Nowa wersja platformy, zawierająca wyłącznie zasoby pełnotekstowe, jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl
Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Lata help
Autorzy help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 370

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 19 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Postępowanie administracyjne
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 19 next fast forward last
PL
Celem niniejszego opracowania jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie, czy możliwe jest wyodrębnienie tych wszystkich sytuacji procesowych, w których obowiązkiem sądu będzie uchylenie aktu administracyjnego z uwagi na stwierdzenie naruszenia podstawowej zasady postępowania administracyjnego, wyrażonej w art. 10 K.p.a., jaką jest zasada czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym. Zagadnienie powyższe dotyczyło zarówno form naruszenia powyższej zasady – pominięcia w toku postępowania podmiotu będącego stroną oraz nie zapewnieniu stronie czynnego udziału w postępowaniu – oraz skutków procesowych, dotyczących podstawy prawnej ewentualnego uchylenia aktu przez sąd administracyjny. Podjęte rozważania, a w szczególności analiza orzeczeń sądów administracyjnych doprowadziła do wniosku, że naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu nie zawsze będzie prowadziło do uchylenia zaskarżonej decyzji lub postanowienia. I tak, stwierdzenie przez sąd administracyjny pominięcia w toku postępowania podmiotu, któremu przysługiwał przymiot strony w postępowaniu nie prowadzi do automatycznego zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. b u.p.p.s.a. i uchylenia decyzji lub postanowienia z uwagi na zaistnienie przesłanki wznowienia postępowania, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., gdyż możliwość taka jest uzależniona od wyartykułowania przed podmiot pominięty w toku postępowania, jego woli uchylenia zaskarżonego aktu. W przypadku nie zapewnienie stronie czynnego udziału w toczącym się postępowaniu, możliwość uchylenia decyzji lub postanowienia jest uzależniona od rodzaju naruszenia. Stwierdzenie, że organ nie wywiązał się z obowiązku powiadomienia strony o możliwości wypowiedzenia się o zebranym materiale dowodowym nie wyczerpuje, powinno być oceniane pod kątem ustalenia czy było to naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy. Natomiast stwierdzenie, że stronie uniemożliwiono udział w czynnościach procesowych powinno skutkować uchyleniem decyzji lub postanowienia w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. u.p.p.s.a., niezależnie od tego, czy kwalifikowane naruszenie norm prawa procesowego miało wpływ na treść decyzji, czy też wpływu takiego nie można stwierdzić.
EN
The aim of this paper is obtaining an answer to a question whether it is possible to separate all procedural situations in which a court’s obli-gation will be revoking an administrative act because it finds infringe-ment of the basic principle of administrative procedure expressed in art. 10 Code of Administrative Procedure, which is the principle of active participation of a party in administrative proceedings. The above prob-lem referred both to forms of infringement of the above principle – omission in the course of proceedings a subject being a party and not ensuring the party’s active participation in the proceedings – and proce-dural results referring to the legal grounds of a possible revoking of an act by an administrative court. Undertaken considerations, and in particular an analysis of decisions of administrative courts has led to a conclusion that infringement of the principle of active participation of a party in administrative proceedings will not always lead to revoking an appealed decision or provision. Thus finding by an administrative court omission in the course of proceedings of the subject, who was entitled to be a party in the proceedings does not lead to an automatic application of art. 145 § 1 item 1 letter b act on law on proceedings before administrative courts and revoking a decision or provision because a prerequisite to reopening proceedings oc-curred, provided in art. 145 § 1 item 4 Code of Administrative Proce-dure, because such possibility depends on stating by the subject omitted in the course of proceeding his/her will of revoking the applied act. In case of not ensuring a party’s active participation in pending proceed-ings, a possibility of revoking a decision or provision depends on a type of infringement. Stating that an organ did not fulfil obligation of notify-ing a party on a possibility to express an opinion on a collected material evidence is not exhaustive, it should be evaluated in regard of establish-ing whether it was infringement of provisions of procedure having in-fluence on a result of the matter. However, statement that a party was enabled to participate in procedural acts should result in revoking a decision or provision on grounds of art. 145 § 1 item 1 letter act on law on proceedings before administrative courts, independently of whether a qualified infringement of norms of procedural law influenced the content of a decision, or such influence cannot be stated.
EN
The code of administrative procedure (CAP) regulating the general Polish administrative procedure covers with the scope of its regulation currently substantive regulations in terms of the application of reliefs in the execution of administrative pecuniary fines and the procedural regulation as regards exemptions from the payment of costs of proceedings. The introduction into the CAP provisions of regulations regarding both of the aforementioned institutions - where under the CAP also cases of application of reliefs in the payment of nontaxable budgetary debts other than pecuniary fines are also settled - with the absence of their legal definitions, has become a premise to analyze and compare the modes of application of both institutions. Especially so when in the practice - due to the way they are regulated - one can observe problems as to their interpretation and application, and the parties, despite the formal separateness of both institutions, may have trouble identifying and differentiating between them. The adopted work methodology is based on the analysis of the normative material of the Polish law, in the aspect of the views of the doctrine and the case law, with the use of the dogmatic-legal method as well and the legal-comparison method. (original abstract)
EN
By act of 31 January 1980 on the Supreme Administrative Court and alteration of act – the Code of Administrative Procedure, an institution of administrative settlement was introduced granting it a position of a common institution. In the hereby article there were presented pre-requisites speaking for a code regulation of this institution. A differenti-ated attitude of researches was presented in the matter of introducing it to the Code of Administrative procedure. Legal regulations were ana-lysed, which enable concluding an administrative settlement, and more-over effects which are caused by concluding it, as well as consequences of refusal to approve it. On grounds of the carried out study concerning information on activity of three local government boards of appeal it was observed that despite functioning of the administrative settlement in Poland for over 30 years, it is not used entirely. Statements of doc-trine and jurisdiction were subject to analysis in the hereby elaboration.
XX
Art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozumieć - zgodnie z art. 2 i 45 Konstytucji - w ten sposób, że zawieszenie postępowania na tej podstawie wymaga uprzedniego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, w tym okoliczności uzasadniających niezwłoczne jej rozpoznanie. Dotyczy to zwłaszcza spraw, w których sąd stwierdza możliwość nadużycia prawa procesowego. Okoliczności, które stanowią podstawę do zawieszenia postępowania sądowego w myśl art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi muszą obiektywnie warunkować rozstrzygnięcie sądu. Stosując wskazane wyżej przepisy, sąd jest obowiązany rozważyć skutki ewentualnego oczekiwania na rozstrzygnięcie kwestii prejudycjalnej. Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na potrzebę racjonalnego orzekania o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego, służącego zachowaniu zasady szybkości postępowania(abstrakt oryginalny)
EN
Art. 124 § 1 point 6 in conjunction with Art. 56 of the Act on Proceedings Before Administrative Courts should be understood in accordance with Art. 2 and 45 of the Polish Constitution, in such a way that the suspension of proceedings on this basis requires prior consideration of all the circumstances of the case, including the circumstances justifying its immediate examination. This especially applies to cases where the court finds the possibility of abuse of procedural law. The circumstances which constitute the basis for the suspension of court proceedings, pursuant to Art. 125 § 1 point 1 of the Act on Proceedings Before Administrative Courts, must objectively condition the court's decision. When applying the above-mentioned provisions, the court is obliged to consider the effects of possible waiting for a decision on a preliminary ruling. The purpose of the article is to draw attention to the need for a rational adjudication on the suspension of court and administrative proceedings, in order to maintain the principle of the speed of proceedings(original abstract)
XX
W glosowanym wyroku z 21.06.2018 r. (II SA/Ke 341/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zajął się dwoma istotnymi zagadnieniami. Po pierwsze, wskazał, w jaki sposób w praktyce powinna być realizowana zasada czynnego udziału strony w postępowaniu, mająca swoje umocowanie w postanowieniach art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Poglądy wypowiedziane w tym zakresie zasługują na aprobatę. W obecnym stanie prawnym termin do zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się w niej musi być tak ustalany, aby ochrona praw procesowych uczestników postępowania miała charakter realny, a nie pozorny. Po drugie, podjął próbę określenia zakresu przedmiotowego pojęcia zadrzewienia śródpolnego lub przydrożnego mającego istotne znaczenie z punktu widzenia zakresu i sposobu ich ochrony w świetle rozwiązań ustawy z 16.04.2004 r. o ochronie przyrody. Uznanie jednak, że zadrzewieniami przydrożnymi śródpolnymi są wszystkie zadrzewienia położone wśród pól i przy drodze, jest przejawem nadinterpretacji, gdyż w tym zakresie muszą być uwzględnione również inne czynniki. (abstrakt oryginalny)
EN
In this judgment of 21 June 2018 (II SA/Ke 341/18), the Voivodship Administrative Court in Kielce dealt with two important issues. First, it mentioned how, in practice, the principle of a party's active participation in proceedings based on the provisions of Article 10 § 1 of the Administrative Procedures Code should be implemented. The views expressed in this respect deserve approval. In the current legal situation, the deadline for reading case files and making statements in them must be set in such a way that the protection of the procedural rights of the participants in proceedings is real and not apparent. Secondly, it attempted to define the scope of the concept of mid-field or roadside tree cover, which is significant from the point of view of the scope and method of their protection in the light of the provisions of the Act on nature protection of 16 April 2004. However, the acceptance that all trees located in fields and by the roadside constitute mid-field and roadside tree cover is a sign of over-interpretation, as other factors also need to be taken into account in this respect. (original abstract)
EN
The article refers to the problems of resolving by NSA off compe-tence disputes and disputes over jurisdiction arising from administra-tive agreements entered into with participation of a territorial self-government unit.
XX
W sprawie z zakresu stosunków wodnych prowadzonej na podstawie art. 29 ustawy z 18.07.2001 r. - Prawo wodne, interes prawny obejmuje tylko te osoby, na których grunty negatywnie oddziałuje zmiana stosunków wodnych; do katalogu stron nie należą właściciele nieruchomości sąsiadujących ze ślepą drogą publiczną, której stan techniczny wywołany nieuprawnioną zmianą stosunków wodnych uniemożliwia lub utrudnia dotarcie do własnej nieruchomości. (abstrakt oryginalny)
EN
In a case regarding hydrographic conditions conducted on the basis of Article 29 of the Water Law of 18 July 2001, a legal interest only encompasses those people on whose land a change in the hydrographic conditions has an adverse effect; the list of parties does not include owners of properties along a public road with a dead end, the technical condition of which was caused by an unauthorized change in the hydrographic conditions preventing or obstructing reaching one's own property. (original abstract)
8
Content available remote Przywrócenie terminu w postępowaniu administracyjnym
51%
XX
W postępowaniu administracyjnym obowiązują dwa podstawowe rodzaje terminów. Pierwszy rodzaj terminów to te, które wynikają bezpośrednio z ustawy (terminy ustawowe z kolei dzieli się na zawite i instrukcyjne), drugi rodzaj terminów to terminy dodatkowe wyznaczone przez organ administracyjny prowadzący daną sprawę. Zasadnicza różnica pomiędzy terminami zawitymi i instrukcyjnymi sprowadza się do konsekwencji prawnych, które występują po ich przekroczeniu. W przypadku przekroczenia terminu zawitego przez stronę dochodzi do nieskuteczności podjętych czynności, natomiast przekroczenie terminu zawitego przez organ powoduje z kolei utratę przez niego kompetencji do rozpatrzenia danej sprawy. W przypadku przekroczenia terminu instrukcyjnego nie dochodzi do powstania tak doniosłych konsekwencji prawnych. Terminy instrukcyjne mogą być zarówno wydłużane, jak i skracane. Oznacza to, że strona nie traci definitywnie prawa do występowania z określonymi żądaniami. Warto zaznaczyć jednak że, jeżeli dojdzie do przekroczenia terminu zawitego, to istnieje jeszcze możliwość jego przywrócenia. Przywrócenie terminu następuje zawsze na wniosek strony. W myśl obowiązujących przepisów strona ma siedem dni na złożenie stosownego wniosku. Termin ten liczy się od momentu (od dnia) ustania przyczyny powstania uchybienia. (abstrakt oryginalny)
EN
There are two basic types of terms in administrative proceedings. The first kind of terms concerns those which result directly from an act (these are in turn divided into final and instructional deadlines), the second type concerns extra periods and deadlines set by the administrative authority conducting the case. The main difference between the final and instructional terms boils down to the legal consequences that occur after non-compliance with them. In case of exceeding the limitation period by a party it comes to the ineffectiveness of the activities undertaken, while exceeding the limitation period by a body, in turn, causes a loss of its jurisdiction to rule in a matter. If you exceed the instructional term there are no such important legal consequences. Instructional deadlines can be either lengthened or shortened. This means that the party does not lose their right definitely to present specific requests. It is worth noting, however, that if you exceed the final deadline it is still possible to restore it. Restoration of term is always at the request of parties. Under binding provisions a party has seven days to present an application. This time limit begins from the moment (as of) cessation of a reason for failure. (original abstract)
9
51%
XX
Javier Barnes wyróżnił trzy generacje postępowania administracyjnego. Niniejszy esej będzie próbą analizy Kodeksu postępowania administracyjnego pod kątem trzech generacji postępowania administracyjnego. Pierwsza generacja jest najstarsza. Jest to postępowanie orzecznicze, czyli klasyczne postępowanie administracyjne. Organy administracji publicznej wydają formalne decyzje adresowane do indywidualnego adresata. Model ten w anglosaskiej literaturze określany jest jako command and control. Kodeks postępowania administracyjnego zawiera wyłącznie normy I generacji. Druga generacja postępowania administracyjnego, zwana rulemaking procedure, czyli postępowaniem w sprawach wydawania aktów administracyjnych generalnych nie doczekała się całościowego uregulowania w polskim systemie prawa. W tym zakresie istnieje cały szereg regulacji o charakterze szczegółowym w przepisach prima facie materialnego prawa administracyjnego. Inaczej niż w I generacji postępowania administracyjnego generalny akt administracyjny kierowany jest do adresata określonego w sposób generalny. Trzecia generacja postępowania administracyjnego, czyli postępowanie służące kształtowaniu i wdrażaniu polityki publicznej, nie została uregulowana w Kodeksie postępowania administracyjnego. W polskim systemie prawa administracyjnego normy zawierające cechy III generacji znajdują się w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2013, poz. 1235 ze zm.). (abstrakt oryginalny)
EN
Javier Barnes has distinguished three generations of the administrative procedure. The aim of this essay is to examine the Polish Administrative Procedure Code and some other Polish statutes in terms of those three generations of the administrative procedure. The first generation of the administrative procedure is the oldest one. It is a typical adjudication procedure model where a public authority issues a formal and binding administrative decision addressed to an individually designated addressee, also called command and control in the Anglo-Saxon legal language. The Polish Administrative Procedure Code contains the first generation procedure regulations only. The second generation, i.e. rule-making procedure, is not expressly specified in the Code, though it is present in the Polish administrative law system. There is a number of statutes comprising substantial administrative regulations aiming to protect such values as public safety, health, etc. Unlike in the instance of the first generation, it results in producing an administrative act designed to address a wider and abstractly named audience, instead of a specifically identified legal and/or natural person. The third generation of the administrative procedure consists of making a public policy and implementing the procedure and it is the most complex legal regulation of the administrative activity. The best example of law containing such a sophisticated procedure in Poland is the Act on the provision of information about the natural environment and its protection, public participation in environmental protection and environmental impact assessment (Journal of Laws of 2013, item 1235, as amended) of 3 October 2008. (original abstract)
XX
Podmiot, który nie reguluje swoich zobowiązań publicznoprawnych, narażony jest na wszczęcie wobec niego postępowania egzekucyjnego. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie tylko reguluje sposób prowadzenia egzekucji, ale również zawiera środki ochrony prawnej zobowiązanego. Jednym z ważniejszych środków ochrony prawnej zobowiązanego wymienionych w ustawie jest zarzut. Jest to zarazem środek prawny specyficzny dla postępowania egzekucyjnego. Podmiotem postępowania egzekucyjnego, który posiada prawo do złożenia zarzutu, jest tylko i wyłącznie zobowiązany. Prawo to wynika ze wskazania podstaw prawnych do wniesienia zarzutu. Celem opracowania jest przedstawienie zmian wprowadzonych do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczących zarzutu. (abstrakt oryginalny)
EN
The entity that does not regulate its public liabilities is exposed to initiate enforcement proceedings against him. The law on the administrative enforcement proceedings either regulates the conduct of execution or legal remedies of the debtor. One of the most important remedies listed in the Act is the allegation. It is a specific law remedy in enforcement proceedings. The only one side during of enforcement proceedings, which has the right to make a allegations is the debtor. The law comes from the indication of legal grounds for an allegation. The aim of this paper is to present the changes made to the law on administrative enforcement proceedings regarding the allegations.(original abstract)
XX
Przedstawiono uwagi do projektu zmian w kodeksie postępowania administracyjnego. Zdaniem autora, proponowane zmiany są szkodliwe i nie wzmocnią praw jednostki, a wpłyną na obniżenie sprawności działania administracji.
XX
Dokonano analizy kwestii prejudycjalnej, która jest rozumiana jako okoliczność, od której osobnego ustalenia zależy rozstrzygnięcie sprawy, z punktu widzenia istoty prawa administracyjnego.
XX
Omówiono różnice między "bezczynnością" a "milczeniem" organu administracji publicznej, a co za tym idzie, zaproponowano "odejście w doktrynie od zwyczaju utożsamiania milczenia organu administracji publicznej z bezczynnością organu i wyodrębnienie go jako pojęcia o charakterze materialnoprawnym."
XX
W nowym p.a.s.c (Prawo o aktach stanu cywilnego), odmiennie niż miało to miejsce na gruncie unormowań p.a.s.c. z 1986 r., pojawiło się też w kilku przepisach odwołanie do podstawowych zasad porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej. Z zagadnieniami związanymi z klauzulą porządku publicznego kierownicy u.s.c. spotykali się już co prawda na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy. Sytuacja się jednak zmieniła. Można bowiem zaryzykować stwierdzenie, że na gruncie obecnie obowiązującej ustawy (zwłaszcza w porównaniu do przepisów p.a.s.c. z 1986 r.) znaczenie klauzuli porządku publicznego znacząco wzrosło. Jak się wobec tego wydaje, warto przyjrzeć się bliżej klauzuli porządku publicznego w kontekście przyjętych przez ustawodawcę w p.a.s.c. uregulowań tym bardziej, że materia jej dotycząca nie należy do najłatwiejszych i rodzi sporo wątpliwości nie tylko natury teoretycznej, ale zwłaszcza w sferze praktyki stosowania prawa. (fragment tekstu)
EN
The hereby elaboration presents problems concerning the clause of public order on the grounds of acts Law on the register of civilian status of 29.09.1986 and of 28.11.2014. At the beginning the author discussed among others a notion of basic principles of the legal order of the Republic of Poland, functions, prerequisites and results of using the mentioned clause. It was presented not only on the grounds of Polish norms, but also in regulations of the international character. The basic part of the elaboration was dedicated to an analysis of problems connected with functioning of the clause of public order on the grounds of the norms of the earlier mentioned acts. The author analysing provisions of acts from 1986 and 2014 pointed out to numerous practical problems, with which he met in the previous regulatory environment and still a registrar can meet especially under the rule of a currently obliging act, using provisions referring to the discussed notion. (original abstract)
XX
W niniejszym opracowaniu analizie poddano zasady postępowania administracyjnego, które znajdują swoje zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym. Są to zasady, które nie tylko mogą ale powinny być ściśle przestrzegane w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Ich wyodrębnienie oznacza wyróżnienie tego, co jest w danym postępowaniu najważniejsze, zasadnicze i typowe. Zasady te wyznaczają pożądany wzorzec działania organu prowadzącego postępowanie i muszą być współstosowane z innymi, szczegółowymi przepisami10. Starano się zwrócić uwagę na praktyczne problemy stosowania omawianych zasad w postępowaniu egzekucyjnym. W treści opracowania wyniki analizy tekstów prawnych zostały w niektórych miejscach wzbogacone o uwagi wynikające z praktyki zawodowej autora jako byłego pracownika organu egzekucyjnego. Zasady ogólne postępowania administracyjnego nie mają tylko cech wytycznych pozostawionych bez sankcji procesowych. Są one normami prawa, których naruszenie wywołuje określone skutki prawne dla wszystkich uczestników postępowania. Ich ocena dokonywana jest nie tylko przez stronę postępowania ale także przez organy nadzoru i sądy administracyjne z takim skutkiem prawnym jak naruszenie jakiegokolwiek przepisu prawa materialnego. (fragment tekstu)
EN
The subject of research in this paper are the rules of administrative procedures that apply in enforcement proceedings in administration. Applying the principles of administrative proceedings we must take into consideration that enforcement proceedings is very specific. This means that only some of the administrative procedures can be transposed to the enforcement proceedings in the same terms like in the Code of Administrative Proceedings. Analysis of the general principles of administrative and enforcement procedures lead to the conclusion that they are not only characteristics of the guidelines left without the sanction process. It should be kept in mind that the principles stated in the Code of Administrative Proceedings are not only demands of science or not just recommendations. They constitute the legal norms. Establish a legal framework for operation of applying the rules stated in the Code of Administrative Proceedings. Their assessment is carried out by parties to the proceedings and administrative courts with the legal effect as a breach of any provision of substantive law. (original abstract)
XX
W artykule skupiono się na odpowiedzi na pytanie: czy prokurator, który nie brał udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, może wnieść odwołanie od decyzji wydanej przez ten organ?
EN
The basic problem raised in the article is an effort to answer a question whether a prosecutor, who did not participate in proceedings before an organ of the first instance, serves, on grounds of regulation art. 183 § 1 Code of Administrative Procedure, the right of filing an appeal against a decision given by this organ. A short presentation of the remaining entitlements, vested to the prosecutor on grounds of regulations of Section VII C.A.P. (the right to demand instituting proceedings - art. 182 C.A.P., the right to lodge an objection against the final decision - art. 184 § 1 C.A.P. and circumstance conditioning on grounds of art. 188 C.A.P. obtaining by the prosecutor the status of a subject on rights of a party) constitutes background for analysis of a series of arguments, raised in the doctrine and jurisdiction speaking both for a positive and negative answer to the above question. Among the above ones, a key question becomes an interpretation issue of a notion of a stage or course of administrative proceedings while using a tool which is a category of an administrative-legal (mainly a procedural) relation. It allows to formulate a motion in accordance to which one ca talk about proceedings in the course to a moment in which an administrative decision issued during it obtains an attribute of finality, which in turn removes the basic obstacle for the prosecutor entering the proceedings which are already taking place. (original abstract)
EN
The execution of dues in the Polish system of administrative law was regulated as a whole in a bill of acts dated 17th June 1966 [Dziennik ustaw, 1991] together with its executive acts [Dziennik Ustaw, 2001a]. Passed nearly 35 years ago, this bill introduced generał rules for the execution of dues to local government. In particular, a model was accepted with special bills regarding specific issues, as well as a comprehensive bill regarding the procedure of executing dues. On the one hand, this model is intended to ensure the proper functioning of the whole system, on the other it is supposed to lead to the execution of dues and means of control being handled by official bodies, specified by law and equipped to carry out these tasks in an appropriate and efficient way. Other rules included in the primary form of the bill worth mentioning consist of the introduction of a dichotomous division of dues into financial debts and nonfinancial dues. Moreover, the principles of executing dues were formulated and the duties and rights of specific participants, including the body enforcing the execution of dues, the body to which a due is owed (the creditor) and the body owing a due (the obliged) were defined. The procedure of the execution of a due is undoubtedly a significant part of administrative procedure. It is a kind of 'buckie', a finishing element, a closing of administrative proceedings, which are often long and arduous, and is crown(fragment of text)
XX
W art. 156 § 1 pkt 8 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wyrażono wprost ograniczenie czasowe możliwości podniesienia zarzutów na postępowanie zabezpieczające. Zarazem żaden przepis nie precyzuje, że termin ten rozpoczyna swój bieg w momencie doręczenia zarządzenia zabezpieczenia zobowiązanemu. Siedmiodniowy termin do wniesienia zarzutu dotyczącego zastosowania zbyt uciążliwego środka zabezpieczającego powinien być liczony od momentu, kiedy zobowiązany dowiedział się o zastosowaniu takiego środka, a nie od daty doręczenia odpisu zarządzenia zabezpieczenia. (abstrakt oryginalny)
EN
Article 156, § 1, item 8 of the Act on administrative enforcement proceedings of 17 June 1966 directly specifies the time limit for raising objections with respect to proceedings to secure claims. At the same time, no provision specifies that this period starts to be measured from the moment the freezing order is served to the obligor. The seven-day deadline for fi ling the complaint regarding the use of an excessively cumbersome protective measure should be measured from the moment when the obligor learned of the application of such a measure and not from the date of receipt of a copy of the freezing order. (original abstract)
XX
Stosowanie kar pieniężnych w Prawie zamówień publicznych winno uwzględniać zasady ogólne administracyjnych kar pieniężnych, ustanowione Kodeksem postępowania administracyjnego. Zasady ogólne administracyjnych kar pieniężnych kształtują nieistniejące uprzednio podstawy do odpowiednich działań prawnych Prezesa UZP. Wprowadzony stan prawny wzmacnia sytuację prawną jednostki w aspekcie nakładania i wykonywania administracyjnej kary pieniężnej w demokratycznym państwie prawnym(abstrakt oryginalny)
EN
The application of fines in the Public Procurement Law should take into account the general rules of administrative fines set out in the Code of Administrative Proceedings. The general principles of administrative fines form the previously non-existent grounds for appropriate legal actions of the President of PPO. The introduced legal status strengthens the legal situation of the individual in the aspect of imposing and executing an administrative fine in a democratic state of law(original abstract)
XX
Przedmiotem analizy zawartej w niniejszym artykule jest możliwość wydania decyzji kasacyjnej w wyniku rozpatrzenia przez organ wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jest to dyskusyjne zagadnienie w orzecznictwie i doktrynie. W artykule dokonano analizy argumentów przedstawianych przez zwolenników i przeciwników takiej możliwości. Za możliwością taką przemawia w ocenie zwolenników ochrona uprawnień strony wynikających z zasady dwuinstancyjności. Przeciwnicy z kolei powołują się na argumenty związane z zasadą efektywności i szybkości postępowania. W tekście poruszono kwestie związane z zasadą merytorycznego załatwiania spraw w kontekście wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ponadto analizie poddano możliwość wydania decyzji kasacyjnej z punktu widzenia obecnie obowiązujących regulacji. Uwzględniono także szerszy kontekst związany z rozwiązaniami systemowymi. Analiza powyższych zagadnień prowadzi do wniosku, że możliwość taką należałoby w ocenie autora wykluczyć.(abstrakt oryginalny)
EN
The subject of the analysis contained in this article is the possibility of issuing a cassation decision as a result of an authority considering a motion for reconsideration. This is a controversial issue in jurisprudence as well as doctrine. The article analyses the arguments presented by supporters and opponents of such a possibility. According to the supporters, such a possibility is supported by the protection of party's rights arising from the principle of two-instance proceedings. Opponents, in turn, invoke arguments related to the principle of efficiency and speed of proceedings. The text discusses issues related to the principle of substantive adjudication of cases in the context of a motion for reconsideration. Moreover, the possibility of issuing a cassation decision from the point of view of currently binding regulations is analysed. A broader context related to systemic solutions is also taken into account. An analysis of the above issues leads to the conclusion that, in the author's opinion, such a possibility should be excluded.(original abstract)
first rewind previous Strona / 19 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.