PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
2011 | nr 191 Faces of Competitiveness in Asia Pacific | 74-81
Tytuł artykułu

The Competition in the Field of Development Co-Operation - Between the Beijing and the Washington Consensus

Autorzy
Warianty tytułu
Konkurencja w obszarze pomocy rozwojowej - pomiędzy Konsensem Waszyngtońskim a Pekińskim
Języki publikacji
EN
Abstrakty
Niniejsza praca porusza problematykę uniwersalizmu zasad Konsensu Pekińskiego. Koniec hegemonii Konsensu Waszyngtońskiego w obszarze współpracy rozwojowej zbiegł się z rosnącym chińskim zaangażowaniem w działalność pomocową. Chińska pomoc oparta na zasadach nieingerencji oraz braku warunkowania spotyka się z uznaniem państw rozwijających się. Chińska propozycja nie stanowi konsensu w tym samym znaczeniu, jak w przypadku Waszyngtonu. Konsens Pekiński stanowi formę alternatywnej filozofii rozwoju gospodarczego w przeciwieństwie do ściśle zdefiniowanych polityk gospodarczych, jak to miało miejsce w przypadku Konsensu Waszyngtońskiego. Konsens Pekiński stanowi przewagę komparatywną Chin w obszarze ideologii, niemniej jednak nie stanowi alternatywy dla szczegółowych wytycznych Konsensu Waszyngtońskiego i Post-Waszyngtońskiego.(abstrakt oryginalny)
EN
The paper addresses the question of universality and transferability of the principles of so-called Beijing Consensus on development. The end of the era of the Washington Consensus hegemony in the field of development cooperation goes along with rising Chinese engagement in aid related activities. China assistance based on non-interference and non-conditionality approach is praised by many leaders of developing nations. However, the Chinese proposal is not a consensus in the same way as Washington was. The Beijing Consensus is rather a form of alternative development philosophy than a set of polices ready to implement. The Beijing Consensus is Chinese comparative advantage as an attractive set of ideas, however, it does not challenge the down-to-earth principles of the Washington or Post-Washington Consensus.(original abstract)
Twórcy
autor
  • Wrocław University of Economics, Poland
Bibliografia
  • Kennedy S., The myth of the Beijing Consensus, Journal of Contemporary China 2010, Vol. 19, Issue 65.
  • Lammers E., How will the Beijing Consensus benefit Africa?, The Broker, 1 April 2007, http://www.thebrokeronline.eu/en/Magazine/articles/How-will-the-Beijing-Consensus-benefit-Africa.
  • Lancaster C., The Chinese Aid System, Center for Global Development, 2007, http://www.cgdev.org/content/publications/detail/13953.
  • Power M., Mohan G., New African choices? The politics of Chinese engagement, Review of African Political Economy 2008, Vol. 35, Issue 115.
  • Qasem I., Dongen T. van, Ridder M., The Beijing Consensus: An Alternative Approach to Development, Issue Brief No. 02, World Foresight Forum 2011, http://www.worldforesightforum.org/Congres/download/10877b46a168cde369f86e9a6cabb6e8/04052011113548/758html.html.
  • Ramo J., The Beijing Consensus: Notes on the New Physics of Chinese Power, Foreign Policy Centre, London 2004.
  • Rebol M., Why the Beijing Consensus is a non-consensus: Implications for contemporary China-Africa relations, Culture Mandala: Bulletin of the Centre for East-West Cultural & Economic Studies 2010, Vol. 9, Issue 1.
  • Swain J., Africa, China's new frontier, The Sunday Times, 10 February 2008, http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/africa/article3319909.ece.
  • Turin D., China and the Beijing Consensus: An alternative model for development, Student Pulse Academic Journal 2010, Vol. 2, Issue 1.
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikatory
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.ekon-element-000171193179
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.