Nowa wersja platformy, zawierająca wyłącznie zasoby pełnotekstowe, jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl
Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Lata help
Autorzy help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 123

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Kodeks postępowania karnego
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
XX
Na mocy art. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw zmieniony został przepis art. 156 Kodeksu postępowania karnego regulujący zakres dostępu do akt spraw karnych, zarówno na etapie postępowania sądowego, jak i na etapie postępowania przygotowawczego. Zmiana ta została wprowadzona w związku z potrzebą implementacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie zwalczania terroryzmu. W związku z nowelizacją wyłączona została możliwość stosowania do udostępniania akt zakończonych postępowań przygotowawczych przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W opracowaniu przedstawiono zakres zmian zasad dostępu do akt zakończonego postępowania przygotowawczego oraz ich skutki praktyczne, zwłaszcza w kontekście prawa do informacji publicznej, standardu ochrony praw jednostki oraz możliwości poprawy skuteczności walki z przestępstwami o charakterze terrorystycznym. (abstrakt oryginalny)
EN
Pursuant to Article 3 of the Act of 20 April 2021 amending the Act - Penal Code and certain other acts, the provision of Article 156 of the Criminal Procedure Code, which regulates the scope of access to criminal case files, both at the judicial and pre-trial stages, was amended. This amendment was introduced because of the need to implement Directive (EU) 2017/541 of the European Parliament and of the Council of 15 March 2017 on combating terrorism. In connection with the amendment, the possibility of applying the provisions of the Act on Access to Public Information to access the files of completed pre-trial proceedings was excluded. The study presents the scope of amendments to the rules of access to the files of completed pre-trial proceedings and their practical consequences, especially in the context of the right to public information, the standard of protection of individual rights and the possibility of improving the effectiveness of the fight against terrorist crimes. (original abstract)
2
Content available remote Uzasadnianie wyroków w procesie karnym
100%
XX
Artykuł kompleksowo traktuje kwestię uzasadniania wyroków w procesie karnym. Jego treść ma na celu przybliżenie roli uzasadniania wyroków w procesie karnym, zatem przedstawiono w nim różne typy uzasadnień, funkcje jakie pełni uzasadnienie wyroku, opisany został tryb i sposób sporządzania uzasadnień wyroków, a także krąg uprawnionych do ubiegania się o sporządzenie uzasadnienia. Analizie została także poddana treść uzasadnienia. Artykuł poparty jest bogatym orzecznictwem wypracowanym przez polskie sądy. Przedstawione zostały także zmiany przepisów kodeksu postępowania karnego jakie wejdą w życie z dniem 15 lipca 2015 r. odnośnie uzasadniania wyroków. (abstrakt oryginalny)
EN
The article treats issue of justifying judgements in a criminal trial comprehensively. The article's contents intends to make closer the role of justifying judgements in a criminal trial, so the article shows different types of justifications, features, which fulfill justify judgement, procedure and method of preparing justifications judgements and also the circle of persons entitled to request justification. Contents of justification has been analyzed. The article is supported by jurisdiction of polish courts. There are shown the changes in the criminal process law that will come in the July 15, 2015 which connect with justifying judgements. (original abstract)
XX
Ustawą z 7.07.2022 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw przeprowadzono gruntowną zmianę polskiego prawa karnego sensu largo. Komentując założenia tej nowelizacji, skupiono się jednak przede wszystkim, a niekiedy wręcz wyłącznie, na modyfikacjach dotyczących prawa karnego materialnego, podczas gdy przywołany akt prawny wprowadza wiele zmian m.in. również w zakresie prawa karnego procesowego. Celem tej pracy jest analiza nowelizacji właśnie pod kątem wybranych zmian o charakterze procesowym. W artykule omówiono kolejno zmiany dotyczące wpływu wniosków kasacyjnych na skład sądu rozpoznającego kasację, kręgu podmiotów uprawnionych do wystąpienia z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, procedury uzyskiwania prawa do wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia, sposobu wyrażenia przez prokuratora zgody na dobrowolne poddanie się przez oskarżonego odpowiedzialności oraz możliwości konsensualnego zakończenia postępowania w sprawach o zbrodnie.(abstrakt oryginalny)
EN
By the Act of July 7, 2022 amending the Criminal Code and certain other acts, a thorough revision of Polish criminal law in the broad sense was carried out. Commenting on the assumptions of this amendment, however, focused primarily, and sometimes even exclusively, on modifications relating to substantive criminal law, while the cited legal act introduces a number of changes, among others, also in the field of procedural criminal law. The purpose of this work is to analyze the amendment precisely in terms of selected changes of a procedural nature. The article discusses in turn changes concerning the impact of cassation motions on the composition of the court examining the cassation, the circle of entities authorized to submit a motion to transfer the case to another court for the sake of the administration of justice, the procedure for obtaining the right to file a subsidiary indictment, the method of expressing by the prosecutor consent to the defendant's voluntary submission to responsibility, and the possibility of consensual termination of proceedings in cases of indictable offences.(original abstract)
4
Content available remote Problematyka porozumień w znowelizowanym ujęciu kodeksu postępowania karnego
100%
XX
W artykule przedstawiono zagadnienie konsensualnych trybów zakończenia postępowania karnego w postępowaniu karnym w kontekście ostatnich nowelizacji kodeksu postępowania karnego, które weszły w życie w 2015 r., a następnie w 2016 r. Analizując zmienione przepisy wskazano jak dokonane nowelami zmiany wpłynęły na pozycje oskarżonego i pokrzywdzonego w postępowaniu. Zwrócono także uwagę na najważniejsze problemy, które mogą pojawiać się na gruncie znowelizowanych regulacji karnoprocesowych. Podsumowując dokonano oceny wprowadzonych w omawianym zakresie modyfikacji konsensualnych form zakończenia postępowania karnego. (abstrakt oryginalny)
EN
In the article an issue of consensual modes of completing criminal proceedings in criminal proceedings in the context of the last amendments of the code of criminal proceedings which came into effect in 2015, but next was presented in 2016 Analysing amended regulations they pointed like made with short stories of the change influenced positions of the accused and the aggrieved party in proceedings. They also paid attention to the most important problems which can appear on land of amended disciplinary-procedural regulations. To sum up they made an appraisal of alterations implemented in the discussed scope of consensual forms of completing criminal proceedings. (original abstract)
Ius Novum
|
2021
|
tom 15
|
nr nr 3
105-132
XX
Artykuł ma charakter naukowo-badawczy, a jego przedmiotem jest analiza uchwał i postanowień Izby Karnej Sądu Najwyższego w zakresie prawa karnego materialnego i procesowego wydanych w 2020 r., w wyniku rozpatrzenia tzw. pytań prawnych. Dotyczyły one: odpowiedzialności za fałszywe zeznania (art. 233 § 1 k.k.), reprezentowania małoletniego pokrzywdzonego przez jednego z rodziców w sytuacji, gdy oskarżonym (podejrzanym) jest drugi z rodziców (art. 51 § 2 k.p.k.), naruszenia praw wskutek przestępstwa osoby, która złożyła zawiadomienie o przestępstwie (art. 306 § 1 pkt 3 k.p.k.), osoby nieuprawnionej, do orzekania (art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.), konkretnych pytań prawnych (art. 441 § 1 k.p.k.), zaliczenia na poczet orzeczonego łącznego środka karnego odrębnie wykonanych tożsamych rodzajowo środków karnych (art. 577 k.p.k.), wznowienia postępowania z powodu popełnienia przestępstwa w związku z postępowaniem (art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.), pojęcia "wydatków niezbędnych do wydania opinii" (art. 618f § 1 k.p.k.), przedstawienia przez skład Sądu Najwyższego zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia składowi 7 sędziów tego sądu (art. 82 ustawy o SN), uchwał o mocy zasad prawnych (art. 87 § 1 ustawy o SN) i skargi na decyzje organów wykonawczych (art. 7 § 1 k.k.w.). Podstawowym celem naukowym była ocena zasadności dokonanych przez ten organ interpretacji przepisów regulujących zagadnienia prawne poddane Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia. Głównymi tezami badawczymi było wykazanie, że tzw. instytucja pytań prawnych kierowanych do Sądu Najwyższego spełnia ważną rolę w zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądów powszechnych i wojskowych, gdyż argumentacja stanowiska tego organu jest pogłębiona. Wyniki badania mają oryginalny charakter, ponieważ rozwijają twórczo interpretację zawartą w analizowanych rozstrzygnięciach. Badania mają przede w wszystkim zasięg krajowy. Artykuł ma istotne znaczenie dla nauki - zawiera pogłębioną analizę dogmatyczną oraz duży ładunek myśli teoretycznej, a także jest przydatny dla praktyki, wzbogacając argumentację Sądu Najwyższego lub przytaczając okoliczności uzasadniające poglądy odmienne. (abstrakt oryginalny)
EN
This scientific research-based article aims to analyse resolutions and rulings of the Supreme Court Criminal Chamber concerning substantive and procedural criminal law issued in 2020 as the response to the so-called legal questions. They concerned liability for false testimony (Article 233 § 1 CC), representation of a minor by one parent in case the other one is a defendant (a suspect) (Article 51 § 2 CCP), violation of rights of a person who has reported crime resulting from the commission of an offence (Article 306 § 1 (3) CCP), a person unauthorised to judge (Article 439 § 1 (1) CCP), specific legal questions (Article 441 § 1 CCP), counting already executed separate but identical penalties towards a combined sentence (Article 577 CCP), reopening of a proceeding due to the commission of an offence connected with the proceeding (Article 540 § 1 (1) CCP), a concept of 'expenditures necessary to issue an opinion' (Article 618f § 1 CCP), referring a legal issue by the Supreme Court to be solved by seven judges of the Court (Article 82 Act on the Supreme Court), resolutions having the power of legal rules (Article 87 § 1 Act on the Supreme Court) and a complaint about decisions of execution bodies (Article 7 § 1 CPE). The research basically aims to evaluate the legitimacy of this body's interpretation of the regulations covering the legal issues referred to the Supreme Court for resolution. The main research theses consist in showing that the so-called legal questions referred to the Supreme Court play an important role in ensuring the uniformity of common and military courts' judgements because the body's stand is based on in-depth reasoning. The research findings are original in nature as they creatively develop the interpretation contained in the resolutions analysed. The range of the research is mainly national. The article is especially important for science because it contains a deepened dogmatic analysis and a big load of theoretical thought as well as it is practically useful as it enriches the Supreme Court's arguments or refers to circumstances justifying different opinions. (original abstract)
XX
Artykuł ma charakter naukowo-badawczy, a jego przedmiotem jest analiza uchwał i postanowień Izby Karnej Sądu Najwyższego w zakresie prawa karnego procesowego wydanych w 2021 r., w wyniku rozpatrzenia tzw. pytań prawnych. Przedmiotem rozważań są takie zagadnienia jak: nieobecność prokuratora na rozprawie głównej a skazanie na niej bez przeprowadzenia postępowania dowodowego (art. 387 § 2 k.p.k.), zażalenie na postanowienie sądu odwoławczego o uchyleniu środka zapobiegawczego (art. 426 § 2 k.p.k.), przesłanki rozstrzygania przez sąd najwyższy zagadnień prawnych (art. 441 § 1 k.p.k.), odszkodowanie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie (art. 552 § 4 k.p.k.), zwrot kosztów ustanowienia obrońcy (art. 632 pkt 2 k.p.k.), środki na rachunku bankowym jako dowód rzeczowy (art. 86 ust. 13 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, art. 106a ustawy prawo bankowe), toczenie się postępowania według przepisów dotychczasowych (art. 25 ust. 3 Ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw), przedstawienie Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnień prawnych (art. 82 § 1 i art. 83 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym). Podstawowym celem naukowym była ocena zasadności dokonanych przez ten organ interpretacji przepisów regulujących zagadnienia prawne poddane Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia. Główną tezą badawczą było wykazanie, że tzw. instytucja pytań prawnych kierowanych do Sądu Najwyższego spełnia ważną rolę w zapewnieniu jednolitości orzecznictwa sądów powszechnych i wojskowych, gdyż argumentacja stanowiska tego organu jest pogłębiona. Wyniki badania mają oryginalny charakter, ponieważ rozwijają twórczo interpretację zawartą w analizowanych rozstrzygnięciach. Badania mają przede wszystkim zasięg krajowy. Artykuł ma istotne znaczenie dla nauki - zawiera pogłębioną analizę dogmatyczną oraz duży ładunek myśli teoretycznej, a także jest przydatny dla praktyki, wzbogacając argumentację Sądu Najwyższego lub przytaczając okoliczności uzasadniające poglądy odmienne. (abstrakt oryginalny)
EN
The article is of a scientific and research nature, and its subject is an analysis of the resolutions and decisions of the Supreme Court Criminal Chamber in the field of procedural criminal law issued in 2021, as a result of the examination of the so-called legal questions. The subject of the considerations are: the absence of a public prosecutor at the main hearing and his conviction without taking evidence proceedings (Article 387 § 2 of the CCP), a complaint against the decision of the appellate court to revoke a preventive measure (Article 426 § 2 of the CCP), the conditions for deciding by the highest court of legal issues (Article 441 § 1 of the CCP), compensation for undoubtedly unjustified temporary arrest or detention (Article 552 § 4 of the CCP), reimbursement of the costs of appointing a defense attorney (Article 632 (2) of the CCP), funds in a bank account as material evidence (Article 86 (13) of the Act on Counteracting Money Laundering and Terrorism Financing, Article 106a of the Banking Act), proceedings under the existing provisions (Article 25 (3) of the Act of 11 March 2016 amending the Act - the Code of Criminal Procedure and certain other acts), presentation to the Supreme Court to resolve legal issues (Article 82 § 1 and Article 83 § 1 of the Act on the Court of above). The research basically aims to evaluate the legitimacy of this body's interpretation of the regulations covering the legal issues referred to the Supreme Court for resolution. The main research theses consist in showing that the so-called legal questions referred to the Supreme Court play an important role in ensuring the uniformity of common and military courts' judgements because the body's stand is based on in-depth reasoning. The research findings are original in nature as they creatively develop the interpretation contained in the resolutions analysed. The range of the research is mainly national. The article is especially important for science because it contains a deepened dogmatic analysis and a big load of theoretical thought as well as it is practically useful as it enriches the Supreme Court's arguments or refers to circumstances justifying different opinions. (original abstract)
XX
Niniejszy artykuł opisuje zmiany, jakie zaszły w obrębie rozdziału 26 k.p.k. oraz art. 168b k.p.k. po wprowadzeniu nowelizacji Kodeksu postępowania karnego i niektórych innych ustaw, do której doszło 15 kwietnia 2016 r. Opracowanie w szczególności zawiera krytyczną analizę radykalnej zmiany treści art. 237a i 168b k.p.k. oraz konsekwencje wyrugowania art. 237 § 8 k.p.k. W tym kontekście należy zauważyć, że ustawodawca z pogwałceniem obowiązujących w demokratycznym państwie prawnym reguł umożliwił stosowanie podsłuchu procesowego w stosunku do wszystkich przestępstw ściganych z urzędu i wszystkich przestępstw skarbowych, pozbawiając tym samym uczestników postępowania karnego (a zatem nie tylko osoby, którym przysługuje prawo do obrony) możliwości zaskarżenia "decyzji o wykorzystaniu takich dowodów", podejmowanej przez prokuratora. Jednocześnie nie przewidziano żadnego terminu, w ciągu którego takie dowody mogłyby być wykorzystane przez prokuratora. Celem pracy jest także przedstawienie pominięć prawodawczych, jakich dopuścił się ustawodawca, wprowadzając tę nowelizację. (abstrakt oryginalny)
EN
This article describes the changes occurred within the chapter 26 of the Code of Criminal Procedure after the amendment of the Code of Criminal Procedure and some other acts, which took place on 15th April 2016, in particular, it contains a critical analysis of a radical change in the content of Article 237a of the Code of Criminal Procedure and the consequences of the expulsion of the Article 237 § 8 of the Code of Criminal Procedure. In this context, it should be noted that the legislator, in violation of existing regulation in a democratic state ruled by law, allowed the use of procedural wiretap in relation to all offences prosecuted ex officio and all fiscal offences, thus depriving participants of criminal proceedings (and therefore not only individuals, who have right defense) the possibility to appeal "the decision to use such evidence" undertaken by the prosecutor. At the same time, there is no time limit within which such evidence could be used by the prosecutor. The aim of this study is to simultaneously present the legislative omissions, errors committed by the legislator by implementing the above mentioned amendment. (original abstract)
XX
Celem artykułu jest przestudiowanie nowej regulacji, tj. przepisu art. 378a k.p.k., wprowadzonego nowelizacją z 19 lipca 2019 r., w kontekście standardów rzetelnego procesu. Prawo do obrony, które jest także elementem standardu rzetelnego procesu, przysługuje każdemu od chwili wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego aż do wydania prawomocnego wyroku. Istotne jest, że prawo do obrony musi być zagwarantowane proceduralnie po to, aby miało charakter realny i efektywny. W opracowaniu powołane i omówione zostały standardy: konstytucyjny, unijny oraz strasburski, a następnie na ich podstawie przeanalizowano treść art. 378a k.p.k. Rozważania prowadzą do wniosku, że przewidziana w art. 378a k.p.k. możliwość przeprowadzenia czynności dowodowych podczas usprawiedliwionej nieobecności oskarżonego lub jego obrońcy jest nie do pogodzenia z obecnie obowiązującymi standardami rzetelnego procesu. (abstrakt oryginalny)
EN
The aim of the article is to study a new regulation: the provision of Article 378a of the Code of Criminal Procedure (CCP), introduced with the amendment of 19 July 2019 in the context of fair trial standards. The right to defence, which is also an element of the fair trial standard, is vested in everyone from the moment when criminal proceedings are instituted against them until a final judgment is issued. It is important that the rights of defence must be procedural in order to be real and effective. The study refers to and discusses the following standards: constitutional, EU and Strasbourg, and then analyse the content of Article 378a of the CCP. The considerations lead to the conclusion that the possibility of taking evidence during the justified absence of the accused or his lawyer provided for in Article 378a of the CCP is incompatible with the current standards of a fair trial. (original abstract)
XX
Środkom zapobiegawczym stawia się dwa cele, które mają realizować. Z tymi celami sprzężone są zaś dwie podstawowe funkcje tych środków. Jedna z nich ma charakter ściśle procesowy. Druga natomiast odrywa się od przedmiotu procesu i pozwala na wyjątkowe zastosowanie środka zapobiegawczego w celu ochrony przed popełnieniem nowego, ciężkiego przestępstwa należącego do katalogu przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu powszechnemu. Przesłanki te wspólne są dla znacznie różniących się pod względem istoty tymczasowego aresztowania oraz pozostałych nieizolacyjnych środków zapobiegawczych. W ocenie autora stan taki nie przystaje do rzeczywistości i jako wprowadzający niespójności w systemie tych środków wymaga zmiany. Stąd też celem niniejszego tekstu jest poddanie pod rozwagę zasadności dokonania rewizji przesłanek stosowania nieizolacyjnych środków zapobiegawczych jako istotnie różniących się od tymczasowego aresztowania. Tekst ten stymulować ma debatę nad kształtem i dalszym kierunkiem rozwoju niezolacyjnych środków zapobiegawczych jako wolnościowej i skuteczniej alternatywy dla nadużywanego tymczasowego aresztowania. Przyjętą przez autora metodą badawczą jest metoda dogmatyczno-formalna, oparta na analizie literatury przedmiotu oraz tekstu aktów prawnych. Autor dochodzi do wniosków, że postulowana zmiana zdaje się odpowiadać trendom ostatniego ćwierćwiecza, rozszerzającym katalog tych środków przymusu o wiele środków wolnościowych, realizujących wbrew systemowemu założeniu funkcję prewencyjną jako podstawową. Wprowadza także spójność pomiędzy szczególnymi przesłankami poszczególnych środków zapobiegawczych, a deklaracją ogólną z art. 249 § 1 k.p.k. oraz przesłankami z art. 258 § 3 k.p.k. Jednocześnie uelastycznia organy procesowe w kwestii ochrony podmiotów zagrożonych dalszą przestępczą działalnością oskarżonego. (abstrakt oryginalny)
EN
Preventive measures are to achieve two objectives, which are linked to two basic functions of these measures. One of them is strictly procedural, while the second detaches itself from the subject of the trial and allows for the exceptional use of a preventive measure in order to protect against committing a new, serious crime belonging to the catalog of crimes against life, health or public safety. These premises are common to pre-trial detention and other non-custodial preventive measures, which are significantly different in terms their essence. In the author's opinion, such a situation does not correspond to reality and, as it introduces inconsistencies in the system of these measures, change is necessary. Hence, the purpose of this text is to consider the legitimacy of a review of the grounds for applying non-custodial preventive measures as significantly different from pre-trial detention. The text is intended to stimulate a debate on the shape and further direction of the development of non-voluntary preventive measures as a non-liberal and more effective alternative to the abused pre-trial detention. The research method is the dogmatic and formal method, based on an analysis of the literature on the subject and the text of legal acts. The author concludes that the proposed change seems to correspond to the trends of the last quarter of a century, expanding the catalog of these coercive measures to include many freedom measures, which, contrary to the systemic assumption, perform the preventive function as the basic one. It also introduces consistency between the specific premises of individual preventive measures and the general declaration of Article 249 § 1 and the premises of Article 258 § 3 Code of Criminal Procedure. And it makes the procedural organs more flexible as regards the protection of entities at risk of further criminal activity of the accused. (original abstract)
XX
Artykuł przedstawia omówienie nowego środka odwoławczego w procesie karnym wprowadzonym na podstawie nowelizacji kodeksu postępowania karnego z marca 2016 r., której głównym założeniem było zmniejszenie kontradyktoryjności w procesie. Skarga na wyrok sądu odwoławczego przysługuje na orzeczenie sądu II instancji uchylające wyrok sądu I instancji i przekazujące mu sprawę do ponownego rozpoznania. Zdaniem ustawodawcy orzekanie kasatoryjne w procesie karnym jest nadużywane, wobec czego konieczne jest stworzenie środka, który ma spowodować częstsze orzekanie merytoryczne i w ten sposób przyspieszyć proces. (abstrakt oryginalny)
EN
This article presents a discussion of the new remedy in the criminal process introduced under amendments to the Criminal Procedure Code in March 2016. Its main objective was to reduce the adversarial process. Action against the judgment of the appellate court is entitled to the judgment of the court of second instance repealing the judgment of the court of first instance and remanded the case for reconsideration. According to the legislator to adjudicate kasatoryjne in the criminal process is being abused, so that it is necessary to create a measure to cause more frequent substantive adjudication and thus speed up the process. (original abstract)
11
Content available remote Prekluzja procesowa w postępowaniu karnym
75%
XX
Artykuł omawia nową, nieznaną dotąd procesowi karnemu instytucję, jaką jest prekluzja procesowa, która pojawiła się w postępowaniu karnym w nowelizacji z lipca 2019 roku. Publikacja skupia się na scharakteryzowaniu jak instytucja ta działa w postępowaniu cywilnym oraz na poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie, czy w procesie karnym jest ona niezbędna i czy sprawdzi się tak dobrze jak w postępowaniu cywilnym. Analiza prekluzji procesowej szczególnie opiera się na odniesieniu jej do naczelnych zasad procesu karnego takich jak zasada prawdy materialnej, prawo do obrony oraz zasada ekonomii i szybkości postępowania. Z racji nowatorskości tej instytucji, artykuł prezentuje raczej nieśmiałe prognozy, autorka stawia wiele pytań, na które odpowiedzieć będzie można dopiero, gdy przepisy te zaczną być stosowane w praktyce. (abstrakt oryginalny)
EN
The article discusses a new institution, unknown yet in the criminal procedure, which is the procedural preclusion (evidence preclusion), which appeared in criminal procedure in the amendment of July 2019. The publication focuses on characterizing how this institution works in civil procedure. The author is trying to answer to the question whether it is necessary in a criminal procedure and whether it will work as well as in civil procedure. The analysis of procedural preclusion is particularly based on its reference to the main principles of the criminal trial, such as the principle of material truth, the right to defence and the principle of economy and speed of proceedings. Due to the innovativeness of this institution, the article presents rather shy forecasts, the author poses many questions that can be answered only when these provisions become applicable in practice. (original abstract)
XX
Artykuł poświęcony jest problematyce niedopuszczalności czynności karnoprocesowych ujmowanych w kontekście teoretycznoprawnej koncepcji czynności konwencjonalnych w prawie. Zwrócono uwagę na doktrynalne (sensu largo) oraz kodeksowe (sensu stricto) ujęcie konstrukcji niedopuszczalności czynności karnoprocesowych. W oparciu o wskazaną koncepcję podjęto próbę ustalenia, czy niedopuszczalność sensu stricto łączy się z naruszeniem tzw. reguł konstytutywnych wyodrębnianych dla poszczególnych czynności karnoprocesowych. Konsekwencją przeprowadzonych rozważań jest propozycja wyróżnienie dwóch zasadniczych znaczeń niedopuszczalności czynności karnoprocesowej sensu stricto. Przeprowadzona analiza zweryfikowana została w odniesieniu m.in. do instytucji wprowadzonych przez ustawodawcę na mocy noweli do Kodeksu postępowania karnego z 27 września 2013 r. określonych w art. 14 § 2 oraz 168a k.p.k. (abstrakt oryginalny)
EN
The paper deals with inadmissibility of actions in criminal proceedings analysed in the context of a theoretical concept of conventional actions in law. Attention has been drawn to the doctrinal (sensu largo) and legal (sensu stricto) approach to the inadmissibility of an action in criminal proceedings. Based on the above concept, an attempt has been made to establish whether inadmissibility sensu stricto is related to the infringement of the constitutive rules isolated for individual actions in criminal proceedings. Two basic definitions of the term inadmissibility of an action in criminal proceeding sensu stricto have been proposed. The analysis presented in the paper has been verified against inter alia, the institutions introduced by virtue of amendments to the Code of Criminal Procedure of 27 September as provided in its Articles14 § 2 and 168a. (original abstract)
XX
Artykuł 258 § 2 k.p.k. przewiduje, że tymczasowe aresztowanie może być stosowane w przypadku zarzucenia oskarżonemu popełnienia zbrodni lub występku, którego górna granica zagrożenia wynosi co najmniej 8 lat. Przepis ten budził liczne kontrowersje co do tego, czy może stanowić samoistną podstawę stosowania tymczasowego aresztowania bez zaistnienia pozostałych przesłanek szczególnych stosowania tego środka, co doprowadziło do wydania przez Sąd Najwyższy uchwały, w której stwierdził on, że przepis ten może być samodzielną podstawą stosowania tymczasowego aresztowania. Nie wyeliminowało to jednak wątpliwości co do tego przepisu, co doprowadziło z kolei do kontroli jego zgodności z Konstytucją. Autor stoi na stanowisku, że wbrew licznej krytyce tego przepisu, jego funkcjonowanie jest uzasadnione, jednakże słuszne jest wskazanie, że wymaga on interwencji ustawodawcy, która wymusiłaby na sądzie orzekającym w przedmiocie wniosku o tymczasowe aresztowanie wskazanie in concreto czynników uzasadniających zastosowanie tego środka. (abstrakt oryginalny)
EN
Article 258 § 2 of the Code of Criminal Procedure stipulates that pre-trial detention may be applied if the accused person is charged with a felony or offense with an upper threat limit of at least 8 years. This provision raised a number of controversies as to whether it could constitute an independent basis for the use of pre-trial detention without the existence of other specific conditions for the use of this measure, which led to the Supreme Court adopting a resolution in which it stated that this provision could be an independent basis for the use of pre-trial detention. However, this did not eliminate doubts about this provision, which in turn led to to review of its compliance with the Constitution. Contrary to numerous criticisms of this provision, The author's position is that its functioning is justified; however, it is correct to indicate that it requires the intervention of the legislator, which would force the court adjudicating on the application for detention on remand to indicate in concreto the factors justifying the use of this measure. (original abstract)
XX
W polskiej doktrynie prawa karnego powinność traktowana była tradycyjnie jako jedna z przesłanek przypisania niedbalstwa (nieświadomej winy nieumyślnej). Wynikało to przede wszystkim z brzmienia art. 14 § 2 Kodeksu karnego z 1932 r. i art. 7 § 2 Kodeksu karnego z 1969 r. Analiza dogmatyczna struktury przestępstwa nieumyślnego wskazuje jednak, że powinność przewidywania - leżąca u podstaw zarówno lekkomyślności, jak i niedbalstwa - nie oznacza obowiązku potencjalnego przeżycia psychicznego, ale obowiązek określonego zachowania. W wypadku przestępstw nieumyślnych (do ich popełnienia dochodzi wskutek braku ostrożności) ten obowiązek właściwego zachowania sprowadza się do powinności przestrzegania tej reguły postępowania, której wykluczenie doprowadziło do realizacji znamion nieumyślnego czynu zabronionego. Tym samym powinność jako kategoria normatywna w strukturze przestępstwa nieumyślnego wyczerpuje się na poziomie bezprawności, a nie winy. (abstrakt oryginalny)
EN
In Polish criminal law doctrine, a duty has been traditionally regarded as one of the preconditions for the attribution of negligence (the unwitting unintentional guilt). Primarily, such understanding resulted from the provisions of article 14 2 of the Criminal Code of 1932 and article 7 2 of the Criminal Code of 1969. On the basis of the dogmatic analysis of the structure of an unintentional crime, a duty of anticipation (which is of essence in both cases, i.e. in the event of a lack of care as well as in the event of negligence) is not equivalent to a duty of potential mental experience, but rather to a duty of specific conduct. With regard to unintentional crimes which occur because of a lack of caution, the duty of appropriate conduct amounts to a duty to observe and adhere to a certain rule of conduct, or otherwise a criminal act will be committed. Thus, construction of a duty as a normative category within the structure of an unintentional crime is done and satisfied at the level of illegality or unlawfulness rather than guilt. (original abstract)
XX
Glosa dotyczy kwestii możliwości uznania ciężkiej choroby terminalnej oskarżonego za okoliczność skutkującą koniecznością umorzenia postępowania karnego. Autor podziela pogląd Sądu Najwyższego, że choroba taka nie jest okolicznością tego rodzaju, ale z innych powodów niż wskazane przez Sąd Najwyższy. Opowiada się też przeciwko przyjęciu, że podstawą zawieszenia postępowania mogą być tylko przeszkody faktyczne. (abstrakt oryginalny)
EN
The commentary concerns the possibility of recognizing the terminal severe illness as a negative prerequisite for criminal proceedings. The author shares the view of the Supreme Court that such a disease is not a circumstance of this nature but for other reasons than indicated by the Supreme Court. He also states that the grounds for suspension of legal proceedings cannot be only real obstacles. (original abstract)
XX
Glosa dotyczy kwestii doręczeń oraz doręczeń zastępczych. Autor analizuje zmiany wprowadzone w 2015 r. z perspektywy orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 2016 r., które odnosi do doręczeń zastępczych przez tzw. awizo. Wskazano możliwe konsekwencje takiego rodzaju doręczenia oraz odniesiono się do możliwych kierunków rozwoju doręczeń w procesie karnym, tj. doręczeń elektronicznych. (abstrakt oryginalny)
EN
The article concerns the issue of service and substitute service. The author analyzes the changes introduced in 2015 from the perspective of the Katowice Court of Appeal's ruling in 2016, which refers to substitute service by the advice note. Possible consequences of this kind of service are indicated and reference is made to the possible directions of development of service in the criminal process-electronic service. (original abstract)
XX
Nowelizacja procedury karnej dokonana z dniem 1 lipca 2015 gruntownie zmienia polską procedurę karną. Zmianom tym towarzyszy zapowiedź znacznego wzrostu wyroków uniewinniających. Niniejsze opracowanie analizuje czy nowelizacja ta faktycznie wpłynie na większą liczbę wyroków uniewinniających oraz analizuje stan prawny przepisów dotyczących odpowiedzialności Skarbu Państwa za niesłuszne oskarżenie. Celem opracowania jest też uzyskanie odpowiedzi, czy większa liczba wyroków uniewinniających zapadłych w znowelizowanej procedurze, przełoży się na większą liczbę skutecznie wytoczonych procesów przeciw Skarbowi Państwa o odszkodowanie za niesłuszne oskarżenie. (abstrakt oryginalny)
EN
The big amendments of the Code of Criminal Procedure coming into force after 1 July 2015 thoroughly change the polish penal procedure. There are predictions that the changes will bring rapid growth of judgments of acquittal. The article analyses if the changes of penal procedure will really cause growth of judgments of acquittal, and analyses the present law rules about gaining compensation for wrongful (malicious) prosecution from the Polish State of Treasure. The aim of the presentation is also to answer the question will the growth of judgments of acquittal be connected with the rising amount of civil cases against the State of Treasure for wrongful (malicious) prosecution. (original abstract)
XX
Podstawowym uprawnieniem stron procesowych w stadium postępowania jurysdykcyjnego jest możliwość brania udziału w rozprawie głównej, czyli na forum, na którym rozpoznawana jest kwestia odpowiedzialności prawnej oskarżonego za zarzucany mu czyn. Zapewnienie przez ustawę rzeczywistej możliwości udziału stron w rozprawie głównej świadczy o respektowaniu przez dany system prawny najważniejszych zasad procesowych, przede wszystkim: trafnej reakcji karnej, kontradyktoryjności, równouprawnienia stron, obrony, skargowości, prawdy materialnej, bezpośredniości czy rzetelnego procesu. (fragment tekstu)
EN
The paper refers to the issue of a court's obligation to notify the parties to a hearing of its continuation. Implementation of a mechanism ensuring that parties to a trial are given a real opportunity to engage in a hearing proves that a given legal system respects the most important rules and proceedings securities. The obligation to notify the parties of the continuation of a hearing should be considered in relation to the proceedings securities of the parties and the principle of the concentration of the process, because these concepts reflect the directions of the major interests that clash in a trial, namely the individual interests (mainly of the parties) and the public interest. Those interests are frequently divergent. The issue of notifying the parties of the continuation of a hearing occurs when there is a break in the process. Pursuant to the existing laws, this happens in connection with the following: suspension of the proceedings, postponement of the hearing, break in the hearing, adjournment of the passing of the judgment and reopening of the hearing. Doubts arise especially in the event when a hearing is being adjourned and a new time and place where it will be continued is announced but not all the parties are present at the time of the announcement of a decision to discontinue the hearing. The paper attempts to analyse some important issues that arise in relation to the above. (original abstract)
XX
Pytanie o model zarówno postępowania dyscyplinarnego, jak i każdego innego postępowania rekonstruowanego za pomocą norm prawnych wymaga sformułowania kilku bardzo ogólnych założeń. Po pierwsze, należy określić, w jakim znaczeniu używany będzie termin "model", po drugie, jakie elementy rekonstrukcyjne będą stanowiły jego ramy, i po trzecie wreszcie, jakie elementy będą miały charakter uzupełniający w tym sensie, że ich zmiana nie spowoduje modyfikacji samego modelu postępowania, lecz jedynie wpłynie na rozwiązanie pewnej kwestii szczegółowej. Trzecie zagadnienie nie zostanie pogłębione w niniejszym szkicu. (fragment tekstu)
EN
The paper deals with disciplinary proceedings in student matters. Three elements, considered as the main criteria of the proceedings, have been discussed. The deliberations include: the subject matter of a disciplinary proceeding, the autonomous purposes of the procedure, its structure and the division of the basic roles in the process, and a catalogue of principles of a disciplinary proceeding in student matters. A question is also asked concerning the influence of the existing statutory regulations on the model of disciplinary proceedings in student matters. (original abstract)
XX
W artykule poruszono problematykę stosunkowo nowego środka zaskarżenia, który został wprowadzony wraz z nowym uczestnikiem procesu karnego - referendarzem sądowym, na mocy ustawy z 23.11.2013 r. Dla dokładniejszego ukazania specyfiki omawianej instytucji oraz wprowadzenia do dalszych rozważań krótko przedstawiono pozycję ustrojową referendarza na gruncie polskiego prawa oraz powierzone mu w postępowaniu karnym czynności. Przeanalizowano tryb wniesienia i rozpatrzenia sprzeciwu, wskazując na ewentualne problemy interpretacyjne z tym związane. Ponadto przeprowadzono rozważania dotyczące charakteru prawnego sprzeciwu od czynności tego urzędnika sądowego w postępowaniu karnym oraz umiejscowienia regulacji dotyczących wniesienia sprzeciwu w ustawie karnoprocesowej. Konkludując, dokonano de lege ferenda analizy możliwości zebrania w jednej części kodeksu, a następnie umiejscowienia regulacji dotyczących sprzeciwu w k.p.k. w przypadku kolejnej nowelizacji.(abstrakt oryginalny)
EN
The article presents issues of the newly introduced legal remedy, which was introduced together with a new participant of the criminal process i.e. a court referendary under the act of 23 November 2013. To present more thoroughly the specificity of the discussed institution and to lead to further deliberations, a political position of the court referendary has been briefly described against the Polish law as well as activities entrusted to them in criminal proceedings. The procedurę of lodging and considering the objection has been analysed pointing at possible interpretative problems associated with it. Moreover, the deliberations concerning the legal nature of the objection to an activity of this judicial officer in criminal proceedings have been conducted as well as placing the regulations on submission of an objection in the criminal procedure act. Concluding de legeferenda analysis of the possibility to collect the regulations concerning the objection in one part of the code, and then to place them in the Code of Penal Procedure in case of the next amendment.(original abstract)
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.