

Czasopismo

Podstawy i Metody Oceny Środowiska Pracy

Rocznik

2024

Tom

Nr 4 (122)

Strony

51--91

Opis fizyczny

Bibliogr. 84 poz., rys., tab.

Twórcy

autor

Kupczewska-Dobecka Małgorzata

malgorzata.dobecka@imp.lodz.pl

Instytut Medycyny Pracy im. prof. dr. med. Jerzego Nofera, 91-348 Łódź, ul. św. Teresy od Dzieciątka Jezus 8

https://orcid.org/0000-0001-9633-9428

autor

Dobecki Marek

Instytut Medycyny Pracy im. prof. dr. med. Jerzego Nofera, 91-348 Łódź, ul. św. Teresy od Dzieciątka Jezus 8

https://orcid.org/0000-0002-8083-5686

Bibliografia

1. Acros Organics BVBA (2013). Azodicarbonamide. Karta charakterystyki.
2. Ahrenholz S.H., Morawetz J., Liss G. (1985). Health hazard evaluation report. Armstrong World Industries, Lancaster, PA. National Institute for Occupational Safety and Health (Report No. HETA 83-451-1547 PB86-105582).
3. Alfa Aesar Thermo Fisher Scientific Chemicals, Inc. (2015). Azodicarbonamide. Karta charakterystyki.
4. Alt E., Diller W. (1988). „Überempfindlichkeitshusten“ als arbeitsmedizinisches Problem [“Hyperreactivity cough” in occupational medicine]. Zentralbl. Arbeitsmed. Arbeitsschutz. 38(Suppl. 2), 22-26.
5. Ameille J., Pauli G., Calastreng-Crinquand A. i in. (2003). Reported incidence of occupational asthma in France, 1996- 99: the ONAP programme. Occup. Environ. Med. 60, 136–141.
6. Arts J., Kimber I. (2017). Azodicarbonamide (ADCA): a reconsideration of classification as a respiratory sensitiser. Regul. Toxicol. Pharmacol. 89, 268-278. DOI:10.1016/j. yrtph.2017.07.018.
7. BG Chemie (1993). Diazene dicarboxamide. Toxicological Evaluation 217, Vol. 8. BG Chemie, Heidelberg.
8. Biswas S.K., Rahman I. (2009). Environmental toxicity, redox signaling and lung inflammation: the role of glutathione. Mol. Aspects Med. 30, 60-76
9. Bonsall J. (1984). Allergic contact dermatitis to azodicarbonamide. Contact Dermatitis 10, 42.
10. Centralny Rejestr Chorób Zawodowych (2023). Instytut Medycyny Pracy, Łódź.
11. CICADS, Concise International Chemical Assessment Documents (1999). Azodicarbonamide (CICAD 16). Inchem. International Programme on Chemical Safety. World Health Organization, Geneva.
12. ECHA, European Chemicals Agency (2012a). Annex XV dossier: diazene-1,2-dicarboxamide [C,C’-azodi(formamide)] (ADCA). Proposal for identification of a substance as a CMR Cat 1A or 1B, PBT, vPvB or a substance of an equivalent level of concern. http://echa.europa.eu/documents/10162/d9e11c88- 481a-47a9-8fff-915b48086ddb.
13. ECHA, European Chemicals Agency (2012b). Member state committee support document for identification of diazene1,2-dicarboxamide [C,C’-azodi(formamide)] as a substance of very high concern because, due to its respiratory sensitising properties, it causes probable serious effects to human health which give rise to an equivalent level of concern to those of cmrs and PBTs/VPVBs. Helsinki.
14. ECHA, European Chemicals Agency (2014). Background document for diazene-1,2- dicarboxamide [C,C’- azodi(formamide)]. https://echa.europa.eu/documents/10162/ 9a57b7ed-af10-4044-9904-bcb888e4cb23.
15. ECHA, European Chemicals Agency (2016). Information on registered substances. Dataset on C,C’-azodi(formamide) (CAS Number 123-77-3), joint submission, first publication 17.02.2011, last modification 6.01.2016. http://echa.europa.eu/ de/information-on-chemicals.
16. ECHA, European Chemicals Agency (2023a). Brief Profile. C,C’-azodi(formamide) [Internet: https://echa.europa.eu/pl/ brief-profile/-/briefprofile/100.004.229.
17. ECHA, European Chemicals Agency (2023b). Registration Dossier. C,C’-azodi(formamide). https://echa.europa.eu/pl/ registration-dossier/-/registered-dossier/15242.
18. ED/169/2012 (2012). C,C’-azodi(formamide). Inclusion of substances of very high concern in the candidate list (Decision of the European Chemicals Agency). ECHA, Helsinki. 4739d799-2888-4031-b3eb-73a9d475347b (europa.eu).
19. EH 65/26 (1996). Guidance Note: criteria document for an occupational exposure limit – azodicarbonamide (E.M. Ball, A. Saleem, A.O. Ogunbiyi, K. Wiley and J.A. Groves).
20. EPA, Environmental Protection Agency (2014). Provisional peer-reviewed toxicity values for azodicarbonamide. U.S. Environmental Protection Agency, Washington, DC. EPA/690/ R-14/002F.
21. Exelby J.H., Puri R.R., Henshaw D.M. (1993). Blowing agents. [W:] Handbook of polyvinyl chloride formulating. [Red.] E.J. Wickson. John Wiley & Sons, New York, 525-549.
22. Fagny C., Vandevelde M., Svoboda M. i in. (2002). Ribonucleotide reductase and thymidine phosphorylation: two potential targets of azodicarbonamide. Biochem. Pharmacol. 64, 451-456.
23. Ferris B.G. Jr, Peters J.M., Burgess W.A. i in. (1977). Apparent effect of an azodicarbonamide on the lungs: a preliminary report. J. Occup. Med. 19, 424-425.
24. Fiserova-Bergerova V., Pierce J.T., Droz P.O. (1990). Dermal absorption potential of industrial chemicals: criteria for skin notation. Am. J. Ind. Med. 17, 617-635.
25. Gafford F.H., Sharry P.M., Pittman J.A. Jr (1971). Effect of azodicarbonamide (1,1′-azobisformamide) on thyroid function. J. Clin. Endocrinol. Metab. 32, 659-662.
26. Gerlach R., Medinsky M., Hobbs C. i in. (1989). Effect of four-week repeated inhalation exposure to unconjugated azodicarbonamide on specific and non-specific airway sensitivity of the guinea pig. J. Appl. Toxicol. 9, 145-153.
27. GESTIS-Stoffdatenbank (2023). GESTIS International limit values for chemical agents (Occupational exposure limits, OELs). https://limitvalue.ifa.dguv.de/WebForm_ueliste2.aspx.
28. Go Y.-M., Chandler J.D., Jones D.P. (2015). The cysteine proteome. Free Radic. Biol. Med. 84, 227-245.
29. Goebel F.D., Hemmer R., Schmit J.C. i in. (2001). Phase I/II dose escalation and randomized withdrawal study with add-on azodicarbonamide in patients failing on current antiretroviral therapy. AIDS 15, 33-45 [cyt. za: MAK 2018].
30. Guy R.H., Potts R.O. (1993). Penetration of industrial chemicals across the skin: a predictive model. Am. J. Ind. Med. 23, 711-719.
31. Hachiya N. (1987). [Evaluation of chemical genotoxicity by a series of short-term tests]. Akita J. Med. 14, 269-292 [cyt. za: MAK 2018].
32. Hatano Research Institute (2000). One-generation reproduction toxicity test of 1,1′-azobisformamide in rats. Internal Report for the Environmental Health Bureau, The Japanese Ministry of Health and Welfare, Japan [cyt. za: MAK 2018].
33. Heck R.L., Peascoe W.J. (2011). Blowing agents. [W:] Processing and finishing of polymeric materials. Vol. 1. John Wiley & Sons, Hoboken, 227-239.
34. Hoffman S., Nolin J., McMillan D. i in. (2015). Thiol redox chemistry: role of protein cysteine oxidation and altered redox homeostasis in allergic inflammation and asthma. J. Cell Biochem. 116, 884-892.
35. HSE, Health and Safety Executive (1996). Azodicarbonamide. Criteria document for an occupational exposure limit, HSE Books, Suffolk, UK.
36. Huang M., Maynard A., Turpin J.A. i in. (1998). Anti-HIV agents that selectively target retroviral nucleocapsid protein zinc fingers without affecting cellular zinc finger proteins. J. Med. Chem. 41, 1371-1381.
37. IRDC, International Research and Development Corporation (1982). Acute inhalation toxicity test with azodicarbonamide in mice [unpublished report] 5703-111. Research Triangle Park, NC [cyt. za: Mewhinney i in. 1987].
38. Karjalainen A., Kurppa K., Virtanen S. i in. (2000). Incidence of occupational asthma by occupation and industry in Finland. Am. J. Ind. Med. 37, 451-458.
39. Kim C.-W., Cho J.-H., Leem J.-H. i in. (2004). Occupational asthma due to azodicarbonamide. Yonsei Med. J. 45, 325-329.
40. Kwon S.-C, Song J., Kim Y.-K. i in. (2015). Work-related asthma in Korea: findings from the Korea Work-Related Asthma Surveillance (KOWAS) program, 2004–2009. Allergy Asthma Immunol. Res. 7, 51-59.
41. MAK (2018). MAK Collection for Occupational Health and Safety 3(3).
42. Malo J.L., Pineau L., Cartier A. (1985). Occupational asthma due to azobisformamide. Clin. Allergy 15, 261-264.
43. McDonald J.C., Keynes H.L., Meredith S.K. (2000). Reported incidence of occupational asthma in the United Kingdom, 1989-97. Occup. Environ. Med. 57, 823-829.
44. McDonald J.C., Keynes H.L., Meredith S.K. (2000). Reported incidence of occupational asthma in the United Kingdom, 1989-97. Occup. Environ. Med. 57, 823-829.
45. Mewhinney J.A., Ayres P.H., Bechtold W.E. i in. (1987). The fate of inhaled azodicarbonamide in rats. Fundam. Appl. Toxicol. 8, 372-381.
46. Mulder P.P.J., Beumer B., Van Rhijn J.A. (2007). The determination of biurea: a novel method to discriminate between nitrofurazone and azodicarbonamide use in food products. Anal. Chim. Acta 586(1-2), 366-373.
47. Nava C., Beretta F., Elena A. i in. (1983). Allergic dermatitis due to improvers and other flour additives. Med. Lav 74, 376-379.
48. NIOSH, National Institute for Occupational Safety and Health (1985). Health hazard evaluation report HETA 83-156-1622, Leon Plastics, Grand Rapids, MI.
49. Normand J., Grange F., Hernandez C. i in. (1989). Occupational asthma after exposure to azodicarbonamide: report of four cases. Br. J. Ind. Med. 46, 60-62.
50. NPR (2014). Almost 500 foods contain the ‘yoga mat’ compound. Should we care? (A. Aubrey). https://www.npr.org/ sections/thesalt/2014/03/06/286886095/almost-500-foodscontain-the-yoga-mat-compound-should-we-care-keep.
51. NTP, National Toxicology Program. Azodicarbonamide (123-77-3). Genetic Toxicology Studies. Chemical Effects in Biological Systems (CEBS). Research Triangle Park, NC (USA). DOI: https://doi.org/10.22427/NTP-DATA-DTXSID0024553.
52. NTP, National Toxicology Program. Study S0458 Azodicarbonamide. ADME/TK evaluation (S0458) of azodicarbonamide (123-77-3) in F344 rats exposed via gavage administration, https://cebs.niehs.nih.gov/cebs/study/002-01678-0005-0000-9.
53. NTP, National Toxicology Program (1984a). In vitro cytogenetics: sister chromatide exchange, http://tools.niehs.nih. gov/cebs3/ntpViews/?studyNumber=002-01678-0001-0000-5.
54. NTP, National Toxicology Program (1984b). In vitro cytogenetics: chromosome aberrations, http://tools.niehs.nih. gov/cebs3/ntpViews/?studyNumber=002-01678-0002-0000-6.
55. NTP, National Toxicology Program (2018). Study Report Number 727470. 727470_G06_Ames_Summary_Data%20(2). pdf.
56. OECD, Organisation of Economic Co-operation and Development (2007). Azodicarboxamide, 123-77-3, OECD SIDS Initial Assessment Report. UNEP (United Nations Environment Programme), Geneva. https://hpvchemicals. oecd.org/UI/SIDS_Details.aspx?key=29f8e2e7-df7c-43d5- 9eac-b933b8105667&idx=0 (SIDS_123773.zip) [dostęp: 13.09.2024].
57. Olofinnade A.T., Adeyeba A., Onaolapo A.Y. i in. (2020). An assessment of the effects of azodicarbonamide-containing diet on neurobehaviour, brain antioxidant status and membrane lipid peroxidation status in rats. Centr. Nerv. Syst. Agents Med. Chem. 20, 49-57.
58. Oser B.L., Oser M., Morgareidge K. i in. (1965). Studies of the safety of azodicarbonamide as a flour-maturing agent. Toxicol. Appl. Pharmacol. 7, 445-472.
59. Otsuka Chemical Company Limited (1988). Mouse micronucleus test on azodicarbonamide. Huntingdon Research Centre Ltd., OCI 79/88802, Otsuka Chemical Company Limited, Osaka, Japan, unpublished report.
60. Piipari R., Keskinen H. (2005). Agents causing occupational asthma in Finland in 1986–2002: cow epithelium bypassed by moulds from moisture-damaged buildings. Clin. Exp. Allergy 35, 1632-1637
61. Pineau L., Cartier A., Malo J.L. (1985). Occupational asthma due to azobisformamide. J. Allergy Clin. Immunol. 75, 170.
62. Prakash A.S., Swann W.A., Strachan A.N. (1975). The thermal decomposition of azodicarbonamide (1,1′-azobisformamide). J. Chem. Soc. Perkin 2, 46-50.
63. PubChem (2023). Azodicarbonamide. Compound summary. National Institutes of Health, National Library of Medicine, National Center for Biotechnology Information. https:// pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Azodicarbonamide [dostęp: 13.09.2024].
64. Rice W., Turpin J., Huang M. i in. (1997). Azodicarbonamide inhibits HIV-1 replication by targeting the nucleocapsid protein. Nat. Med. 3, 341-345.
65. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji oraz mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/ WE oraz zmieniające rozporządzenie WE nr 1907/2006 z dnia 31 grudnia 2008 r. Dz. Urz. WE L 353, 1–1355 ze zm. (CLP).
66. Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 czerwca 2018 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy. DzU 2018, poz. 1286 ze zm.
67. Shopp G.M., Cheng Y.S., Gillet N.A. i in. (1987). Acute inhalation exposure of azodicarbonamide in the guinea pig. Am. Ind. Hyg. Assoc. J. 48, 127-132.
68. SIDS (2001). Initial assessment report for SIAM 12, Paris, France, 27-29 June 2001. https://hpvchemicals.oecd.org/UI/ handler.axd?id=63d0dbd4-0374-4022-835d-eea671409f0e [dostęp: 13.09.2024].
69. Sigma-Aldrich (2018). Azodicarboxamide. Karta charakterystyki.
70. Slovak A. (1981). Occupational asthma caused by a plastics blowing agent, azodicarbonamide. Thorax 36, 906-909.
71. Stadler R.H., Mottier P., Guy P. i in. (2004). Semicarbazide is a minor thermal decomposition product of azodicarbonamide used in the gaskets of certain food jars. Analyst 129, 276-281.
72. Stevens M. (1967). Use of the albino guinea-pig to detect the skin-sensitising ability of chemicals. Br. J. Ind. Med. 24, 189-202.
73. Tassignon J., Ismaili J., Le Moine A. i in. (1999). Azodicarbonamide inhibits T-cell responses in vitro and in vivo. Nat. Med. 5, 947-950.
74. TsenC.C. (1963). The reaction mechanism of azodicarbonamide in dough. Cereal Chem. 40, 638-646.
75. Valentino M., Comai M. (1985). [Occupational asthma from azodicarbonamide: clinical case]. G. Ital. Med. Lav. 7, 97-99.
76. Vandevelde M., Witvrouw M., Schmit J.C. i in. (1996). ADA, a potential anti-HIV drug. AIDS Res. Hum. Retroviruses 12(7), 567-568.
77. Weber H., De Grave I., Röhrl E. i in. (2016). Foamed plastics. Ullmann’s encyclopedia of industrial chemistry. Wiley-VCH. pp. 1–54. DOI: 10.1002/14356007.a11_435.pub2.
78. Whitehead L. (2017). Communication to the Commission from 21.02.2017, unpublished [cyt. za: MAK 2018].
79. Whitehead L., Robins T., Fine L. i in. (1987). Respiratory symptoms associated with the use of azodicarbonamide foaming agent in a plastics injection molding facility. Am. J. Ind. Med. 11, 83-92.
80. WIL Research Europe (2014). Assessment of contact hypersensitivity to ADCA in the mouse (local lymph node assay). Project 506582, Substance 205850A. WIL Research Europe B.V., Hertogenbosch, Niederlande; 9.10.2014, unpublished report.
81. Wilschut A., Berge W.F., Robinson P.J. i in. (1995). Estimating skin permeation: the validation of five mathematical skin permeation models. Chemosphere 30, 1275-1296.
82. Witvrouw M., Vandevelde M., Tassignon J.P. i in. (1996). ADA, a potential anti-HIV drug. 9th International Conference on Antiviral Research. Urabandai, Fukushima, Japan [abstract].
83. Yates V., Dixon J. (1988). Contact dermatitis from azodicarbonamide in earplugs. Contact Dermatitis 19, 155-156.
84. Yoon J.S., Mason J.M., Valencia R. i in. (1985). Chemical mutagenesis testing in Drosophila: IV. Results of 45 coded compounds tested for the National Toxicology Program. Environ Mutagen. 7, 349-367.

Uwagi

Opracowanie rekordu ze środków MNiSW, umowa nr POPUL/SP/0154/2024/02 w ramach programu "Społeczna odpowiedzialność nauki II" - moduł: Popularyzacja nauki (2025).

Typ dokumentu

Bibliografia

Identyfikator YADDA

bwmeta1.element.baztech-b68bfd2a-27dd-44c6-add1-3ca87688fceb