Nowa wersja platformy, zawierająca wyłącznie zasoby pełnotekstowe, jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 19

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Post-Keynesian economics
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
EN
Niniejszy artykuł stanowi szkic podstawowych zagadnień post-keynesowskiego podejścia do pieniądza i polityki pieniężnej, zwanego Modern Monetary Theory. Celem artykułu jest przedstawienie głównych tez Modern Monetary Theory na tle teorii pieniądza i polityki pieniężnej ekonomii neoklasycznej. Artykuł rozpoczyna skrótowe przedstawienie tych kwestii w ramach neoklasycznej ekonomii, co stanowi tło dalszych rozważań. Dalej artykuł traktuje o post-keynesowskim ujęciu pieniądza i polityki pieniężnej, szczególny nacisk kładąc na pochodzenie i naturę pieniądza, podaż pieniądza w gospodarce, deficyt budżetowy i inflację oraz koncepcję funkcjonalnych finansów.
2
Content available remote Polityka makroekonomiczna Unii Europejskiej w świetle teorii postkeynesowskiej
80%
XX
We współczesnej ekonomii w ramach prac nad rozwijaniem teorii post-keynesowskiej kontynuowane są wysiłki podjęte przez klasyków angielskich. Głównym celem jest wyjaśnienie zagadnień wzrostu gospodarczego, akumulacji kapitału i zmian technicznych oraz podziału i wartości. Ta teoria wyjaśnia przyczyny rozbieżności rozwoju widoczne pomiędzy Północną i Południową Europą i stanowi podstawę do krytycznej oceny europejskiej liberalizacji i deregulacji oraz dla przyjętej hierarchii celów i nałożonych ograniczeń. W szczególności nie znajdują teoretycznego uzasadnienia kryteria konwergencji, w których nie ma poziomu zatrudnienia, występuje natomiast prymat inflacji, limitowanie deficytu budżetowego i długu publicznego (oraz zasada niezależności banku centralnego). Przyczyniły się one do zaostrzenia skutków kryzysu, szczególnie w przypadku krajów południowej Europy. (abstrakt oryginalny)
EN
Within the work on the development of the post-Keynesian theory in the contemporary economics, attempts made by English classical economists are continued. The main aim is to explain the issues of economic growth, capital accumulation and technical progress as well as income distribution. The theory explains the reasons for divergent development observed in the North and the South of Europe and constitutes grounds for critical assessment of the European liberalisation and deregulation as well as the adopted hierarchy of objectives and limits imposed. There are no theoretical reasons for the convergence criteria in which there is no employment level, but there is a priority of inflation, a budget deficit and public debt limit (and a principle of the central bank independence). These have contributed to the aggravation of the effects of the crisis, especially in the countries of Southern Europe. (original abstract)
3
Content available remote Teoria obiegu pieniężnego w warunkach finansjalizacji
80%
XX
Celem artykułu jest krytyczna analiza tradycyjnej wersji heterodoksyjnej teorii obiegu pieniężnego, sformułowanej w latach 60. i 70. XX w., oraz późniejszych prób jej modyfikacji pozwalających na uwzględnienie narastającej finansjalizacji i zmian otoczenia zachodzących pod jej wpływem. W artykule pokazano, że makroekonomiczne modele obiegu pieniężnego zaczęły przybierać zaawansowaną postać głównie pod wpływem kryzysu z lat 2007-2009. Dzięki temu znacznie lepiej oddają stopień skomplikowania i wagę relacji finansowych we współczesnych gospodarkach rynkowych. Równocześnie jednak wielopłaszczyznowość finansjalizacji oraz wciąż jeszcze stosunkowo mało rozwinięty poziom jej analizy powodują, że próby wbudowania finansjalizacji do takich koncepcji jak teoria obiegu pieniężnego są z założenia bardzo trudne i narażone na zarzut zbytniego upraszczania rzeczywistości. W rezultacie w odniesieniu do dzisiejszych modeli obiegu pieniężnego z uwzględnioną finansjalizacją można sformułować zastrzeżenia, które osłabiają zarówno ich moc eksplanacyjną, jak i szanse na konkurowanie z modelami głównego nurtu.(abstrakt oryginalny)
EN
The aim of the article is to critically analyze the traditional version of the heterodox theory of monetary circuit formulated in the 1960s and 1970s as well as its subsequent modifications enabling to take into account the growing financialization and the changes undergoing in the environment under its influence. The article shows that macroeconomic models of monetary circuit have begun to take on an advanced form, mainly due to the crisis of 2007-2009. As a result, they are much better suited to reflect the level of complexity and the importance of financial relationships in today's market economies. At the same time, however, the multifacetedness of financialization and the fact that this phenomenon has so far been rather insufficiently analyzed make the attempts to incorporate financialization into concepts such as the money circuit theory very difficult and subject to over-simplification. As a result, today's money circuit models that include financialization may raise doubts that undermine both their explanatory power and chances to compete with the mainstream models. (original abstract)
XX
W numerze 4 "Ekonomisty" z 2018 r. (Kuziemska-Pawlak 2018) podjęto próbę rozwiązania ważnego problemu, jakim jest określenie czynników determinujących saldo rachunku bieżącego. (...) Niniejszy komentarz zawiera: a) prosty model ekonomiczny, będący przykładem usytuowania salda bilansu handlowego w gospodarce krajowej i w gospodarce reszty świata oraz przykładową ścieżką prowadzącą do rozwiązania problemu. Jest to przy tym jedyne rozwiązanie możliwe do realizacji, jeśli podjęte "środki" ograniczają się do zagregowanych danych makroekonomicznych; b) inny sposób postępowania, dający rozwiązanie problemu od strony podażowej. Jako przykład zbadano determinanty salda handlowego Korei Płd., Finlandii i Polski. Na tej podstawie w kolejnej części przedstawiono: c) uwagi krytyczne wobec powyższego równania regresji oraz wyprowadzonych z niego interpretacji i wniosków. Ostatnia część zawiera podsumowanie. (fragment tekstu)
XX
Wykorzystując teorię postkeynesowską, przeprowadzono ocenę polityki spójności, której najistotniejszą częścią są reguły wyłączeń spod rygoru zakazu pomocy publicznej, zgodnie z rozporządzeniem Komisji nr 651/2014. Mają one pełnić funkcję polityki przemysłowej w krajach gorzej rozwiniętych. Politykę tę ukształtowano wadliwie, ponieważ oparciem dla niej była wadliwa doktryna ekonomiczna. Powołano do życia system wyboru projektów owocujący zbiorem incydentalnych dotacji, które jako całość nie składają się na makroekonomiczną strategię stymulowania przemysłu i postępu technicznego w gorzej rozwiniętych, peryferyjnych krajach. Aby taka strategia była skuteczna, przedsiębiorstwom trzeba zapewnić bardziej długofalowe wsparcie, które pozwoli na postęp techniczny i umożliwi konkurencję ze światowymi liderami. Przekazywane w ramach budżetu unijnego środki nie mogą być użyte we właściwy sposób, gdyż są zbyt małe i objęte są błędnymi unijnymi regulacjami, biurokratycznymi procedurami wdrażania oraz limitami nałożonymi na strukturę wydatków. Skutkiem jest rozproszenie dostępnych funduszy w ramach zdecentralizowanej struktury administracyjnej pomiędzy zbyt wielką liczbę źle zhierarchizowanych celów, działań i projektów, co znacząco ogranicza ich skuteczność.(abstrakt oryginalny)
EN
With the use of the post-Keynesian theory, the paper presents the analysis of the cohesion policy, the most important part of which are the rules of public aid exemption from prohibition in accordance with Commission Regulation (EU) No 651/2014. They are to play the role of industrial policy in less developed Member States. The policy was defectively developed because it was based on a defective economic doctrine. The adopted system of project selection resulted in a set of random subsidies, which as a whole do not compose a macro-economic strategy of stimulating industry and technical progress in less developed, peripheral countries. In order to make this strategy efficient, companies should be provided with long-term support, which will result in technical development and let them compete with global leaders. The funds provided within the European Union budget cannot be properly used because they are insufficient and subject to improper EU regulations, bureaucratic implementation procedures and limits imposed on the structure of expenditures. This results in funds scattered between an excessive number of wrongly structured objectives, activities and projects within a decentralized administrative structure, which considerably limits their efficiency.(original abstract)
EN
The article is a theoretical basis for the empirical analysis of prices conducted in accordance with Post-Keynesian economics. Post-Keynesians, taking into consideration critical realism as a methodological base of Post-Keynesian economics, distinguish three pricing theories: administered prices, normal cost prices and mark up prices. In this article, a particular attention is paid to those elements of the three theories that indicate the significance of industry concentration in price setting. The analysis which has been carried out indicates a modest significance of concentration in Post-Keynesian pricing theories. Only the in mark up theory, which originated from Michał Kalecki’s works, concentration matters explicitly. In the normal cost prices theory, themonopoly degree matters only in the profit rate, and in the administered prices theory there is no such clear relation. None of the theories discussed confirmed the impact of the monopoly degree on the variability of prices. It should be pointed out that in Post-Keynesian price theories, it is the variable which represents the supply side (e.g. the production costs) which is of key importance. The reason for a price change is not the change in the demand but the change in the costs or in the strategy of the enterprise.
PL
Artykuł jest teoretyczną podstawą empirycznych analiz cen prowadzonych zgodnie z ekonomią postkeynesowską. Postkeynesiści, ze względu na krytyczny realizm jako metodologiczną podstawę ekonomii postkeynesowskiej, wyróżniają trzy teorie ustalania ceny przez przedsiębiorstwa – ceny administrowane (administered proces), cenotwórstwo oparte na kosztach normalnych (normal cost prices) i cenotwórstwo oparte na narzucie (mark up prices). Szczególną uwagę w artykule poświęcono tym elementom wymienionych teorii, które wskazują na stopnień koncentracji działalności jako czynnik istotny przy ustalaniu ceny. Przeprowadzona analiza wskazuje na niewielkie znaczenie stopnia koncentracji w postkeynesowskich teoriach ustalania ceny. Jedynie w teorii cenotwórstwa opartego na narzucie, którego początek dały prace Michała Kaleckiego, stopień koncentracji ma znaczenie explicite. W teorii cenotwórstwa opartego na kosztach normalnych stopień koncentracji ma wpływ jedynie na marżę zysku, a w teorii cen administrowanych nie ma takiej jednoznacznej relacji. Stopień monopolizacji nie wpływa na zmienność cen według żadnej z analizowanych teorii. Zaznaczyć także należy, że w postkeynesowskich doktrynach ustalania ceny, kluczowe znaczenie odgrywa zmienna reprezentująca stronę podażową, tj. koszty produkcji. Powodem zmian cen są zmiany kosztów lub zmiany strategii przedsiębiorstwa, a nie zmiany popytu.
8
Content available remote Znaczenie monopolizacji w postkeynesowskich teoriach cenotwórstwa
51%
XX
Artykuł jest teoretyczną podstawą empirycznych analiz cen prowadzonych zgodnie z ekonomią postkeynesowską. Postkeynesiści, ze względu na krytyczny realizm jako metodologiczną podstawę ekonomii postkeynesowskiej, wyróżniają trzy teorie ustalania ceny przez przedsiębiorstwa - ceny administrowane (administered proces), cenotwórstwo oparte na kosztach normalnych (normal cost prices) i cenotwórstwo oparte na narzucie (mark up prices). Szczególną uwagę w artykule poświęcono tym elementom wymienionych teorii, które wskazują na stopnień koncentracji działalności jako czynnik istotny przy ustalaniu ceny. Przeprowadzona analiza wskazuje na niewielkie znaczenie stopnia koncentracji w postkeynesowskich teoriach ustalania ceny. Jedynie w teorii cenotwórstwa opartego na narzucie, którego początek dały prace Michała Kaleckiego, stopień koncentracji ma znaczenie explicite. W teorii cenotwórstwa opartego na kosztach normalnych stopień koncentracji ma wpływ jedynie na marżę zysku, a w teorii cen administrowanych nie ma takiej jednoznacznej relacji. Stopień monopolizacji nie wpływa na zmienność cen według żadnej z analizowanych teorii. Zaznaczyć także należy, że w postkeynesowskich doktrynach ustalania ceny, kluczowe znaczenie odgrywa zmienna reprezentująca stronę podażową, tj. koszty produkcji. Powodem zmian cen są zmiany kosztów lub zmiany strategii przedsiębiorstwa, a nie zmiany popytu. (abstrakt oryginalny)
EN
The article is a theoretical basis for the empirical analysis of prices conducted in accordance with Post-Keynesian economics. Post-Keynesians, taking into consideration critical realism as a methodological base of Post-Keynesian economics, distinguish three pricing theories: administered prices, normal cost prices and mark up prices. In this article, a particular attention is paid to those elements of the three theories that indicate the significance of industry concentration in price setting. The analysis which has been carried out indicates a modest significance of concentration in Post-Keynesian pricing theories. Only the in mark up theory, which originated from Michał Kalecki's works, concentration matters explicitly. In the normal cost prices theory, the monopoly degree matters only in the profit rate, and in the administered prices theory there is no such clear relation. None of the theories discussed confirmed the impact of the monopoly degree on the variability of prices. It should be pointed out that in Post-Keynesian price theories, it is the variable which represents the supply side (e.g. the production costs) which is of key importance. The reason for a price change is not the change in the demand but the change in the costs or in the strategy of the enterprise. (original abstract)
XX
Artykuł zawiera analizę procesów prywatyzacji sektora publicznego oraz decentralizacji i fragmentacji odpowiedzialności w zakresie polityki rozwoju społeczno-gospodarczego w Polsce. Decentralizacja osłabia potencjał oddziaływania tej polityki, zaś urynkowienie utrudnia zaspokojenie potrzeb społecznych. Rozwój społeczny może być skutkiem takich polityk regionalnych i lokalnych, które będą przedłużeniem (kontynuacją) poprawnej rządowej polityki przemysłowej oraz edukacyjno-naukowej. Zrzekanie się tych kompetencji na rzecz samorządu prowadzi do negatywnych skutków. (abstrakt oryginalny)
EN
Two joined political processes are maintained in Poland: 1) privatization of public services, such as health care, public transport bus services, waste utilization, heat and water supply, education. The reason is the belief that the market forces will bring improvements (lower prices and higher quality), but the real results are rather weak and disappointing; 2) reducing the scale of central government and increasing the role of self-government. In the post-keynesian perspective decentralization of economic policy is deficient, because only the national state and its institutions can improve the structure of national industry and develop the regional labor market, while local authorities may perform an auxiliary function. (original abstract)
XX
Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie poglądów współczesnych keynesistów, którzy - wzorem J.M. Keynesa - opowiadają się za aktywnym udziałem państwa w życiu gospodarczym. G.A. Akerlof i R.J. Shiller podkreślali, że głównym zadaniem państwa jest powściąganie zwierzęcych instynktów, a także ustalanie zasad funkcjonowania ustroju kapitalistycznego. J.E. Stiglitz domagał się współdziałania oraz wypracowania równowagi między państwem a rynkiem. Państwo powinno ingerować tylko wtedy, gdy może ograniczyć zawodność rynku, chociaż zawodne jest również państwo. Przestrzegał również przed przeregulowaniem gospodarki lub nadmierną deregulacją. Zdaniem P. Davidsona marginalizacja keynesizmu, ograniczanie roli państwa w gospodarce oraz polityka uwolnienia rynków doprowadziły do głębokiego załamania koniunktury w 2007 r. Tylko rząd jest zdolny do usunięcia wad gospodarki kapitalistycznej oraz stabilizacji gospodarki.(abstrakt oryginalny)
EN
The purpose of this article is to present the views of contemporary Keynesians who, like J.M. Keynes, favor the active participation of the state in economic life. G.A. Akerlof and R.J. Shiller emphasized that the main task of the state is to restrain animal spirits, and also to determine the principles of the functioning of the capitalist system. J.E. Stiglitz called for cooperation and a balance between the state and the market. The state should intervene only if it can reduce a market failure, although the state itself is also unreliable. He also warned against the over-regulation of the economy or excessive deregulation. According to P. Davidson, the marginalization of Keynesianism, limiting the role of the state in the economy, and the policy of releasing markets and led to a deep downturn in 2007. Only government is able to remove the defects of the capitalist economy and stabilize the economy.(original abstract)
XX
Omówiono główne tezy ilościowej teorii pieniądza oraz przedstawiono rozważania współczesnego postkeynesizmu na temat pieniądza. Na koniec porównano zmiany w podaży pieniądza w stosunku do zmiany PKB w Polsce w latach 90.
EN
The author discusses the main theses on quantitative theory of money and presents reflections on modern post Keynesian theory on money. In the conclusion, there is a comparison of changes in money supply towards GDP change in Poland in the nineties.
XX
Zarówno neokeynesizm jak i postkeynesizm od wielu lat starają się zgłębić problem racjonowania kredytu, który oznacza, że rynek nie zaspokaja w pełni zgłaszanego przez prywatne podmioty popytu na pieniądz. Każde z podejść oferuje oryginalny wkład w analizę zachowań na rynkach finansowych, ale jednocześnie dokonania te oparte są na diametralnie odmiennych podstawach analitycznych. Wizja neokeynesowska wykazuje bardzo silne wpływy neoklasyczne, które są nie do pogodzenia z heterodoksyjnymi korzeniami postkeynesizmu. Z tego względu wykluczona jest możliwość prostej, mechanicznej integracji obu teorii, a nawet uznania ich za komplementarne. Przeprowadzone w artykule porównanie daje podstawę do stwierdzenia, że analiza postkeynesowska wykazuje większy stopień realizmu, a przez to większą moc eksplanacyjną w badaniach nad funkcjonowaniem rynku kredytowego i możliwością pojawiania się zjawiska racjonowania kredytu od teorii neokeynesowskiej. Wydaje się zatem, że w obliczu niesłabnącego zainteresowania problemem racjonowania kredytu postkeynesizm oferuje bardziej obiecujący kierunek dalszych badań niż teoria neokeynesowska. (abstrakt oryginalny)
EN
Both New Keynesianism and Post-Keynesianism have been studying for years a problem of credit rationing implying that not all of the private agents' demand for money is satisfied by the market. Each of them has its original contribution to the explanation of the behavior observed in the financial markets. Simultaneously, however, they are based on different analytical assumptions. New Keynesian perspective is strongly influenced by neoclassical economics and cannot be reconciled with Post-Keynesian heterodox background. For this reason it is impossible to integrate both theories or even perceive them as complementary. The comparison conducted in the paper proves that Post-Keynesian analysis shows a greater degree of realism and explanatory power than New Keynesian theory. Hence, it seems that in the face of continuing interest in credit rationing Post-Keynesianism can offer more promising directions of further researches than New Keynesianism. (original abstract)
XX
W lutym 2016 r. Rada Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej przyjęła Plan na rzecz odpowiedzialnego rozwoju. W lipcu przedstawiono do konsultacji społecznych projekt Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, ostatecznie przyjętej w lutym 2017 r. W dokumentach tych można zauważyć wpływ heterodoksyjnych teorii ekonomicznych, co pośrednio spowodowane było światowym kryzysem finansowym, który podważył ortodoksyjne doktryny. Dokumenty te mają wiele wspólnego z teorią (post)keynesowską i pokrewnymi koncepcjami rozwoju. Rozbieżności dotyczą głównie programu budowy oszczędności pracowniczych i rynków kapitałowych, które w Planie i Strategii postrzegane są jako czynnik wzrostu. Celem artykułu jest wyjaśnienie - oparte na metodzie teoretycznego wnioskowania, przy wykorzystaniu teorii postkeynesowskiej - dlaczego te elementy Planu rozwoju mogą przeciwdziałać w dążeniu do osiągnięcia zamierzonych celów. Wniosek jest następujący: w świetle postkeynesowskiego modelu gospodarki zamkniętej skuteczne nakłonienie pracowników do zwiększenia oszczędności jest antywzrostowe i niezgodne z resztą Planu rozwoju. Natomiast w modelu gospodarki otwartej ich pozytywny wpływ miałby polegać na zwiększonej akumulacji kapitału w małych firmach, osiąganej za sprawą niższej stopy procentowej i nadwyżki eksportowej, co jednak jest zależne od sprzyjających okoliczności, których wystąpienie jest niepewne. (abstrakt oryginalny)
EN
In February 2016, the Polish government adopted an Action Plan for Responsible Development and in July it came up with a draft Strategy for Responsible Development that was finally approved in February 2017. It seems that the drafters of the Action Plan and the Strategy drew heavily from the heterodox economy, including post-Keynesian theory and related concepts. In part, this was because they were mindful of the latest crisis and its implications for mainstream economics. However, there is an important divergence between the Polish government's Capital Accumulation Program, which is part of the Action Plan/Strategy, and the role of savings as explained by post-Keynesians. The purpose of this paper is to use post-Keynesian/Kaleckian theory to prove that increasing workers' savings through the development of the capital market, an approach that the government plans to support, is inconsistent with the rest of the Action Plan and contrary to the post-Keynesian policy of growth. (original abstract)
XX
Jednym z filarów programu badawczego heterodoksyjnego postkeynesizmu jest endogeniczna kreacja podaży pieniądza. Zgodnie z nią ilość pieniądza w obiegu samoistnie dostosowuje się do potrzeb zgłaszanych przez podmioty gospodarcze. Zapewnienie odpowiedniej podaży środków finansowych jest rolą banków komercyjnych, które kreują pieniądz kredytowy ex nihilo. Natomiast zadaniem władz monetarnych jest dostarczanie bankom komercyjnym rezerw pieniężnych gwarantujących ciągłość akcji kredytowej, a tym samym procesu produkcji i wymiany w gospodarce. Podczas gdy postkeynesiści zgadzają się co do endogenicznego charakteru podaży pieniądza, to nie wszyscy w ten sam sposób postrzegają rolę i działania banku centralnego w kierunku zaspokajania popytu na rezerwy zgłaszanego przez banki komercyjne. W rezultacie ukształtowały się cztery postkeynesowskie interpretacje tej kwestii: akomodacyjne, strukturalistyczne, z perspektywy teorii obiegu pieniężnego oraz z perspektywy preferencji płynności. Celem artykułu jest przybliżenie tych ujęć oraz wskazanie, w czym są one odmienne od stanowiska głównego nurtu ekonomii oraz w jakim stopniu różnią się między sobą. Podkreślono również wpływ takiej heterogeniczności poglądów na spójność postkeynesizmu i możliwość stworzenia przez tę szkołę alternatywy dla neoklasycznej ortodoksji. (abstrakt oryginalny)
EN
One of the pillars of the research programme of heterodox Post-Keynesian economics is the endogenous creation of money supply, according to which the amount of money in circulation automatically accommodates to the needs reported by economic agents. Ensuring an adequate supply of funds is the role of commercial banks that create credit money ex nihilo, while monetary authorities are responsible for providing commercial banks with money reserves that guarantee the continuity of lending, and thus the process of the production and exchange in the economy. While the Post-Keynesians agree on the endogenous nature of money supply, not all of them perceive the role and operation of the central bank aimed at meeting the demand for reserves reported by commercial banks in the same way. As a result, four Post-Keynesian interpretations of this issue emerged: horizontalism, structuralism, an interpretation from the monetary circuit perspective and from the liquidity preference circuit. The purpose of this article is to present these approaches and to indicate the differences between them and the mainstream economics, as well as among themselves. The impact of such heterogeneity of views on the coherence of Post-Keynesianism and the ability of the school to create an alternative to neoclassical orthodoxy is also emphasised. (original abstract)
15
Content available remote Keynesianism : Mainstream Economics or Heterodox Economics?
51%
XX
W ramach szerokiego programu badawczego określanego wspólnym mianem "keynesizmu" funkcjonują dwie zasadnicze grupy poglądów. Jedna, obejmująca syntezę neoklasyczną z lat 50. i 60. XX w., neokeynesizm oraz nową syntezę neoklasyczną z lat 90., mieści się w ramach głównego nurtu ekonomii. Choć trudno znaleźć mocne ogniwa łączące te poglądy z J.M. Keynesem, to zaliczenie ich w skład głównego nurtu sprawiło, że termin "keynesizm" jest zwykle kojarzony właśnie z ich dokonaniami. Natomiast druga grupa poglądów, obejmująca postkeynesizm, zaliczana jest do ekonomii heterodoksyjnej. Mimo, że wykazuje ona znacznie silniejsze związki z tradycją zapoczątkowaną przez J.M. Keynesa, zyskała "stygmat" podrzędnego, a więc nie mającego większego wpływu na kierunek dyskusji toczących się w środowisku profesjonalistów. Celem artykułu jest zaprezentowanie zasadniczych etapów ewolucji myśli keynesowskiej w kontekście podziału na ekonomię głównego nurtu oraz ekonomię heterodoksyjną. Z uwagi na rolę zwyczajowo przypisywaną każdemu z tych alternatywnych podejść jedna grupa poglądów określanych mianem keynesowskich jest powszechnie traktowana jako poważny grunt do dyskusji o problemach gospodarczych, natomiast druga - choć nazywana tym samym terminem - jest konsekwentnie ignorowana w literaturze przedmiotu. Wykorzystując badania literaturowe i studia porównawcze, w artykule pokazano, że oparcie rozważań na odmiennych założeniach, tworzących nieporównywalne wizje świata sprawia, że niemożliwe jest jakiekolwiek trwałe połączenie obu keynesowskich perspektyw, mimo, że wskazują na to samo źródło inspiracji. Z przeprowadzonej w tekście analizy wynika ponadto, że dominująca pozycja poglądów keynesowskich mieszczących się w głównym nurcie wydaje się jak na razie niezagrożona.(abstrakt oryginalny)
EN
The broad research program commonly referred to as "Keynesianism" is associated with two fundamentally different traditions. One incorporates the neoclassical synthesis dating back to the 1950s and 1960s, New Keynesianism and the new neoclassical synthesis from the 1990s, and fits into the mainstream economics. Whilst it is difficult to find strong links to J.M. Keynes's views, by including them into the mainstream economics the term "Keynesianism" is usually associated with their achievements. The second group of views includes Post Keynesianism and is affiliated with heterodox economics. Despite the fact that it displays significantly stronger ties with the tradition initiated by J.M. Keynes, it has earned the stigma of inferiority. Therefore it has practically no influence on the direction of the discussions in which the academic world is currently engaged. The purpose of this paper is to present the main stages in the evolution of Keynesian thought in the context of the separate areas of mainstream and heterodox economics. Given the role traditionally assigned to each of these alternative approaches, one group of ideas known as Keynesian is widely regarded as a major field for the discussion of economic problems, whilst the second one - even referred to using the same term - is consistently ignored in the academic literature. Using literature survey and comparative studies, the paper shows that because of different assumptions creating incomparable visions of the world, it is impossible to reach any persistent connections between both Keynesian perspectives regardless of the fact that they claim the same source of inspiration. The paper suggests also that the dominant position of Keynesian ideas recognized as mainstream seems to be as yet unchallenged.(original abstract)
16
Content available remote Kalecki - a Pioneer of Modern Macroeconomics
41%
EN
The purpose of this study is to vindicate the position of Michał Kalecki as a pioneer of modern macroeconomics whose numerous papers in 1929-1933 laid foundations for what is presently known as the macroeconomic stock-flow consistent approach in examining the economic dynamics of a capitalist economy. Comparative economic analysis is used to define the critical differences between Kalecki's microassumption and his macro-analysis and policy recommendations against those of his contemporary, and the present-day mainstream economics. Following a concise intellectual biography note, Kalecki's mechanism of business fluctuations, and then his theory of distribution of national income are examined. Next his theory of profits is discussed, and his theory of effective demand which follows from it. This discussion culminates in outlining his theory of economic dynamics of a capitalist economy. In conclusion the present day relevance of Kalecki's macroeconomics and its limitations are examined. (original abstract)
17
Content available remote Rejoinder to Kalecki - a Pioneer of Modern Macroeconomics by Jerzy Osiatyński
41%
EN
The aforementioned article by Jerzy Osiatyński provides the readers with an insight into the achievements of Michał Kalecki, one of the most outstanding Polish economists, whose work appears to be as up to date now as it was in the 1930s, when the Keynesian revolution was planting the roots of modern macroeconomics. Osiatyński focuses mainly on Kalecki's contribution to macroeconomic studies in the cyclical fluctuations and economic dynamics of the capitalist economy, recalling the impact that these have had on the evolution of heterodox Keynesianism. It is visible scepticism regarding the influence of Kalecki's works on the developments of Keynesian theory. (fragment of text)
XX
Postkeynesowska wizja funkcjonowania rynku pracy różni się diametralnie od tej, która od lat jest propagowana przez główny nurt ekonomii, wyraźnie zdominowany przez wpływy neoklasyczne. Wprowadzenie przez postkeynesistów do analizy takich elementów, jak fundamentalna niepewność, popyt efektywny, pieniądz, instytucje, segmentacja rynku pracy, konflikty społeczne, dyskryminacja, hierarchia, zwyczaje, czy uczciwość, tworzy znacznie bardziej skomplikowany i bliższy rzeczywistości obraz otoczenia gospodarczego. Bezrobocie nie jest tu traktowane ani jako problem wynikający z relacji obserwowanych wyłącznie na rynku pracy, ani tym bardziej jako zjawisko dobrowolne, maksymalizujące korzyści podmiotu pozostającego bez zatrudnienia. W efekcie zupełnie inaczej niż w podejściu ortodoksyjnym postrzega się w postkeynesizmie rolę centralnych organów administracyjnych, stawiane przed nimi cele polityczne oraz sposoby ich osiągania.(abstrakt oryginalny)
EN
Post Keynesian perspective concerning the behavior of the labour market is at odds with the one supported for years by mainstream economics repleted with strong neoclassical influences. Post Keynesians introduce into their analyses such factors as fundamental uncertainty, effective demand, money, segmented labour market, social conflicts, discrimination, hierarchy, customs, and fairness, making a vision of the economic environment much more complicated and attached to the reality. Unemployment is treated neither as a problem arising from the relations observed in the labour market alone, nor as a voluntary phenomenon maximizing the utility of a non-hired agent. In effect, Post Keynesianism differs from the orthodox approach in its understanding of the authorities' role, political goals and the ways of their realization.(original abstract)
XX
Artykuł ma dwa cele: poznawczy i teoretyczny. Celem poznawczym jest określenie wpływu niedokładnych i kontrowersyjnych metod pomiaru rzeczywistego i potencjalnego PKB na prowzrostową politykę fiskalną i innowacyjną. Celem teoretycznym jest krytyczna ocena teoretycznych (postkeynesowskich i endogenicznych) podstaw prowzrostowych wydatków budżetowych. Jeśli chodzi o cel pierwszy, autor wskazuje, że niedokładne metody pomiaru PKB mogą powodować zbędne lub zawyżone wydatki budżetowe, a metody kontrowersyjne - wielkość wydatków odmienną od tej odpowiadającej metodom niekontrowersyjnym. Jeśli chodzi o cel drugi, to autor uważa, że teoretyczne podstawy prowzrostowych wydatków budżetowych są niepełne, bo pomijają kwestię metod pomiaru zmiennych celu omawianych polityk. (abstrakt oryginalny)
EN
The article has two aims: cognitive and theoretical. The cognitive aim consists in analyzing the impact of inaccurate and controversial methods of measuring the actual and potential GDP on growth-oriented fiscal and innovative policies. The theoretical aim consists in the critical appraisal of theoretical (post-Keynesian and endogenous) foundations of growth-oriented government expenditures. As to the first aim, the author argues that inaccurate methods of GDP measurement can lead to unnecessary or excessive budgetary expenditures while controversial methods of GDP measurement can result in too high or too low budgetary spending. As to the second aim, the author maintains that theoretical foundations of growth-oriented government expenditures are incomplete because of over-looking the question of imprecision involved in measuring the aim variables of those policies. (original abstract)
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.