PL EN


Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników
Czasopismo
2011 | 19 | 1 | 41-48
Tytuł artykułu

Sport osób niepełnosprawnych w semiotyczno-filozoficznej perspektywie badawczej / Sport of the disabled in the semiotic and philosophical research perspective

Autorzy
Treść / Zawartość
Warianty tytułu
Języki publikacji
EN
Abstrakty
EN
Artykuł jest próbą wstępnego określenia mechanizmów funkcjonowania sportu osób niepełnosprawnych w sferze znaczeń współczesnej kultury. Przyjęta metoda badawcza jest ufundowana na semiotyce C.S. Peirce’a, w szczególności na triadycznej i relacyjnej koncepcji znaku, dzięki której możliwe jest efektywne ujęcie ciągłości (synechizm) procesów interpretacyjnych, czyli semioz. Dowolny rodzaj sportu, szczególnie wyczynowego i profesjonalnego, jest dostępny przez wydarzenia sportowe (mistrzostwa, igrzyska olimpijskie), których znaczenie określa ich atrakcyjność dla uczestników kultury. Sport dostarcza znaków wiążących w relacje znaczące dowolne inne „wartości” transferowane w obrębie kultury (obecnie globalnej). Znaki wykorzystujące sport są atrakcyjne w odbiorze i nawykowo interpretowane. Szeroko rozumiany sport jest nośnikiem pozytywnych wartości aksjologicznych, reprezentuje patriotyzm, honor, dumę, sukces, szlachetne współzawodnictwo, aktywność fizyczną, atrakcyjność seksualną, by w dodatku dostarczać hedonistycznej rozrywki. Dyscypliny sportowe osób niepełnosprawnych generują mniej zróżnicowaną i bardziej wymagającą pod względem kompetencji interpretacyjnych ilość semioz niż zawody dyscyplin tradycyjnych. Sport niepełnosprawnych funkcjonuje w semiozach kulturowych o mniejszym zasięgu i uwadze medialnej niż dyscypliny tradycyjnie popularne (np. piłka nożna). Dzisiejsze media nie podejmują trudu kształtowania semiotycznych mechanizmów interpretacyjnych u odbiorcy, ponieważ znacznie łatwiej jest promować najprostsze schematy, które przez lata zostały ugruntowane komercyjnie (zawodnik- -produkt-sukces). Dodatkowo medialna aksjologizacja sportu powoduje, że nawet medalowe sukcesy, np. podczas paraolimpiad, nie wpływają znacząco na szersze funkcjonowanie sportu niepełnosprawnych w naszej kulturze. Opisane zjawisko dotyczy również niektórych tradycyjnych dyscyplin (sporty lotnicze).
EN
This article is an attempt at preliminary delineation of mechanisms of functioning of sport of the disabled in terms of modern culture. The adopted research method is founded on C.S. Peirce’s semeiotics, and especially on triadic and relational concept of sign, thanks to which it is possible to grasp efficiently the continuity (synechism) of interpretative processes, or semioses. Any kind of sport, especially professional one, is available through sporting events (a championship, the Olympic Games), the meaning of which determines their attraction for participants of culture. Sport provides binding signs for relationships of any other “values” transferred within the culture (a global one at present). Signs that utilize sports are attractive in reception and habitually interpreted. Broadly understood, sport is a carrier of positive axiological values; it represents patriotism, honour, pride, success, noble competition, physical activity, sexual attractiveness and provides hedonistic entertainment as well. Sports undertaken by the disabled generate a number of semioses less diversified and more demanding as far as an interpretative competence is concerned than traditional sports. Sport of the disabled functions in cultural semioses on a smaller scale and attracting less attention of the media than traditionally popular sports (e.g. football). Nowadays the media do not undertake the burden of shaping the recipient’s semiotic interpretative mechanisms, as it is much easier to promote the simplest schemes, commercially grounded over the years (competitor-product-success). Additionally, the axiologization of sport in the media results in the fact that even a medal-winning success e.g. during the Paralympic Games does not influence significantly the broader functioning of sport of the disabled within our culture. The above described phenomenon refers also to some traditional sports (e.g. air sports).
Wydawca

Czasopismo
Rocznik
Tom
19
Numer
1
Strony
41-48
Opis fizyczny
Daty
wydano
2011-01-01
online
2012-12-29
Twórcy
  • Katedra Podstaw Fizjoterapii, Zakład Filozofii i Socjologii AWF we Wrocławiu / The Chair of Rudiments of Physiotherapy, The Faculty of Philosophy and Sociology, The University of Physical Education in Wroclaw, tomasz.michaluk@awf.wroc.pl
Bibliografia
  • [1] Osolińska B., Sobiech K. A. Czy nowa miara polskiegosportu? Fizjoterapia, 2004, 12, 4, 70-72.
  • [2] Huizinga J. Homo ludens. Zabawa jako źródło kultury). Wyd. Aletheia, Warszawa 2007.
  • [3] Caillois R. Ludzie i gry. Wydawnictwo Volumen, Warszawa 1997.
  • [4] Michaluk T. Semiotyczne i pragmatyczne zagadnieniateorii sportu. Wydawnictwo AWF, Wrocław 2011.
  • [5] Michaluk T. Selected aspects of the semiotics ofa sporting event. Physical Culture and Sport. Studies and Research, 2007, 45, 148-154.
  • [6] Peirce C. S. The Essential Peirce, vol. 2. Indiana University Press, Bloomington & Indianapolis 1998.
  • [7] Peirce C. S. Collected Papers of Charles SandersPeirce, vols 1-8. Harvard University Press, Cambridge 1931-35, 1958.
  • [8] Peirce, C. S. Wybór pism semiotycznych, Znak - Język- Rzeczywistość. Polskie Towarzystwo Semiotyczne, Warszawa 1997.
  • [9] Peirce, C. S. Semiotic and Significs. The Correspondencebetween Charles S. Peirce and Victoria Lady Welby. Indiana University Press, Bloomington & London 1977.
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikatory
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.-psjd-doi-10_2478_v10109-011-0006-6
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.