Tytuł artykułu
Autorzy
Identyfikatory
Warianty tytułu
The space-time sequence
Języki publikacji
Abstrakty
Dzieła człowieka, osadzone w czasie i przestrzeni, są względem siebie symetryczne. Miejski ciąg czasoprzestrzenny to najbardziej rozległe przestrzennie osiągnięcie kompozycyjne czasu rzeczywistego, posiadające suspens.
Systems of musical notation use the same ranges as analogical twin visual orders. In order to "translate" the perception time of musical "evergreen" (Bielawski: 2.4 min.) into the reception of a complex plastic form it is necessary to choose a proper pace of walking. There is in music a definition of a suitable tempo: adagio ("going slowly"). It is sufficient, then, to multiply the duration time of 2,4 min. by a number of 72 steps (72 at the metronome Maelzl scale). Result, a quantity of 112 m, is concurrent with the best possible length of the space-time sequence specified by Wejchert. While "going slowly" we can best decipher the game of various forms composing an urbanistic unity.
Słowa kluczowe
Rocznik
Tom
Strony
89--92
Opis fizyczny
Bibliogr. 7 poz.
Twórcy
autor
- Katedra Architektury Usługowej i Mieszkaniowej Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej
Bibliografia
- [1]Bielawski L., Strefowa teoria czasu, PWM, Kraków 1976.
- [2]Chomiński J. M., Formy muzyczne, t. II, Kraków 1956.
- [3]Hall E.T., Bezgłośny język, PIW, Warszawa 1987.
- [4]Hall E. T., Poza kulturą, PWN, Warszawa 1984.
- [5]Jencks C., Ruch nowoczesny w architekturze, WAiF, Warszawa 1987.
- [6]Spearman C., The Abilities of Man, London 1927.
- [7]Wejchert K., Elementy kompozycji urbanistycznej, Arkady, Warszawa 1974.
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.baztech-article-BPP1-0083-0072