Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 54

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 3 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  związki powierzchniowo czynne
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 3 next fast forward last
EN
Surfactants have been known to mankind since the dawn of time. They have been used primarily as washing and cleaning agents. However, today they are used much more often in many fields of industry. This work focuses on two areas of surfactants use, the agriculture and the food industry due to the direct relationship between these two issues. In agriculture, surfactants play a number of important roles. One of the problems of modem agriculture is the low efficiency of spraying, associated with the low absorption of liquid utility for plants. This problem is solved by surfactants, as demonstrated by the example of glyphosate and the organosilicon compound Silwet® L-77. Nowadays, substitutes for conventional surfactants are being sought. Compounds produced by microorganisms are under great interest of scientists. It has been shown that they are characterized by the lower toxicity as well as high biodegradability, while maintaining the characteristics and properties of synthetic compounds. Directly related to the agriculture, the food industry also often uses surfactants. In the production and processing of food surfactants play the role of such compounds as emulsifiers, stabilizers, additives improving the texture of products and increasing the durability of products. Sorbitan esters, e.g. sorbitan monolaurate, their ethoxylated derivatives, e.g. Polysorbate 20, as well as sucrose esters, e.g. sucrose monostearate, are readily used for this purpose. Great emphasis is placed on the safety of compounds used in the food industry. As in the case of agriculture, biosurfactants and compounds of natural origin are tested for use in the food industry. Their use is not limited to being ingredients of products. They can play a biocidal, as well as a protecting role against surface colonization by microorganisms.
EN
Surface active agents, also known as surfactants, are a group of chemical compounds that are used in various products of the chemical industry. These compounds are components of medicines, detergents, motor oils and many others. The multitude of uses of surfactants makes it important to know their aggregation behaviour in solution. There are many methods used to analyse surfactants behaviour in liquid phase. The choice of a particular technique usually depends on the chemical structure of the surfactant. An example of a method that is used in studies of ionic surfactants is conductometry. This technique allows to study the dependence of specific conductivity on surfactant concentration, enabling determination of critical micellar concentration (CMC). Capillary electrophoresis is another example of the method used to determine the critical micellar concentration. It allows to make measurements in conditions where other methods fail, including conductometric method. Surfactant solutions differ in viscosity, which changes with the appearance of micelles in solution. Measurement of marker compound migration time through surfactant solutions of various concentrations allow to determine critical micellar concentration. Isothermal titration calorimetry (ITC) allows to study the thermal effects associated with the aggregation of surfactants into micelles. Based on the energy changes that occur during titration, the critical micellar concentration of surfactant can be precisely determined. ITC is very sensitive method, so basically it can be used to examine all types of surfactants. In addition, the ITC method allows to determine the thermodynamic parameters of the undergoing micellization process. The use of several measuring methods gives a more complete picture of the phenomena occurring in solutions. It allows to understand aggregation process more accurately. Therefore, CMC measurement are often made with the use of several complementary methods.
PL
Jednym z głównych zanieczyszczeń środowiska wodnego są związki powierzchniowo czynne, stosowane intensywnie zarówno w gospodarstwach domowych jako środki piorące i myjące, jak i w wielu gałęziach przemysłu. Wykorzystuj się je przy produkcji tworzyw sztucznych, żywic syntetycznych, farb, lakierów celulozy, papieru, a także przy produkcji żywności, w kosmetyce, farmacji, medycynie i fotografice [1] Ich negatywne działanie wynika przede wszystkim z ich pośredniej szkodliwości dla ekosystemów wodnych. Surfaktanty ułatwiają rozpuszczanie w wodzie substancji toksycznych trudno rozpuszczalnych lub nierozpuszczalnych w wodzie. Powodują także pienienie wody, pogarszając warunki dyfuzji tlenu. Konsekwencje obniżonego stężenia tlenu w wodzie dotyczą zarówno zamierania życia biologicznego, jak i pogorszenia zdolności do samooczyszczania się zbiorników wodnych [2,3]. Dodatkowo doniesienia literaturowe wskazują, że związki powierzchniowo czynne o charakterze niejonowym mogą odznaczać się bezpośrednią toksycznością, silniejszą niż surfaktanty jonowe [4]. Jednym z przedstawicieli powszechnie stosowanych surfaktantów niejonowych jest Triton X-100, należący do typu politoksylowanych alkilofenyli. Związki te są podejrzewane o działanie zaburzające wydzielanie wewnętrzne organizmów wodnych.
EN
Surfactants are substances, which have surface activity in aqueous solutions [1–3]. By adsorbing on the surface (boundary of phase separation) of the system, they change the surfactant properties of the liquid. Surfactants consist of a hydrophobic part (non-polar, called “tail”) and a hydrophilic part (polar, called “head”) [1–3]. The overall structure of the surfactant molecule is shown in Figure 1. In aqueous solution after exceeding one critical micellar concentration of the CMC surfatant (Critical Micelle Concentration), the surfactant molecules aggregate to form micelles [1–5]. Knowledge of CMC values and the micelle formation in solution, it determines the properties of surfactants and their subsequent use in the chemical industry. Surfactants are used in the chemical industry, inter alia, for the production of many detergents, cosmetics, paints, dyes, agrochemicals, pharmaceuticals, food or oil [2, 3].
5
Content available remote Niebiologiczne metody degradacji surfaktantów niejonowych w środowisku wodnym
PL
Zaprezentowano wyniki badań degradacji niejonowych związków powierzchniowo czynnych (ZPC) z roztworów wodnych za pomocą elektroutleniania, fotodegradacji i ozonowania. Do badań wykorzystano pięć handlowych surfaktantów o stężeniu 1000 mg/L. Dokonano oceny efektywności stosowanych metod. Dla metody o największej skuteczności badania rozszerzono o degradację surfaktantów niejonowych w stężonych ściekach przemysłowych. Zmiany stężenia niejonowych ZPC wyznaczano za pomocą spektrofotometrycznej, zmodyfikowanej metody jodobizmutanowej BiAS-tio z końcowym pomiarem absorbancji kompleksu bizmut-tiomocznik.
EN
Five com. nonionic surface – active agents were degraded in aq. solns. (concn. 1000 mg/L) by electrochem. and photochem. oxidn. and by ozonation. The highest efficiency was achieved for electrochem. oxidation in case of both model solns. and actual industrial wastewater.
PL
Przedstawiono wyniki badań doświadczalnych pozwalających na ocenę aktywności powierzchniowej oraz właściwości zwilżających polioksyalkilatów 2-etyloheksanolu, nowych niejonowych związków powierzchniowo czynnych.
EN
2-Ethylhexanol was modified by propoxylation and followed by polyethoxylation on KOH and Zn₃[Co(CN)₆]₂ as catalyst. Eight series of 2-ethylhexyl polyalkoxylates were obtained. The surface activity parameters and wettability (contact angle) were detd. No substantial differences in product quality were obsd.
EN
The paper presents methods of determination of analytes of the cation group (alkyl benzyl dimethyl ammonium (BDDA-C12-C16), alkyl trimethyl ammonium (TMA), hexadecyl piridinium (HP)) in surface water and bottom sediment samples. In the sample preparation phase the solid phase extraction (SPE) or accelerated solvent extraction/ultrasound assisted extraction (ASE/UAE)-SPE technique was used and in the identification phase and quantitative determination of analytes phase - ion chromatography technique (combined with a conductivity detector (CD)). The determined concentrations were in the range below the determined method detection limit (MDL) or method quantification limit (MQL) figures up to 0.142 ±0.023 mg/dm3 or 2014 ±10 μg/kg (liquid and solid samples, respectively). Comparing concentrations of individual analytes found in liquid and solid environmental samples we may notice that surfactants containing a shorter alkyl chain in their molecules were found in higher concentrations in liquid samples (hydrophobicity increasing with the chain length).
PL
Przedstawiono wyniki porównawczych badań aktywności in vitro trzech substancji czynnych fungicydów z grupy triazoli, używanych w ochronie zbóż do zwalczania fuzariozy kłosów zbóż. Były to syntetyczne substancje czynne: epoksykonazol, metkonazol i tebukonazol. Aktywność badanych związków była zróżnicowana. Najsilniejszym działaniem fungistatycznym cechował się metkonazol, niezależnie od gatunku grzyba. Najsłabsze działanie w stosunku do zwalczanych grzybów wykazywał epoksykonazol. Etoksylowany alkohol izodecylowy użyty w mieszaninie z epoksykonazolem i tebukonazolem najskuteczniej ograniczał wzrost grzybni F. avenaceum, F. culmorum oraz F. graminearum. Obserwowano obniżenie skuteczności ocenianych kombinacji w zahamowaniu wzrostu grzybni w mieszaninach, w których użyto ester metylowy oleju rzepakowego w przypadku każdej z badanych substancji.
EN
Three triazole fungicides (epoxiconazole, metconazole and tebuconazole) used in protection of cereals were studied for activity in controlling the Fusarium avenaceum, Fusarium culmorum and Fusarium graminearum species in presence of adiuvants (polyether-substituted trisilane, ethoxylated isodecyl alc., Me ester of rapeseed oil). Metkonazol together with the ethoxylated alc. showed the highest fungistatic activity.
9
Content available remote Wykorzystanie surfaktantów naturalnych w biodegradacji oleju napędowego
PL
Zastosowanie surfaktantów w bioremediacji środowiska naturalnego skażonego substancjami ropopochodnymi jest jednym ze sposobów zwiększenia jej efektywności. Celem prowadzonych badań była analiza wpływu stężenia naturalnych surfaktantów: ramnolipidów i saponin na biodegradację oleju napędowego. Oceniano także modyfikację powierzchni komórek testowanych mikroorganizmów i jej wpływ na biodegradację węglowodorów. Właściwości powierzchniowe określano na podstawie pomiarów hydrofobowości powierzchni komórek i wartości potencjału zeta. Stwierdzono, że testowane surfaktanty zwiększają szybkość rozkładu oleju napędowego przez badane mikroorganizmy: Microbacterium sp. i Achromobacter sp., przy czym skuteczniejsze w testowanych układach okazało się zastosowanie saponin, surfaktantów pochodzenia roślinnego. Uzyskano pięciokrotny wzrost degradacji oleju napędowego w stosunku do układu bez związku powierzchniowo czynnego. Najwyższej biodegradacji, po wprowadzeniu 120 mg saponin na 1 litr oleju, towarzyszył wzrost hydrofobowości powierzchni komórek i zmniejszenie ładunku powierzchniowego testowanych szczepów.
EN
Application of surfactants in the bioremediation of contaminated environment with oil derivatives, is one of the ways to increase its efficiency. The aim of this study was to analyze the effect of the concentration of natural surfactants: rhamnolipids and saponins on the biodegradation of diesel oil. The modification of cell surface was determined on the basis of measurements of cell surface hydrophobicity and values of the zeta potential. It has been found that these surfactants have considerable potential, to increase the rate of oil degradation by microorganisms tested: Microbacterium sp. and Achromobacter sp. Although the use of saponins, surfactants of vegetable origin turned out to be more effective in tested systems. A 5-fold increase in degradation of the oil in relation to the system without the surfactant was achieved. The highest biodegradation after the addition of 120 mg saponins / l of oil was accompanied by an increase of cell surface hydrophobicity and reduction of the surface charge of the test strains.
PL
Związki powierzchniowo czynne stanowią doskonałą alternatywę dla rutynowo stosowanych, zazwyczaj żmudnych i czasochłonnych, technik przygotowania próbek, do przeprowadzenia których nierzadko wykorzystuje się duże ilości odczynników chemicznych.
EN
Composite coatings are one possibility to increase the durability and performance of materials for different applications and protect them from detrimental effect ofthe environment. The most sought after method ofproducing these kinds of composites is electrodeposition, owing to its advantages like low cost and operating temperature. The structure and properties of composite coatings depend not only on the concentration, size, distribution, and nature of the reinforced particles, but also on the type of used solution and electroplating parameters. The authors investigated an influence of a saccharine and a dioctyl sulfosuccinate sodium salt addition on the microstructure, microhardness and corrosion resistance of Ni/Al2O3 electrodeposited coatings. In order to show the microstructure dependence on the concentration baths four coatings were investigated. The first was the Ni coating, the second was obtained from bath containing 60 g/1 α-Al203, powder; in the case of the third coating beside the α-AI2O3 the bath contained also 1 g/l of saccharine (S). The fourth coating was produced from the same bath as the third one but with an addition of 0.5 g/1 dioctyl sulfosuccinate sodium salt. The coatings were prepared under the same electrodeposition conditions. The microstructure of the electrodeposited nanocrystalline composite coatings was largely improved, more fine than that of the pure nickel coatings. The Ni/A120, deposits exhibited approximately uniform distribution of α-Al2O3 particles in the nickel matrix. The addition of saccharine or dioctyl sulfosuccinate sodium salt into electrolyte had considerable effect on the microstructure and a grain refinement of nickel deposits. The addition of fine α-Al2O3 particles and surfactants caused the improvement of microhardness comparing to pure nickel components. The coatings revealed the better polarization resistance values but also the increased corrosion current density, which may affect the decrease of corrosion resistance.
PL
Powłoki kompozytowe umożliwiają zwiększenie trwałości oraz ochronę materiałów przeznaczonych do różnych zastosowań. Metodą często stosowaną do wytwarzania takich powłok jest elektroosadzanie z roztworów wodnych ze względu na stosunkowo niski koszt procesu oraz wymaganą temperaturę. Struktura i właściwości powłok zależą zarówno od ilości, rodzaju, wielkości, rozmieszczenia cząstek, jak również od typu roztworu oraz stosowanych parametrów procesu wytwarzania. Autorzy badali wpływ dodatków związków powierzchniowo czynnych (sacharyny oraz sulfobursztynianu dioktylu) na mikrostrukturę, mikrotwardość oraz odpomość korozyjną powłok Ni/Al2O3. Analizowano powłoki elektroosadzone w tych samych warunkach z czterech kąpieli: 1) z czystego niklu, 2) dodatkiem 60 g/1 proszku α-Al2O3, 3) z dodatkiem 60 g/1 α-Al203, oraz 1 g/l sacharyny, 4) z dodatkiem 60 g/1 α-Al2O3,1 g/l sacharyny oraz 0,5 g/l sulfobursztynianu dioktylu. Mikrostruktura powłok kompozytowych była bardziej rozdrobniona w porównaniu z powłokami Ni, a rozmieszczenie cząstek α-Al2O3 w osnowie Ni było w przybliżeniu jednolite. Dodatek sacharyny oraz sulfobursztynianu dioktylu miał wpływ na rozdrobnienie ziarna oraz spowodował zwiększenie mikrotwardości powłok. Powłoki te wykazywały dobrą oporność polaryzacyjną, ale jednocześnie zwiększona wartość prądu korozyjnego mogła wpływać na obniżenie odporności korozyjnej.
PL
Oleje silikonowe są stosowane jako substancje smarowe względnie dodatki modyfikujące właściwości smarowe baz olejowych. Związki te wykazują jednak brak rozpuszczalności w wodzie. Dlatego jako dodatki poprawiające smarność wody wytypowano rozpuszczalne w wodzie pochodne silikonowe. Są nimi: czwartorzędowy diamidopolidimetylosiloksan (Quaternium-80), który zaliczany jest do surfaktantów kationowych oraz oksyetylenowany silikon należący do grupy niejonowych związków powierzchniowo czynnych (Bis-PEG/PPG-20/20 Dimethicone). W prezentowanej pracy wyznaczone zostały opory ruchu i zużycie w obecności wodnych roztworów wybranych pochodnych silikonowych jako modelowych substancji smarowych. Testy prowadzono za pomocą aparatu T-02 wyprodukowanego przez Instytut Technologii Eksploatacji w Radomiu. Stwierdzono, że w zakresie niskich stężeń, rzędu kilku procent, kationowy surfaktant zdecydowanie zmniejsza opory ruchu i zużycie w stosunku do jego niejonowego odpowiednika.
EN
Silicone oils are used as lubricants or additives modifying lubricating properties of oil bases. However, these compounds are not water soluble. Therefore, the following silicone derivatives were selected as additives improving the lubricity of water: quaternary diamide polydimethylsiloxane (Quaternium-80) which is a cationic surfactant and an ethoxylated silicone that is a nonionic surfactant (Bis-PEG/PPG-20/20 Dimethicone). In this study, the motion resistance and wear of steel were determined in the presence of aqueous solutions of selected silicone derivatives as model lubricating substances. The tests were carried out using a T-02 testing apparatus produced by the Institute for Sustainable Technologies in Radom. It has been found that the cationic surfactant considerably decreases motion resistance in comparison with its nonionic equivalent in the low concentration range of the order of a few percent.
16
Content available remote The role of silicone derivatives as additives modifying the lubricity of water
EN
Silicone oils are used as lubricants or additives modifying lubricating properties of oil bases. However, those compounds are not water soluble. Therefore, the following silicone derivatives were selected as additives improving the lubricity of water: quternary diamide polydimethylsiloxane (Quaternium-80) which is a cationic surfactant and an ethoxylated silicone which is a nonionic surfactant (Bis-PEG/PPG-20/20 Dimethicone). Surface activity of the two compounds was high and it was confirmed by surface tension measurements. In this study, motion resistance and wear of steel were determined in the presence of aqueous solutions of selected silicone derivatives as model lubricating substances. The tests were carried out using a T-11 testing apparatus produced by the Institute for Sustainable Technologies in Radom. It has been found that the cationic surfactant considerably decreases motion resistance in comparison with its nonionic equivalent in the low concentration range of the order of a few percent.
PL
Oleje silikonowe są stosowane jako substancje smarowe względnie dodatki modyfikujące właściwości smarowe baz olejowych. Związki te wykazują jednak brak rozpuszczalności w wodzie. Dlatego jako dodatki poprawiające smarność wody wytypowano rozpuszczalne w wodzie pochodne silikonowe. Są nimi: czwartorzędowy diamidopolidimetylosiloksan (Quternium-80), zaliczany do surfaktantów kationowych oraz oksyetylenowany silikon, należący do grupy niejonowych związków powierzchniowo czynnych (Bis-PEG/PPG-20/20 Dimethicone). Aktywność powierzchniowa obydwu związków w wodzie jest wysoka i została potwierdzona przez pomiar napięcia powierzchniowego. W prezentowanej pracy wyznaczone zostały opory ruchu i zużycie stali w obecności wodnych roztworów wybranych pochodnych silikonowych, jako modelowych substancji smarowych. Testy prowadzono za pomocą aparatu T-11, wyprodukowanego przez Instytut Technologii Eksploatacji w Radomiu. Stwierdzono, że w zakresie niskich stężeń, rzędu kilku procent, kationowy surfaktant zdecydowanie zmniejsza opory ruchu w stosunku do jego niejonowego odpowiednika.
PL
Do handlowych produktów naftowych dodawane są dodatki uszlachetniające, poprawiające ich właściwości eksploatacyjne. Większość tych preparatów to związki powierzchniowo-czynne, takie jak: detergenty, dyspergatory, demulgatory, dodatki poprawiające smarność i inne. Niniejszy artykuł przedstawia badania wpływu dodatków detergentowo-dyspergujących i demulgujących na właściwości powierzchniowe w zakresie napięcia międzyfazowego dla układów woda/olej napędowy uszlachetniony wyżej wymienionymi dodatkami.
EN
Additives are added to petroleum products to improve their operating properties. Most of them are surfactants as detergents, dispersants, demulsifiers, lubricity improvers, etc. This paper presents the research results of the interfacial tension measurements of water/oil/surfactants systems where surfactants are dispersant-detergent additives and demulsifiers.
18
EN
The paper presents the results of laboratory tests on the possibilities of utilizing active carbons produced in Poland (WD-ekstra, WG-12, WG-15, AG-5 and DTO) for removing surfactant substances from water. The objective of the tests was to arrive at quantitative formulation of the adsorption process as well as to determine the effect of various factors on the process. Attempt was undertaken to cope with the tasks set in the study purpose using model experimental setups. Model solution with anionic surfactant, Aerosol OT-100, in the concentration of 5.00 mg/dm3, prepared using distilled water, was applied as adsorbate. The processes of adsorption, conducted in a batch mode, were best described by Freundlich isotherms. The adsorption capacity of the active carbons tested was calculated on the basis of the isotherms. The flow conditions were created by column filtration method. On the basis of the results obtained, the breakthrough curves, the so-called isoplanes, were prepared and served in turn to determine the adsorption capacities under flow conditions. The DTO carbon exhibited the highest values of adsorption capacities, as determined under both no flow and flow conditions. The exit curves (isoplanes) were also utilized to determine the mass penetration zone (the adsorption front height), as well as to calculate the rate of mass-exchange zone advance. The adsorption front height for the carbons tested was five times lower than the adsorption bed height, thus confirming a high effectiveness of active carbons in detergent removing.
PL
Wytrzymałość na rozciąganie ziaren surowców mineralnych jest zależna między innymi od swobodnej powierzchniowej energii właściwej. Obniżenie tej energii powoduje obniżenie wytrzymałości. Z kolei energia niezbędna do zniszczenia ziarna w procesie rozdrabniania przez zgniatanie jest proporcjonalna do wytrzymałości ziarna na rozciąganie. W związku z tym obniżenie wytrzymałości ziarna wpływa na obniżenie energii rozdrabniania. Jedną z metod obniżenia wytrzymałości ziarna na rozciąganie jest zastosowanie związków powierzchniowo czynnych (ZPC). Związki te wnikając do pierwotnych mikroszczelin obecnych na powierzchni ziarna powodują obniżenie energii powierzchniowej ziarna i zmianę struktury rozkładu mokroszczelin poprzez wzrost liczby mikroszczelin aktywnych. W pracy podano wyniki badań wpływu ZPC (woda destylowana i roztwór oleinianu sodu) na właściwości wytrzymałościowe i skład ziarnowy produktów rozdrabniania dolomitu przez zgniatanie w prasie. Wykonano serię pomiarów wartości siły prowadzącej do pęknięcia ziarna, pod wpływem oddziaływania ściskającego, na trzech reprezentatywnych próbkach nieregularnych ziaren dolomitu o wymiarach 25-31,5 mm, kolejno bez uprzedniej obróbki ZPC oraz po obróbce ZPC. Wyniki tych pomiarów prowadzą do wniosku, że ZPC powodują obniżenie wartości średniej wytrzymałości ziaren na rozciąganie oraz wzrost modułu Weibulla. Większy wpływ na właściwości wytrzymałościowe i skład ziarnowy ma woda destylowana niż wodny roztwór oleinianu.
EN
Tensile strength of particles of mineral raw materials depends, among others, upon free surface specific energy. The decrease of this energy results in the decrease of strength. Respectively, the energy necessary to destroy a particle in the process of crushing is proportional to the particle tensile strength. Due to this fact, the decrease of particle strength decreases the crushing energy. The application of surface active compounds (SAC) is one of the methods of decreasing the particle tensile strength. These compounds, penetrating the primary micro-cracks present on the particle surface, decrease the particle surface energy and change the structure of distribution of micro-cracks by means of the growth of the number of active micro-cracks. The paper presents the results of investigations of the effect of SAC (distilled water and sodium oleate solution) upon strength properties and particle size distribution of products of crushing of dolomite by means of press crushing. A series of measurements of the value of force causing the particle cracking, under the effect of compression, was performed on three representative samples of irregular dolomite particles of 25-31.5 mm, without the prior SAC action and after the SAC action. Particle tensile strength was calculated according to formula (6). The arithmetic mean of particle size fraction boundaries, i.e. D = 28.25 mm, was assumed to be a particle diameter while Q is a value of the force at which the particle cracks. The results of crushing are presented in Tables 1-3. In these tables P represents the cumulative distribution function of tensile strength or crushing probability. The model distribution function was fitted to empirical data. This function is expressed by formula (3) in which [...] represents the average value of particle tensile strength in the sample. The model dependences, calculated by the least square method, are expressed by formulas (7)-(9). As it results from the performed investigations, after the application of SAC the average tensile strength decreases, more significantly for water than for water solution of oleate, and Weibull's modulus grows (m in Eq. 3). The ratio of size reduction S grows with the increase of particle tensile strength. The empirical dependence is represented by the general formula (16) while formula (18) is for dolomite. Dependence [...] can be significant from the practical point of view because the crushing energy depends upon the degree of fineness.
20
EN
The objective of the study was to investigate the influence of surfactant in model dye solutions on the ultrafiltration efficiency. The anionic detergent (sodium dodecyl sulphate (SDS)) and cationic detergent (hexadecyltrimethylammonium bromide (CTAB)) were added to the dye solutions. Three anionic organic dyes of molecular weights ranging from 327 to 1060 Da were applied. Intersep Nadir membranes made of polyethersulfone and regenerated cellulose were used in the experiments. The operation pressure varied from 0.1 to 0.20 MPa. The concentration of dyes in model solutions was equal to 100 g/m3, whereas surfactant dosage amounted to 0.1, 0.6 and 1.0 CMC (critical micelle concentration). The experiments revealed dye retention by surfactant present in experimental solutions was strongly affected by the nature of detergent, membrane material and membrane cut-off value. It was also found that the presence of an anionic surfactant brought about the worsening of separation factor, whereas the cationic surfactant improved dye rejection.
first rewind previous Strona / 3 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.