Nowa wersja platformy, zawierająca wyłącznie zasoby pełnotekstowe, jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 22

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
PL
Autorka analizuje prawo ludów tubylczych do samostanowienia z perspektywy prawa międzynarodowego. Artykuł zaczyna się od wyjaśnienia definicji ludów tubylczych jako podmiotu prawa do samostanowienia. W kolejnej części analizie poddano prawo do samostanowienia w ogólności, po czym wskazano formy samostanowienia ludów tubylczych i jego znaczenie dla tych ludów. Ludy tubylcze mają prawo do samostanowienia, które pozwala im kontrolować ich przeznaczenie, sposób życia, kulturę i zwyczaje. Można to osiągnąć przede wszystkim w formie autonomii lub samorządności. Jako takie samostanowienie pozwala ludom tubylczym uczestniczyć w podejmowaniu decyzji w sprawach mających wpływ na ich prawa.
EN
The author offers an international law perspective on a specific issue of self-determination of indigenous peoples. The article begins with the definition of indigenous peoples, then proceeds to self-determination in general. The last section examines the forms of indigenous selfdetermination and its meaning for indigenous peoples. Indigenous peoples have a right to self-determination which allows them for control over their destiny, their livelihoods, their culture and customs. It may be realized, most of all, in the form of autonomy or self-governance. As such, self-determination allows indigenous peoples to participate in decision making in matters that affect their rights.
EN
Resolving conflicts and achieving durable peace is one of the main goals of the United Nations (UN). For many years the UN has been engaged in peace building efforts. Until the creation of the Peace Building Commission in 2006, however, no part of the UN system had been directly responsible for assistance to States in the post-conflict reality or in the efforts aimed at achieving durable peace. The Peace Building Commission managed to fill in this vacuum through systematic and institutional links between peace keeping, post-conflict operations and international network of assistance as well as activities undertaken by donors, including the World Bank. The aim of this article is to present the functioning of the UN Peace Building Commission: its rules of procedure, composition and the tasks is has been given. First, the normative aspect will be delineated, followed by brief characteristics of concrete cases in which the Commission has been engaged. Based on that analysis, the question whether the work of the Commission has been a success of a failure will be examined and an attempt will be made to determine factors that condition effective work of the Peace Building Commission.
PL
Rozwiązywanie konfliktów i dążenie do ustanowienia trwałego pokoju jest jednym z nadrzędnych celów Organizacji Narodów Zjednoczonych. Przez lata angażowała się ona w działalność na rzecz budowania pokoju. Do chwili powstania Komisji Budowania Pokoju w 2006 r. żadna część systemu ONZ nie była bezpośrednio odpowiedzialna za pomoc krajom w okresie pokonfliktowym i w dążeniach do budowania trwałego pokoju. Komisja Budowania Pokoju pozwoliła wypełnić tę lukę przez zapewnienie instytucjonalnego i systematycznego połączenia między utrzymywaniem pokoju, operacjami pokonfliktowymi oraz międzynarodową siecią pomocy i działaniami darczyńców, w tym Banku Światowego. Celem artykułu jest przedstawienie funkcjonowania Komisji Budowania Pokoju: zasady jej działania, skład oraz zadania jej postawione. Po przedstawieniu strony normatywnej pokrótce opisano konkretne przypadki zaangażowania Komisji. Podjęto też próbę odpowiedzi na tytułowe pytanie – czy działalność Komisji to sukces czy porażka oraz jakie czynniki mają wpływ na sprawne i skuteczne działanie Komisji Budowania Pokoju.
RU
В статье поднимается вопрос о так называемых частных военных компания, примером которой является Blackwater, т.е. о частных компаниях, которые в чрезвычайных ситуациях, таких как международные или немеждународные вооруженные конфликты выполняют такие задачи как: защита лиц, объектов, областей, продовольственного снабжения; логистика; обеспечение переводчиков во время допроса. Этот вопрос является важным по многим причинам. Прежде всего, потому, что растет число фирм и меняющийся характер задач, выполняемых ими; они становятся все более похожие на военные операции. Потому, что сотрудники таких компаний работают в условиях вооруженного конфликта, очень часто будут подвергаться атакам со стороны участников конфликта, с другой стороны, существует растущий риск злоупотреблений со стороны такого персонала. Этот вопрос связан, во-первых, с важными вопросами правового статуса таких лиц. Во-вторых - и данная статья этому посвящена - важна в этом контексте ответственность государств за действия таких компаний и их персонала (в том числе за нарушения международного гуманитарного права, применяемого в вооруженных конфликтах ). Дело в государствах: используемых такие компании; на территории которых они работают, а также их принадлежность. Представляя этот вопрос, авторша использовала конкретный пример Blackwater в контексте ее деятельности в Ираке.
EN
The article deals with the issue of private military contractors (for example the titled Blackwater), in other words private companies that in situations of international or non-international armed conflicts fulfill the following tasks: protection of particular persons, objects or places, logistics, provisioning or providing interpreters during interrogations. This issue is important for many reasons, inter alia because of the increasing number of such companies and of the character of their tasks, the latter getting closer and closer to military operations. Taking into account the fact that the private military contractors work during armed conflicts, they will very often be threatened with armed attacks. On the other hand there is a huge risk of private military contractors committing crimes. This article concentrates on the problem of responsibility of States for the acts of private military contractors (including violations of international humanitarian law). Which State is responsible for such violations? Three possibilities are following: the State hiring of such a contractor, a State in whose territory such contractors operate and the State of their registration. When delving into details of this problem the author uses the example of the Blackwater.
EN
The author presents some reflections on international law, international morality (ethics), praxeology and political norms and relations that can be traced between them. International relations are regulated by international law but also by those above mentioned normative systems. All of them are idiosyncratic and they are equipped with a specific sanction for the breach of their rules – legal, moral and political. Morality and political norm seem to be weaker compared to law in terms of sanctions although they should not be ignored and underappreciated. In many areas they play a very important role, especially in areas of behaviour not regulated by international law. In a way they form a basis for the future international legal norms which is particularly true of political norms where a slight change in the intensity of will of States may transform a political norm into a legal norm. The article gives some examples of political norms and moral norms, it also mentions relations between morality, politics and law.
PL
Autorka analizuje związek między prawem międzynarodowym a koncepcją bez­pieczeństwa ludzkiego, które pojawiła się w latach 90-tych XX wieku. Artykuł jest podzielony na trzy części. Część 1 przedstawia pojęcie bezpieczeństwa ludzkiego, jego genezę i treść. Część 2 analizuje relacje między bezpieczeństwem ludzkim a pra­wem międzynarodowym i krótko rozważa najbardziej reprezentatywne aspekty prawa międzynarodowego, w tym międzynarodowego orzecznictwa, które w opinii autorki odzwierciedlają imperatywy bezpieczeństwa ludzkiego. Wreszcie wnioski końcowe dostarczają odpowiedzi na postawione pytania i wskazują na wartość dodaną koncep­cji bezpieczeństwa ludzkiego. Pytania brzmią następująco: W jaki sposób bezpieczeń­stwo ludzkie może wzmocnić działania międzynarodowe (działania oparte na prawie międzynarodowym)? Gdzie w prawie międzynarodowym odzwierciedlone jest bez­pieczeństwo ludzkie? Jaka jest rola prawa międzynarodowego dla bezpieczeństwa ludzkiego? Biorąc to wszystko pod uwagę, jaka jest wartość dodana przyjęcia kon­cepcji bezpieczeństwa ludzkiego? Artykuł ten jest nieuchronnie interdyscyplinarny, ponieważ łączy perspektywy prawa międzynarodowego i stosunków międzynarodo­wych.
EN
The author examines the nexus between international law and the concept of human security that emerged in the 1990s. The article proceeds in three parts. Part one outlines the concept of human security, its genesis and contents. Part two exam­ines the nexus between human security and international law and briefly considers the most representative aspects of international law, including international jurisprudence, that, in the author’s opinion, reflect human security imperatives. Finally, conclusions provide answers to the questions posed and indicate the increased value of the human security concept. The questions read as follows: How can human security strengthen international actions (actions based on international law)? Where in international law is human security reflected? In other words, what aspects of international law reflect a human security-centered approach? What is the role of international law in human security? Taking all this into account, what is the added value of adopting the concept of human security? This article is inevitably interdisciplinary, as it combines the per­spectives of international law and international relations.
EN
The aim of the articleis to present the threatcaused by a terroristorganization– IslamicState of Iraq and Syria to internationalsecurity and to Americaninterests and nationals in particular as well as American airstrikes as a specialkind of reaction to thisasymmetricaldanger. The keyissueis the legalityof US actions on the territory of Iraq and Syria. Iraq’scaseis not as controversialas Syria’sbecauseIraqconsented to American airstrikes and isclearlycooperatingon the ground. The moreproblematicis, however, the case of Syria. IsthisStatewilling and able to cooperate and react to the ISIS threat? Can the USAignoreanoffer of cooperationwhen one ismade? Whatifthereis no consenton the part of the Syriangovernment? The authorattempts to answerallthesequestionsusinginternationallegalrules on the right to self-defence, includingpreventive and collectiveself-defence as well as American test of a State (hereSyria) being “unwillingorunable” to react as a precondition to useforceevenwithout the consent of such a State.
7
Content available Prawo międzynarodowe w kryzysie?
100%
EN
The author presents different expressions of signals of the international law being in crisis which accelerated when Donald Trump was elected the President of the United States. The article mentions the inflation in the international legal regulations and, on the other hand, appearance of some negative signs such as withdrawing signatures, withdrawals from the ICC Statute or announcements of denouncing important agreements like the Paris agreement on climate change made by the USA. These are just selected examples which do not exhaust the topic.
EN
The article presents so called overall control test to internationalize an internal armed conflict adopted in the International Criminal Tribunals for the former Yugoslavia (ICTY) jurisprudence. This test is used in order to hold an individual responsible for grave breaches of the Geneva Conventions of 1949. The article begins with the creation and jurisdiction of the ICTY. The overall control test is presented by invoking and analyzing representative judgments of the ICTY such as the Tadić case (Trial Chamber 1997 and Appeals Chamber 1999), the Aleksovski case (Appeals Chamber 200), the Blaskić case (Trial Chamber 2000) as well as the Kordić and Cerkez case (Trial Chamber 2001 and Appeals Chamber 2004). The Tadić case is also compared to the International Court of Justice (ICJ) Nicaragua case of 1986 where the ICJ used effective control test. The ICTY conclusions have been strongly criticized among the representatives of Polish and world doctrine (inter alia by W. Czapliński, T. Meron, M. P. Scharf, M. Sassoli and L. Olsen). Their views are included. The final remarks pertain to the ICJ judgment in the Bosnia and Herzegovina v. Serbia and Montenegro case of 2007 where the ICJ in a way tried to reconcile two opposite legal views stating that the overall control test from the Tadić case was adopted to different purpose (namely to define the nature on an armed conflict and when found to be an international one to hold an individual responsible for grave breaches of the Geneva Conventions of 1949) whereas the effective control test was created in order to hold a State responsible. In this case the ICJ decided to use the effective control test.
PL
Autorka analizuje przejawy rosnącej roli miast dla zapewnienia bezpieczeństwa narodowego, międzynarodowego, a także ekologicznego i ludzkiego. Dzisiejsze miasta w coraz wyższym stopniu biorą udział w stosunkach międzynarodowych – internalizują, wdrażają i egzekwują przestrzeganie prawa międzynarodowego, czasami niezależnie od międzynarodowych zobowiązań prawnych własnych państw, na przykład gdy zobowiązują się do wdrożenia konwencji z zakresu praw człowieka lub obowiązków z zakresu prawa ochrony środowiska, co do których ich własne państwa nie przyjęły zobowiązań. W ten sposób miasta przyczyniają się do pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego. Na podstawie tych przejawów aktywności miast autorka próbuje wyjaśnić ich pozycję na płaszczyźnie międzynarodowej i w świetle prawa międzynarodowego. Rozważa, czy miastom należy przyznać większą autonomię lub międzynarodową osobowość prawną. Autorka wskazuje również na rosnącą rolę miast w zakresie różnych aspektów bezpieczeństwa.
EN
The author analyses the manifestations of cities’ growing role for ensuring the national/international as well as environmental and human security. Cities of today increasingly participate in international relations – they internalize, implement and enforce international law, sometimes independently of their States’ international legal obligations, for example when they pledge to implement human rights conventions or environmental law obligations that their own States did not pledge to fulfill. In this way they contribute to international peace and security. On the basis of those manifestations, the author attempts to explain the possible position of cities on the international plane and according to international law – whether they should be accorded greater autonomy or international legal personality. The author also indicates that the role of cities in the area of different aspects of security is growing.
EN
The aim of this paper is to present the prognosis of the judgment of the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia (ICTY) in the Ratko Mladic´ case. Mladic´, who served as a general of the Bosnian Serb army, is responsible for the crimes committed in Srebrenica and Sarajevo. Based on the list of charges against Mladic´, and taking into account the previous ICTY judgments, the authoress makes an attempts to prove that Mladic´ will be convicted for crimes of genocide as well as unlawful attacks and terrorising the civilian population (the latter ones being war crimes). Moreover, General Mladic´ as the chief of staff of the Bosnian Serb army was giving orders to his subordinates including generals Krstic´ and Galic´. An analysis of their cases has also been made for the purpose of the paper, to the extent useful and meaningful to the Mladic´ case. It is then concluded that having been the Krtic´’s and Galic´’s commander, Mladic´ should also be found guilty of the same crimes they have been found to have committed.
PL
Celem artykułu jest przedstawienie prognozy wyroku Międzynarodowego Trybunału Karnego ds. Zbrodni w b. Jugosławii (MTKJ) w sprawie Ratko Mladicia, generała armii bośniackich Serbów odpowiedzialnego za zbrodnie popełnione w Srebrenicy oraz Sarajewie. Po wskazaniu stawianych mu zarzutów autorka próbuje wykazać, że – biorąc pod uwagę dotychczasowe orzecznictwo MTKJ – Mladić zostanie uznany winnym zbrodni ludobójstwa w Srebrenicy oraz bezprawnych ataków i terroryzowania ludności cywilnej (te ostatnie jako zbrodnie wojenne). Mladić jako szef sztabu głównego armii bośniackich Serbów wydawał rozkazy swoim podwładnym (m.in. generałom Krsticiowi i Galiciowi). W artykule zostały przeanalizowane ich sprawy w takim zakresie, w jakim mają znaczenie dla sprawy Mladicia. Ten ostatni jako ich przełożony wydający im rozkazy powinien zostać uznany winnym takich samych zbrodni jak oni, to jest tych wymienionych wyżej.
EN
For many years, indigenous peoples, their rights, culture and identity have been neglected. This depressing statement also refers to the Sami who reside in the Arctic. This paper presents the understanding of the term “indigenous peoples” and a number of their rights, including the right to selfdetermination. Their implementation is necessary for human security as they empower indigenous peoples to make decisions in matters that affect them. The author examines the concept of human security and the threats to this security in the Arctic in particular to the Sami as well as the most important provisions in international legal documents regarding the rights of indigenous peoples which include references to human security.
12
Content available Udział i rola kobiet w negocjacjach pokojowych
100%
EN
The UN Security Council issued several resolutions over the last fifteen years regarding the role of women in conflict prevention and peacebuilding. Resolution 1325 (2000) came first and marked a watershed stressing the importance of equal and full participation of women in the prevention and resolution of conflicts and building and maintaining peace. The participation of women in peace negotiations or broader activities for peace and security is important, among other things, because there is a 35% greater chance that peace agreements negotiated by women will last at least 15 years. The article focuses on the UN Security Council instruments to ensure greater participation of women in maintaining peace and security and the results of mplementing these instruments.
PL
Rada Bezpieczeństwa ONZ wydała na przestrzeni ostatnich piętnastu lat kilka rezolucji dotyczących roli kobiet w zapobieganiu konfliktom oraz budowaniu pokoju. Pierwszą i przełomową była rezolucja 1325 (2000), w której podkreślono istotne znaczenie równego i pełnego uczestnictwa kobiet w zapobieganiu i rozwiązywaniu konfliktów, budowaniu i utrzymaniu pokoju. Udział kobiet w negocjacjach pokojowych czy szerzej działaniach na rzecz pokoju i bezpieczeństwa jest istotny m.in. dlatego, że istnieje o 35% większa szansa, że porozumienia pokojowe wynegocjowane z udziałem kobiet potrwają co najmniej 15 lat. Artykuł skupia się na instrumentach Rady Bezpieczeństwa ONZ w zakresie zapewnienia większego udziału kobiet w utrzymaniu pokoju i bezpieczeństwa oraz rezultatach wdrażania tych instrumentów.
13
Content available Prawo do miasta jako nowy kierunek rozwoju miast
100%
PL
Artykuł przedstawia problematykę kształtującego sie prawa do miasta rozpatrywanego w kontekście zrównoważonego rozwoju i przyszłości miast. Miasta są miejscami, w których ludzie mieszkają, pracują i spędzają wolny czas. Pomimo że to właśnie miasta generują wiele problemów takich jak zanieczyszczenie środowiska, przeludnienie czy bezrobocie, to w miastach podejmowane są próby rozwiązania tych problemów. Koncepcja, która ma w pewnym stopniu stanowić reakcję na różnorodne problemy nękające miasta, jest właśnie prawo do miasta, które ponadto można uznać za czynnik wyznaczający nowy kierunek rozwoju miast. Po przedstawieniu genezy i treści prawa do miasta autorka stara sie odpowiedzieć na pytanie o charakter normatywny i znaczenie prawa do miasta.
EN
The article presents the emerging right to the city in the context of urban sustainable development and the future of cities. Cities are places where people live, work and spend their free time. Despite the fact that it is cities that generate a lot of problems, such as pollution, overpopulation and unemployment, it is also in cities where attempts are undertaken to solve these problems. The concept of the right to the city, which to some extent is a response to a variety of critical challenges facing cities, can be regarded as defining the new direction in urban development. After the presentation of the origins and the content of the right to the city, the author tries to answer the question about the normative character and impact of this right.
14
Content available Cities and destroying ‘the other’
100%
PL
Celem artykułu jest pokazanie, że miasta są bardzo często atakowane ze względu na swoją cechę „inności”. Przez „innego” można rozumieć inną religię, inną etniczność, inną kulturę, inne poglądy polityczne lub inne osoby, co jest ściśle związane z ideą różnorodności, heterogeniczności, pluralizmu i gęstości jako istotnych cech współczesnych miast. Autorka analizuje teorie wyjaśniające motywy niszczenia miast, takie jak te traktujące niszczenie miast jako część ludobójstwa lub jak odrębna teoria miastobójstwa. Wreszcie autorka proponuje spojrzenie na niszczenie miast przez pryzmat niszczenia „innego” i możliwości wspólnoty. Wykorzystywane metody badawcze to analiza treści oraz analiza formalno-prawna. Analiza formalno-prawna koncentruje się na orzecznictwie Międzynarodowego Trybunału Karnego do spraw Zbrodni w b. Jugosławii, a analiza treści na relewantnej literaturze z pogranicza studiów miejskich i studiów międzynarodowych.
EN
The aim of this article is to show that cities are very often attacked because of their characteristic of ‘otherness’. ‘The other’ may be understood as other religion, other ethnicity, other culture, other political views or other people which is closely related to the idea of diversity, heterogeneity, pluralism and density as essential features of contemporary cities. The author examines theories explaining motives for destroying cities like the latter being a part of genocide or a distinct theory of urbicide. Finally the author proposes looking at the destruction of cities through the lens of destroying ‘the other’ and the possibility of a community. The research methods used include desk research and formal-legal analysis. Formal-legal analysis focuses on the jurisprudence of the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia and the desk research on the relevant literature at the intersection of urban studies and international studies.
EN
The author presents selected ventures in the area of climate change mitigation and adaptation that negatively affect indigenous peoples. Against this factual background, she analyzes relevant international legal regulations. Such an analysis enables the answer to the main research question: can climate change adaptation and mitigation actions be the justification for disrespecting the rights of indigenous peoples? The research method adopted is legal- -institutional analysis which includes an examination of the content of legal and other documents. Combined with critical analysis of literature and media reports this analysis allows representation of the reality – violations of the rights of indigenous peoples as a part of efforts to counteract climate change. Recommendations and main findings include: climate change adaptation and mitigation measures may not justify violations of the rights of indigenous peoples; such measures have to be developed in collaboration with indigenous communities; indigenous peoples’ rights may not be perceived as a factor hindering the State’s economic development or an obstacle to environmental protection; indigenous knowledge should be included in the strategies to combat climate change. Indigenous peoples should be regularly consulted by policy makers so that the their traditional knowledge is incorporated in decisions regarding these matters.
EN
The paper concentrates on the right to self-determination of indigenous peoples on the basis of the Nisga’a Nation. The author analyzes the most important provisions of the Nisga’a Final Agreement, in particular those envisaging self-determination of the Nisga’a Nation. Then the author briefly examines the Nisga’a Constitution which may be regarded as a means to implement the Nisga’a Final Agreement. It shows how the Nisga’a selfgovernance model fits into the provisions on self-determination of indigenous peoples. The thesis of this paper is that the Nisga’a self-governance is consonant with international legal standards expressed in the UN Declaration on the Rights of Indigenous Peoples. Nisga’a selfgovernment model is much more than just cultural autonomy: it actually amounts to political autonomy. This subject is worth exploring because it may serve as a pattern to be followed with reference to other indigenous peoples, not only in Canada.
EN
Habitat III and its result, the New Urban Agenda of 2016, gave an opportunity to remind and confirm the rules of international humanitarian law that regulate the conduct of armed conflicts and protection offered to the victims of war. In the context of urban warfare such rules include an obligation of the parties to a conflict to locate military objectives at a sufficient distance from densely populated areas in order to protect them from the effects of attacks on military targets. This article examines the interaction between war and cities, or to put it more broadly, urban areas. It concentrates on the chal-lenges posed by urban warfare, especially the ones indicated by the International Committee of the Red Cross (ICRC) in its recommendations to Habitat III. The aim of this article is to answer the question whether the international humanitarian law sufficiently regulates urban warfare and whether it ensures effective protection of civilians – city dwellers. Has the New Urban Agenda accommodated the ICRC’s recommendations?
PL
Konferencja ONZ Habitat III i jej rezultat, czyli Nowa Agenda Miejska z 2016 r., dały okazję do przypomnienia i potwierdzenia zasad międzynarodowego prawa humanitarnego, które regulują prowadzenie konfliktów zbrojnych i ochronę ofiar wojen. W kontekście konfliktów zbrojnych w miastach takie zasady obejmują m.in. obowiązek stron konfliktu do umieszczania celów wojskowych w wystarczającej odległości od gęsto zaludnionych obszarów, aby ochronić je przed skutkami ataków na te cele wojskowe. W artykule przeanalizowano relacje między wojną a miastami lub szerzej – obszarami miejskimi. Artykuł koncentruje się na wyzwaniach związanych z wojną w mieście, zwłaszcza na tych wskazanych przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża. Celem tego artykułu jest odpowiedź na pytania, czy międzynarodowe prawo humanitarne w wystarczającym stopniu reguluje prowadzenie konfliktów zbrojnych w mieście i czy zapewnia skuteczną ochronę ludności cywilnej – mieszkańcom miast? Czy w Nowej Agendzie Miejskiej uwzględniono zalecenia MKCK?
EN
This paper concentrates on a particular example of cooperation between European cities and indigenous peoples of the Amazon river basin, namely that of Climate Alliance. The New Urban Agenda adopted at the UN Habitat III conference in October 2016 emphasizes that cities and other human settlements should meet the challenges and take advantage of the opportunities for current and future sustainable and economic inclusive development. Cities should also take measures to address climate change and protect and manage their ecosystems, water resources, the environment and biodiversity. Indigenous peoples, just like cities play a crucial role in the fight against climate change. 80 % of the territories with high biodiversity level are indigenous lands. Their indigenous ecological knowledge may serve as a valuable tool in initiatives aimed at fighting climate change. The aim of the paper is to show whether there are any benefits of such cooperation and what is its significance in the fight against climate change. The main research question is: what are the forms of cooperation between European cities and Amazonian indigenous peoples in the framework of Climate Alliance? In which way can European cities support indigenous peoples in their fight for their rights and consequently for the nature’s preservation? The hypothesis is that European cities may learn from indigenous peoples of the Amazon how to combat climate change.
EN
The authors examine the threats from hazardous toxic materials from World War II wrecks sunk in the Baltic Sea and their cargo of chemical ammunition, indicate Poland’s reaction to this situation, and map out Polish obligations in this regard. This problem gives rise to multiple uncertainties about the exact nature of threats to environmental/ecological security, marine security, human security (including health security), economic security and food safety. The authors also elaborate on legal regulations relevant in this context. The research methods include formal-institutional analysis of relevant legal documents and discourse analysis. The main conclusions are: 1. toxic materials in the Baltic Sea threaten ecological, economic, human and security; 2. food safety in all Baltic states might be endangered; Poland should accede to the Nairobi Wreck Removal Convention; and Poland should cooperate regionally to resolve the problem of the Baltic chemical waste.
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.