Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 32

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  methylene blue
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
EN
The effect of antimicrobial photodynamic therapy (aPDT) on Gram-positive bacterium Staphylocccus aureus was studied. Methylene blue (MB) at non-toxic concentration of 31.25µg/ml was used as a photosensitizer. LEDs diodes were used as a light source to study the effect of methylene blue alone and the MB-gold nanoparticle mixture on the viability of S. aureus cells. Biogenic gold nanoparticles (biolAuNPs, 10ppm) and chemically synthesized gold nanoparticles (chemAuNPs, 3ppm) were tested as enhancement agents. In the presence of MB alone as a photosensitizer, the killing effect was about 92% after 30min of irradiation. The aPDT therapy was enhanced by addition of biolAuNPs and chemAuNPs and killing rate of S. aureus was 95-96% after 30min of irradiation. The probable mechanism of enhancement of MB-mediated photodynamic bactericidal efficacy against S. aureus in the presence of gold nanoparticles is discussed leading to the conclusion that colloidal gold increases the accumulation of MB in bacterial cells.
2
Content available remote Study of methylene blue adsorption by modified kaolinite by dimethyl sulfoxide
EN
Tamazert kaolin was modified with dimethyl sulfoxide (DMSO). The starting material and resulting from the intercalation were characterized by X-ray diffraction, Fourier transform infrared spectroscopy and scanning electron microscopy (SEM). Intercalation caused considerable changes in our clay by increasing the basal spacing to 11.22 Å, an intercalation rate of 98 %. The adsorption of methylene blue was studied as a function of pH, contact time, temperature, dye concentrations and adsorbents. Kinetic data have been adequately described by the pseudo-second order and intraparticle scattering model. The adsorption isotherm is in good agreement with the Redlich-Peterson model. A change in thermodynamic values (ΔH°, ΔS° and ΔG°) was observed after intercalation. Adsorption became non-spontaneous exothermic and ordered.
3
Content available remote Recycling of oil fly ash in the adsorption of dyes from industrial wastewater
EN
The use of oil fly ash after the recovery of heavy valuable metals was investigated. More specifically, its use, as an adsorbent of dyes from industrial wastewater, was evaluated. Methylene blue was used as a model compound to study the adsorption capacity of the proposed carbonaceous residue from metal recovery treatments. The effects of contact time, initial dye concentration, and absorbent dose were investigated. The maximum amount of dye was adsorbed after one hour. Moreover, 1-3 g of residues were necessary for the removal of 200-1000 mg dm–3 from 0.050 dm3 of contacted solution. The Langmuir isotherm model was in good agreement with the adsorption equilibrium data, indicating a maximum monolayer saturation capacity of approximately 40 mg/g at 25 °C. High abatement efficiencies (up to 99 %) were obtained, and the adsorbed dye was released almost immediately by re-contacting with water. The adsorption capacity was at least four times lower than that of commercially available active carbon. The double treatment of oil fly ash with deionised water and hydrochloric acid allows for the extraction of over 85 % of the vanadium, iron, and nickel content in the ash. However, the negligible or zero cost of solid residues, otherwise disposed in landfills, indicates their potential as a valid alternative. The use of oil fly ash for both recovery of heavy valuable metals and the subsequent removal of dyes from wastewater suggest a zero-waste process.
EN
This work is focused on transport organic dyes in systems containing humic acids as active reaction agent. Methylene blue was used as a model organic dye which can behave as pollutant and influence many processes in nature. Transport of pollutants in nature is strongly affected by interactions with humic acids or natural organic matter. Their influence is dependent on affinity of pollutant to content and strength of active binding sites. Two different humic samples are used in this study in order to compare their properties on transport of organic dye. Both humic acids are used in original extracted form as well as in the form of samples with selective blocked functional groups.
PL
Niniejsza praca koncentruje się na transporcie barwników organicznych w systemach zawierających kwasy huminowe jako środek aktywny. Błękit metylenowy wykorzystano jako modelowy barwnik organiczny, który może zachowywać się jak substancja zanieczyszczająca i wpływać na wiele procesów w przyrodzie. Na transport zanieczyszczeń w przyrodzie silnie wpływają interakcje z kwasami huminowymi lub naturalną materią organiczną. Ich wpływ zależy od powinowactwa substancji zanieczyszczającej do zawartości i siły aktywnych miejsc wiązania. W badaniu tym zastosowano dwie różne próbki humusowe w celu porównania ich właściwości w transporcie barwnika organicznego. Oba kwasy humusowe stosuje się w oryginalnej postaci ekstrahowanej, jak również w postaci próbek z selektywnie zablokowanymi grupami funkcyjnymi.
EN
Nano TiO2 and TiO2/MWCNT nanocomposite synthesized by the sol-gel method were characterized by XRD, BET, SEM, EDAX and FTIR techniques. These nanoparticles were used for photocatalytic decolorisation and degradation of three different reactive dyes such as Reactive Orange 16 (RO 16), Reactive Yellow 145 (RY 145) and Reactive Red 195 (RR 195) and real textile composite wastewater under the UVA and UVA-LED irradiation at room temperature. The maximum color removal of 96% and COD removal of 72% were achieved after 5 h in the presence of TiO2/MWCNT and H2O2 under UVA-LED irradiation. The kinetic studies obey pseudo-first order kinetics which is discussed in terms of the Langmuir–Hinshelwood kinetic model. The maximum degradation of 50% was achieved after 5 h in the presence of H2O2 using TiO2/MWCNT/UVA-LED for real textile composite wastewater. This study revealed that TiO2/MWCNT has improved the photocatalytic activity when compared to that of bare TiO2 under similar conditions. UVA-LED could be an alternative light source for the replacement of the conventional UV light for the photocatalytic treatment of reactive dyes.
EN
The study evaluated the adsorption potential of white cedar sawdust (WCS) for dye removal. WCS was chosen from five preferred, abundant waste biomasses from Pakistan. Various parameters such as contact time, adsorbent dose, dye concentration, pH, and particle size were optimized for methylene blue (MB) dye adsorption. The adsorbent was characterized by FTIR, SEM, EDX and BET analyses. The surface area of the adsorbent was 1.43 m2·g-1 and pore volume was 0.000687 cm3·g-1. The adsorption data best fitted the isotherm models of Langmuir, Temkin, Dubinin–Radushkevich, and Freundlich. The maximum experimental adsorption capacity obtained was 55.15 mg·g-1, which was in close agreement to the calculated adsorption capacity. Fitness of the pseudo-second order kinetics suggested chemisorption as the rate-limiting step. Thermodynamic study for adsorption was carried out to evaluate the Gibbs free energy (ΔG°), enthalpy (ΔH°) and entropy (ΔS°). The negative values ΔG° at the examined temperature range confirmed the spontaneous adsorption of MB onto WCS.
PL
W pracy poddano ocenie przydatność pyłowego węgla aktywnego i wielościennych nanorurek węglowych do usuwania syntetycznych barwników organicznych z roztworów modelowych zawierających substancje humusowe. W badaniach, jako substancje modelowe, wykorzystano kationowy barwnik – błękit metylenowy, anionowy barwnik – czerwień Kongo oraz substancje humusowe o masie cząsteczkowej w zakresie 150÷8000 Da. Testowane adsorbenty węglowe charakteryzowały się odmienną strukturą porowatą oraz różnym chemicznym charakterem powierzchni, co wpływało na ich powinowactwo do adsorbatów usuwanych z wodnych roztworów modelowych. Wykazano, że skuteczność adsorpcji błękitu metylenowego i czerwieni Kongo w dużym stopniu zależała od rodzaju zastosowanego adsorbentu oraz ilości substancji humusowych w wodzie. Ponadto potwierdzono, że stosowanie materiałów węglowych częściowo wysyconych substancjami humusowymi niekorzystnie wpływało na skuteczność adsorpcji barwników. Wykazano, że pyłowy węgiel aktywny był skuteczniejszym adsorbentem w usuwaniu błękitu metylenowego, natomiast w przypadku czerwieni Kongo lepsze efekty procesu adsorpcji uzyskano stosując nanorurki węglowe. Wzrost ilości substancji humusowych (określany jako RWO) w oczyszczanym roztworze z 1 mgC/dm3 do 30 mgC/dm3 skutkował większą adsorpcją błękitu metylenowego na badanych adsorbentach węglowych. Odnotowany przyrost skuteczności usuwania tego barwnika wynosił około 12% na pyłowym węglu aktywnym i 34% na nanorurkach węglowych. Badania z udziałem czerwieni Kongo wykazały mniejszy stopień usunięcia tego barwnika z roztworów zawierających większe ilości substancji humusowych na obu adsorbentach węglowych.
EN
The study aimed to assess suitability of multiwalled carbon nanotubes and powdered activated carbon for removal of synthetic organic dyes from model solutions containing humic substances. The model solution contained cationic dye methylene blue, anionic Congo Red and humic substances of molecular weight in the range from 150 to 8000 Da. The carbon adsorbents tested had a different porous structure and surface chemistry which influenced their affinity towards adsorbates removed from the aquatic model solutions. It was demonstrated that the efficacy of the methylene blue and Congo Red adsorption depended on the adsorbent type and the amount of humic substances in water. Further, application of adsorbents pre-loaded with humic substances adversely affected the efficacy of dye adsorption. Studies revealed that the powdered activated carbon was more effective in the methylene blue adsorption, while the carbon nanotubes – in the Congo Red removal. An increase of humic substances (known as DOC) from 1 to 30 mgC/dm3 enhanced the adsorption of methylene blue on the carbon adsorbents tested. The noted increase in efficacy of the dye removal was approximately 12% for the powdered activated carbon and 34% for the carbon nanotubes. The opposite trend was observed for Congo Red where the presence of humic substances adversely affected adsorption on the two carbon adsorbent types.
PL
Badano adsorpcję dynamiczną trzech barwników: oranżu metylowego (OM), oranżu II (OII) i błękitu metylenowego (BM) z roztworów wodnych na czterech materiałach węglowych. Były to: zredukowany tlenek grafenu (rGO) otrzymany metodą chemiczną, mikroporowaty węgiel otrzymany z prekursora polimerowego – sulfonowanej żywicy styrenowo-diwinylobenzenowej (AC-SDVB), mezoporowaty, uporządkowany materiał węglowy otrzymany metodą miękkiego odwzorowania z żywicy fenolowo-formaldehydowej (OMC-PF) oraz handlowy węgiel aktywny (AC-F400). W dynamicznych badaniach kolumnowych wyznaczono krzywe przebicia tych adsorbentów, a do opisu krzywych przebicia złoża węgla wykorzystano równania Thomasa oraz Yoona-Nelsona. Uzyskane wartości adsorpcji dynamicznej barwników były duże, szczególnie w przypadku mikroporowatego węgla AC-SDVB oraz zredukowanego tlenku grafenu. Stwierdzono, że największą adsorpcją dynamiczną charakteryzował się zredukowany tlenek grafenu, który adsorbował oranż II w ilości 706 mg/g. Wykorzystane równania Thomasa i Yoona-Nelsona dobrze opisywały krzywe przebicia złoża węgla (R2=0,97÷0,99).
EN
Dynamic adsorption of three dyes was studied: methyl orange (OM), orange II (OII) and methylene blue (MB) from aqueous solutions on four carbon materials. These were: reduced graphene oxide (rGO) obtained by the chemical method, microporous carbon prepared from a polymeric precursor – sulfonated styrene-divinyl benzene resin (AC-SDVB), ordered mesoporous carbon material obtained by soft templating from phenol-formaldehyde resin (OMC-PF) and the commercial activated carbon (AC-F400). Breakthrough curves for the above adsorbents were determined in dynamic column experiments and Thomas and Yoon-Nelson equations were used to describe them. Dynamic dye adsorption values were high, especially for AC-SDVB microporous activated carbon and reduced graphene oxide. The highest dynamic adsorption was demonstrated for the reduced graphene oxide, rGO, which adsorbed 706 mg/g of orange II. The equations of Thomas and Yoon-Nelson well described the breakthrough curves for the carbon bed with correlation coefficients R2 = 0,97÷0,99.
PL
Celem pracy było wykonanie i porównanie widm UV-Vis błękitu metylenowego otrzymanego w różnych warunkach doświadczalnych, a także zbadanie możliwości jego zastosowania, jako potencjalnego sensora do oznaczania całkowitego potencjału antyoksydacyjnego (CPA) metodą fotometryczną, w odniesieniu do rodników hydroksylowych generowanych w reakcji Fentona. W literaturze nie została opisana jeszcze metoda fotometryczna pomiaru CPA odnosząca się do mocnych rodników jak np. rodniki hydroksylowe, które reagują nie tylko z mocnymi antyoksydantami, ale także i ze słabymi. Roztwór błękitu metylenowego charakteryzuje się intensywną granatową barwą, który w wyniki reakcji z rodnikami hydroksylowymi ulega odbarwieniu. Obecność w mieszaninie reakcyjnej antyoksydantów powoduje zatrzymanie odbarwienia roztworu. Właściwość ta została wykorzystana do fotometrycznego oznaczania całkowitego potencjału antyoksydacyjnego.
EN
The aim of the paper was to compare the UV-Vis spectra of methylene blue obtained under different experimental conditions, and then to investigate the possibility of its use as a potential sensor for the determination of the total antioxidant potential (TAP) by photometric method, related to the hydroxyl radicals generated in the Fenton reaction. In the literature, the photometric method of measurement of TAP related to the strong radicals (such as hydroxyl radicals, which react not only with strong antioxidants, but also with the weak ones), has not been described yet. The methylene blue solution is characterized by an intense navy blue color which disappears after its reaction with hydroxyl radicals. Antioxidants retain the discoloration of the solution. This has been used for the photometric determination of the total antioxidant potential.
EN
The removal of organic dyes from industrial wastewater remains a problem, both technically and economically. In this study, Yarrowia lipolytica yeast cells were isolated from poultry meat and immobilized using alginate. The immobilized Yarrowia lipolytica yeast was used as biosorbent to remove methylene blue (MB) dye from synthetic effluent water. The results show that maximum adsorption capacity under optimum conditions was 66.67 mg∙g-1. The equilibrium adsorption data fitted well onto the Freundlich adsorption isotherms with R2>0.99. Adsorption kinetics was of pseudo-second order process suggesting that the adsorption was a chemisorption. FTIR spectra identified typical absorption bands of a biosorbent. Sorption of MB dye on Yarrowia lipolytica yeast cells was exothermic with weak sorption interaction.
EN
Adsorption of orange II, methyl orange and methylene blue from aqueous solutions on three carbon materials was studied. The first material for studies was the microporous activated carbon obtained from sulfonated styrene- divinylbenzene resin (AC-SDVB), the second – ordered mesoporous carbon obtained from phenol-formaldehyde resin (OMC-PF) and the third – commercial micro-mesoporous activated carbon from Chemviron Carbon (AC-F400). Adsorption isotherms of the above-mentioned dyes on the carbon materials were studied under laboratory conditions at 25 C. The experimental data was described using the well-known Langmuir, Freundlich and Langmuir-Freundlich adsorption isotherm equations. On the basis of the correlation coefficient (R2) value, it was demonstrated that the Langmuir equation best described this data. The maximum adsorbed amounts for the three dyes were determined. The highest value was obtained for AC-SDVB: 625 mg/g for orange II and about 500 mg/g for methyl orange and methylene blue. These values were approximately five times higher than the maximum adsorption values for individual dyes on OMC-PF and AC-F400 (maximum adsorption values were about 100 mg/g). The difference in the effectiveness of dye adsorption on the carbon materials tested was the result of a much more developed porous structure of carbon AC-SDVB, compared to other two carbons. The specific surface area of AC-SDVB was 2 480 m2/g, 660 m2/g – for OMC-PF and 1 260 m2/g – for AC-F400. In addition, the values of standard characteristic numbers for activated carbons, methylene number and iodine number, were also evaluated. The highest value of both the methylene number, equal to 30 cm3, and the iodine number of 1 900 mg/g were obtained for AC-SDVB. In conclusion, some of the porous carbon materials obtained from polymers, characterized by excellent structural parameters, are particularly efficient in adsorption of dyes from aqueous solutions.
PL
Badano adsorpcję trzech wybranych barwników organicznych (oranż II, oranż metylowy i błękit metylenowy) z roztworów wodnych na trzech materiałach węglowych. Pierwszym był mikroporowaty węgiel aktywny otrzymany z żywicy styrenowo-dwuwinylobenzenowej (AC-SDVB), drugim – uporządkowany węgiel mezoporowaty otrzymany z żywicy fenolowo-formaldehydowej (OMC-PF), a trzecim – handlowy mikro-mezoporowaty węgiel aktywnym firmy Chemviron Carbon (AC-F400). W warunkach laboratoryjnych wyznaczono doświadczalne izotermy adsorpcji tych barwników na węglach aktywnych w temperaturze 25C. Otrzymane dane doświadczalne opisano za pomocą znanych równań izoterm adsorpcji – Langmuira, Freundlicha oraz Langmuira-Freundlicha. Na podstawie wartości współczynnika korelacji (R2) stwierdzono, że najlepiej dane doświadczalne opisywało równanie izotermy Langmuira. Na podstawie otrzymanych izoterm adsorpcji wyznaczono maksymalne wartości adsorpcji poszczególnych barwników na badanych materiałach węglowych. Największą wartość adsorpcji uzyskano na węglu AC-SDVB – 625 mg/g (w przypadku oranżu II) oraz około 500 mg/g (w przypadku oranżu metylowego i błękitu metylenowego). Wartości te były około pięciokrotnie większe od maksymalnych adsorpcji poszczególnych barwników na węglach OMC-PF i AC-F400 (węgle te charakteryzowały sie maksymalną wartością adsorpcji każdego barwnika wynoszącą około 100 mg/g). Różnica w skuteczności adsorpcji barwników na badanych węglach była efektem znacznie lepiej rozwiniętej struktury porowatej węgla AC-SDVB, w porównaniu z pozostałymi węglami. Powierzchnia właściwa węgla AC-SDVB wynosiła 2480 m2/g, węgla OMC-PF – 660 m2/g, a węgla AC-F400 – 1260 m2/g. Ponadto wyznaczono wartości standardowych liczb charakteryzujących węgle aktywne – liczbę metylenową i liczbę jodową. Największą wartość zarówno liczby metylenowej (30 cm3), jak i liczby jodowej (1900 mg/g) otrzymano w przypadku węgla AC-SDVB. Badania wykazały, że niektóre porowate materiały węglowe otrzymane z polimerów, charakteryzujące się bardzo dobrymi parametrami struktury porowatej, wyjątkowo dobrze nadają się do adsorpcji barwników z roztworów wodnych.
EN
In this work adsorption of methylene blue and malachite green on mesoporous carbon-nickel and carbon-zinc composites (ST-A-Ni, ST-A-Ni(NO3)2-imp and ST-A-Zn, ST-A-Zn(NO3)2-imp) were investigated. These materials were obtained by the soft-templating method in presence of various precursors containing nickel or zinc. Nanoparticles of nickel or zinc and solutions of nickel nitrate(V) or zinc nitrate(V) were used as a source of nickel and zinc. Low-temperature nitrogen adsorption isotherms were determined for investigated materials and they were used for porous structure parameters calculation. Obtained isotherms can be classified as IV-type in order to IUPAC classification. Adsorbents have large surface area SBET: 674 m2/g (ST-A-Ni), 651 m2/g (ST-A-Ni(NO3)2-imp) and 511 m2/g (ST-A-Zn), 654 m2/g (ST-A-Zn(NO3)2-imp), large total volume of pores Vt: 0.65 cm3/g (ST-A-Ni), 0.63 cm3/g (ST-A-Ni(NO3)2-imp) and 0.32 cm3/g (ST-A-Zn), 0.64 cm3/g (ST-A-Zn(NO3)2-imp). Participation of mesoporosity in the total porosity of carbon composites is from approx. 44% to approx. 78%. This means that studied carbons are in fact mesoporous materials, with considerable domination of mesoporosity over the microporosity. The exception is composite ST-A-Zn were the microporosity value is a little bit higher than mesoporosity. The mesopores dimension for the maximum of the distribution function (in the range of mesopores) was determined by Kruk-Jaroniec-Sayari (KJS) method. This dimension was approx. 7 nm for all investigated adsorbents. SEM photos confirmed the presence of ordered mesopores, particularly in materials obtained as a result of zinc nitrate impregnation. Also the presence of nickel nanoparticles, with different dimensions and shapes (ST-A-Ni), was confirmed by SEM photos. The concentrations of adsorbates, before and after adsorption, were determined by spectrophotometric method. Adsorption experiments were carried out at 25°C temperature. The adsorption equilibrium for investigated in this work mesoporous compositions (carbon-metal-composite - colorant solution) was settled after 90 minutes (ST-A-Ni(NO3)2-imp-MB and ST-A-Zn(NO3)2-imp-MB), after 120 minutes (ST-A-Ni-MB), after 240 minutes (ST-A-Ni-MG) and for the rest of investigated compositions after 360 minutes. The studies of adsorption process velocity showed that in most cases adsorption kinetics proceeded according to pseudo II-order reaction model. Only in one case according to pseudo I-order reaction model: for ST-A-Zn (malachite green). Obtained adsorption isotherms were substituted into the Langmuir equation and Freundlich equation. Adsorption process of methylene blue and malachite green on all studied carbon-metal composites proceed in accordance to adsorption model described by Langmuir equation. Adsorption ability of studied mesoporous carbon materials is significantly higher for methylene blue than for malachite green. The best adsorbent for methylene blue was carbon ST-A-Zn(NO3)2-imp (qm = 104.17 mg/g), the worst adsorbent was carbon ST-A-Zn (qm = 6.65 mg/g). In the case of malachite green the best adsorbent was carbon ST-A-Ni (qm = 58.82 mg/g) and the worst adsorbent was carbon ST-A-Zn (qm = 4.25 mg/g). On the basis of K constant from Langmuir equation the value of free enthalpy BG was calculated. Obtained values change in the range from –28.06 to –36.78 kJ/mol. Negative values of BG mean that investigated process is spontaneous.
PL
W pracy zbadano adsorpcję błękitu metylenowego i zieleni malachitowej na mezoporowatych kompozytach węglowo-niklowych oraz węglowo-cynkowych (ST-A-Ni, ST-A-Ni(NO3)2-imp oraz ST-A-Zn, ST-A-Zn(NO3)2-imp). Materiały te otrzymano metodą miękkiego odwzorowania w obecności różnych prekursorów zawierających nikiel lub cynk. Nanocząstek niklu lub cynku oraz roztworów azotanu(V) niklu lub azotanu(V) cynku użyto jako źródeł niklu lub cynku. Dla badanych adsorbentów wyznaczono niskotemperaturowe izotermy adsorpcji azotu, które posłużyły do obliczenia parametrów struktury porowatej. Otrzymane izotermy można zaliczyć do IV typu zgodnie z klasyfikacją UPAC. Adsorbenty charakteryzują się dużą powierzchnią właściwą SBET: 674 m2/g (ST-A-Ni), 651 m2/g (ST-A-Ni(NO3)2-imp) oraz 511 m2/g (ST-A-Zn), 654 m2/g (ST-A-Zn(NO3)2-imp), dużą całkowitą objętością porów Vt: 0,65 cm3/g (ST-A-Ni), 0,63 cm3/g (ST-A-Ni(NO3)2-imp) oraz 0,32 cm3/g (ST-A-Zn), 0,64 cm3/g (ST-A-Zn(NO3)2-imp). Udział mezoporowatości w całkowitej porowatości kompozytów węglowych wynosi od ok. 44% do ok. 78%. Oznacza to, że rzeczywiście badane węgle są mezoporowate ze znaczną przewagą mezoporowatości nad mikroporowatością, z wyjątkiem kompozytu ST-A-Zn, który ma nieco bardziej rozwiniętą mikroporowatość. Wymiar mezoporów dla maksimum funkcji rozkładu (w przedziale mezoporów) wyznaczono metodą Kruka-Jarońca-Sayari (KJS). Dla wszystkich badanych adsorbentów wymiar ten wynosił ok. 7 nm. Zdjęcia SEM potwierdziły występowanie uporządkowanych mezoporów, szczególnie w materiałach otrzymanych w wyniku impregnacji azotanem cynku, a także obecność na powierzchni węgla nanocząstek np. niklu o różnych wymiarach i kształtach (ST-A-Ni). Stężenia adsorbatów przed i po adsorpcji wyznaczano metodą spektrofotometryczną. Badania adsorpcyjne prowadzono w temperaturze 25oC. Równowaga adsorpcyjna dla badanych w pracy układów mezoporowaty kompozyt węglowo-metaliczny - roztwór barwnika ustaliła się po 90 minutach (ST-A-Ni(NO3)2-imp-MB i ST-A-Zn(NO3)2-imp-MB), po 120 minutach (ST-A-Ni-MB), po 240 minutach (ST-A-Ni-MG) oraz dla pozostałych czterech przypadków po 360 minutach. Badania szybkości procesu adsorpcji wykazały, że w większości przypadków kinetyka adsorpcji przebiegała zgodnie z modelem reakcji pseudo II-rzędu, w jednym tylko przypadku zgodnie z modelem pseudo I-rzędu: ST-A-Zn (zieleń malachitowa). Otrzymane izotermy adsorpcji podstawiono do równania Langmuira i równania Freundlicha. Proces adsorpcji błękitu metylenowego oraz zieleni malachitowej na wszystkich badanych kompozytach węglowo-metalicznych zachodzi zgodnie z modelem adsorpcji opisanym przez równanie Langmuira. Zdolność adsorpcyjna badanych mezoporowatych materiałów węglowych jest znacznie większa w stosunku do błękitu metylenowego niż zieleni malachitowej. Najlepszym adsorbentem w stosunku do błękitu metylenowego był węgiel ST-A-Zn(NO3)2-imp (qm = 104,17 mg/g), a najsłabszym węgiel ST-A-Zn (qm = 6,65 mg/g). W przypadku zieleni malachitowej najlepszym adsorbentem był węgiel ST-A-Ni (qm = 58,82 mg/g), a najsłabszym węgiel ST-A-Zn (qm = 4,25 mg/g). Na podstawie stałej K z równania Langmuira obliczono wartość entalpii swobodnej BG. Otrzymane wartości zmieniają się w granicach od –28,06 do –36,78 kJ/mol. Ujemne wartości BG świadczą o tym, że badany proces to proces samorzutny.
EN
Ordered SBA-15 mesoporous silica supports have been synthesized and used for incorporation of titanium with different Ti/Si weight ratio via incipient wetness impregnation. Titanium tetraisopropoxide (TTIP) was used as a source of Ti. Obtained catalysts were characterized to investigate the chemical framework and morphology by nitrogen sorption measurements, powder X-ray diffraction (XRD), X-ray fluorescence elemental analysis (XRF), transmission electron microscopy (TEM), UV-Vis diffuse reflectance spectroscopy (UV-Vis DRS) and Fourier transform infrared photoacoustic spectroscopy (FT-IR/PAS). The photocatalytic degradation of phenol and methylene blue water solutions were selected as a probe reactions to the photoactivity test of prepared samples and to verify the potential application of these materials for water purification. Experimental results indicate that the photocatalytic activity of Ti/Si mixed materials depends on the adsorption ability of composites and the photocatalytic activity of the titanium oxide.
14
Content available Bio-polishing sludge adsorbents for dye removal
EN
The objective of this work is to evaluate the removal of methylene blue dye by bio-polishing sludge-based adsorbents. The adsorbents were characterized according to the specific surface area, pH upon the treatment and surface functional groups. The adsorption of dye was carried out at room temperature, and the adsorption data were analyzed using the isotherm and kinetics models. The bio-polishing sludge is rich in ash content, and the presence of surface functional groups varied with the treatment strategies. The specific surface area of adsorbents is between 7.25 and 20.8 m2 /g. Results show that the maximum removal of methylene blue by sludge adsorbents was observed to have the following order: untreated sludge (SR) > zinc chloride-treated (SZ) > microwave-dried (SW) = potassium carbonate-treated (SK) > acid-washed (SH). The maximum adsorption capacities for SR and SZ as predicted by the Langmuir model are 170 and 135 mg/g, respectively. Although SR demonstrates a higher maximum removal than SZ, the latter exhibits greater removal intensity and rate constant even at high dye concentration. The bio-polishing sludge is a promising adsorbent for dye wastewater treatment.
EN
Removal of methylene blue (MB) from aqueous solution by raw olive pomace (ROP) which is a waste of industrial olive oil and olive pomace modified with ultrasounds and acid (MOP) has been investigated. It was found that the data for ROP and MOP were well fit to the Freundlich isotherm model (R2 equal to 0.864 and 0.834, respectively). As a result; it was determined that raw olive pomace can be used for the removal of methylene blue dye (KF = 10.08 mg/g(dm3/mg)1/n) and modified olive pomace had high adsorption capacity for MB (KF = 73.08 mg/g(dm3/mg)1/n).
EN
Natural clay has been considered as a potential absorbent for removing pollutants from water and waste water. Nonetheless, the effective application of clay for water treatment is limited due to small surface area and presence of net negative surface charge, leading to it low adsorption capacity. The absorption capacity was boosted via intercalation of CaO derived from snail shell (SS). The methylene blue sorption potential, PZC, and the surface area of unmodified clay sample were substantially enhanced by the intercalation process. The process of sorption of MB from solution was analyzed using five different isotherm models (Langmuir, Freundlich, Temkin, Harkins-Jura, and Halsey isotherm equations). The value of the Langmuir monolayer sorption capacity qm (mg/g) increased from 50.12 to 88.71, PZC values increased from 4.50 to 7.40, and the surface area (m2/g) value increased from 27 m2/g to 123 m2/g after the intercalation process. The experimental data were fitted into two kinetic models: Lagergren pseudo-first order and the chemisorptions pseudo-second order. It was observed that chemisorptions pseudo-second order kinetic model described the sorption process with high coefficients of determination (r2) better than pseudo first other kinetic models. The modification caused no change in the clay surficial microstructure but increased the lattice spacing of the clay framework.
EN
Electrochemical degradation of such dyes as methylene blue (BM-ylene) and methyl blue (BM-yl) was investigated using UV-Vis spectrophotometry, in order to be removed from the solutions, leading to discoloration of wastewater obtained under simulated laboratory conditions. The electrochemical degradation in the presence of SO4(-) ions, as well as in the presence of Cl(-) ions were compared for the synthetic waters containing BM-ylene and BM-yl. The results showed that the fastest degradation and discoloration of the BM-yl solution containing Cl(-) ions was achieved, with a high value for its color removal (CR) of 89.7% obtained after 10 min.
EN
A comparison was made of influence of physically adsorbed methylene blue (MB) dye on the physicochemical properties of Manisa-Akdere zeolite (natural zeolite) and zeolite modified with K and Ca (all samples treated with hydrogen peroxide before modification) using batch adsorption technique. After elementary characterization of this adsorbent, the effects were investigated of initial MB concentration, pH, contact time, stirring rate, adsorbent dosage and temperature on the selectivity and sensitivity of the removal process. A larger adsorption of the dye was observed for modified zeolite (42.7 mg/g) than for natural zeolite (28.6 mg/g) per gram of an adsorbent after all zeolite samples treated with hydrogen peroxide. Zeolite treated with H2O2 showed higher adsorption capacity than untreated zeolite samples. The Langmuir model (R2 values between 0.959 and 0.996) fitted the experimental data better than the Freundlich model (R2 values between 0.804 and 0.988). The adsorption process was found to be slightly influenced by adsorbent dosage, contact time and temperature. Optimum pH for adsorption of MB was found to be at 7. Adsorption equilibrium attained within 30 minutes. The sorption of MB increased slightly with rising temperature. In addition, adsorption values rose with modification Ca-Exchanged (after H2O2 treatment) > K-Exchanged (after H2O2 treatment) > Zeolite treated with H2O2 > Ca-Exchanged >K-Exchanged >Natural Zeolite.
EN
Improved hygiene and health care standards have a great impact on the development of hygiene and health care products. For this purpose, viscose is a very popular substrate. One of the most promising anti-microbial compounds of modern times is chitosan. The anti-microbial action of this polysaccharide depends on the amino group amount, which is crucial for ensuring the effectiveness of anti-microbial treated material. In textile finishing, 1,2,3,4–buthanetetracarboxylic acid (BTCA) is usually used as a non-formaldehyde crease-resistant reagent. But, on the other hand, the negatively charged carboxyl groups of BTCA can be explored as additional binding sites for positively-charged protonated amino groups of chitosan. When using microwaves, polar materials (e.g. chitosan) orient and reorient themselves according to the direction of the electro-magnetic field, which means that chitosan chain-bending may have taken place during the drying with microwaves. This could result in a higher specific surface of the chitosan and, consequently, in a higher proportion of available amino groups. It is concluded that the combination chitosan/BTCA supported by microwaves drying represents an ideal combination to increase the proportion of available amino groups.
PL
Podwyższanie standardów dotyczących zdrowia ma duży wpływ na rozwój produktów higienicznych i medycznych. Dlatego wiskoza jest bardzo popularnym substratem. Dla celów uzyskania właściwości anty-mikrobowych, bardzo popularnym związkiem jest chitozan. Aktywność tego polisacharydu jest uzależniona od ilości grup aminowych. Podczas wykańczania materiałów włókienniczych BTCA jest stosowany jako niezawierający formaldehydu środek zmniejszający gniotliwość. Z drugiej strony, ujemnie naładowane grupy karboksylowe BTCA mogą być wykorzystane jako dodatkowe łączniki dla dodatnio naładowanych protonowanych grup aminowych chitozanu. Pod wpływem mikrofal materiały polarne (chitozan) orientują się i reorientują zgodnie z kierunkiem pola elektromagnetycznego, co oznacza, że podczas suszenia za pomocą mikrofal może dojść do zginania łańcuchów chitozanu. Może to powodować większą względną powierzchnię chitozanu i konsekwentnie wyższą proporcję dostępnych grup aminowych.
20
EN
In the present work investigations on a potential use of activated carbon for the removal of Methylene Blue (MB) from wastewater are presented. Adsorption kinetics of methylene blue has been studied using reaction-based and diffusion-based models. Three kinetic models, namely, pseudo-first-order, pseudo-second-order and the Elovich are analyzed at the temperature of 298 K for the reaction-based model. The kinetic studies showed that the data were well described by the pseudo-second-order kinetic model. Intraparticle diffusion, external-film diffusion, and internal-pore diffusion models characterizing MB were obtained. The results suggested that the activated carbon has a high potential to be used as an effective adsorbent for methylene blue adsorption. Pseudo first-order, pseudo second-order and the Elovich models were employed to describe the desorption mechanism. The experimental results showed that the pseudo second-order equation is the best model. About 99% of activated carbon has been regenerated by desorption.
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.