Nowa wersja platformy, zawierająca wyłącznie zasoby pełnotekstowe, jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl
Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Lata help
Autorzy help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 112

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 6 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  Hedera helix
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 6 next fast forward last
EN
In 9 sites of Hedera helix occurrence were recorded in the forests surrounding area Szadek. The species grows mainly on the fresh-mixed and – fresh forest site types. 195 flowering and fruiting specimens were found. The most frequent support for Hedera helix offer such tree species as black alder Alnus glutinosa, common oak Quercus robur and Scots pine Pinus sylvestris. Flowering specimens of the climber are found growing at forest edges, in degraded communities of mixed linden-oak- and -riparian forests as well as in the fringes of gaps in forest stands under reconstruction. The dispersal of Hedera helix in forests is attributed to both the rise in annual average temperatures and, in particular, higher average temperatures in winter months, and to the fragmentation of forest.
PL
W lasach gminy Szadek i terenów przyległych stwierdzono 9 stanowisk kwitnącego i owocującego bluszczu pospolitego. Odnotowano na nich 195 kwitnących okazów tego gatunku. Związane są one z siedliskami średnio żyznymi i żyznymi. Najczęściej notowano je w grądach, rzadziej w łęgach. Podporami dla kwitnących okazów Hedera helix najczęściej są: Alnus glutinosa, Quercus robur oraz Pinus sylvestris. Większość stanowisk związana jest z brzegami lasów lub leśnymi drogami. Głównymi czynnikami stymulującymi zakwitanie bluszczu są „ocieplanie się” klimatu oraz fragmentacja powierzchni leśnych.
EN
In the period from September 2008 to July 2009 in the Grunwald district in the city of Poznań, Poland, a total of 609 localities of flowering English ivy were recorded, for which 769 plants were described. These plants were found in different localities, most of them euhemerobic. The biggest number of flowering specimens was recorded in home gardens. Support for climbing plants was mainly provided by trees and shrubs, including fruit trees – pear and apple trees. Among the other tree species, the biggest group comprises Scots pine, common birch, European larch and common locust. Other types of supports included fences, buildings and elements of small architecture. A very high number of specimens in the generative stage in the Grunwald district indicates considerable popularity and at the same time very good adaptation of ivy not only to the climatic conditions of the city of Poznań, but also to anthropogenic changes in the habitat.
EN
The structure of floral nectaries of ivy (Hedera helix) was investigated under light, scanning, and transmission electron microscopes. The nectar of ivy is located on top of the inferior ovary forming a distinct undulating disc between the base of petals and the style. The ivy nectary represents open and persistent nectaries. During consecutive days of anthesis, nectaries change their colour from green to brown. The secretory epidermis is covered with a thick, deeply striated cuticle, and nectar is released by nectarostomata. Epidermal cells exhibited plastids with plastoglobules and a few starch grains as well as vacuoles containing anthocyanins, the content of which increased during the successive days of anthesis and nectar secretion. Multi-layered glandular parenchyma and, underneath, subglandular tissue are located under the epidermis. The nectary was supplied by vascular bundles with phloem and xylem. Numerous chloroplasts were visible in the cytoplasm of the external layers of glandular parenchyma; they were either typical with small starch grains or untypical with circular arrangement of thylakoids. Amyloplasts containing storage starch grains and numerous small vacuoles were present in the cells of deeper layers of the nectar-bearing tissue. Druses, flocculent residue, myelin figures and spherical deposits of unknown origin were visible in the gland parenchyma vacuoles.
PL
Strukturę nektarników kwiatowych H. helix badano w mikroskopie świetlnym oraz elektronowym skaningowym i transmisyjnym. Gruczoł nektarnikowy bluszczu znajduje się na szczycie zalążni dolnego słupka i tworzy pokaźny, pofałdowany dysk miedzy nasadą płatków korony a szyjką słupka. Nektarniki bluszczu należą do typu otwartych i trwałych, a w kolejnych dniach antezy charakteryzują się zmianą barwy z zielonej na brunatną. Epiderma sekrecyjna pokryta jest głęboko prążkowaną grubą kutykulą, a sekrecja nektaru odbywa się przez zmodyfikowane aparaty szparkowe. Pod epidermą znajduje się kilkunastowarstwowa parenchyma gruczołowa, a poniżej tkanka pod gruczołowa. Nektarnik zaopatrzony jest w wiązki przewodzące zawierające łyko i drewno. W komórkach epidermy zaobserwowano plastydy z plastoglobulami i nielicznymi ziarnami skrobi oraz wakuole zawierające antocyjany, których zawartość wzrastała w kolejnych dniach antezy i sekrecji nektaru. W cytoplazmie zewnętrznych warstw parenchymy gruczołowej występować liczne chloroplasty; typowe, mogące zawierać niewielkie ziarna skrobi oraz nietypowe, odznaczające się kolistym przebiegiem tylakoidów. W komórkach głębszych pokładów tkanki nektaronośnej obecne były amyloplasty z ziarnami skrobi zapasowej oraz drobne, liczne wakuole. W wakuolach parenchymy gruczołowej widoczne były druzy oraz kłaczkowaty osad, figury mielinowe i sferyczne depozyty niewiadomego pochodzenia.
EN
In the present paper one of the biggest locality of generative specimens of ivy (Hedera helix L.) from Ryczeń near Leszno is described.
first rewind previous Strona / 6 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.