PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
Tytuł artykułu

Cykliczne węglany w syntezie oligowęglanodioli metodą polireakcji stopniowej

Wybrane pełne teksty z tego czasopisma
Identyfikatory
Warianty tytułu
EN
Cyclic carbonates used in the synthesis of oligocarbonate diols involving step growth polymerization
Języki publikacji
PL
Abstrakty
PL
Przedstawiono wpływ warunków prowadzenia polikondensacji węglanu propylenu z 1,6-heksanodioIem lub 1,10-dekanodiolem (tabela 1) na budowę chemiczną powstających oligowęglanodioli. Wykazano, że użycie węglanu propylenu jako źródła wiązań węglanowych (w odróżnieniu od stosowania węglanu etylenu) oraz wykorzystanie H-heksanu jako czynnika azeotropującego 1,2-propanodiol, który stanowi produkt uboczny transestryfikacji, prowadzi do produktów nie-zawierających, praktycznie biorąc, fragmentów poi i eterowych. Do analizy budowy otrzymanych oligomerów węglanowych zastosowano spektrometrię masową MALDI TOF oraz spektroskopię 'H- i I3C-NMR (rys. 1-9). Zbadano wpływ rodzaju katalizatora [K2CO3, Bu^SnO, stearynian cyny (II)] na przebieg omawianego procesu. Najlepszym katalizatorem transestryfikacji był Bu2SnO, którego stosowanie prowadzi do oligomerów węglanowych zakończonych wyłącznie grupami hydroksylowymi; mogą one znaleźć zastosowanie jako poliole do wytwarzania poliuretanów odpornych na hydrolizę i utlenianie.
EN
The chemical structure of resulting oligocarbonate diols was studied in relation to catalyst type and experimental conditions of the polyesterification of propylene carbonate with 1,6-hexanediol or 1,10-decanediol (Table 1). Unlike ethylene carbonate, propylene carbonate employed as a source of carbonate linkages and n-hexane vised as an azeotroping agent to entrain a 1,2-propane glycol by-product from the reaction medium, afforded products containing practically no polyether moieties. The structure of the resulting carbonate oligomers was studied by MALDI TOF mass spectrometry and ^H and 13C NMR spectroscopies (Figs. 1-9). Of the transesterification catalysts examined, viz., K2CO3, Bu2SnO and tin(II) stearate, Bu2SnO proved to be the best, providing the oligomers terminated exclusively with hydroxyl groups. Such oligomers can be used as polyols to make polyurethanes that are resistant to hydrolysis and oxidation.
Czasopismo
Rocznik
Strony
483--493
Opis fizyczny
Bibliogr. 11 poz.
Twórcy
autor
  • Politechnika Warszawska, Wydział Chemiczny, ul. Noakowskiego 3, 00-664 Warszawa
  • Politechnika Warszawska, Wydział Chemiczny, ul. Noakowskiego 3, 00-664 Warszawa
autor
  • Politechnika Warszawska, Wydział Chemiczny, ul. Noakowskiego 3, 00-664 Warszawa
  • Instytut Chemii Przemysłowej, ul. Rydygiera 8, 01-793 Warszawa
Bibliografia
  • 1. Szycher M., McArthur W. A.: „Surface Fissuring of Polyurethanes Following in vivo Exposure" w „Corrosion and Degradation of Implant Materials", ASTM STP 859 (red. Fraker, Griffin), Filadelfia, PA, str. 308—321.
  • 2. Stokes K., McVenes R., Anderson J. M.: J. Biomat. Appl. 1995, 9, 321.
  • 3. Pat. USA 5 133 742 (1992) i 5 229 431 (1993).
  • 4. Schnell H.: „Chemistry and Physics of Polycarbonates", Wiley, Nowy Jork 1964, str. 9.
  • 5. Rokicki A., Kuran W.: J. Macromol. Sci-Rev., Macromol. Chem. C 1981, 21,135.
  • 6. Hocker FI., Keul H.: „Cyclic Carbonates (Ring-Opening Polymerization)" w „Polymeric Materials Encyclopedia" (red. Salomone J. C.), CRC Press, Boca Raton 1996, str. 1647.
  • 7. Pokharkar V., Sivaram S.: Polymer 1995, 36, 4851.
  • 8. Harris R. F.: J. Appl. Polym. Sci. 1989, 38, 463.
  • 9. Harris R. F., McDonald L. A.: J. Appl. Polym. Sci. 1989, 37, 1491.
  • 10. Rokicki G., Kowalczyk T.: Polymer 2000, 41, 9013.
  • 11. Rokicki G., Kowalczyk T., Gliński M.: Polym. J. 2000, 32, 381.
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.baztech-article-BPL7-0004-0056
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.