PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
Czasopismo
2009 | 1 | 223-243
Tytuł artykułu

Status naukowy ludologii. Przyczynek do dyskusji

Autorzy
Wybrane pełne teksty z tego czasopisma
Warianty tytułu
EN
THE ACADEMIC STATUS OF LUDOLOGY. INTRODUCTION TO A DISCUSSION
Języki publikacji
PL
Abstrakty
EN
The article is an introduction to a discussion on the status of ludology as an academic discipline dealing with games research. It presents a summary of the most important research in this area and outlines the basic differences between the perception and scope of research of ludology in Poland and abroad.
Czasopismo
Rocznik
Numer
1
Strony
223-243
Opis fizyczny
Rodzaj publikacji
ARTICLE
Twórcy
  • Augustyn Surdyk, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, Wydzial Neofilologii, Instytut Lingwistyki Stosowanej, Pracownia Badan Ludologicznych w Glottodydaktyce i Komunikacji Interkulturowej, ul. 28 czerwca 1956 r. nr 198, 61-485 Poznan, Poland
Bibliografia
  • Abt, C. C. (1971). Ernste Spiele. Lernen durch gespielte Wirklichkeit. Köhln.
  • Björk, S., Holopainen, J. (2004). Patterns in Game Design. New York: Cengage Delmar Learning.
  • Caillois, R. (1997). Gry i ludzie. Warszawa: Volumen.
  • Caillois, R. (2005). Gry i ludzie. W: L. Kolankiewicz (red.), Antropologia widowisk. Zagadnienia i wybór tekstów (s. 163–174). Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
  • The Canadian Games Studies Association, http://contagion.edu.yorku.ca/cgsa/index.php.
  • Culin, S. (1907). Games of the North American Indians. Twenty fourth Annual Report of the Bureau of American Ethnology, 1902–1903. Government Printing.
  • Digital Games Research Association, www.digra.org/digrainfo/document_view.
  • Elkonin, D. B. (1978). Psychołogija igry. Moskwa: Piedagogika.
  • Eludamos: Journal for Computer Game Culture, http://www.eludamos.org.
  • Encyklopedia „Epistema”, wortal „Wiedza i Edukacja” przy UMCS w Lublinie, hasło „gry fabularne”. Online: http://wiedzaiedukacja.eu/archives/77.
  • European Game Academy, www.ega.org.pl.
  • Filiciak, M. (2006). Wirtualny plac zabaw. Gry sieciowe i przemiany kultury współczesnej. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.
  • Frasca, G. (1999). Ludology meets narratology: Similitude and differences between (video)games and narrative, pierwotnie opubl. w j. fińskim pt. Ludologia kohtaa narratologian w: Parnasso, 3, wersja ang. dostępna online: www.ludology.org.
  • Frasca, G. (2003). Ludologists love stories, too: Notes from a debate that never took place. Online: http://www.digra.org/dl.
  • Game Journal: Professional Academic Forum for Games and Game Theory, http://www.gamejournal.org.
  • Game Research: The art, business, and science of video games, http://www.game-research.com.
  • Game Studies: The International Journal of Computer Game Research, http://gamestudies.org.
  • Games and Culture: A Journal of Interactive Media, http://gac.sagepub.com.
  • Games without frontiers, http://www.gameswithoutfrontiers.net.
  • Homo Communicativus, www.hc.amu.edu.pl.
  • Hostyński, P. (2003). Szukamy nowych dróg. Materiały II meetingu glottodydaktycznego zorganizowanego w ramach Podyplomowego Studium Glottodydaktyki 2000/2001. Poznań: Rys-studio.
  • Huizinga, J. (1985). Homo ludens. Zabawa jako źródło kultury. Warszawa: Czytelnik.
  • Huizinga, J. (2005). Homo ludens. Zabawa jako źródło kultury. W: L. Kolankiewicz (red.), Antropologia widowisk. Zagadnienia i wybór tekstów (s. 143–162). Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
  • Instytut Lingwistyki Stosowanej UAM, www.ILS.amu.edu.pl.
  • International Simulation and Gaming Association (ISAGA), www.isaga.info.
  • Järvinen, A. (2007). Games without Frontiers: Theories and Methods for Game Studies and Design. W: Acta Electronica Universitatis Tamperensis, 701. Praca doktorska. Online: http://acta.uta.fi/english/teos.phtml?11046.
  • Kolankiewicz, L. (red.). (2005). Antropologia widowisk. Zagadnienia i wybór tekstów. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
  • Kulturotwórcza funkcja gier, www.gry.konferencja.org.
  • Kulturotwórcza funkcja gier 2005, www.gry2005.konferencja.org.
  • Kulturotwórcza funkcja gier 2006, www.gry2006.konferencja.org.
  • Kulturotwórcza funkcja gier 2007, www.gry2007.konferencja.org.
  • Kulturotwórcza funkcja gier 2008, www.gry2008.konferencja.org.
  • Loading..., http://journals.sfu.ca/loading/index.php/loading.
  • Ludologia.org, http://www.ludologia.org.
  • Ludologica, www.konzack.blogspot.com.
  • The Ludologist, http://www.jesperjuul.net/ludologist.
  • Ludology.org., www.ludology.org.
  • www.ludology.org/about_gonzalo_frasca.html.
  • Mochocki, M. (2007). Między grą a literaturą. Scenariusze narracyjnych gier fabularnych. Niepublikowana praca doktorska, Uniwersytet Gdański.
  • North American Simulation and Gaming Association (NASAGA), www.nasaga.org.
  • Okoń, W. (1995). Zabawa a rzeczywistość. Warszawa: Wydawnictwo „Żak”.
  • Okoń, W. (2007). Nowy słownik pedagogiczny (wyd. X uzupełnione i poprawione). Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”.
  • Palmer, H. E. (1964). The Principles of Language Study (I wyd. 1921). Oksford: Oxford University Press.
  • Pfeiffer, W. (2001). Nauka języków obcych. Od praktyki do praktyki. Poznań: Wagros.
  • Piasecki, E. (1922). Badania nad genezą ćwiczeń cielesnych. Poznań.
  • Pijanowski, L., Pijanowski, W. (2006). Encyklopedia gier według Lecha i Wojciecha Pijanowskich. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  • Polskie Towarzystwo Badania Gier (Games Research Association of Poland), www.PTBG.org.pl.
  • Prokop, I. (2001). Materiały I Meetingu Glottodydaktycznego zorganizowanego w ramach Podyplomowego Studium Glottodydaktyki 1999/2000 w Katedrze Glottodydaktyki i Translatoryki w dniach 24–25 czerwca 2000. Poznań: Rys- studio.
  • Society for the Advancement of Games and Simulation in Education and Training (SAGSET), www.sagset.org.
  • Siek-Piskozub, T. (1993). Games and plays in foreign language teaching. W: J. Darski, Z. Vetulani (red.), Linguistische Arbeiten, Sprache – Kommunikation – Informatik (Akten des 26. Linguistischen Kolloquiums, Poznań 1991). Tübingen: Max Niemeyer Verlag.
  • Siek-Piskozub, T. (1994). Gry i zabawy w nauczaniu języków obcych. Warszawa: WSiP.
  • Siek-Piskozub, T. (1995). Gry, zabawy i symulacje w procesie glottodydaktycznym. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  • Siek-Piskozub, T. (2001). Uczyć się bawiąc. Strategia ludyczna na lekcji języka obcego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  • Sitarski, P. (2008). Historia, założenia i praktyka klasyfikacji (ratingu) gier komputerowych w Europie i na świecie. W: A. Surdyk, J. Z. Szeja (red.), Kulturotwórcza funkcja gier. Gra jako medium, tekst i rytuał, tom II (s. 189–200). Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań.
  • Sitarski P. (2002). Rozmowa z cyfrowym cieniem. Model komunikacyjny rzeczywistości wirtualnej. Kraków: Rabid.
  • Spilforskning, http://spilforskning.dk.
  • Sułkowski, B. (1984). Zabawa. Studium socjologiczne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  • Stasieńko, J. (2005). Alien vs. Predator – gry komputerowe, a badania literackie. Wrocław: Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej Edukacji TWP.
  • Surdyk, A. (2003). Gry fabularne na lektoracie a autonomizacja studenta. Niepublikowana praca doktorska. Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
  • Surdyk, A. (2006). An Introduction to the Communicative Technique of Role-Playing Games in Teaching Foreign Languages. Referat wygłoszony podczas FIPLV World Congress 2006 / LMS Språkdagar in Göteborg Sweden 15-17 June. Online: http://www.fiplv.org/WC06/documentation/English/AugustynSurdyk.pdf.
  • Surdyk, A. (2007a). Charakter i cele Polskiego Towarzystwa Badania Gier oraz perspektywy badań nad grami w Polsce. W: A. Surdyk, J. Z. Szeja (red.), Kulturotwórcza funkcja gier. Gra jako medium, tekst i rytuał, tom II. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  • Surdyk, A. (red.). (2007b). Kulturotwórcza funkcja gier. Gra jako medium, tekst i rytuał, tom I. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  • Surdyk, A. (2007c). Od Tolkiena do glottodydaktyki, czyli o technice gier fabularnych w dydaktyce języków obcych i gustach literackich studentów. W: A. Surdyk (red.), Kulturotwórcza funkcja gier. Gra jako medium, tekst i rytuał, tom I (s. 91–98). Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  • Surdyk, A. (2008a). Edukacyjna funkcja gier w dobie „cywilizacji zabawy”. Homo Communicativus, 3(5), s. 27–45.
  • Surdyk, A. (2008b). Klasyfikacja interakcji w grach typu role-playing games oraz relacje komunikacyjne i dydaktyczne w technice gier fabularnych. Homo Communicativus, 2(4), s. 115–125.
  • Surdyk, A., Szeja, J. Z. (red.). (2007). Kulturotwórcza funkcja gier. Gra jako medium, tekst i rytuał, tom II. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  • Surdyk, A., Szeja, J. Z. (red.). (2008a). Kulturotwórcza funkcja gier. Gra w kontekście edukacyjnym, społecznym i medialnym. Numer tematyczny Homo Communicativus, 2(4).
  • Surdyk, A., Szeja, J. Z. (red.). (2008b). Kulturotwórcza funkcja gier. Cywilizacja zabawy czy zabawy cywilizacji? Rola gier we współczesności. Numer tematyczny Homo Communicativus, 3(5).
  • Szeja, J. Z. (2004). Gry fabularne – nowe zjawisko kultury współczesnej. Kraków: Rabid.
  • http://wiedzaiedukacja.eu/.
  • http://wiedzaiedukacja.eu/archives/tag/lars-konzack.
  • http://wiedzaiedukacja.eu/archives/86.
  • http://en.wikipedia.org/wiki/DiGRA.
  • http://en.wikipedia.org/wiki/Gonzalo_Frasca.
  • http://en.wikipedia.org/wiki/Ludology.
  • Znaniecki, F. (1974). Ludzie teraźniejsi a cywilizacja przyszłości. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikatory
CEJSH db identifier
11PLAAAA101118
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.9e358499-6538-3dc7-b291-fc89c3076105
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.