Nowa wersja platformy, zawierająca wyłącznie zasoby pełnotekstowe, jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl
Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Lata help
Autorzy help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 140

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
EN
Modern UV-curing technology requires efficient and very effective photoinitiators. The best technological solution is the use of unsaturated photoinitiators incorporated into the polymer chain during the synthesis of a pressure-sensitive adhesive (PSA) and being active in its UV-curing. In this work the unsaturated photoinitiator based on antraquinone [VCMA, formula (I)], in amounts from 0.1 to 2.0 wt. %, was used in the syntheses of photoreactive PSA made of 2-ethylhexylacrylate, methyl acrylate and acrylic acid. The obtained photoreactive polyacrylic adhesives, coated onto polyester films, were cured by UV lamp. Adhesion and cohesion of PSA were determined, dependently on photoinitiator concentration and UV curing time. It was found that high values of adhesion and cohesion were reached when photoinitiator concentration was about 0.5 wt. % and curing time about 2.5-3 min. Photoreactive polyacrylic adhesives, described and characterized in the article, synthesized with use of 2-vinyloxycarbonyloxymethyl antraquinone as photoinitiator, can be used in the wide range of technical and medical pressure-sensitive products.
PL
Nowoczesna technologia sieciowania przy użyciu promieniowania UV wymaga zastosowania wydajnych wysokoefektywnych fotoinicjatorów. Zdecydowanie najlepszym rozwiązaniem technologicznym jest zastosowanie nienasyconych fotoinicjatorów, wbudowanych w trakcie syntezy kleju samoprzylepnego (PSA) w łańcuch polimeru a następnie biorących aktywny udział wjego sieciowaniu za pomocą UV. W pracy wykorzystano nienasycony fotoinicjator na bazie antrachinonu [VCMA, wzór (I)], który w ilościach od 0,1 do 2,0 % mas. zastosowano do syntezy fotoreaktywnego PSA zbudowanego z akrylanu 2-etylohyksylu, akrylanu metylu oraz kwasu akrylowego. Otrzymane fotoreaktywne kleje poliakrylanowe po powleczeniu na folię poliestrową sieciowano lampą UV. Określono adhezję i kohezję usieciowanych PSA w zależności od stężenia fotoinicjatora oraz czasu sieciowania pod lampą UV (rys. 1-4). Stwierdzono, że wysokie wartości adhezji i kohezji osiągnięto stosując stężenia fotoinicjatora rzędu 0,5 % mas., a czasy sieciowania rzędu 2,5-3 min. Opisane i scharakteryzowane w artykule fotoreaktywne kleje poliakrylanowe otrzymane z zastosowaniem jako fotoinicjatora 2-winylooksykarbonylooksymetyloantrachinonu mogą być stosowane do produkcji szerokiego asortymentu technicznych i medycznych produktów samoprzylepnych.
PL
Niekonwencjonalne właściwości użytkowe rozpuszczalnikowych klejów samoprzylepnych na bazie poliakrylanów spowodowały, że obecnie są one powszechnie stosowane do produkcji zarówno technicznych jak i medycznych materiałów samoprzylepnych. Właściwości użytkowe samoprzylepnych klejów poliakrylanowych charakteryzowane przez lepkość, adhezję, kohezję oraz skurcz zależą od ciężaru cząsteczkowego kopolimeru poliakrylanowego, metody polimeryzacji, rodzaju rozpuszczalnika i inicjatora użytych w procesie polimeryzacji, a przede wszystkim od rodzaju substancji sieciujących i stosowanej technologii sieciowania. Z informacji literaturowych wiadomo, że najefektywniejszym sposobem modyfikowania właściwości klejów samoprzylepnych, w celu otrzymania materiału o ściśle określonym profilu, jest proces sieciowania. Praca przedstawiona jako rozprawa habilitacyjna jest wynikiem wielu lat badań prowadzonych przez autora w obszarze technologii rozpuszczalnikowych klejów samoprzylepnych. Nadrzędnym celem tych badań było opracowanie nowych technologii wytwarzania usieciowanych klejów samoprzylepnych o optymalnych właściwościach użytkowych. Wymagało to poznania jak wpływa rodzaj substancji sieciujących, ich ilość i wybór technologii sieciowania na właściwości nowych klejów samoprzylepnych, decydując o ich praktycznym zastosowaniu. Badania prowadzono na kleju modelowym o identycznym składzie monomerów jak w aktualnie dostępnym na rynku kleju poliakrylanowym DUROTAK 1760, którego recepturę opracował autor. W pierwszej części pracy przedstawiono wyniki badań nad wpływem zarówno szerokiej gammy substancji sieciujących jak i ich ilości na najbardziej istotne właściwości użytkowe klejów samo-przylepnych w temperaturze pokojowej i podwyższonych temperaturach. Zbadano proces sieciowania poliakrylanowego kleju samoprzylepnego bezpośrednio w czasie jego syntezy, stosując jako substancje sieciujące: nienasycone monomery wielofunkcyjne (BDDA, HDDA, NDDA), monakrylany o właściwościach sieciujących (N-MAA, IBAA, MAGME) oraz acetyloacetoniany metali trój- i czterowartościowych. Z tej grupy związków sieciujących najbardziej obiecującym okazał się acetyloacetonian glinu. Następnie zbadano właściwości użytkowe klejów samoprzylepnych usieciowanych estrami tlenowych kwasów nieorganicznych, acetyloacetonianami metali trój- i czterowartościowych, wielofunkcyjnymi izocyjanianami, polikarbodiimidami oraz propylenoiminami. W tym przypadku media sieciujące wprowadzano do gotowego kleju poliakrylanowego po zakończeniu procesu polimeryzacji. W tej grupie związków, szczególnie obiecujące wyniki otrzymano stosując jako związki sieciujące wielofunkcyjne pochodne propylenoiminy. Zbadano przydatność do modyfikacji właściwości użytkowych klejów samoprzylepnych całego szeregu pochodnych propylenoimin, tj. pochodne alifatyczne, aromatyczne i cykloalifatyczne, propylenoiminy zawierające centralny heteroatom oraz symetryczne pierścienie triazynowe, propylenoiminy na bazie chloromrówczanów, chlorosilanów i inne. Większość z tych związków zsyntetyzowano osobno. Praktycznym efektem tych badań było wprowadzenie do praktyki przemysłowej dwóch nowych środków sieciujących: BPIA oraz Neocryl CX-100. Zbadano również przydatność żywic aminowych do sieciowania klejów samoprzylepnych. To medium sieciujące zwiększa kohezję klejów samoprzylepnych stosowanych w warunkach podwyższonych temperatur. W drugiej części pracy przedstawiono wyniki badań sieciowania samoprzylepnych klejów poliakrylanowych promieniowaniem UV. Omówiono ważniejsze fotoinicjatory I i II rodzaju oraz ich rolę w procesie sieciowania poliakrylanowych klejów samoprzylepnych inicjowanym promieniowaniem UV. Zbadano wpływ ilości fotoinicjatorów, czasu sieciowania oraz dawki promieniowania UV na właściwości usieciowanej warstwy kleju samoprzylepnego. Przedstawiono zarówno znane dotychczas jak i nowe, osobno otrzymane, fotoinicjatory oraz ich przydatność do sieciowania promieniowaniem UV klejów samoprzylepnych. Zaproponowano mechanizm sieciowania promieniowaniem UV klejów samoprzylepnych w obecności aktualnie stosowanych w praktyce najbardziej aktywnych fotoinicjatorów: 4-akryloiloksybenzofenonu (ABP) oraz ketonu 4-(2-acryloyloxy-ethoxy)-phenylo-2-hydroxy-2-propylowego (ZLI 3331). Porównano ich skuteczność z działaniem innych, dotychczas nie używanych jako fotoinicjatory związków, tj. nienasyconych fotoinicjatorów zawierających grupy winyloksykarbonylowe oraz fotoinicjatorów addycyjnych. Z tej grupy związków - potencjalnych fotoinicjatorów procesu sieciowania klejów samoprzylepnych promieniowaniem UV - najefektywniejszymi okazały się foto-inicjatory: nienasycony BVCN i addycyjny 4-PCB. Te dwa związki są obecnie stosowane w praktyce. Przedstawiono również praktyczną możliwość realizacji procesu sieciowania klejów samoprzylepnych monochromatycznym promieniowaniem UV, emitowanym przez lasery ekscymerowe. Uwypuklono zalety monochromatycznego promieniowania UV (jako medium sieciującego kleje samoprzylepne) w porównaniu z promieniowaniem polichromatycznym emitowanym przez konwencjonalne lampy UV. W ostatnim rozdziale przedstawiono kompleksową analizę wyników przeprowadzonych badań, dotyczących sieciowania klejów samoprzylepnych zarówno z użyciem związków sieciujących jak i za pomocą promieniowania UV w obecności fotoinicjatora. Analiza ta pozwala na wybór najskuteczniejszych związków sieciujących oraz metod sieciowania. W rezultacie przedstawiono możliwości otrzymania usieciowanych klejów samoprzylepnych o różnorodnych, interesujących i zarazem optymalnych dla zastosowanej metody sieciowania, właściwościach, co z kolei pozwoliło na wybór konkretnych poliakrylanowych układów samoprzylepnych do produkcji szerokiego asortymentu wysokiej jakości materiałów samoprzylepnych.
3
Content available remote Studies on the photoreactive acrylic adhesives with high shrinkage resistance
100%
EN
Photoreactive solvent-based acrylic pressure-sensitive adhesives (PSA) present a new class of the products that offer a potential to produce a novel generation of ultraviolet cured self-adhesive articles with high performance and low shrinkage. A variety of solvent-based acrylic pressure-sensitive adhesives were prepared by a synthesis in the ethyl acetate with 50 wt.% solid content, based on 2-ethylhexyl acrylate, methyl acrylate, acrylic acid, N-vinyl pyrrolidone and the unsaturated photoinitiators: 4-acryloyloxy benzophenone, 2-hydroxy-1-[-(2-acryloyloxyethoxy)phenyl]-2-methyl-1-propanone, alpha-allyl benzoine, 4-acrylamidocarbonyl-dioxy benzophenone, p-vinyl benzophenone and 4-benzophenylvinyl carbonate. The main emphasis is placed on the influence of the photoinitiator concentration, the UV exposure time and the UV dose on the relevant PSA performance such as adhesion, cohesion and shrinkage on the coated PVC carrier.
PL
Specjalna budowa fotoinicjatorów i ich umiejętne wykorzystanie w technologii poliakrylanowych klejów samoprzylepnych rozpuszczalnikowych, dyspersji wodnych lub klejów bezrozpuszczalnikowych typu hot-melt sieciowanych promieniami UV, umożliwia produkcję różnorodnych materiałów samoprzylepnych o doskonałych właściwościach. Główne kierunki zastosowań tego typu klejów obejmują takie artykuły medyczne jak plastry i samoprzylepne bioelektrody oraz artykuły techniczne w postaci taśm klejących, folii ochronnych cz też wszelkiego rodzaju samoprzylepnych materiałów dekoracyjnych. Szczególnie charakterystyczna dla sieciowanych promieniami UV klejów poliakrylanowych jest wysoka odporność na działanie wody i wilgoci, nie do osiągnięcia przy stosowaniu innych technologii i sposobów sieciowania.
PL
Rozpuszczalne w wodzie poliakrylanowe kleje samoprzylepne stanowią odrębną grupę produktów w rodzinie klejów poliakrylanowych. Znalazły one zastosowanie zarówno w typowych produktach technicznych np. w taśmach samoprzylepnych, etykietach, jak i przy produkcji materiałów medycznych takich jak samoprzylepne taśmy operacyjne (OP-tapes) czy też samoprzylepne bioelektrody.
EN
This communicate presents a new class of the unsaturated photoinitiators containing benzophenone groups and their influence on shrinkage of acrylic pressure-sensitive adhesives (PSA) coated on polyvinyl chloride (PVC) film. The main emphasis is given to the influence of this new class of copolymerizable photoinitiators on shrinkage process of acrylic PSA after cross-linking with UV-lamp. Moreover, the influences of various factors such as cross-linking time and concentration of copolymerizable photoinitiators on very relevant PSA properties such as viscosity, molecular weight and shrinkage on PVC film were discussed.
PL
Przedstawiono nowy rodzaj zdolnych do kopolimeryzacji nienasyconych fotoinicjatorów na podstawie pochodnych ben-zofenonu przeznaczonych do otrzymywania samoprzylepnych klejów poliakrylanowych (PSA) stosowanych do powlekania folii z poli(chlorku winylu). Zbadano wpływ rodzaju i stężenia (do 3% mas.) czterech różnych fotoinicjatorów [wzory (I)-(IV)] na lepkość i ciężar cząsteczkowy syntetyzowanych PSA (rys. 1 i 2), zwłaszcza na skurcz klejów poliakrylanowych po ich usieciowaniu ultrafioletem (stały czas sieciowania 60 s) (rys. 3). Zbadano też zależność skurczu tych klejów od czasu sieciowania (stałe stężenie fotoinicjatorów 1% mas.) (rys. 4).
EN
The effects of the type and concentration of three multifunctional isocyanate crosslinking agents on the adhesion of titled pressure-sensitive adhesives (PSA) have been determined. Also the effects of the type and concentration of two groups of modifiers - ethoxylated amines [Formula (1)] and n-octylphenoxy derivatives of polyethylene oxide [Formula (II)] on PSA adhesion have been investigated. Both groups of modifiers decrease peel adhesion and cause PSA moving to the removable and repositionable area. The influence of ageing on the adhesion of PSA, modified with mentioned polyethylene oxide derivative, to various surfaces has been estimated.
PL
Określono wpływ rodzaju i stężenia trzech wielofunkcyjnych izocyjanianowych związków sieciujących na adhezję wymienionych w tytule klejów samoprzylepnych (PSA) (rys. 1). Zbadano również wpływ rodzaju i stężenia dwu grup modyfikatorów - etoksylowanych amin [wzór (I)] oraz n-oktylofe-noksylowych pochodnych poli(tlenków etylenu) [wzór (II)] na tę samą właściwość klejów (rys. 2 i 3). Obydwie grupy dodatków zmniejszają adhezję przy odrywaniu powodując wkraczanie jej w obszar odrywalności i możliwości wielokrotnego stosowania. Oceniono wpływ starzenia na adhezję na różnych podłożach badanego kleju, zawierającego wspomnianą pochodną poli(tlenku etylenu).
9
Content available remote Sieciowanie samoprzylepnych poliakrylowanych wodnych klejów dyspersyjnych
100%
PL
W artykule o charakterze referatowym przedstawiono ogólną charakterystykę wodnych, dyspersyjnych klejów poliakrlylanowych (właściwości, kierunki zastosowania, monomery używane w syntezie). Szczegółowo omówiono procesy sieciowania takich klejów za pomocą czynników chemicznych (monomerów nienasyconych, monomerów z grupami funkcyjnymi, innych monomerów nieakrylanowych, wielofunkcyjnych propylenoimin, acetyloacetonianów metali oraz soli kwasów organicznych). Omówiono też sieciowanie klejów samoprzylepnych pod wpływem promieniowania UV. Skoncentrowano się przy tym na stosowanych do tego celu typach fotoinicjatorów rodnikowych (konwencjonalnych lub nienasyconych - zdolnych do udziału w polimeryzacji), a także na fotoinicjatorach zdolnych do udziału w addycji. Opisano też źródła promieniowania UV, wyróżniając lasery ekscymerowe.
EN
This review presents general characteristics of water-based crylate pressure sensitive adhesive dispersions (properties, pplications, monomers used for synthesis). Detailed discussion as been given of cross-linking processes of such adhesivesusing chemical agents (unsaturated monomers, monomers with unctional groups, other non-acryl monomers, multifunctional ropyleneimines, metal acetylacetonates and organic acid alts). Cross-linking of pressure sensitive adhesives under UV adiation was also discussed, concentrating mainly on the types f radical photoinitiator types used (conventional orunsaturated - capable of participating in the polymerization), s well as photoinitiators capable of participating in the ddition process. UV sources were described, with special ttention to excimer lasers.
10
100%
EN
Polyacrylic pressure-sensitive adhesives based on 2-ethylhexyl acrylate, ethyl acrylate, methyl acrylate or acrylic acid were synthesized in ethyl acetate. The effects of kind and amount of crosslinking agent on peel adhesion and shear strength of the adhesives crosslinked with the compounds selected from the groups of metal chelates, multifunctional propylene imines or amine resins were investigated. Dependences of peel adhesion as well as shear strength of UV-crosslinked adhesives on the kind and amount of photoinitiator, crosslinking time and UV radiation dose were determined. On the basis of the results obtained the crosslinking agents were selected and their minimal amounts were found, ensuring acceptable value of film shrinkage (<0.5 %). The amount of selected crosslinking agents, needed to keep the shrinkage below this level, was determined.
PL
Badane poliakrylanowe kleje samoprzylepne na podstawie akrylanu 2-etyloheksylu, akrylanu etylu, akrylanu metylu oraz kwasu akrylowego (tabela 1) syntetyzowano w octanie etylu. Badano wpływ rodzaju i ilości środków sieciujących na adhezję oraz wytrzymałość na ścinanie klejów sieciowanych wybranymi związkami z grupy chelatów metali (rys. 2 i 3), wielofunkcyjnych propylenoimin (rys. 4 i 5) oraz żywic aminowych (rys. 6 i 7). Określono także zależność adhezji i wytrzymałości na ścinanie usieciowanych ultrafioletem klejów od ilości i rodzaju fotoinicjatora (rys. 8 i 9), czasu sieciowania (rys. 10 i 11) oraz dawki promieniowania UV (rys. 12 i 13). Na podstawie przeprowadzonych badań wybrano rodzaje związków sieciujących i wskazano ich minimalne ilości (rys. 14 i 15) potrzebne do zapewnienia akceptowalnej wartości skurczu folii (<0,5 %). Określono ponadto jakiej ilości wybranych środków sieciujących należy użyć, by skurcz klejów nie przekraczał wspomnianego poziomu (rys. 16).
11
Content available remote Crosslinking of the acrylic pressure-sensitive adhesives using polycarbodiimides
100%
EN
The crosslinking of polyacrylic pressure-sensitive adhesives (PSAs) is an interesting method of modification of their physicochemical and mechanical properties. The syntheses and crosslinking of polyacrylic PSA, used for the manufacturing of pressure-sensitive protective films, have become recently of aspecial importance. In the paper the basic properties of polyacrylic PSA crosslinked with polycarbodiimides, such as tack, adhesion and cohesion, were determined. The tack was measured at temp. 20 °C while the other properties mentioned were determined at 20 and 70 °C. Taking into account the obtained values of tack, adhesion and cohesion one can find that the adhesives investigated are useful for the production of a wide variety of pressure-sensitive protective films.
PL
Sieciowanie samoprzylepnych klejów (PSA) poliakrylanowych stanowi interesującą metodę modyfikacji ich właściwości fizykochemicznych imechanicznych. Szczególnego znaczenia nabrały wostatnim czasie synteza isieciowanie poliakrylanowych PSA stosowanych do produkcji samoprzylepnych folii ochronnych. Wpracy określono podstawowe właściwości poliakrylanowego PSA sieciowanego polikarbodiimidami, takie jak lepność (tack), adhezję oraz kohezję. Lepność mierzono w 20 °C, a pozostałe wymienione wyżej właściwości zarówno w 20 jak i w 70 °C. Uwzględniając otrzymane wartości lepności, adhezji oraz kohezji można stwierdzić, że badane kleje nadają się do produkcji szerokiego asortymentu samoprzylepnych folii ochronnych.
EN
An adhesive is any substance that, when applied to the surfaces of materials, binds the surfaces together and resists separation. The basic ingredients are adhesive firming agents (binder), solvents, adhesion enhancing agents (plasticizers, coalescing agents), wetting agents, modifiers and stabilizers. There are many criteria for the distribution of adhesives taking into account their characteristics and purpose, of which the basic division is made according to their chemical base and the method of curing [1]. Pressure-sensitive adhesives (PSAs) represent a system that actually dates back to the invention of the self-adhesive articles in 1935 when R. Stanton Avery produced the first coating unit using a wooden cigar box with two holes cut in the bottom. PSAs can be defined as a special category of adhesive which in dry form are permanently tacky at room temperature [2]. Pressure-sensitive adhesives require certain properties: besides a good surface adhesion, good stability against light, oxygen, moisture and plasticizers, and the adhesion characteristics is constant over a very wide temperature range. They are characterized by the excellent low constant level of peel strength and tack as well as the excellent aging performance at room or higher temperatures. The inherent tackiness of PSAs allow them to wet and adhere quickly under a low pressure on a broad variety of substrates [3]. There are many criteria for the division of PSA taking into account their characteristics and intended use, where the basic division is made according to their chemical base and a method for curing. In practice, the most commonly used criteria for the allocation of adhesives include: form (consistency), methods and fields of application, rate of binding, joint properties, quantities of ingredients, properties of the thermal adhesive layer or the production process [1]. Pressure-sensitive adhesives according to the manufacturing process can be divided into solvent-based, water-borne and solvent-free PSA (Fig. 2) [14–17]. The most commonly used high molecular compounds used in the manufacture of pressure-sensitive adhesives include natural rubber and synthetic copolymers of ethylene and acrylic acid, polisilicones, acrylics, linear polyesters, polyether, polyurethanes. The market and technology of high-performance PSAs are expanding rapidly. A growing market is the result of expansion in both current and new application areas. Self-adhesive polymers possess inherent properties due to their structure that make them unique [15]. The world market for pressure sensitive adhesives was valued at USD 22.70 billion in 2012 and is expected to reach USD 31.64 billion by 2018. The global pressure sensitive adhesives market volume was 1700.5 kilo tons in 2012 and is expected to reach 2208.2 kilotons by 2018 [18].
13
Content available remote Development trends in pressure-sensitive adhesive systems
63%
EN
Pressure-sensitive adhesives (PSA) present an interesting class of products that offers a potential to produce a novel generation of self-adhesives with a great number at excellent properties. The term pressure-sensitive describes adhesives that are aggressively and permanently tacky in the dry form at room temperature and firmly adhere to a variety of dissimilar surfaces upon mere contact, without the need of more than finger or hand pressure. Acrylic self-adhesive polymers are nowadays synthesized from a wide selection of acrylic ester monomers, often with low levels of monomers having pendant functional groups. The three basic types of acrylic common today are solvent-borne, water-borne, and solvent-free acrylic PSAs. They can be used in the production of single- and double-sided self-adhesive tapes, foil labels, carrier-free tapes, self-adhesive bioelectrodes, and decorative PVC signs and marking films. A pressure-sensitive adhesive requires a balance of cohesive strength and viscoelastic properties. These characteristics are based on three parameters: tack, adhesion, and cohesion.
PL
Kleje bezrozpuszczalnikowe, szczególnie bezrozpuszczalnikowe kleje samoprzylepne na bazie poliakrylanów, otrzymuje się poprzez oddzielenie rozpuszczalnika organicznego od zsyntetyzowanego uprzednio rozpuszczalnikowego kleju samoprzylepnego na drodze oddestylowania części lotnych pod obniżonym ciśnieniem. Przeprowadzono analizę procesu oddestylowania rozpuszczalnika organicznego w zależności od rodzaju rozpuszczalnika użytego do syntezy kleju rozpuszczalnikowego a także od zawartości ciała stałego (polimeru) w kleju samoprzylepnym wyznaczając optymalne parametry do przeprowadzenia procesu oddzielenia medium reakcyjnego.
EN
The solvent-free adhesives, especially the solvent-free pressure-sensitive adhesives based on acrylics are obtained trough separate of the organic solvent from the solvent-borne pressure-sensitive adhesive by distillation of volatile components at high temperature and under vacuum. The analysis of distillation process was conducted depends on organic solvent type used to the synthesis of solvent-borne pressure-sensitive adhesives and also polymer content in pressure-sensitive adhesives. The optimum parameters was determined to conduct the separation process of the polymerization medium.
EN
The thermal degradation of photoreactive acrylic self-adhesives (PSAs) containing 99.5 wt.% of 2-ethylhexyl acrylate (2-EHA) and 0.5 wt.% unsaturated photoinitiator 4-acryloyloxy benzophenone (ABP) has been performed at 250 degrees of Celsius. The type and amount of the pyrolysis products give important information about the mechanism of thermal degradation of this kind of photoreactive PSAs. It was evaluated using GC-analysis that during the thermal degradation of PSAs based on 2-ethylhexyl acrylate such main thermal decomposition products as 2-ethylhexen-1, 2-ethylhexanol-1, and 2-ethylhexyl (meth)acrylate were formed.
PL
Przeprowadzono termiczną degradację fotoreaktywnych poliakrylanowych klejów samoprzylepnych zbudowanych z 99,5 % wag. akrylanu 2-etyloheksylu (2-EHA) oraz 0,5 % wag. nienasyconego fotoinicjatora 4- akryloilooksybenzofenonu (ABP) w temperaturze 250 stopni Celsjusza. Na podstawie otrzymanych produktów termicznej degradacji przedstawiono możliwy model termicznej degradacji badanych fotoreaktywnych klejów samoprzylepnych. Korzystając z pomocy chromatografii gazowej stwierdzono obecność takich pirolitycznych produktów, jak 2-etyloheksen-1, 2-etyloheksanol-1 oraz (met)akrylan 2-etyloheksylu.
PL
W artykule przedstawiono metody otrzymywania tlenku heksafluoropropylenu w zależności od zastosowanego czynnika utleniającego. Omówiono także sposób prowadzenia oraz warunki prowadzonych syntez mogące mieć wpływ na proces utleniania heksafluoropropylenu do jego tlenku. Przedstawiono również badania wstępne wykonanych syntez przy różnych parametrach procesu. Podstawową instrumentalną metodą analityczną, która została zastosowana do oznaczania mieszaniny poreakcyjnej była chromatografia gazowa.
EN
In this article the methods of obtaining hexafluoropropylene oxide in dependence of oxidizer used were presented. The conducting method and synthesizes conditions, which may have effect on oxidation process of hexafluoropropylene to its oxide, was discussed. The preliminary researches of the synthesis made in various parameters of the process were presented. The gas chromatography was the basic analytical instrumental method used in determination of the after reaction mixture.
17
63%
PL
Przedstawiono wyniki badań wpływu ilości barwnika Luconyl green 9360 na wybrane komercyjnie samoprzylepne kleje silikonowe. Zbadano odpowiednio wpływ dodatku 0,5–4% mas. barwnika Luconyl green 9360 na właściwości klejów. Zwiększanie stężenia barwnika powodowało pogorszenie kohezji i adhezji oraz wzrost lepkości w czasie. Dodatek zielonego barwnika był niezbędny w celu zastosowania powleczonego samoprzylepnego kleju silikonowego do łączenia dehezyjnych materiałów charakteryzujących się niską energią powierzchniową.
EN
Luconyl green 9360 dye was added to a com. Si pressuresensitive adhesives cured then with dichlorobenzyl peroxide on Si paper or steel substrates. The adhesive layers were studied for tack, cohesion and adhesion by std. methods. The dye addn. resulted in decreasing cohesion and adhesion to steel but also is increasing adhesion to the Si paper.
18
Content available Fotoreaktwne poliakrylanowe kleje samoprzylepne
63%
EN
Pressure-sensitive adhesives (PSAs) are non-metallic materials used to bond other materials, mainly on their surfaces through adhesion and cohesion. Adhesion and cohesion are phenomena, which may be described thermodynamically and chemically, but actually they cannot be measured precisely. It was shown that the most important bonding processes are bonding by adhesion and bonding with pressure- -sensitive adhesives. The difference between pressure-sensitive adhesives and other adhesives, such as contact adhesives, is in the permanent surface stickiness of the pressure-sensitive adhesives before, or after, the application. The fastest developing polymers departments are: initiating UV photopolymerization and photocrosslinking. Ultraviolet radiation (UV) part of the electromagnetic radiation having a wavelength of 100 to 400 nm, the practical use has an area of 200 to 400 nm. UV radiation does not cause visual impressions results in a strongly fluorescence, photoelectric, photochemical reactions and has a high biological activity. It is particularly important industrial use of UV crosslinking which is used in the manufacture of a wide range of self-adhesives, such as assembly lines, labels, decorative films, protective films, patches and biomedical electrode. Especially important critical point during UV-curing is the balance between adhesion and cohesion of the crosslinked pressure-sensitive adhesive layer. An important element is finding the appropriate beneficial relationship between tack, adhesion and cohesion of the crosslinked pressure-sensitive adhesives that offer assurance to their respective industrial applications. Ultraviolet radiation crosslinking is carried out at room temperature and does not require high temperatures, an important disadvantage pressure-sensitive adhesives crosslinked by heat. Compared to systems crosslinked thermally, the use of UV crosslinking process provides greater speed and effective a crosslinking process, and also does not damage the materials with low thermal resistance.
EN
It has previously been shown that copolymers of butyl acrylate with 4-acryloyloxy benzophenone can be used as pressure-sensitive adhesives (PSAs). This paper presents the synthesis and application of a solvent-borne polymer system for the preparation of photoreactive UV-crosslinkable acrylic pressure-sensitive adhesives. Butyl acrylate/benzophenone copolymers with molecular mass in the range 180 000 to 480 000 Dalton were prepared by carrying out free-radical solution polymerization. These copolymers were found to be tacky but in some cases to possess insufficient cohesive strength after UV-crosslinking to be useful as PSAs. The other copolymers resulted in materials with the balance of cohesive and adhesive characteristics required of good PSAs. Some of the parameters affecting the pressure-sensitive adhesive properties of the copolymers are the concentration of 4-acryloyloxy benzophenone, the molecular mass of the polymeric components, the UV-reactivity, and properties such as tack, peel adhesion, and cohesion.
PL
Przedstawiono badania wpływu zdolnych do kopolimeryzacji fotoinicjatorów, wbudowanych w trakcie rodnikowej polimeryzacji rozpuszczalnikowej w łańcuch polimeru, na podstawowe właściwości poliakrylanowych klejów samoprzylepnych , takie jak: tack, adhezja, kohezja oraz skurcz; zaprezentowano na przykładzie nienasyconego fotoinicjatora 4-akryloyooksy-benzofenonu
EN
From the investigated copolymerizable photoinitiators incorporated into polymer chain during the synthesis of solventfree acrylic PSA, the best results by preliminary test by tack, peel adhesion, shear strength and shrinkage were observed by application of 4-acryloyloxy benzophenone (ABP)
first rewind previous Strona / 7 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.