Nowa wersja platformy jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl

PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
2016 | 2(32) | 103-116
Tytuł artykułu

Komunikacja dzieci z autyzmem – przegląd badań

Wybrane pełne teksty z tego czasopisma
Warianty tytułu
EN
Communication in children with autism – A research review .
Języki publikacji
PL EN
Abstrakty
PL
W artykule dokonano przeglądu badań dotyczących komunikacji dzieci z autyzmem. Mimo tego, że omawiana tematyka była podejmowana przez wielu badaczy, wciąż istnieją kwestie, które nie zostały w jednoznaczny sposób wyjaśnione. Przykładem są m.in. nieprawidłowe zachowania pojawiające się na przełomie 1. i 2. roku życia, które mogą wskazywać na ewentualne występowanie autyzmu. Przegląd badań pokazał, że najwięcej uwagi badacze poświęcili charakterystyce mowy dziecka z autyzmem po 3. roku życia (skupili się głównie na występowaniu echolalii, nieprawidłowym użyciu zaimka „ja”, trudnościach z używaniem wypowiedzi o charakterze metajęzykowym i z rozumieniem pojęć abstrakcyjnych), najmniej zaś – nieprawidłowościom, które pojawiają się między 1. a 2. rokiem życia.
EN
The article reviews research on communication in children with autism. Even though this subject matter has been discussed by many researchers, there are still issues that have not been explicitly explained, for example, abnormal behaviors that occur between the first and second year of a child’s life that can be possible signs of autism. The research review showed that researchers focused mainly on speech skills in children with autism after they turn 3 (i.e. on the occurrence of echolalia, incorrect use of the pronoun “me,” difficulty using metalanguage and understanding abstract concepts). On the other hand, little attention was given to abnormalities that occur between the first and second year of life.
Słowa kluczowe
Twórcy
  • Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej, ul. Szczęśliwicka 40, 02-353 Warszawa; tel. +48 22 5893600, emlynarczyk@aps.edu.pl
Bibliografia
  • Baron-Cohen, S., Bolton, P. (1999). Autyzm. Fakty. Kraków: Krajowe Towarzystwo Autyzmu.
  • Błeszyński, J. (1994). Mowa dziecka autystycznego. W: W. Dykcik (red.), Autyzm. Kontrowersjei wyzwania (s. 107–122). Poznań: Wydawnictwo Eruditus s.c.
  • Błeszyński, J. (1996). Badania nad echolalią i użyciem zaimka „ja” w kształtowaniu się mowydziecka autystycznego w odniesieniu do innych jednostek nozologicznych. Roczniki PedagogikiSpecjalnej, 7, 227–239.
  • Błeszyński, J., Bobkowicz, L. (1997). Echolalia jako jedna ze specyficznych cech mowy dzieckaautystycznego. Psychologia Wychowawcza, 3, 251−257.
  • Błeszyński, J. (1998). Mowa i język dzieci z autyzmem. Wybrane zagadnienia. Słupsk: WydawnictwoUczelniane WSP.
  • Błeszyński, J. (2005).Wprowadzenie do prelingwistycznego rozwoju mowy dziecka z autyzmem.Polskie Forum Psychologiczne, 10(2), 191–200.
  • Frith, U. (2005). Autyzm. Wyjaśnienie tajemnicy. Gdańsk: GWP.
  • Gałecki, P., Święcicki, Ł. (red.). (2015). Kryteria Diagnostyczne z DSM-5. Desk Reference. Wrocław:Edra Urban & Partner.
  • Gałkowski, T. (1980). Usprawnienie dziecka autystycznego w rodzinie. Warszawa: Polskie TowarzystwoWalki z Kalectwem.
  • Gałkowski, T., Siergiej, E. (2001). Zaburzenia procesu komunikacji a dojrzałość społeczna dzieciautystycznych. Audiofonologia, 20, 73−79.
  • Gerhant, A., Olajossy, M., Olajossy-Hilkesberger, L. (2013). Neuroanatomiczne, genetyczne i neurochemiczneaspekty autyzmu dziecięcego. Psychiatria Polska, 47(6), 1101–1111.
  • Jaklewicz, H. (1993). Autyzm wczesnodziecięcy. Diagnoza, przebieg leczenie. Gdańsk: GWP
  • Karpińska, D. (2011). Deficyt teorii umysłu w autyzmie. Symptomy i uwarunkowania. AnnalesAcademiae Medicae Stetinensis (nr Sympozja I), 57, 60–67.
  • Kiczuła, A. (2007). Deficyt teorii umysłu w autyzmie: przegląd aktualnych badań. Sztuka Leczenia,14, 1–2, 47–58.
  • Kjelgaard, M., Tager-Flusberg, H. (2001). An investigation of language impairment in autism:Implications for genetic subgroups. Language and Cognitive Processes, 16, 1–2, 287–308.
  • Kliś, M. (1994). Deficyt kontaktów wzrokowych w interakcjach społecznych dzieci autystycznych.W: W. Dykcik (red.), Autyzm. Kontrowersje i wyzwania (s. 107–122). Poznań: WydawnictwoEruditus s.c.
  • Kominek, A. (2012). O osobach, które nie rozumieją kłamstw, żartów i udawania. Zaburzeniakomunikacji językowej w autyzmie. W: M. Marczewska, S. Cygan (red.), W przestrzeni języka.Prace ofiarowane profesor Elżbiecie Koniusz z okazji jej jubileuszu (s. 195–207). Kielce:Wydawnictwo Instytutu Filologii Polskiej UJK.
  • Kominek, A. (2014). Zakłócenia w dziedzinie podobieństwa w komunikacji językowej osób z autyzmem– i co z tego wynika. LingVaria, 9, 2(18), 55–68.
  • Konstantareas, M., Blackstock, E.B., Webster, C.D. (1992). Autyzm. Warszawa: Krajowe TowarzystwoAutyzmu.
  • Kurcz, I. (2000). Psychologia języka i komunikacji. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.
  • Lovaas, O.I. (1993). Nauczanie dzieci niepełnosprawnych umysłowo. Mój elementarz. Warszawa:WSiP.
  • Markiewicz, K. (2004). Możliwości komunikacyjne dzieci autystycznych. Lublin: WydawnictwoUMCS.
  • Minczakiewicz, E. (1994). Z badań nad rozwojem mowy dzieci autystycznych. W: W. Dykcik(red.), Autyzm. Kontrowersje i wyzwania (s. 91–106). Poznań: Wydawnictwo Eruditus s.c.
  • Pawłowska, H. (1997). Zagadnienia mowy w autyzmie wczesnodziecięcym. Szkoła Specjalna, 2,67–70.
  • Pisula, E. (1993). Autyzm u dzieci – diagnoza, klasyfikacja, etiologia. Warszawa: WydawnictwoNaukowe PWN.
  • Pisula, E. (2005). Małe dziecko z autyzmem. Gdańsk: GWP.
  • Prizant, B. (1983). Language acquisition and communicative behavior in autism: Toward an understandingof the „whole” of it. Journal of Speech and Hearing Disorders, 48, 296–307.
  • Pużyński, S., Wciórka, J. (2000). Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowaniaw ICD10. Opisy kliniczne i wskazówki diagnostyczne. Kraków–Warszawa: UniwersyteckieWydawnictwo Medyczne Vesalius.
  • Rakowska, A. (2003). Język, komunikacja, niepełnosprawność. Wybrane zagadnienia. Kraków:Wydawnictwo Naukowe AP.
  • Rybakowski, F., Białek, A., Chojnicka, I., Dziechciarz, P., Horvath, A., Janas-Kozik, M., Jeziorek,A., Pisula, E., Piwowarczyk, A., Słopień, A., Sykut-Cegielska, J., Szajewska, H., Szczałuba,K., Szymańska, K., Urbanek, K., Waligórska, A., Wojciechowska, A., Wroniszewski, M., Dunajska,A. (2014). Zaburzenia ze spektrum autyzmu – epidemiologia, objawy, współzachorowalnośći rozpoznawanie. Psychiatria Polska, 48(4), 653–665.
  • Sadowska, E. (2011). Zaburzenia komunikacji w autyzmie – podstawowe trudności diagnozy i terapiilogopedycznej. Poradnik Językowy, 9(688), 36–51.
  • Schumann, C.M., Barnes, C.C., Lord, C., Courchesne, E. (2009). Amygdala enlargement in toddlerswith autism related to severity of social and Communications impairments. BiologicalPsychiatry, 66(10), 942–949.
  • Siegel, K. (2012). Echolalia w mowie dziecka z zaburzeniami rozwoju. Sposób na ucieczkę czy nakomunikację? Rocznik Instytutu Polonistyki Stosowanej Wydziału Polonistyki UW, 4, 59–70.
  • Szatmari, P. (2007). Uwięziony umysł. Opowieści o ludziach z autyzmem. Kraków: WydawnictwoZnak.
  • Teitelbaum, O., Teitelbaum, P. (2012). Czy moje dziecko ma autyzm? Jak rozpoznać najwcześniejszeoznaki autyzmu. Gdańsk: Harmonia Universalis.
  • Wadryn, M., Gałkowski, T. (2002). Echolalia u dzieci z autyzmem i jej rozwojowe uwarunkowania.Audiofonologia, 21, 147–177.
  • Winczura, B. (2008). Dziecko z autyzmem. Terapia deficytów poznawczych a teoria umysłu. Kraków:Oficyna Wydawnicza Impuls.
  • Wojciechowska, A. (2011). Charakterystyka języka i komunikacji osób z autyzmem i zespołemAspergera. W: M. Obrębska (red.), O utrudnieniach w porozumiewaniu się. Perspektywa językai komunikacji (s. 13–27). Poznań: Wydawnictwo Naukowe Wydziału Nauk SpołecznychUAM.
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikatory
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.desklight-5001c13f-7789-4f73-9a35-bce51b0e3736
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.