Nowa wersja platformy, zawierająca wyłącznie zasoby pełnotekstowe, jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl
Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Lata help
Autorzy help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 64

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 4 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  humor
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 4 next fast forward last
|
2015
|
tom 63
|
nr 3
419-434
CS
Studie zkoumá, jakými způsoby se v populárnách prózách Báječná léta pod psa Michala Viewegha a Občanský průkaz Petra Šabacha projevuje nostalgie po období socialismu. Její hlavní projev spatřuje ve vzpomínání na možnosti vzdoru, které represivní režim před rokem 1989 nabízel a s nimi spojenou touhu po drobném, každodenním hrdinství. Práce zkoumá, jak je nostalgického vyznění obou textů dosaženo skrze využití humoru, který může figurovat jako prostředek i výsledek pokusů o vzdor. Zároveň si klade za cíl ukázat, že laskavé a humorné ladění obou textů se nevylučuje s odsouzením bývalého režimu. Tématizace vzdoru a narativní struktura těchto děl nabádají čtenáře k identifikaci s postavami, které zastávají antikomunistické postoje. Nostalgie těchto textů se tak obrací ne k době socialismu jako takové, ale k narativu o jejím úspěšném překonání.
EN
The author of the article focuses on showing that resistance through culture is part of a social and political dynamic that is complicated and paradoxical. He claims that a discursive analysis of power relationships and of the rapport between the private and official idioms in the political context of communist totalitarian societies can evince the daunting complexity of some forms of resistance-through-culture discourse. The author argues that with the appropriate critical instruments, cultural discourse analysis can broach the intricacies and paradoxes of power relationships in oppressive environments and can ground a more accurate and unprejudiced moral evaluation of resistance through culture as a phenomenon typical of totalitarian cultural politics.
|
|
tom 39
27-38
EN
This paper addresses the phenomenon of school humor, focusing on the question of how it contributes to shaping teacher-student relationships. Based on an analysis of texts written by lower secondary school students, the paper shows that humor at school serves contradictory functions, such as harmonizing teacherstudent relationships on the one hand, and enabling power negotiation aimed at gaining superiority on the other. Analysis of narrative data has identified a specific phenomenon of festive humor. Within its frame, teacher-student relationships nearly always tend to be harmonized.
PL
Artykuł jest poświęcony twórczości jednego z wiodących przedstawicieli niemieckiej sceny kabaretowej, Kayi Yanara. W swej Ethno- czy Multikulti-Comedy twórca kabaretowy tureckiego pochodzenia przybliża zwyczaje i język społeczeństwa wielokulturowego, ze szczególnym uwzględnieniem największej grupy mniejszościowej w Niemczech, Turków. Autorka nie tylko przybliża główne założenia Ethno-/Multikulti-Comedy, lecz również dokonuje szczegółowej analizy form językowych używanych w skeczach Yanara.
EN
The article is devoted to the work of one of the leading representatives of German comedy scene, Kaya Yanar. In his Ethnic- and Multi-culture-Comedy, the Turkish-German comedian depicts customs and language of a multicultural society, with a particular focus put on the largest minority group in Germany, the Turks. The author presents the characteristics of the genre of Ethnic- /Multi-culture-Comedy and conducts a detailed analysis of linguistic structures used in Yanar’s sketches.
|
2015
|
nr 22
33-52
PL
Prezentowany artykuł stanowi próbę przyjrzenia się zjawisku humoru w nowym środowisku, jakim jest Internet i urządzenia mobilne z dostępem do sieci. Próbę przeglądu form i przejawów treści humorystycznych dokonano ze względu na źródło tworzenia i kanały przekazywania treści humorystycznych w oparciu o nowoczesne technologie komunikacyjne.
EN
The present article constitutes an attempt to view humour in a new environment, i.e. the Internet and mobile devices with the internet access. The attempted review of forms and displays of humorous content was done from the only currently possible angle – sources and transmission channels based on new communication technologies.
|
|
tom 6
|
nr 4
EN
Book reviewBell, Nancy (2017). Multiple Perspectives on Language Play, Berlin: De Gruyter Mouton, 406 pp.
PL
Celem artykułu jest ukazanie elementów humorystycznych zawartych w znakach chińskich w perspektywie społeczno-kulturowej i historycznej. Podjęta analiza opiera się na definicji śmiechu sformułowanej przez Bergsona ([1911] 2014) oraz dwóch funkcjach chińskiego humoru – 寓教於樂 tzw. ‘zawieranie morału w rozrywce’ (Liao 2001) oraz 會心微笑 tzw. ‘szczery śmiech lub wymowny uśmiech’ (L.-C. Chen 2017). Materiał badawczy wykorzystany w badaniu pochodzi z różnorodnych źródeł internetowych i literackich, oraz z repertuaru językowego autorów. Badanie pozwoliło na wyróżnienie sześciu źródeł humoru zawartego w znakach chińskich: (a) formy wizualne znaków; (b) dekompozycja znaków; (c) chińskie ligatury; (d) chińskie gry słów na bazie homofonów; (e) błędne odczytywania podobnych znaków; oraz (f) zapożyczenia z kanji – znaków chińskich używanych w języku japońskim. Wyniki pracy sugerują, że humorystyczność poszczególnych znaków wiąże się z posiadaniem ludzkich cech behawioralnych i ukrytych pouczeń, które to prowadzą do wywołania w odbiorcy będącego członkiem społeczności chińskojęzycznej ‘szczerego śmiechu lub wymownego uśmiechu’.
EN
Building on Bergson’s ([1911] 2014) account of laughter, as well as two recognized functions of Chinese humor – 寓教於樂 ‘wrapping instructions in entertainment/amusement’ (Liao 2001) and 會心微笑 ‘a hearty laugh or a knowing smile’ (Chen 2017) – this study intends to analyze the wit and humor found in Chinese characters from a socio-cultural and historical perspective. The data used in this analysis come from internet resources and books, as well as from the authors’ linguistic repertoire. We have observed six sources of humor in Chinese characters. These are: (a) the visual form of a Chinese character; (b) decomposing a Chinese character; (c) Chinese ligatures; (d) Chinese homophonic puns; (e) misreading of similar Chinese characters; and (f) the borrowing of Japanese kanji. Our findings suggest that funny Chinese characters should contain human behavioral attributes and wrapped instructions and will evoke a hearty laugh or knowing smile from the in-group members of a Chinese-speaking community.
8
Content available remote Význam humoru v kontextu úvah Louise Cazamiana
84%
EN
The study interprets and develops Louis Cazamian’s theory of humor. It presents the outlines of the theory, which was created in connection with Bergson’s general theory of the comic and his remarks on humor. In the process of zeroing in on Cazamian’s conception of the mechanism of humor as a transposition of man’s natural reaction to reality into the form of an invented response, the study raises the question of the im‑ portance of humor in life. This topic is approached by depicting the evolution of Caza‑ mian’s views on the possibility of establishing a “philosophy” of humor, highlighting a gradually emerging belief in the power of humor to free man from a naive view of reality. The study shows that Cazamian’s thinking as regards the philosophy of humor also contains an inadequately expressed tendency to conceive of humor as a way of criticizing humanity’s rigid approach to reality. The study attempts to highlight and develop this tendency with references to Bergson’s emphasis on the critical role of laughter and Cazamian’s reflections on the complex scope of the suggestive power of humor.
CS
Studie interpretuje a rozvíjí teorii humoru Louise Cazamiana. Ukazuje obrysy této teorie vytvořené v návaznosti na Bergsonovu obecnou teorii komična a na Bergsono‑ vy poznámky o humoru. V souvislosti s přiblížením Cazamianova pojetí mechanismu humoru jako transpozice přirozené reakce člověka na skutečnost do podoby vynale‑ zené responze si studie pokládá otázku po významu humoru v životě. K tomu tématu se přibližuje prostřednictvím zachycení vývoje Cazamianových názorů na možnost stanovení „filosofie“ humoru, přičemž vyzdvihuje jeho postupně se vynořující pře‑ svědčení o síle humoru osvobozovat člověka od naivního pohledu na skutečnost. Stu‑ die ukazuje, že Cazamianovo uvažování o filosofii humoru obsahuje i nedostatečně vyjádřenou tendenci pojmout humor jako nástroj kritiky strnulého přístupu člověka ke skutečnosti. Tuto tendenci se za pomoci poukazů na Bergsonovo zdůraznění kri‑ tické role smíchu a na Cazamianovy reflexe složité působnosti sugestivní síly humoru pokouší studie vyzdvihnout a rozvinout.
DE
In der vorliegenden Studie wird die Humortheorie Louis Cazamians interpretiert und entwickelt. Dabei werden die in Anknüpfung an Bergsons allgemeine Theorie des Ko‑ mischen und an Bergsons Anmerkungen zum Humor entstandenen Umrisse dieser Theorie aufgezeigt. Im Zusammenhang mit der Annäherung an Cazamians Auffas‑ sung zum Mechanismus des Humors als Transposition der natürlichen Reaktion des Menschen auf die Wirklichkeit in die Form einer erfundenen Antwort wird in der Studie die Frage nach der Bedeutung von Humor im Leben gestellt. Die Annäherung an dieses Thema erfolgt vermittels der Verfolgung der Entwicklung von Cazamians Ansichten zur Möglichkeit der Bestimmung einer „Philosophie“ des Humors, wobei Cazamians allmählich zutage tretende Überzeugung von der Kraft des Humors zur Befreiung des Menschen von dessen naiver Sicht auf die Wirklichkeit betont wird. Die Studie zeigt, dass Cazamians Gedanken zur Philosophie des Humors auch eine un‑ zureichend ausgedrückte Tendenz enthält, Humor als Instrument der Kritik am er‑ starrten Zugang des Menschen zur Wirklichkeit aufzufassen. In der Studie wird dabei versucht, diese Tendenz mithilfe von Verweisen auf Bergsons Betonung der kritischen Rolle des Lachens und auf Cazamians Reflexion der komplexen Wirkweise der Sugge‑ stivkräfte des Humors zu betonen und weiterzuentwickeln.
|
|
tom 5
|
nr 1
132-149
PL
Celem niniejszego artykułu jest zbadanie w jaki sposób osoby dorosłe uczące się języka greckiego jako obcego (L2) definiują swoją tożsamość poprzez teksty narracyjne o charakterze humorystycznym. Używając modelu pozycjonowania narracyjnego Bamberga (1997) oraz opozycji skryptów i obiektu dowcipu będących częścią ogólnej teorii humoru słownego (General Theory of Verbal Humor) (Attardo 1994, 2001) do przeanalizowania zbioru 135 tekstów o charakterze humorystycznym, wyróżniono dwie główne kategorie: (a) narracje o tożsamości legitymizującej oraz (b) narracje o tożsamości wyrażającej opór. W niniejszym artykule omawiamy po jednej narracji z każdej kategorii, w której została wyrażona postawa narratora wobec wybranych socjolingwistycznych elementów kontekstu języka greckiego. Humor okazuje się głównym narzędziem przy konstruowaniu tożsamości i wyrazicielem postaw, a narratorzy albo akceptują dominujące wartości obecne w kontekście języka L2, albo odcinają się od nich.
EN
The aim of this paper is to explore how adult learners of Greek as a second language construct their identities through humorous written narratives. Analyzing 135 written humorous narratives with Bamberg’s (1997) narrative positioning model and the knowledge resources of script opposition and target from the General Theory of Verbal Humor (Attardo 1994, 2001), we detect two main categories: (a) narratives of legitimizing identities and (b) narratives of resistance identities. Here we discuss one narrative of each category in which narrators position themselves towards aspects of the Greek sociolinguistic context. Humor emerges as a basic tool for identity construction and stance expression, as narrators either align themselves with dominant values of the L2 context or disassociate themselves from it.
|
|
tom 38
|
nr 3
EN
A humor is a new issue in pedagogy and recently it has been a subject of more advanced scientific research. The article presents the results of the empirical research, whose purpose was to diagnose teachers humor styles. The research sample, testing by the Humor Styles Questionnaire, was a group of 41 primary school teachers and kindergarten teachers. A survey revealed that teachers presented predominantly adaptive humor styles, definitely less often – non-adaptive. It was also noticed that humor styles level decrease along with the age and seniority.
PL
Humor w pedagogice jest zagadnieniem nowym i coraz częściej podejmowanym przez badaczy przedmiotu. W artykule zaprezentowane są wyniki badań empirycznych, których celem było poznanie stylów humoru nauczycieli. Badaniami kwestionariuszowymi z wykorzystaniem Kwestionariusza Stylów Humoru objęto grupę 41 nauczycieli szkół podstawowych i przedszkoli. Okazało się, że stylami humoru najczęściej prezentowanymi przez nauczycieli są adaptacyjne jego formy, zdecydowanie rzadziej – nieadaptacyjne. Zauważono także spadek poziomu wszystkich stylów humoru wraz z wiekiem i stażem pracy nauczycieli.
11
Content available remote Využitie antroponým v etnických vtipoch
84%
Acta onomastica
|
2018
|
tom 59
|
nr 1
258-272
EN
The aim of the paper is to describe the functions of anthroponyms with an ethnic attribute in ethnic jokes. Based on the excerption of such anthroponyms from 404 Slovak and 507 American ethnic jokes and a subsequent analysis, we assign three specific functions to these proper names - formal, ethno-referential, and compositional function. The presence of an ethnic specific anthroponym turns a joke into an ethnic joke in the broadest sense and regardless of its topic. Moreover, these anthroponyms refer the recipient to a specific ethnic group with its typical as well as stereotypical features and characteristics. Finally, these expressions may take an active part in the creation of the punchline via a play on words.
EN
The article is a part of current "anniversary" discussion dedicated to the January Uprising and its consequences, however, it is attempted to discover its less typical image, often contrary to the established, not to say stereotypical vision of the national uprising and martyrdom. In the narratives often created for the members of its own family, written in private literature (of personal document), the relation of the events associated with the rebellion often appear surprising due to their sense of humour, and colourful anecdote, showing the reactions and experiences of the insurgents (like in the memoirs of Kazimierz Zienkiewicz), and self-irony, the ability to perceive the grotesque and the pragmatism of the Siberians (as in the memoirs of Jadwiga Prendowska, Władysław Zapałowski's diary, Leon Krupecki's letters). The aim of the text is primarily to show various ways of "disarming" the tragic experience by emphasizing their exoticism and comedy, or focusing on tiny problems of everyday life, which probably – as for individuals and families – constituted psychologically effective strategy of defence.
EN
The article presents linguistic methods of achieving a comic effect in the hu- morous novel Černí baroni by M. Švandrlík. These include inter alia: combining elements from various varieties of the Czech language (spisovná čeština, obecná čeština, dialect) or Czech and Slovak language, introducing vulgarisms, skatological vocabulary and invectives into the language of totalitarian propaganda, contrast of form and content and syntactic parallelism. The important social functions of laughter are emphasized as a reaction to humor, especially during a difficult time of social life, which was the communist period, e.g. therapeutic, integrative and separating.
PL
Artykuł prezentuje językowe sposoby osiągania efektu komicznego przez Milo- slava Švandrlíka w powieści humorystycznej Černí baroni. Są to m.in. łączenie elementów z różnych odmian języka czeskiego (spisovná čeština, obecná čeština, gwary) lub czeszczyzny i języka słowackiego, wprowadzanie wulgaryzmów, słownictwa skatologicznego i inwektyw do języka propagandy totalitarnej, kontrast formy i treści,  paralelizm składniowy. Podkreślone zostają istotne funkcje społeczne śmiechu jako reakcji na humor szczególnie w trudnym czasie życia społecznego, jakim był okres komunistyczny, np.: terapeutyczna, integracyjna i separująca.
14
Content available Kulturowe uwarunkowania tekstów humorystycznych
83%
|
2009
|
tom 18
337-349
PL
The aim of the paper is to present the results of an analysis of the “Chinese Soup” comic sketch performed by the Polish “Ani Mru Mru” comedy group. The text shows in a very condensed way the (auto-, hetero- and meta-) stereotypes dealing with the culture perce- ived as the most distant one. The oppositions between Asian and European cultures be- long to the most often debated issues in a period when the cultures have morę opportuni- ties than ever to melt and meet. The appearance of new characters in the discussed genre is only a reflection of larger changes and a growing interest in oriental cultures.The theoretical framework is based on the concept of cultural dimensions (Kluckhohn, Strodtbeck 1961; Hofstede 2000; Trompenaars, Hampden-Tumer 2002) and language and cultural relations (Duszak 1998; Kramsch 1998; Wierzbicka 1999). The study of humor was conducted with the use of tools proposed in the semantic theory of humor (Raskin 1985) and in the generał theory of verbal humor (Attardo 1994).The major features present in the humorous text may be divided into three groups. The first one is connected with the language which is perceived as very difficult and incom- prehensible, and totally different from the Polish language or any other European language. The second focuses on differences in manners - especialły food habits. The third ca- tegory pinpoints visual differences and strangeness.
PL
Black humor in Władysław Szlengel works, with particular focus on Mała stacja Treblinki (A small station called Treblinki) Władysław Szlengel (1914–1943), was a Jewish poet writing in Polish. His works are the best example of the use of black humor in Polish poetry of World War II. War caused him to change his worldview, which is reflected in the change of humor in his works. The shift was so powerful that in fact Szlengel-commentator replaced Szlengel-satirist. He did not hesitate to use the sharpest irony both against his enemies and against other victims of the system. His poem A Small Station Called Treblinki is the most shocking instance of black humor. Key words: Władyslaw Szlengel; black humour; holocaust; humour; risus sardonicus;
|
|
nr 525
157-166
PL
Głównym źródłem wiedzy naukowej na temat skuteczności humoru w reklamie są eksperymenty. Nikt jednak dotychczas nie zbadał, jakie ryzyko niesie za sobą zastosowanie rzeczywistych lub fikcyjnych bodźców w ramach manipulacji eksperymentalnych, i nikt nie wie, jaki błąd może być z tego tytułu wygenerowany. W celu eksploracji tej problematyki przeprowadzono serię eksperymentów dla różnych kategorii produktowych. Marki rzeczywiste wywoływały znacząco lepsze reakcje afektywne respondentów niż marki fikcyjne. Wyniki niniejszego badania stanowią dosyć istotny wkład w dyskusję nad maksymalizacją wewnętrznej i zewnętrznej trafności eksperymentów, podnoszeniem ich wartości poznawczej oraz aplikacyjnej.
17
Content available Humor in German media coverage of Poland and Poles
83%
|
2019
|
nr 12
273-295
EN
Media play a significant role in perceiving the world and constructing our conception of reality since the samples of social discourses exposed in the media have a strong influence on the shaping of the image of nations, opinions, attitudes, and hierarchies of values. The present article discusses humorous content in German press, television, and Internet coverage from recent years, which has reinforced a negative image of Poland and Poles in German minds. In the introductory part, the attention is focused on presenting the essence and functions of humor in the light of contemporary humor research, with a special emphasis placed on the interdependencies between humor, language, and discourse on the one hand, and ethnic cultures on the other, which differ in terms of preferred norms and values.
|
|
nr 3-4
315-341
EN
This paper argues that futa katoruttein in Longus’ Daphnis and Chloe I,19 and III,29 does not mean „to plant trees“, but „to plant (to dig in) seedlings of vine“. The thoughts suggest that the established conjecture by Antoine Kaïris therizein for surizein (III,29,2) is unnecessary. This is discussed together with an analysis of some aspects of Longus’ humor, consisting in the repetition of signal words, whose meaning is ironized or changed by the changing context.
EN
The increased prevalence of discourse concerning the expected end of the world was observed in various countries and manifested in various genres especially in the years 2000 and 2012. Some of the discourse was conducted in a serious manner, whereas other instances included humorous motifs and were used for commercial purposes. The aim of this paper is to take a closer look at the typical motifs prevailing in the discourse concerning the end of the world, with special emphasis on the humorous aspect - both universal and culture-specific. Texts found on Polish, German, English and Russian websites were analyzed. In the studied material, the end of the world was understood literally and broadly - in terms of extermination of the human race, eschatology - or narrowly, in terms of statistical data concerning the death of a given number of people, or even individually, referring to the imminent ending of each person’s particular world. T he metaphorical meaning of the end of the world was also used in the sense of “a commotion”, “the pressure of business”, “a mess, confusion”, and “accumulation of problems”, referring mostly to the functioning of particular institutions or lack of access to the Internet, or reviving common stereotypes.
|
|
tom 4
|
nr 1
83-107
EN
The classroom is a primary site for children to learn accommodation to cultural practices and norms, but also for them to develop strategies for disruption and humor while avoiding sanctions. Although the teacher has the power in the elementary classroom, there are twenty or so prospective disruptors and all sorts of possible disruptions with humorous potential at various different points in the interaction. In our paper, we investigate disruptive humor in the first six years of school from the perspective of the pupil adjusting to the restrictions and possibilities of the system, rather than from the usual perspective of the teacher, who wants to control classroom behavior. We explore recorded classroom interaction to determine the types of humorous disruptions and their interactional effects, showing how pupils adjust to the conventions of classroom behavior, but also how they test the system for humorous purposes. We argue that humorous disruptions often function to assert individual identity or to create a particular class personality in the otherwise faceless group orientation of the elementary classroom.
first rewind previous Strona / 4 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.