Nowa wersja platformy, zawierająca wyłącznie zasoby pełnotekstowe, jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 11

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
EN
The article aims to present and critically analyze one of the currents of thought within the framework of deliberative democracy. The main dispute that we identify in the framework of this theory is the dispute between the impartialist and pluralistic approach. The role of reason towards the phenomenon of pluralism is the subject of these discussions. The impartialists base their arguments above all on the idea of public reason, while pluralists deny its value to other values. It can therefore be concluded that this dispute consists in opposing the rationality of pluralism to the pluralism of rationality. In addition to analyzing the arguments of the pluralist approach, we also focus on the criticism of the impartialism that these positions have put forward. The article distinguishes three possible forms of pluralism: rationality of pluralism, plurality of rationality prima facie and plurality of rationality sensu proprio. This allows us to show the relationship between impartialism (rationality of pluralism) and pluralism (plurality of rationalities prima facie) and the plurality of pluralism proposed by the critics of impartiality (plurality of rationalities prima facie) with a specific form of pluralism (plurality of rationality sensu proprio). In addition, in the article we identify the directives which pluralists propose to take place of public reason. The pluralistic approach which we analyze in the text is presented by such authors as: Iris Marion Young, Seyla Benhabib, Chantal Mouffe, Amy Gutmann and Dennis Thompson. The impartialist tradition should be associated with John Rawles and his interpreters and critics such as Joshua Cohen and Brian Barry.
PL
W tekście prezentuję interpretację teorii polityki autorstwa Davida Hume’a. Stąd metodę dociekań można określić jako hermeneutyczną. Główne wątki, które podkreślam w toku wywodu to: pojęcie stabilności, dystrybucja władzy, rola opinii w wymiarze politycznym i konserwatywna postawa wobec zmiany. Twierdzę, że z teorii Hume’a można wyciągnąć ważną lekcję dla nauk o polityce. Ogólnie rzecz biorąc, lekcja ta polega na odrzucenia tak zwanego fetyszyzmu ustroju politycznego i skupieniu się na relewantnych sprawach związanych ze stabilnością społeczną. Kwestie te są ściśle determinowane przez opinie, stąd właściwym przedmiotem nauk o polityce powinny być właśnie one. Jako jeden z wniosków proponuję twierdzenie, że polityka jest, i powinna być tylko niewolnikiem opinii, co stanowi aluzję do słynnego zdania z Traktatu o naturze ludzkiej, że rozum jest, i powinien być tylko niewolnikiem emocji.
EN
In this paper I would like to present an interpretation of David Hume’s political theory. Therefore, a method of investigation can be recognized as hermeneutical one. Main threads which I would like to emphasize are: concept of stability, distribution of power, role of an opinion in political dimension and a conservative attitude toward a change. I claim that important lesson for political science can be taken from his theory. Generally speaking, this lesson consists in refusing the so-called political regime fetishism and focusing on the relevant issues of social stability. These issues are strictly determined by the opinions, hence the proper subject-matter of political science is identified with them. As one of the conclusions I propose a thesis that politics is, and ought only to be slave of opinions, what is an allusion to a famous sentence from A Treatise of Human Nature that the reason is, and ought only to be the slave of the passions.
7
Content available Political stability as a phenomenon and a potential
100%
PL
Stabilność polityczna jest kluczową kategorią w ogólnej teorii polityki oraz w analizie systemów politycznych. Wydaje się, że prawidłowe wyznaczenie zakresu semantycznego tego pojęcia oraz właściwe jego zoperacjonalizowanie ma fundamentalne znaczenie zarówno dla naukowych rozważań teoretycznych, jak i empirycznych. W tekście zwrócono uwagę na dwa zasadnicze warianty stabilności (niezmienność i elastyczność) oraz dwa podstawowe aspekty pojęcia stabilności (zjawisko i potencjał). Uporządkowanie konceptualne kwestii stabilności politycznej, poparte przeglądem literatury na ten temat, ma na celu stworzenie podstawy do sformułowania możliwie najbardziej adekwatnego podejścia do badania stabilności systemów politycznych. Celem głównym tekstu jest więc operacjonalizacja pojęcia stabilności, a ponadto wskazanie możliwych konsekwencji badawczych przyjęcia proponowanej perspektywy.
EN
Political stability is a key category in general political theory and in the analysis of political systems. The correct determination of the semantic scope of this concept and its proper operationalization seem to be of fundamental importance for both theoretical and empirical scientific considerations. The text draws attention to two basic variants of stability (invariability and flexibility) and two basic aspects of the concept of stability (phenomenon and potential). The conceptual ordering of the issue of political stability, supported by a literature review on the subject, aims to provide a basis for formulating the most adequate approach to the study of political systems stability. The main purpose of the text is therefore to operationalize the concept of stability and, moreover, to indicate the possible research consequences of adopting the proposed perspective.
PL
Przemiany ustrojowe Wielkiej Brytanii, które nastąpiły w konsekwencji Brexitu doprowadziły do wyraźnej reaktywacji zasady suwerenności parlamentu. Parlament Zjednoczonego Królestwa stał się głównym gwarantem stabilności politycznej. Hipoteza artykułu, głosi, że działania stabilizujące podejmowane przez tę instytucję realizowane są na trzech możliwych płaszczyznach: stabilizowania wspólnoty, systemu politycznego oraz organów rządowych. Ten przerost kompetencji związanych ze stabilizowaniem prowadzić może do zachwiania podstawami konstytucyjnymi. Prawdopodobnym skutkiem obecnie trwającego procesu zmian ustrojowych mogą być dążenia do skodyfikowania konstytucji. Metoda analizy zastosowana w tekście to metoda analizy systemowej, która wydaje się być najbardziej adekwatnym podejściem do badania stabilności politycznej. Rozważania zaprezentowane w tekście mieszczą się w ramach teorii polityki, komparatystyki ustrojowej i systemów konstytucyjnych.
EN
Regime changes that occurred in Great Britain as the effect of Brexit have led to explicit reactivation of the sovereignty of parliament principle. Main warrant of political stability is identified with the Parliament of the United Kingdom. Main hypothesis of this article is that stabilizing activities that are undertaken by this institution influence three possible layers: stabilizing the community, political system and authorities. This overgrowth of competences can affect constitutional fundamentals of the regime. Probable effect of this ongoing process of changes will be endeavours to codify a constitution. Method that is employed in this paper is a method of system analysis, which seems to be the most adequate approach for researches of political stability. Considerations presented in the paper are included within the remit of political theory, political comparativism and constitutional systems.
PL
Ważnym problemem na gruncie filozofii politycznej i teorii polityki jest rozróżnienie między argumentami politycznym a utopijnymi. Granica między tymi dwoma typami argumentacji bywa niewyraźna, co sprawia, że nierzadko mamy do czynienia z kontaminacją obu sposobów myślenia w poszczególnych stanowiskach. Polega to na przykład na przedstawianiu argumentu utopijnego jako argumentu politycznego i vice versa. Celem głównym artykułu jest uporządkowanie tych kwestii poprzez zastosowanie modelu argumentacji zaproponowanego przez Stephena Toulmina do analizy obu podejść teoretycznych. Trzy główne problemy pracy są następujące: 1) rozróżnienie argumentów politycznych i etycznych; 2) właściwa struktury argumentacji politycznej; 3) ocena spójności idei utopii realistycznej (zaproponowanej przez J. Rawlsa).
EN
A relevant problem in political philosophy and political theory is the distinction between political and utopian arguments. The boundary between these two types of argumentation may be blurred, which leads us to the point when we often deal with contaminations of both ways of thinking in individual positions. This involves, for example, presenting a utopian argument as a political argument and vice versa. The main purpose of the article is to organize these issues by applying the argumentation model developed by Stephen Toulmin to the analysis of both theoretical approaches. The three main problems of this work are: 1) the distinction between political and ethical arguments; 2) identifying the proper structure of political argumentation; 3) evaluation of the coherence of the idea of a realistic utopia (proposed by John Rawls).
EN
The objectives of our study are: 1) the identification of religious arguments which occur in the contemporary biopolitical debate over human enhancement; 2) a critical assessment of bioconservative religious arguments. Our study hypothesises that: 1) both camps in the biopolitical debate in question refer to religious arguments; 2) but predominantly these are bioconservatists who do premise their position on religious arguments; 3) however, despite the fact that bioconservatists try to argue more in a religious vein than transhumanists actually do, and even though they are convinced that this kind of dialectical strategy is of a considerable advantage for them, their reasons do not justify their conclusions. In sum, taking into consideration the actual status of the biopolitical debate over human enhancement on the one hand, and intrinsic ends driving bioconservative dialectic on the other, we are prone to derive a conclusion that argumentative means deployed by bioLuddites to date have proved being of no avail.
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.