Nowa wersja platformy, zawierająca wyłącznie zasoby pełnotekstowe, jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl
Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Lata help
Autorzy help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 132

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  miejsca legowe
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
EN
Forest studies suggest that habitat fragmentation may increase nest predation at the edges. In experiments conducted along the reedbeds of the Lake Velence, and marsh Kis-Balaton (Hungary) and Lake Hornborga (Sweden), the hypothesis that nest predation rates are higher in edge than in interior reed habitats was tested. 260 artificial passerine nests containing 1 quail and 1 plasticine eggs were placed into edge and interior of reedbeds. 49% of nests were predated. There was no difference between the degree of visibility of predated and not predated nests. The Mayfield method was applied for survival estimations, since there was not increasing or decreasing trends in nest loss rates during 11 days of exposure. The difference between edge and interior nest predation rates greatly varied according to study site and time. Therefore, the findings of many previous studies, namely that the nest predation is higher at edges, has not been supported by the present study.
PL
Wyniki badań prowadzonych w środowiskach leśnych wskazują, że fragmentacja środowiska może zwiększać drapieżnictwo na gniazdach umieszczonych na skrajach płatów leśnych, zaś inne tereny rzadko były obiektem badań. Eksperyment został przeprowadzony w trzcinowiskach Jeziora Velence i bagnach Kis-Balaton na Węgrzech oraz szwedzkiego Jeziora Hornborga w latach 1998-1999. Każde z 260 sztucznych gniazd zbliżonych umieszczeniem i wyglądem do gniazd trzciniaka zawierało 1 jajo przepiórcze i jedno wykonane z plasteliny. Gniazda umieszczano na skraju i w głębi dużych (> 100 ha) trzcinowisk i eksponowano 4-12 dni. 49% gniazd zostało spenetrowanych przez drapieżniki. Gniazda spenetrowane nie były górze ukryte niż te nie odwiedzane przez drapieżniki. Do oszacowania prawdopodobieństwa przeżywania gniazd została użyta metoda Mayfielda, gdyż nie stwierdzone żadnych trendów w stratach gniazdowych podczas 11 dni ich ekspozycji (Fig. 1). Różnice w drapieżnictwie między brzegiem a wnętrzem trzcinowisk były bardzo zmienne, zależnie od czasu i miejsca prowadzenia badań (Fig. 2). Tak więc wyniki wielu wcześniejszych badań wskazujące na większe drapieżnictwo na brzegach płatów środowiskowych nie zostały potwierdzone w tym eksperymencie.
PL
Dane dotyczące lęgów puszczyka uralskiego Strix uralensis w zachodniej części Pogórza Przemyskiego zbierano w latach 2006–2007. W trakcie prac badawczych w 2007 roku zlokalizowano siedem gniazd. Trzy były umieszczone w gniazdach ptaków szponiastych, dwa w typowych dla puszczyka uralskiego miejscach lęgu – złamanych pniach osiki (kominach) oraz dwa w dziuplach (w lipie i buku). Liczba odchowanych młodych puszczyków uralskich, których lęgi zakończyły się sukcesem w 2007 roku wynosiła od 2 do 4 młodych, średnio 2,8 młodych na parę (N = 6). Sukces lęgowy puszczyków uralskich zasiedlających Pogórze Przemyskie, w porównaniu z innymi badaniami, należy uznać za wysoki. Należy jednak podkreślić, że wiosną 2007 roku liczebność gryzoni leśnych była bardzo wysoka, a od niej zależy sukces lęgowy puszczyka uralskiego. W 2006 roku mimo intensywnych i wnikliwych poszukiwań nie udało się odnaleźć gniazd puszczyka uralskiego na badanym obszarze Pogórza Przemyskiego
EN
In 2006–2007, data on the nesting sites of the Ural Owl Strix uralensis were collected in the western part of the Przemyskie Foothills. Seven nests were found in 2007. Three of them were located in stick-nests of birds of prey (probably Common Buzzard). Two nests were found in the typical nesting sites of the Ural Owl – broken trunks of aspen (”chimneys”) and the two other nests − in tree hollows (beech and lime). The brood size of the Ural Owl pairs with breeding success in 2007 ranged from 2 to 4 fledglings per pair, on average 2.8 fledglings per pair (2 × 2, 3 × 3, 1 × 4; N = 6). The breeding success of the Ural Owl from the Przemyskie Foothills is high compared to other data. However, it is necessary to take into consideration that 2007 was the year of outbreak of forest rodents and the breeding success of the Ural Owl is determined by outbreaks of rodents. In 2006, no Ural Owl nests were found in the Przemyskie Foothills, despite the intensive and thorough search
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.