Nowa wersja platformy, zawierająca wyłącznie zasoby pełnotekstowe, jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 40

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
PL
WSPÓŁCZESNE POLSKIE BADANIA W ZAKRESIE PRAGMATYKI JZYKA ROSYJSKIEGO   Autor dokonuje przeglądu badań w zakresie pragmalingwistyki w polskiej rusycystyce ostatnich dziesięcioleci. Badania w tym zakresie podzielono na dwa nurty: teoretyczny i opisowy (materiałowy). W aspekcie teoretycznym omówiono koncepcje Olega Leszczaka oraz Aleksieja Awdiejewa. W aspekcie opisowym omówiono badania w zakresie aktów mowy, lingwistycznej analizy dyskursu, pragmatycznej atrybucji znaczeń leksykalnych i gramatycznych, pragmatyki branżowej, pragmatyki dyspozycyjnej oraz pragmatyki konfrontatywnej. MODERN POLISH RESEARCHES ON THE RUSSIAN LANGUAGE PRAGMATICS The author reviews researches on Russian language pragmalinguistics in Poland in the recent decades. This research was divided into two streams: theoretical and descriptive (material). In terms of theoretical some concepts, especially proposed by Oleg Leszczak and Aleksy Awdiejew are discussed. In terms of the descriptive study the followed research areas are discussed: speech acts, linguistic discourse analysis, pragmatic attribution of the lexical and grammatical meanings, sectoral pragmatics, dispositional pragmatics, as well as contrastive pragmatics.
RU
Тема статьи касается эстетической и художественной коммуникации. Автор исходит из того, что многие теории социальной коммуникации, а также прагматические теории не учитывают речевые акты и дискурсы, цель которых - вызвать у реципиентов эстетическое переживание. Автор опровергает такое мнение, представляя альтернативную концепцию, согласно которой эстетические и художественные дискурсы отвечают базовым условиям социальной коммуникации: опираются на информационное воздействие; они преднамеренные; они реализуются во взаимодействиях на макросоциальном уровне в рамках репрезентативного общения. Функционалистская теория культуры Бронислава Малиновского и концепция эстетических ценностей Айвора А. Ричардса оправдывают такой подход к художественной коммуникации. Автор рассматривает художественные дискурсы в силу их синхронного и асинхронного характера и предлагает типологию этого типа дискурсов, иллюстрируя отдельные типы примерами из художественной литературы.
PL
Tematyka artykułu dotyczy komunikacji estetycznej i artystycznej. Autor wychodzi z założenia, że wiele teorii komunikacji społecznej, a także teorii pragmatycznych nie uwzględnia czynności i dyskursów językowych, których celem jest wywołanie u odbiorców doświadczenia estetycznego. Autor obala taki pogląd, przedstawiając alternatywną koncepcję, że dyskursy estetyczne i artystyczne spełniają podstawowe warunki komunikacji społecznej: polegają na oddziaływaniu poprzez informację; są zamierzone; realizują się w interakcjach na poziomie makrospołecznym w ramach komunikacji reprezentatywnej. Funkcjonalistyczna teoria kultury Bronisława Malinowskiego oraz koncepcja wartości estetycznych Ivora A. Richardsa uzasadnią takie podejście do komunikacji artystycznej. Autor analizuje dyskursy artystyczne ze względu na ich synchroniczny i asynchroniczny charakter oraz proponuje typologię tego typu dyskursów, ilustrując poszczególne typy przykładami z literatury artystycznej.
EN
The subject of the article concerns aesthetic and artistic communication. The author assumes that many theories of social communication, as well as pragmatic theories, do not take into account language activities and discourses, the purpose of which is to evoke an aesthetic experience in the recipients. The author refutes such a view, presenting an alternative concept that aesthetic and artistic discourses meet the basic conditions of social communication: they rely on influencing through information; they are intentional; they are realized in interactions at the macro-social level within representative communication. The functionalist theory of culture by Bronisław Malinowski and the concept of aesthetic values by Ivor A. Richards will justify this approach to artistic communication. The author examines artistic discourses due to their synchronic and asynchronous character and proposes a typology of this type of discourses, illustrating particular types with examples from fiction.
PL
Przedmiotem artykułu jest determinacja kulturowa systemu języka oraz działalnościjęzykowej. Autor rozróżnia dwa typy kulturowej determinacji języka oraz działalnościjęzykowej: ontologiczny/merytoryczny oraz epistemiczny/faktywny. W związkuz tym wszystkie fakty języka (formalne, funkcjonalne, kombinatoryczne i in.) są traktowanejako fenomeny symptomatyczne lub symboliczne. Autor analizuje fenomenyobydwu typów na przykładzie języków europejskich. Z uwzględnionych przez autoradanych wynika, że działalność językowa w stosunku do kultury ma charakter komplementarny,gdyż część kategorii kultury realizuje się w odmiennych, nie językowychformach.
PL
The subject of the article is the mental verbs (verbs of knowledge, understanding and thinking) of the modern Russian language, treated in terms of syntactic valence. The author examines the grammatical forms of the realization of propositional argument in sentences with mental verbs with the predicate-argument structure P (x, q). The forms of representation of propositional argument are divided into three types: observance, compression and splitting. The author shows that in this area we have to deal with an analog reflection of the propositional structure, or more or less a compression of proposition argument, or its dismemberment and doubling of its syntactic position. The author takes into account the regularity of the implementation of each grammatical form, quoting the relevant quantitative data.
5
100%
RU
Предметом статьи являются словообразовательные процессы, приводящие к возникновению окказиональных композитов с первым компонентом короно- в русском языке последнего времени. Автор отмечает активность данного типа словообразования и данного типа композитов в журналистских текстах, а также в коммуникации членов интернет-сообществ (в социальных сетях, на интернет-форумах и др.). Собранный автором языковой материал (76 окказиональных композитов) описывается с семантической точки зрения, т.е. того, какие семантические протоструктуры репрезентируют план содержания композитов. Выделяются две категории таких структур: семантическая коокуренция и семантическая транзитивность. Автор отдельно описывает композиты с одно-, двух-, трех- и четырехчастными протоструктурами.
EN
The topic of this article is the word-formation processes leading to the appearance of occasional composites with the initial component corono- in contemporary Russian. The author notes the usage of this type of word formation and composites in journalistic texts, as well as in the communication between members of online communities (on social networks, Internet fora, etc.). The language material collected by the author (76 occasional composites) is described from a semantic point of view, i.e. in terms of semantic protostructures, representing the plan of content of the composites. There are two categories of such structures: semantic co-occurrence and semantic transitivity. The author separately describes the composites with one-, two-, three- and four-part protostructures.
PL
Korono-kompozyty w języku rosyjskim Tematem artykułu są procesy słowotwórcze, prowadzące do pojawienia się okazjonalnych kompozytów z pierwszym składnikiem korono- w najnowszym języku rosyjskim. Autor odnotowuje aktywność tego typu słowotwórstwa i tego rodzaju kompozytów w tekstach dziennikarskich, a także w komunikacji członków społeczności internetowych (w sieciach społecznościowych, na forach internetowych itp.). Zebrany przez autora (76 okazjonalnych kompozytów) materiał językowy został opisany z semantycznego punktu widzenia, tzn. pod względem protostruktur semantycznych, reprezentujących plan treści kompozytów. Wyróżnia się dwie kategorie takich struktur: kookurencja semantyczna i tranzytywność semantyczna. Autor osobno opisuje kompozyty o protostrukturach jedno-, dwu-, trzy- i czteroczęściowych.
PL
W jakim sensie język jest determinowany przez kulturę? O przedmiocie i ograniczeniach lingwo-kulturologii (I) Przedmiotem artykułu jest determinacja kulturowa systemu języka oraz działalności językowej. Autor przedstawia programowe założenia współczesnej lingwokulturologii (etnolingwistyki) oraz poddaje je analizie krytycznej, szczególnie zwracając uwagę na stosowany przez etnolingwistów uproszczony, jednowymiarowy model kultury, oparty na werbocentryzmie. Autor pokazuje konfrontację różnych źródeł przy eksplikacji tzw. językowego obrazu świata i bezzasadność badań w tym kierunku. powołując się na socjologię wiedzy (w wersji Petera Bergera i Thomasa Lukmana), a także na teorię „niewidzialnej ręki” rudi kellera, autor przedstawia koncepcję zasady regulacji w relacjach między językiem/dyskursem a kulturą. In what sense language is determined by culture? About the subject and limitations of the linguo-culturology (I) The subject of this paper is the cultural determination of language and linguistic activity. the author presents program assumptions of the contemporary linguo-culturology (ethnolinguistics) and subjects them to critical analysis, that especially concerns a simplified, one-dimensional model of culture, based on verbocentrism used by ethnolinguists. the author shows that different sources of explication of the so-called language world view contrast one another and studies in this direction are unfounded and have no perspective. the author refers to the sociology of knowledge (peter Berger and thomas luckmann), as well as the rudi keller’s theory of the “invisible hand”. this is a basis of the concept proposed in the article of the regulating principle in the relations between language/discourse and culture.
EN
This article examines current problems of the description of the category of value. The novelty of this approach lies in the fact that the value is considered from a semiotic point of view, namely, as a special kind of sign, which has formal, semantic and pragmatic properties. The analysis and comparison of different (ethnic, regional, religious, professional, class, gender, etc.) value systems shows that they differ in each of these aspects. From this perspective, the value categories were compared to one another in the Polish and Russian cultures. The author shows, on the example of the cultural perception of the Polish President's death in a plane crash in April 2010, how the distinction of cultural concepts affects intercultural communication.
PL
Autor bada charakter i stopień zróżnicowania dowcipów jako precedensowych tekstów folkloru. Za sprawą wielokrotnego odtwarzania w komunikacji potocznej dowcipy ulegają różnego rodzaju modyfikacjom. Autor rozpatruje takie modyfikacje na czterech poziomach semantycznej struktury tekstu: bloków kompozycyjnych (takich jak wprowadzenie, problem i rozwiązanie problemu); skryptu (jako sekwencji zdarzeń); frame’u (jako elementu bazowego, konstytuującego zdarzenia); referencji aspektów. Przeprowadzone badanie pozwala wnioskować, że największe modyfikacje występują na najniższym poziomie semantycznej struktury tekstu, tzn. na poziomie odniesień przedmiotowych poszczególnych charakterystyk frame’u.
9
Content available remote Się: zaimek czy wyraz funkcyjny?
100%
EN
The article investigates the status of the word się ‘self’ in the grammatical system of contemporary Polish. Functioning in two separate syntactic positions, the word is an example of grammatical homonymy: it can be a semantically complete (autosemantic) unit – a reflexive pronoun, and at the same time a semantically incomplete (synsemantic) unit, a function word – or, a discontinuous morpheme. The paper critically analyzes the theoretical positions of the authors of traditional Polish grammars, and proposes a new concept of the word się. In the presented view, the word only functions as a pronoun in those expressions where it is a separate part of the sentence which indicates a person or a living creature, where it enables interlocation in the syntagmatic group V + się, and where it allows creation of parallel expressions with the same verb and an unreflexive meaning.
EN
The author proposes a framework for the categorization of protest discourse. This phenomenon is treated as an integrated, functionally coherent communication event of a judgmental, resistance, and categorical character, founded on protest speech acts. The structure of the discourse, in the author’s view, consists of four modules: prerequisites, speech acts (illocutions), actions, and accompanying experiences. After Z. Nęcki, four dispositional characteristics of protest discourses are described. The protest speech acts are syncretic in nature and contain three illocutionary meanings: 1) negative evaluation of the antagonist; 2) disapproval; and 3) demand. In the discourse of protest, there are also complementary and optional speech acts: argumentation, justification of claims, threatening, mocking the antagonist, etc. Another set of verbal actions are statements, modal exposures (expressing beliefs), and expressions. The actions in the protest discourse are coordinated with the speech acts in two ways: in declaratory discourses (e.g. in petitions) the emphasis is placed on influencing through verbal information – in this situation the actions are logistic (preparing a text, collecting signatures, handing over the petition to the addressee, status monitoring, etc.). The second type occurs in the case of resistance discourses, e.g. street actions, such as rallies, parades, demonstrations, occupation strikes, flash mobs, or boycotts. The experiential module includes three categories: an emphasized experience of both sides’ social statuses and identities; excitement due to a sense of integration, solidarity and overcoming fears and internal complexes; frustration and a sense of the need for mental discharge through sublimation (i.e. substitute ways of inducing pleasure and satisfaction in protesters). The author also presents an overview of the most important research directions in this area, dividing them into two trends: case study analysis, and profile research. three research perspectives were discussed: 1) ethnomethodological and interactive, concerning culturally situated communication processes; 2) socio-practical, concerning the description of communication phenomena in the light of their connections with the social system, also taking into account the historical context; 3) representative, consisting of the analysis of signs and the methods of their transmission (especially with the involvement of media instruments).
PL
Autor proponuje koncepcję kategoryzacji dyskursów protestu. To zjawisko jest traktowane jako zintegrowane, funkcjonalnie spójne wydarzenie komunikacyjne o charakterze osądowym, oporowym i ultymatywnym, ufundowane na protestacyjnych aktach mowy. Struktura dyskursu w ujęciu autora składa się z czterech modułów, którymi są: warunki wstępne, akty mowy (illokucje), działania i towarzyszące doświadczenia. Za Z. Nęckim opisowi podlegają cztery charakterystyki dyspozycyjne dyskursów protestacyjnych. Protestacyjne akty mają charakter synkretyczny i zawierają trzy znaczenia illokucyjne: 1) negatywne wartościowanie antagonisty; 2) dezaprobatę antagonisty oraz 3) żądanie. Ponadto w dyskursie protestu występują komplementarne i opcjonalne akty mowy: argumentacja, uzasadnienie roszczeń, wygrażanie, wyśmianie antagonisty i in. Kolejny blok zachowań językowych to konstatacje, ekspozycje modalne (wyrażanie przekonań) i ekspresje. Działania w dyskursie protestu są skonfigurowane z aktami mowy na dwa sposoby: w dyskursach deklaracyjnych (np. w petycjach) akcent jest położony na oddziaływanie przez informację werbalną – w tej sytuacji działania mają charakter logistyczny (sporządzenie tekstu, zebranie podpisów, przekazanie petycji do adresata, monitorowanie stanu rozpatrzenia itd.). Drugi typ występuje w wypadku dyskursów oporowych, np. akcji ulicznych – takich jak wiece, pochody, demonstracje, strajki okupacyjne, flash moby, bojkoty. Moduł doświadczeń zawiera trzy kategorie, takie jak: uwydatnione doświadczanie statusów społecznych i tożsamości obu stron, ekscytacja za sprawą poczucia integracji, solidarności i przełamania lęków, kompleksów wewnętrznych oraz frustracja i poczucie potrzeby rozładowania psychicznego poprzez sublimację (tzn. zastępcze formy wywołania przyjemności i satysfakcji protestujących). Autor przedstawia również przegląd najważniejszych kierunków badawczych w tym zakresie, które dzieli na dwa nurty: analizy typu case study i badania profilowe. Omówiono trzy perspektywy badawcze: 1) etnometodologiczno-interakcyjną, dotyczącą kulturowo usytuowanych procesów komunikacyjnych; 2) społeczno-praktyczną, odnoszącą się do opisywania zjawisk komunikacyjnych w świetle ich powiązań z systemem społecznym, z uwagi także na kontekst historyczny; 3) medialną, polegającą na analizie znaków i sposobów ich przekazywania.
EN
Valency of Russian verba sentiendi in the light of explicative syntaxThe subject of this article are syntactic (distributional) properties of Russian sentimental verbs (denoting emotions, moods, affects, passions etc.) in a synchronistic view. 319 units of modern Russian language are studied using a theoretical model of explicative syntax, i.e., representation of the propositional structure at the level of grammaticalization of certain argument positions (defined in terms of grammatical classes). The author distinguishes some distributional patterns noted in the source material (explicative schemes), describing them with reference to the meaning of the lexical class as well as to their frequency (functionality). Walencja rosyjskich verba sentiendi w świetle składni eksplikacyjnejPrzedmiotem niniejszego artykułu są składniowe (dystrybucyjne) właściwości rosyjskich verba sentiendi (nazw uczuć, emocji, afektów, nastrojów i in.) w ujęciu synchronicznym. Przy zastosowaniu teoretycznego modelu składni eksplikacyjnej zbadano 319 jednostek współczesnego języka rosyjskiego. Autor przedstawia wyodrębnione w materiale źródłowym wzorce/modele dystrybucyjne (schematy eksplikacyjne) i opisuje je z uwzględnieniem znaczenia klasy leksykalnej, jak również ze względu na ich częstość reprezentacji (funkcjonalność).
12
Content available remote The Case of Interactive Metaphor
100%
EN
The author analyses the limits of metamorphosis, i.e. possibility of an utterance with idiomatic or non-conventional, disturbing selection requirements of syntagmatic components being considered as metaphorical. The phenomena of metaphor and metonymy are interpreted from the point of view of condensation of surface structure of a sentence, as well as from the point of view of intentional semantics. The author presents elements of metaphor theory as a pragmatic re-codification, treating metaphor as a kind of "multi-vocality" or an intertext.
PL
THE RUSSIAN SCHOOL OF FUNCTIONAL GRAMMAR: POSTULATES, DIRECTIONS, PERSONAL REFERENCES Summary The study concentrates on the functional bases of the linguistic theory of a language. The author discusses the current directions of functional investigations in Russian linguistics, namely the conceptions by A.V. Bondarko, M.A. Šeljakin, M.I. Otkupščikova, G.A. Zolotova, M.V. Vsevolodova, Z.L. Novoženova, A.A. Kamalova. Such categories of functional grammar are in centre of attention, as the functional-semantic fi eld, the functional class, the continuative character of language system, the nominative vs. semantic approach in the functional grammar and other. Moreover the author considers the functional classifi cation of part of speech, as well so the completion of grammatical description with the information about the cultural background of grammatical forms of language. ROSYJSKA SZKOŁA GRAMATYKI FUNKCJONALNEJ: POSTULATY, KIERUNKI, LUDZIE Streszczenie Niniejszy artykuł jest poświęcony funkcjonalnym podstawom lingwistycznej teorii języka. Autor omawia bieżące kierunki funkcjonalnych badań w językoznawstwie rosyjskim, a mianowicie koncepcje takich badaczy jak A.W. Bondarko, M.A. Szeljakin, M.I. Otkupszczikowa, G.A. Zołotowa, M.W. Wsiewołodowa, Z.L. Novożenova, A.A. Ka-małowa. Kategorie gramatyki funkcjonalnej, znajdujące się w centrum uwagi, to pole funkcjonalno-semantyczne, klasa funkcjonalna, ciągły charakter systemu językowego, nominatywne a semantyczne podejście w gramatyce funkcjonalnej oraz inne. Ponadto, autor rozważa funkcjonalną klasyfi kację części mowy, jak i uzupełnienie opisu gramatycznego informacją o tle kulturowym form gramatycznych języka.
EN
The paper discusses current problems of the Russian language, especially in the first decade of the XXI century. The author examines the sociopolitical and economic reasons for the changes in the Russian language in the 90s of the previous century and the beginning of this century, as well as compares the language situations in Russia and in Poland. In addition, the postmodern paradigm of modern culture, which covers various aspects of our reality, is investigated as an important factor of the language change. Natalya Yudina assesses negatively the impact of the postmodernism on language, although the author does not agree with it; he argues that the characteristic of postmodernism cultural relativism leads to increasing functionality of the language, a natural character of the language of communication. The author critically assesses Yudina's statements that the Russian language can play a leading role in uniting Slavonic people. Such statements are regarded as fallacious.
EN
Forms of Representation of Propositional Argument in Bulgarian, Polish and Russian Expressions Based on the Mental PredicateThis article offers a discussion of Bulgarian, Polish and Russian mental verbs from the perspective of syntactic valence. The author examines grammatical forms of propositional argument in sentences with mental verbs which represent predicate-argument structure P (x, q). All syntactic forms in the focus of this study are classified into several patterns: observance, compression and splitting. The author demonstrates that what they involve is analogical reflection of propositional structure, greater or smaller compression of propositional argument, or its segmentation and doubling of syntactic position. The author examines the regularity of implementation of each grammatical form in Bulgarian, Polish and Russian on the basis of relevant quantitative data.Formy reprezentacji argumentu propozycjonalnego w bułgarskich, polskich i rosyjskich zdaniach ufundowanych na predykacie mentalnym Tematem prezentowanego artykułu są bułgarskie, polskie i rosyjskie czasowniki mentalne, badane w perspektywie walencji syntaktycznej. Autor analizuje gramatyczne formy realizacji argumentu propozycjonalnego w zdaniach z czasownikami mentalnymi w pozycji orzeczenia, które reprezentują strukturę predykatowo-argumentową P (x, q). Wszystkie formy syntaktyczne podzielono na kilka typów: przestrzeganie, kompresja i rozszczepienie. Autor pokazuje, że w tym zakresie mamy do czynienia z kalkowaniem struktury propozycjonalno-semantycznej, z mniej lub bardziej intensywną kompresją argumentu propozycjonalnego lub z jego rozczłonkowaniem i podwojeniem pozycji syntaktycznej. Została zbadana regularność realizacji każdej formy gramatycznej w systemie trzech języków. Wnioski są oparte na danych kwantytatywnych.
16
Content available Symulacja semantyczna jako cecha stylu narodowego
100%
EN
The author considers the problem of language identity in perspective of its deter- mination by social and cultural factors. In the context of contemporary Eastern Europe (especially Russia), the following factors are taken into consideration: postmodernism, postcommunism, postcolonialism, and state-clan capitalism. The author writes about the paradigm of the simulation as a characteristic of the Russian national identity. Simulation is carried out in the regular use of approximate and non-adequate names, not only in marketing communication, politics and journalism, but also in the sphere of social sciences and the humanities.The author has analyzed some specific cases of aberrative nomination, such as an ‘extramural scientific conference’, ‘university’ or‘cognitive linguistics’.
17
Content available remote The Hierarchical System of Speech Acts
100%
EN
The author discusses the problem of speech acts classification on the basis of the pragmatic function. The relevant elements of context, on the example control of the announcement directly to target addressee or to third parties, are also taken into account. The classification of speech acts proposed by the author has a dichotomous as well as a hierarchical character. The author distinguishes and describes the following types of speech acts: inventional vs. conventional; communicative vs. uncommunicative; polite vs. customary; representative vs. performative; expositive vs. verdictive; causative vs. deliberative; descriptive vs. declarative; directive vs. commissive; initiative vs. reactive; extentional vs. intentional; appellative vs. creative; cooperative vs. magic.
18
Content available Norma językowa w gramatykach funkcjonalnych
100%
EN
The subject of this paper is a language norm (a standard language) from the functional perspective. The author presents four points of view on the question of language norm: 1) acceptance; 2) statement; 3) depreciation; 4) assurance, represented in functional grammar. The author shows how the standard language is perceived by researchers of these four formations. A particular attention is paid to the phenomenon of norm liberalisation. The author proposes his own idea taking the “langue vs. parole” opposition into account. According to the author, the increase in the number of colloquial elements in public communication texts points to the hybrid nature of such discourses rather than to norm liberalisation.
19
Content available Prawda a nominacja językowa
100%
PL
Aleksander Kiklewicz Uniwersytet Warmińsko-Mazurski, Olsztyn, Poland akiklewicz@gmail.com   Celem artykułu jest przedstawienie kategorii prawdy w zakresie nominacji językowej (tzn. za pomocą form gramatycznych, leksemów, grup wyrazowych i zdań). Autor prezentuje historię badań nad tą problematyką w filozofii, logice i językoznawstwie, poczynając od koncepcji Arystotelesa, który rozgraniczał jako diametralnie odmienne pojęcia nominacji i predykacji. Autor przy uwzględnieniu ergonomicznego modelu języka przedstawia oryginalną koncepcję modalności werytatywnej, opisując na materiale języka rosyjskiego i innych języków europejskich dwa zjawiska: nominację kontrfaktyczną oraz falsyfikację leksykalną.  The aim of the following study is to discuss certain issues concerning the truth with reference to lexical nomination (through lexical units, i.e. words and word groups). The author presents the history of views on language nomination, starting with Aristotle. It is shown that Aristotle’s influence on the methodology of semantic research on natural languages eliminated the problem of truth from linguistics for next centuries. The author presents an original concept of accuracy / inaccuracy of lexical nomination and describes its different types, such as extensional and intensional inaccuracy of lexical units. The inaccuracy of lexical units in the field of lexical nomination is considered in the light of an ergonomic model of linguistic behavior, which is advocated by the author.
EN
Valency of Russian mental verbs in the light of explicative syntaxThe subject of this article are syntactic (distributional) properties of Russian mental verbs (verbs of knowledge, understanding and thinking) in a synchronistic view. These units are studied using the theoretical model of explicative syntax. The author distinguishes some distributional patterns noted in the source material, and describes them, taking into account the meaning of the lexical class (mental verbs), as well as their frequency (functionality). Walencja rosyjskich czasowników mentalnych w świetle składni eksplikacyjnejPrzedmiotem niniejszego artykułu są składniowe (dystrybucyjne) właściwości rosyjskich czasowników mentalnych (czasowników wiedzy, rozumienia i myślenia) w ujęciu synchronicznym. Jednostki te są badane za pomocą teoretycznego modelu składni eksplikacyjnej. Autor wyróżnia odnotowane w materiale źródłowym wzorce/modele dystrybucyjne, opisując je przy uwzględnieniu znaczenia klasy leksykalnej (czasowników mentalnych), jak również ze względu na ich częstotliwość (funkcjonalność).
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.