Nowa wersja platformy, zawierająca wyłącznie zasoby pełnotekstowe, jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl
Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Lata help
Autorzy help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 152

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 8 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Bacillus
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 8 next fast forward last
EN
Disinfectants are commonly used in households, hospitals, in drug manufacturing, in food processing. With the ever-increasing antibiotic-resistance of microorganisms, it is crucial to rationally apply disinfectants in suitable concentrations, with proper active substance, as not all substances affect various organisms in the same way. Among the microorganisms that are particularly difficult to kill, there are bacteria producing spores - forms that have different structure and sensitivity to disinfectants than the vegetative forms. The aim of the study has been to examine the influence of frequently used disinfectant compounds upon the spores of bacteria of the Bacillus genus: B. cereus, B. mycoides, and B. subtilis. In the study of disinfectants the findings showed that the disinfectants with the best results against spores are: peracetic acid, hydrogen peroxide in concentrations of 30% as well as 5%, and Lysoformin 3000. The least efficient in fighting spores proved to be Isopropanol and Promanum N. Differentiation has been found to exist in the reaction of specific species to the preparation Rafasept, as B. subtilis occurred to be very sensitive to that compound, whereas Rafasept turned out to be ineffective in the case of B. mycoides and B. cereus.
PL
Środki dezynfekujące wykorzystywane są powszechnie w gospodarstwach domowych, w szpitalach, przy produkcji leków, w przemyśle spożywczym. Przy ciągle narastającej antybiotykooporności mikroorganizmów ważne jest racjonalne stosowanie dezynfektantów w odpowiednich stężeniach, z odpowiednią substancją czynną, ponieważ nie wszystkie substancje działają w taki sam sposób na różne organizmy. Szczególnie trudnymi do zabicia mikroorganizmami są bakterie produkujące spory - formy o odmiennej budowie i odmiennej wrażliwości na dezynfektanty niż formy wegetatywne. Celem pracy było zbadanie wpływu często stosowanych związków dezynfekcyjnych na przetrwalniki bakterii z rodzaju Bacillus: B. cereus, B. mycoides i B. subtilis. W badaniach nad środkami dezynfekcyjnymi stwierdzono, że najlepszymi dezynfektantami wobec spor są: kwas nadoctowy, nadtlenek wodoru zarówno w stężeniu 30%, jak i 5% oraz Lysoformin 3000. Najmniej skutecznymi wobec przetrwalników okazały się Izopropanol i Promanum N. Stwierdzono zróżnicowanie w reakcji poszczególnych gatunków na preparat Rafasept, ponieważ B. subtilis okazał się bardzo wrażliwy na ten związek, natomiast wobec B. mycoides i B. cereus Rafasept okazał się nieskuteczny.
2
Content available remote Technologia produkcji pozakomórkowych proteinaz bakterii z rodzaju bacillus
100%
PL
Omówiono technologiczne aspekty związane z produkcją pozakomórkowych proteinaz bakterii z rodzaju Bacillus. Szczególną uwagę zwrócono na skład podłoży i warunków hodowli tych bakterii w procesie biosyntezy proteinaz oraz metody wyodrębniania enzymu z cieczy pohodowlanych.
EN
In the article autor attempts to give the most essential informations for production of proteinases from the Genus Bacillus. Particular attention is given to growing medium and cultivationb conditions for bacteria. The paper also describes possible pathways of proteinases isolation from cultivation medium and various procedures of their preparing.
EN
The objectives of this study were to isolate and characterize endophytic bacteria from sugar beet roots focusing on their ability to produce indole acetic acid (IAA). In order to isolate endophytic bacteria the sugar beet roots were used. To determine the amounts of IAA produced by endophytic Bacillus strains (B. amyloliquefaciens, B. megaterium and B. subtilis), a colorimetric technique was applied with Salkowski reagent. The isolates were grown in Laurin Broth medium supplemented with L-tryptophan over the concentration range of 100–10000 g/cm3 and incubated at 30 oC for 7 days. The highest concentration of IAA was recorded after 4 days of culturing in the supernatant obtained from the media containing 10000 g/cm3 of tryptophan. For the strain B. subtilis and B. megaterium the concentration of IAA marked in the post –culturing liquid amounted about 82.00 g/cm3, and for the B. amyloliquefaciens strain it amounted over 121.28 g/cm3. The strains Bacillus under study produced IAA in a different amount in the presence of L-tryptophan and in its absence.
PL
Celem pracy było wyizolowanie i scharakteryzowanie bakterii endofitycznych korzeni buraka cukrowego pod kątem ich zdolności do produkcji kwasu indolilooctowego (IAA). Materiał doświadczalny do izolacji bakterii endofitycznych stanowiły korzenie burak cukrowego. Ilość wytworzonego IAA przez endofityczne szczepy Bacillus (B. amyloliquefaciens, B. megaterium, B. subtilis) oznaczono metodą kolorymetryczną z odczynnikiem Salkowskiego. Szczepy hodowano w pożywce LB (Laurin Broth) suplementowanej L-tryptofanem w stężeniach 100–10000 g/cm3 i inkubowano w 30 oC przez 7 dni. Najwyższe stężenie IAA odnotowano po 4 dniach w hodowlach zawierających 10000 g/cm3 L-tryptofanu. Dla szczepu B. subtilis i B. megaterium stężenie IAA wynosiło około 82,00 g/cm3, a dla szczepu B. amyloliquefaciens 127,28 g/cm3. Badane szczepy Bacillus spp. wytwarzały IAA na różnym poziomie zarówno w obecności L-tryptofanu jak i przy jego braku.
PL
W badaniach uzyskano sześcioorganizmową szczepionkę mikroorganizmów, w skład której wchodziły szczepy: bakterii Bacillus cereus B5e/sz, B. subtilis P22, Bacillus sp. T16, drożdży Yarrowia lipolytica PII6a oraz grzybów strzępkowych Aspergillus sp. KG 12 i Trichoderma sp. K1. Kompostowanie szczeciny z jej udziałem, prowadzone w skali laboratoryjnej było bardziej efektywne niż przy udziale monokultur oraz mikroflory autochtonicznej.
EN
In this study six-strains inoculum was obtained, including: bacterial strains Bacillus cereus B5e/sz, B. subtilis P22, Bacillus sp. T16, yeast strair Yarrowia lipolytica PII6a and two strains of filamentous fungi Aspergillus sp. KG12 and Trichoderma sp. K1. Composting of pig bristle with the use of this multi-strain inoculum, conducted in a laboratory scale, was more effective in comparison to application of monocultures or contribution of autochthonous microflora.
PL
Opracowano warunki kompostowania szczeciny z udziałem czteroorganizmowej szczepionki drobnoustrojów keratynolitycznych, co było wymogiem podstawowym. Efektywny przebieg procesu w skali półtechnicznej możliwy był w warunkach tlenowych, przy odpowiedniej wilgotności i składzie masy, w której 50% stanowiła rozdrobniona szczecina w proporcji 1:1 z innymi komponentami zapewniającymi odpowiedni stosunek węgla do azotu takich, jak: słoma, kurzeniec i pył węgla brunatnego.
EN
In this study bristles composting conditions using a combined inoculum keratinolytic microorganisms were developed. Effective composting process was possible in a pilot-scale research under aerobic conditions using a proper humidity and mass composition. The blend of 50% of shredded bristles and 50% of other components, balancing the carbon to nitrogen ratio such as straw, chicken droppings and lignite dust was found as optimal composition of compost mass.
EN
The purpose of the paper was to establish the protective effect of Zaprawa Oxafun T (active substances: carboxin 37.5 % + tiuram 37.5 %) and post-culture liquids of Bacillus sp. Bf 155 and Pseudomonas sp. Psf 47 against soil-borne fungi pathogenic towards Phaseolus coccineus L. Pre-sowing seed dressing with a chemical preparation or a post-culture liquid of bacteria considerably improved the emergences, healthiness and yielding of bean plants. Despite the pre-sowing seed dressing, plants and seeds obtained after the harvest were infected by Alternaria alternata, Botrytis cinerea, Fusarium culmorum, Fusarium oxysporum f. sp. phaseoli, Fusarium solani, Phoma exigua, Pythium irregulare, Rhizoctonia solani and Sclerotinia sclerotiorum. The best protective effect against those plant pathogens was observed for the post-culture liquid of Pseudomonas sp. Psf 47.
PL
Celem pracy było określenie skuteczności ochronnego działania Zaprawy Oxafun T (substancja aktywna: karboksyna 37.5 % + tiuram 37.5 %) oraz płynów pohodowlanych Bacillus sp. Bf 155 i Pseudomonas sp. Psf 47 przeciwko patogenicznym dla Phaseolus coccineus grzybom przeżywającym w glebie. Przedsiewne zaprawianie nasion, preparatem chemicznym lub płynem pohodowlanym bakterii, znacznie poprawiło wschody, zdrowotność oraz plonowanie roślin fasoli. Mimo przedsiewnego zaprawiania nasion, rośliny oraz uzyskane po zbiorze nasiona fasoli były porażane przez Alternaria alternata, Botrytis cinerea, Fusarium culmorum, Fusarium oxysporum f. sp. phaseoli, Fusarium solani, Phoma exigua, Pythium irregulare, Rhizoctonia solani i Sclerotinia sclerotiorum. Najskuteczniejszym ochronnym działaniem przed tymi fitopatogenami wyróżnił się płyn pohodowlany Pseudomonas sp. Psf 47.
7
Content available remote Bakterie zdolne do biodegradacji polilaktydu i polikaprolaktonu
84%
PL
Sprawdzono wzrost 18 szczepów bakterii wyizolowanych z różnych środowisk naturalnych i zanieczyszczonych antropogenicznie na foliach z polilaktydu i polikaprolaktonu. Stwierdzono zmiany powierzchni badanych materiałów polimerowych, wykorzystując skaningową mikroskopię elektronową i spektroskopię w podczerwieni. Największe zmiany biodegradacyjne spowodowane były obecnością szczepów bakteryjnych z rodzaju Bacillus i Arthrobacter pochodzących z terenów zdegradowanych oraz ze składowiska popiołów.
EN
Changes in the surface of the tested polymers caused by a sep. action of 18 strains of bacteria for a period of 28 days at 26°C were studied by scanning electron microscopy and Fourier-transform IR spectroscopy. Bacterial strains of Bacillus and Arthrobacter genus caused the largest degrdn. of both materials.
8
Content available remote Pozakomórkowe proteinazy bakterii z rodzaju Bacillus
84%
PL
Opisano klasyfikację, charakterystykę oraz właściwości proteinaz wytwarzanych przez bakterie z rodzaju Bacillus. Szczególną uwagę poświęcono kontroli i mechanizmowi ich biosyntezy a także ich fizjologicznej roli w procesie sporulacji bakterii Bacillus.
EN
Classification, characterization and properties of the proteinases synthesizes by the Genus Bacillus are reviewed. Particular attention is given to the control and mechanisms of their synthesis. Physiological functions of proteinases in spoluration are also described.
EN
The effects of bacterial and fungal inocula on the growth, yielding, and nutritional status of apple trees was evaluated in 3-years experiment (2018 - 2020). The experiment included the following treatments: (i) control (unfertilized soil), (ii) no fertilization + soil application of fungi, (iii) no fertilization + soil application of bacteria. The mixture of beneficial fungi contained two species: Aspergillus niger and Purpureocillium lilacinum. The mixture of beneficial bacteria contained three strains of Bacillus (Bacillus sp., Bacillus amyloliquefaciens and Paenibacillus polymyxa). The application of beneficial microorganisms (especially bacterial strains) to the soil (without additional mineral fertilization) enhanced the growth of the apple trees. In the third year of the study (2020), the trees grown in the plots inoculated with bacteria bloomed the most intensively. Plant nutritional status (expressed as concentrations of elements in leaves) was not affected by the application of the bacterial strains or filamentous fungi. The stronger growth of trees in the plots where the bacteria were used was likely related not so much to the nutritional status of the trees, but to the mitigation of the influence of the negative factors that cause the replant disease.
PL
Celem przeprowadzonych badań było ustalenie czy bakterie z rodzaju Bacillus są zdolne do syntezy lipopeptydów (surfaktina, iturina) i w jaki sposób warunki środowiskowe wpływają na produkcję tych związków. W badaniach użyto dziewięciu szczepów bakterii z rodzaju Bacillus. Badając wpływ poszczególnych czynników środowiskowych, warunki hodowli modyfikowano poprzez zmienną dostępność źródła azotu i węgla, pH, temperaturę oraz czas. Wydajność biosyntezy lipopeptydów oznaczano techniką wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC). Plan doświadczeń i analizę wyników przeprowadzono z wykorzystaniem programu komputerowego Design of Experiments. W pierwszym etapie eksperymentów określono wydajność biosyntezy surfaktiny i ituriny w warunkach optymalnych. Wykazano, że badane szczepy Bacillus spp. charakteryzowały się zróżnicowanymi zdolnościami do biosyntezy wymienionych związków. Największą wydajność produkcji surfaktiny wykazał szczep Bacillus cereus (70,85 mg/l). Biosynteza ituriny kształtowała się na bardzo niskim poziomie (0,01 – 0,35 mg/l). W drugim etapie badań określono wpływ czynników środowiskowych na wydajność produkcji lipopeptydów. Obiektem badań były cztery szczepy bakterii z rodzaju Bacillus, najefektywniejsze pod względem produkcji lipopeptydów, dla których przeprowadzono hodowle w warunkach ustalonych na podstawie wybranego modelu planowania doświadczeń. Na podstawie analizy statystycznej stwierdzono, że największy wpływ na biosyntezę surfaktiny przez badane szczepy miała dostępność źródła azotu, pH oraz interakcje pomiędzy pH podłoża hodowlanego i zawartością glukozy.
EN
The purpose of these investigations was to determine the effect of environmental factors (nutrient concentrations, temperature, pH and time of culture) on surfactin and iturin biosynthesis by Bacillus spp. The studies were carried out with nine Bacillus spp. strains (also isolated from natural environments). To compare the effect of each factor on surface-active compounds production, the experiments were designed as a factorial search with the three levels for each variable and response surface method was used. The ability to lipopeptide biosurfactants production by examined Bacillus spp. strains was investigated using HPLC technique. Experiment design and results analysis were done by DoE programme. In the first step of experiments production of surfactin and iturin in optimal conditions was investigated. It has been shown that the yield of biosynthesis of lipopetide biosurfactants by examined Bacillus spp. strains varied according to species of bacteria. The highest production of surfactin was observed for Bacillus cereus (70,85 mg/l). Iturin biosynthesis was very poor in these conditions (from 0,01 to 0,35 mg/l). In the second step of investigations an influence of environmental factors on lipopetide biosurfactants was investigated. The target of this tests were of four different Bacillus spp. strains, the most effective towards to lipopetide production for whom culturing was done in designed conditions according to DoE model. Conducted experiments indicate that availability of nitrogen source, pH, interactions between pH in culture medium and content of glucose, influenced the surfactin production in all used strains. Statistically significant correlations were also noted between examined factors.
EN
Global agriculture is a pivotal activity performed by various communities worldwide to produce essential human food needs. Plant productivity is limited by several factors, such as salinity, water scarcity, and heat stress. Salinity significantly causes short or long-term impacts on the plant photosynthesis mechanisms by reducing the photosynthetic rate of CO2 assimilation and limiting the stomatal conductance. Moreover, disturbing the plant water status imbalance causes plant growth inhibition. Up-regulation of several plant phytohormones occurs in response to increasing soil salt concentration. In addition, there are different physiological and biochemical mechanisms of salt tolerance, including ion transport, uptake, homeostasis, synthesis of antioxidant enzymes, and osmoprotectants. Besides that, microorganisms proved their ability to increase plant tolerance, Bacillus spp. represents the dominant bacteria of the rhizosphere zone, characterised as harmless microbes with extraordinary abilities to synthesise many chemical compounds to support plants in confronting salinity stress. In addition, applying arbuscular mycorrhizal fungi (AMF) is a promising method to decrease salinity-induced plant damage as it could enhance the growth rate relative to water content. In addition, there is a demand to search for new salt-tolerant crops with more yield and adaptation to unfavourable environmental conditions. The negative impact of salinity on plant growth and productivity, photosynthesis, stomatal conductance, and changes in plant phytohormones biosynthesis, including abscisic acid and salicylic acid, jasmonic acid, ethylene, cytokinins, gibberellins, and brassinosteroids was discussed in this review. The mechanisms evolved to adapt and/or survive the plants, including ion homeostasis, antioxidants, and osmoprotectants biosynthesis, and the microbial mitigate salt stress. In addition, there are modern approaches to apply innovative methods to modify plants to tolerate salinity, especially in the essential crops producing probable yield with a notable result for further optimisation and investigations.
first rewind previous Strona / 8 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.