Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 706

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 36 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  kompozyt
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 36 next fast forward last
PL
Niniejszy artykuł omawia kwestię zastosowania szczególnego typu geosyntetyków, tzw. kompozytów jako warstw pośrednich w nawierzchniach asfaltowych. Autor zwraca uwagę na możliwości jakie dają kompozyty w postaci monolitycznego rusztu i włókniny do zwiększania trwałości zmęczeniowej nawierzchni drogowych. Artykuł omawia badania kompozytów przeprowadzone pod kątem wydłużenia czasu propagacji spękań zmęczeniowych, a także podejście projektowe, uwzględniające wpływ materiałów na wzrost trwałości zmęczeniowej warstw asfaltowych nawierzchni drogowych. Zasygnalizowano także kluczowe wymagania technologiczne dotyczące wbudowania kompozytów w warstwy asfaltowe.
PL
Produkty kompozytowe są dziś synonimem innowacji, gdyż pozwalają przesuwać dotychczasowe granice możliwości materiałowych. Ze względu na ogromną odporność mechaniczną, a także niezwykle mały ciężar kompozyt doskonale nadaje się do budowy konstrukcji stosowanych w wielu branżach. Artykuł prezentuje zastosowanie kompozytów w słupach oświetleniowych, które stanowią znaczący udział infrastruktury drogowej. Na podstawie wymagań normy z zakresu biernego bezpieczeństwa autor wskazuje na konieczność stosowania takich rozwiązań, które eliminują skutki tragicznych wypadków z elementami wyposażenia dróg. Przedstawione zalety kompozytów zostały skonfrontowane z oszczędnościami finansowymi, które można uzyskać na etapie budowy a także utrzymania bezpiecznej infrastruktury.
PL
Stałe dążenie do uzyskania jak najmniejszej masy samolotu jest powodem stosowania w konstrukcjach lotniczych materiałów o wysokiej wytrzymałości i sztywności właściwej. Wysokowytrzymałe stale, stopy tytanu lub stopy aluminium (np. 2024T3) oraz laminaty kompozytowe (np. CFRP, Glare) są przykładami takich materiałów. Stosowanie różnorodnych materiałów na struktury lotnicze wymusza konieczność łączenia części metalowych z kompozytowymi. Stosuje się różne techniki łączenia pokryć płatowca z elementami usztywniającymi: mechaniczne (połączenia nitowane, śrubowe), adhezyjne (klejenie, okazjonalnie zgrzewanie), hybrydowe (w którym zastosowano kombinacje dwóch różnych metod). W przypadku połączeń mechanicznych konieczne jest wykonywanie otworów, które są miejscem silnych koncentracji naprężeń decydujących o wytrzymałości całej konstrukcji. Połączenia mechaniczne, stosowane od dziesięcioleci, odznaczają się wysokim poziomem niezawodności. Połączenia mechaniczne można wykonywać oraz użytkować w trudnych warunkach środowiskowych. Celem pracy jest projekt mechanicznego połączenia metal-kompozyt oraz analiza niszczenia elementu kompozytowego. Analizowano dwucięte połączenie śrubowe. Przeprowadzono obliczenia analityczne oraz numeryczne.
EN
The constant attempt to obtain as low aircraft mass as possible is the reason for using material of high specific strength (or stiffness) in the aerospace industry. High strength steels, titanium or aluminium alloys (e.g. 2024T3) and composite laminates (e.g. CFRP or Glare) are the examples of such materials. Dissimilar materials in aircraft structures provide a necessity of composite and metallic components joining. Various techniques are used to connect the skin with the stiffening elements: mechanical (riveting, bolting), adhesive (bonding and occasionally welding) and hybrid (where both above mentioned methods are used). Making holes is a necessity for mechanical joints. The holes are the areas of high stress concentrations and they determine load capability of the whole structure. However, mechanical joints used for decades are proved to be reliable. They can be assembled and applied in very rough conditions since they are less sensitive to environmental effects. The goal of the work is development of a mechanical metal-composite joint and failure analysis of the composite part. The double-shear joint is analysed. Both analytical and numerical calculations are performed.
4
Content available remote Graphite-glass screen-printed film electron emitters
EN
In this paper, we present the technology and principle performance of film electron emitters made of graphite-glass composite paste using screen printing. As a result, we got working emitters with emission current densities and the turn-on electric field voltage comparable to film electron emitters made of nano-scale carbon composites that were reported in the literature.
PL
W tym artykule prezentujemy technologię i podstawowe charakterystyki pracy warstw emitujących elektrony i wykonanych techniką sitodruku z wykorzystaniem pasty kompozytowej grafitowo-szkłanej. Emitery te osiągnęły gęstości prądów emisji oraz napięcie progowe, przy którym rozpoczyna się emisja, porównywalne do tych, jakie zostały opisane w literaturze naukowej dla materiałów węglowych w nano-skali.
EN
The paper presents the results of investigations of processability and mechanical properties of polypropylene composites filled with microsilica, which is waste from the metallurgical industry. Composite molded parts containing 10% and 20% of microsilica waste respectively were characterized, among others, by higher Young’s modulus value and lower shrinkage value in comparison to the unfilled polypropylene. In addition, a correlation was observed between the changes in the post-molding shrinkage value and the changes in the mechanical properties of the molded pieces that took place during their conditioning within 240 hours after they were taken out of the injection mold.
PL
Przedstawiono wyniki badań przetwarzalności oraz właściwości mechanicznych kompozytów polipropylenowych napełnionych mikrokrzemionką, stanowiącą odpad z przemysłu hutniczego. Wypraski wtryskowe z kompozytów zawierających, odpowiednio, 10% i20% odpadowej mikrokrzemionki charakteryzowały się m.in. większą sztywnością oraz mniejszym skurczem przetwórczym niż wypraski z nienapełnionego polipropylenu. Zaobserwowano ponadto korelację zmian skurczu wtórnego i właściwości mechanicznych wyprasek, zachodzących podczas ich kondycjonowania w ciągu 240 h od chwili wyjęcia z formy.
EN
The novel polyurea-based (PUA) composites modified with milled basalt fibers (BMF), formed with spray coating technology were produced. The addition of 5–30 wt % of BMF into commercial two-component PUA was used as a low-cost modification which allowed to significantly improve the mechanical performance, as well as thermomechanical and thermal stability of the final products. It was found that the incorporation of 30 wt % of BMF resulted in over 30% stiffness improvement and extension using temperature of the coating above 80 °C. Moreover, an increase by 25 °C in thermal stability evaluated by thermogravimetric analysis (TGA) was achieved, without significant changes in the rheological behavior of the compositions, resulting in the presence of structural defects. Finally, an evaluation of crosslink density was conducted in order to ascertain that the applied modification of the thermoset reactive fast-curing system allows to obtain fully cured products which may be used as a spray coating for hydrotechnical objects protection.
PL
Metodą powlekania natryskowego wytworzono nowe kompozyty na bazie polimocznika (PUA) modyfikowanego mielonymi włóknami bazaltowymi (BMF). Komercyjny dwuskładnikowy PUA modyfikowano niskokosztowo za pomocą dodatku 5–30% mas. BMF, co pozwoliło na wyraźną poprawę właściwości mechanicznych, a także stabilności termomechanicznej i termicznej PUA. Stwierdzono, że wprowadzenie do polimocznika 30% mas. BMF zwiększyło o ponad 30% jego sztywność i umożliwiło rozszerzenie zakresu temperatury stosowania powłoki powyżej 80 °C. Metodą analizy termograwimetrycznej (TGA) stwierdzono wzrost stabilności termicznej o 25 °C, bez istotnych zmian w reologicznym zachowaniu kompozycji, mogących prowadzić do tworzenia się wad strukturalnych w gotowych wyrobach. Na podstawie oceny gęstości usieciowania potwierdzono, że przeprowadzona modyfikacja termoutwardzalnego reaktywnego systemu szybkiego utwardzania pozwala na uzyskanie w pełni utwardzonych produktów, które można zastosować jako powłokę natryskową do ochrony obiektów hydrotechnicznych.
PL
Wytwarzano spienione kompozyty termoplastyczne wzmocnione włóknem pochodzenia naturalnego. Uzyskano lite i porowate układy na osnowie polipropylenowej (PP) wzmocnionej ciętym włóknem bazaltowym (WB). Jako środka spieniającego użyto mikrosfery (Expancel MB930). W celu polepszenia adhezji między włóknem a osnową PP do układu dodano polipropylen szczepiony bezwodnikiem maleinowym PP-g-MA (Polybond 3200). Wytwarzanie kompozytów obejmowało wymieszanie składników w procesie wytłaczania, a następnie uformowanie kształtek kompozytów PP/WB w procesie wtryskiwania. Dodatkowo, na etapie wtryskiwania, wybrane układy spieniano z zastosowaniem 1,5% mas. mikrosfer. Oceniono wpływ udziału włókna (5, 10, 15% mas.) i jego preparacji, a także wpływ kompatybilizatora na właściwości litych kompozytów PP; porównano ich właściwości z cechami analogicznych układów o strukturze porowatej. Scharakteryzowano właściwości fizyko-mechaniczne (gęstość, wytrzymałość na statyczne rozciąganie i zginanie) materiałów PP/WB, poddano je także analizie termicznej DSC i termograwimetrycznej TGA. Stwierdzono, że spienione układy PP z udziałem włókien wykazują lepsze właściwości mechaniczne niż czysty PP, a dodatek kompatybilizatora do mieszaniny poprawia charakterystykę wytrzymałościową otrzymanych kompozytów PP/WB.
EN
The presented research concerns the production of foamed thermoplastic composites reinforced with natural fiber in the direction of obtaining lightweight construction materials. The purpose of the work was to obtain solid and porous polypropylene (PP) systems reinforced with cut basalt fiber (WB). As a foaming agent, Expancel MB930 microspheres from AkzoNobel were used, while to improve the adhesion between the fiber and the PP matrix, an additive in the form of polypropylene grafted with maleic anhydride PP-g-MA (Polybond 3200) was used. The production of composites involved mixing the ingredients by extrusion and then molding PP/WB composite in the injection process. In addition, at the injection stage, selected systems were expanded with 1.5% by weight of microspheres. The work evaluated the impact of fiber content (5, 10, 15% by weight) and its preparation as well as the impact of a compatibilizer on the properties of solid PP composites and a comparison of these properties with analogous systems with a porous structure. PP/WB materials were characterized in terms of physical and mechanical properties (density determination, static tensile and bending test); DSC and TGA thermogravimetric analysis. Foamed PP systems with fibers have better mechanical properties compared to pure PP; the addition of a compatibilizer to PP/WB composites increases the strength parameters compared to systems without its participation.
8
Content available Kompozyty w budownictwie
PL
Kompozyty powstały w odpowiedzi na nasilające się zapotrzebowanie na materiały doskonalsze od dotychczas stosowanych, a jednocześnie takie, których właściwości można swobodnie kształtować. Umiejętność wytwarzania materiałów kompozytowych to jedno z najbardziej spektakularnych osiągnięć inżynierii materiałowej – przyczyniły się one do intensywnego rozwoju przemysłu oraz pojawienia się innowacji w wielu dziedzinach, nie tylko w budownictwie.
EN
The graphene-like two dimensional (2D) inorganic materials have been been shown great interest for a variety of applications. In this work, polymer composite nanofibres containing molybdenum disulfide (MoS2) nanosheets were obtained by electrospinning. The MoS2 nanosheets were well dispersed inside the fibres, and the nanofibres maintained the fibre morphology well with the MoS2 nanosheets embedded. The incorporation of MoS2 nanosheets changes polymer nanofibre morphology from round to ribbon-like. Moreover, through thermogravimetric (TG) analysis and dynamic mechanical thermal analysis (DMTA) measurements, it was found that the MoS2 nanosheets as an additive material led to an increase in thermal stability and in the storage modulus. This work comprises an extensive approach to producing a novel 2D inorganic-organic composite structure, which should be applicable for membrane engineering with enhanced thermal and mechanical stability.
PL
Dwuwymiarowe nieorganiczne materiały podobne do grafenu wywołały liczne zainteresowanie w różnych zastosowaniach. W pracy otrzymano metodą elektroprzędzenia kompozytowe nanowłókna polimerowe zawierające disiarczek molibdenu (MoS2). Nanoskładniki MoS2 były dobrze rozproszone we włóknach, a ich morfologia była na zadowalającym poziomie. Włączenie nanoskładników MoS2 zmienia nanowłókna polimerowe z morfologii okrągłej na wstążkową. Co więcej, dzięki analizie termograwimetrycznej (TG) i pomiarom dynamicznej mechanicznej analizy termicznej (DMTA) stwierdzono, że dodatek MoS2 może zapewnić wzrost stabilności termicznej i zwiększyć moduł przechowywania. Praca prezentuje rozszerzone podejście do produkcji nowej dwuwymiarowo nieorganiczno-organicznej struktury kompozytowej, która może mieć zastosowanie w wytwarzaniu membran o podwyższonej stabilności termicznej i mechanicznej.
EN
The article discusses results of pull-off adhesion strength tests on poly-p- phenylene benzobisoxazole (PBO) mesh bonded to fir timber beams using epoxy resin. The tests were performed in accordance with the PN-EN 1542 standard. Timber elements reinforced with PBO fibres were subjected to pull-off tests to measure the adhesive strength of the mesh to the beams.The factors occurring during the test were also characterized, which may affect its results such as the method of application of the tearing force, selection of epoxy glue, surface preparation of the tested elements, occurrence of material defects in the wood and types of substrate destruction. The experimental data show that failure of the timber layer was not observed in all the specimens tested.
PL
W artykule omówiono wyniki badań wytrzymałości na odrywanie siatki poli-p- fenyleno benzobisoksazolu (PBO) przyklejonej do belek drewnianych za pomocą żywicy epoksydowej. Badania przeprowadzono zgodnie z normą PN-EN 1542. Elementy drewniane wzmocnione siatką PBO i poddano próbie przyczepności, mając na celu określenie wytrzymałości na oderwanie siatki PBO przyklejonej do powierzchni belek w miejscach występowania wad materiałowych oraz w miejscach bez wad. Scharakteryzowano również czynniki występujące podczas badań, które mogą wpłynąć na ich wyniki, takie jak sposób przyłożenia siły odrywającej, dobór kleju epoksydowego, przygotowanie powierzchni badanych elementów, występowanie wad materiałowych w drewnie i rodzaje zniszczenia podłoża. Uzyskane wyniki wykazują, że nie we wszystkich badanych przypadkach nastąpiło zniszczenie w warstwie drewna.
EN
The general standards and guidelines recommendations for PCC suggest alternating conditions of curing: starting with wet conditions for effective hydration of Portland cement followed by air-dry conditions for polymer hardening. The often accepted curing regime of PCC covers 5 days of wet curing and then the air-dry curing but it is not the optimum one. The aim of the investigation was to find the best scenario for PCC with two types of polymer modifiers: two-component epoxy resin and water dispersion of polyacrylates. The following exploitation properties were accepted as the criteria of evaluation of PCC curing effectiveness: compressive strength, tensile splitting strength, surface tensile strength (by pull-off method), wear resistance, water penetration under pressure and resistance to carbonation. The optimum time of PCC wet curing is possibly between 7 and 14 days, however, it have to be verified experimentally for specific PCC composition.
PL
Ogólne normy i zalecenia dotyczące PCC sugerują naprzemienne warunki pielęgnacji: począwszy od warunków mokrych dla skutecznej hydratacji cementu portlandzkiego, a następnie warunków suszenia na powietrzu korzystnych z uwagi na utwardzanie polimerów. Często akceptowany reżim pielęgnacji PCC obejmuje 5 dni w warunkach mokrych, a następnie suszenie na powietrzu, ale nie jest to optymalny sposób. Celem badania była optymalizacja scenariusza pielęgnacji dla PCC z dwoma rodzajami polimerów: dwuskładnikową żywicą epoksydową i wodną dyspersją poliakrylanów. Jako kryteria oceny skuteczności pielęgnacji PCC przyjęto następujące właściwości eksploatacyjne: wytrzymałość na ściskanie, wytrzymałość na rozciąganie przy rozłupywaniu, wytrzymałość na rozciąganie powierzchniowe (metodą pull-off), odporność na ścieranie, głębokość wnikania wody pod ciśnieniem i odporność na karbonatyzację. Ustalono w wyniku badań, że optymalny czas pielęgnacji PCC w wodzie wynosi od 7 do 14 dni, jednak wskazana jest weryfikacja eksperymentalna w przypadku konkretnego składu PCC.
EN
The paper deals with safety at work during special tests for polymers – polymer fibres and long-fibre composites at on selected laboratory test machines and apparatus. The operators have to be very careful during the test and measure process. We described TGA/DSC analyzer for polymer testing and laboratory line for plasma surface modification and safety at work with this low-temperature plasma reactor. Next, the paper described safety at work at laboratory for the production of elastomeric and composites samples which consists from torque rheometer, homogenizing machine, vulcanization hydraulic press and pneumatic hollow die punch. Test samples of elastomers and composites with polymer fibres are the product of this laboratory. These test samples are then tested on universal testing machine with hybrid temperature-humidity chamber.
PL
Artykuł dotyczy bezpieczeństwa pracy podczas specjalnych testów polimerów - włókien polimerowych i kompozytów o długich włóknach w wybranych laboratoryjnych maszynach i urządzeniach testowych. Operatorzy muszą być bardzo ostrożni podczas procesu testowania i pomiaru. Opisaliśmy analizator TGA/DSC do testowania polimerów oraz linię laboratoryjną do modyfikacji powierzchni plazmy i bezpieczeństwa pracy w tym niskotemperaturowym reaktorze plazmowym. Następnie w artykule opisano bezpieczeństwo w pracy w laboratorium przy produkcji próbek elastomeru i kompozytów, które składa się z reometru momentu obrotowego, maszyny homogenizującej, prasy hydraulicznej wulkanizacji i pneumatycznego wykrojnika. Próbki testowe elastomerów i kompozytów z włóknami polimerowymi są produktem tego laboratorium. Te próbki testowe są następnie testowane na uniwersalnej maszynie testującej z hybrydową komorą temperatura-wilgotność.
EN
Authors showed the influence of stabilization of the honeycomb core on shape of the composite sandwich test panel. Adhesive film laid on core ramps and cured with suitable cure cycle served as core stabilizer. Test panel geometry included different ramp angles (20° and 30°). To verify stabilization process a technology trial was performed. Three test panels were manufactured (3-stage, 1-stage and 1-stage with stabilized core). All test panels were manufactured in OoA process (Out of Autoclave). Panel surfaces were scanned with 3D scanner and compared with the reference CAD model. Both outer skin and inner skin were manufactured in Automated Fiber Placement Laboratory of Warsaw Institute of Aviation.
PL
W artykule przedstawiono wpływ stabilizacji wypełniacza komórkowego na kształt utwardzonej części kompozytowej w postaci przekładkowego panelu testowego o różnych kątach pochylenia ramp (20° oraz 30°). Jako stabilizator wypełniacza posłużył klej błonkowy położony na rampach wypełniacza i następnie utwardzony w odpowiednim cyklu termicznym. Po przeprowadzeniu pozytywnej próby technologicznej stabilizacji wypełniacza zostały wykonane 3 panele w różnych technologiach (1 oraz 3 etapowym). Panel ze stabilizowanym wypełniaczem został utwardzony w procesie 1 etapowym. Wszystkie panele wytworzone zostały w procesie bez użycia autoklawu (OOA – Out of Autoclave). Porównaniu metodą skanowania 3D została poddana powierzchnia wynikowa paneli po utwardzeniu. Jako referencję do porównania został przyjęty model CAD panelu. Zarówno warstwa zewnętrzna jak i wewnętrzna zostały ułożone w Laboratorium Zrobotyzowanego Układania Taśm Kompozytowych Instytutu Lotnictwa za pomocą robota AFP (Automated Fiber Placement).
14
EN
A composite material is a macroscopic combination of two or more distinct materials, having a recognizable interface between them. Modern composite materials are usually optimized to achieve a particular balance of properties for a given range of applications. Composites are commonly classified at two distinct levels. The first level of classification is usually made with respect to the matrix constituent. The major composite classes include organic – matrix composites (OMC's), metal – matrix composites (MMC's), and ceramic – matrix composites (CMC's). The OMC's is generally assumed to include two classes of composites: polymer – matrix composites (PMC's) and carbon – matrix composites (Peters, 1998). The composite material used in the work belongs to the PMC's and the composite is formed by the polymer matrix – rubber (sidewall mixture). As filler was used hard-magnetic strontium ferrite. Composite samples were prepared with different filler content (20%, 30%, 40%, 50%). Testing of polymer composites included: tensile test, elongation at break, hardness test and study of morphology.
EN
Two series of polyurethane composites were prepared using NDI- and MDI-based prepolymers and common polyol. NDI-based polyurethane is generally resistant to mechanical wear and rebound-resilient whereas MDI-based PU has cushioning and vibration damping features, and both types can be used as a matrix for load-bearing composites. The objective of this study was to compare the mechanical properties of composites containing 5% vol. of ceramic particles prepared with the use of the mentioned PU systems, and unmodified commercial materials. The effect of various ceramic particles on physical and mechanical properties was studied. The results showed that the mechanical properties changed in comparison to reference materials: E’ improved, and impact strength performed favorably in certain materials. Both the tensile strengths and the elongations at break of the composites were found to decrease with the content of ceramic particles; however, the hardness increased gradually. Since ceramic particles offer better stiffness and hardness, the selected composites could be a viable alternative to the pure commercial PUs available in the industry.
16
Content available remote Bending Moment of the Waste Fine Aggregate Concrete Beams
EN
This report presents the results of laboratory experiments of bending moment for fourteen concrete beams with steel bars. Twelve of the beams were made of waste fine aggregate concrete containing steel fibres: six with steel fibres 30/0.55 and six with steel fibres 50/0.80. The next two beams were made of plain concrete. The results of the experiments were compared with theoretical calculations based on a Eurocode 2 and also with the method suggested by Henager and Doherty.
PL
Artykuł przedstawia wyniki laboratoryjnych badań momentu zginającego czternastu belek żelbetowych. Dwanaście z nich wykonano na bazie piasku odpadowego wzbogaconego włóknami stalowymi tj.: sześć z włóknami 30/0.55 i sześć z włóknami 50/0.80. Pozostałe dwie belki wykonano z betonu zwykłego. Wyniki badań eksperymentalnych zostały porównane z obliczeniami przeprowadzonymi na podstawie Eurocode 2 i metody zaproponowanej przez Henager i Doherty.
PL
Artykuł jest poświęcony rozwiązaniom technologicznym na etapie procesu powstawania dzianin przestrzennych, ich laminowania i wykończenia uszlachetniającego. Rozwiązania te wpływają na podstawowe parametry produktu finalnego, a ich celem jest maksymalne poprawienie komfortu fizjologicznego pacjenta, co zmniejsza ryzyko powstania odleżyn oraz przyspiesza proces gojenia już powstałych. Do kluczowych parametrów produktu zaliczymy przewiewność, moduł sztywności ściskania i sił ściskających. W artykule pokazano wpływ rozwiązań technologicznych na etapie procesu dziania i laminowania na wartości ich przewiewności, modułu sztywności ściskania i sił ściskających.
EN
The article depicts the technological process from spacer fabric creation and lamination to finishing enhancements, which impact the basic parameters of the finished product. Their goal is to optimize the patient's physiological comfort, which reduces the risk of new sores and increases the healing factor of the existing sores. The product's key characteristics are: air permeability, compression stiffness modulus and compression strength. The article shows the impact of technological implementations during spacer fabric creation, lamination and finishing enhancements, on the parameters of air permeability, compression stiffness modulus and compression strength.
PL
Ze w zględu na korzystne właściwości mechaniczne kompozytów (w szczególności laminatów) i możliwość kształtowania ich struktury (dostosowania do obciążeń eksploatacyjnych) są one stosowane na struktury nośne w przemyśle lotniczym, obronnym, motoryzacyjnym, energetyce wiatrowej i innych. W artykule przeprowadzono przegląd literatury w zakresie mechaniki laminatów i ich modelowania oraz przedstawiono klasyfikację materiałów w zależności od stopnia uporządkowania ich struktury. Omówiono sposoby wyznaczania sztywności i wytrzymałości panelu laminatowego (na poziomie laminatu i pojedynczej laminy), w tym stosowane kryteria zniszczenia i warunki wytrzymałości. Przedstawiono metodykę analizy laminatów stosowaną w praktyce inżynierskiej dla modeli o różnym poziomie szczegółowości.
EN
Due to the favourable mechanical properties of composites (in particular laminates) and the possibility of shaping their structure (adjustment to operating loads), they are used for load-bearing structures in the aerospace, defence, automotive, wind energy and other industries. The paper presents a review of literature in the field of laminate mechanics and their modelling and the classification of materials depending on the degree of ordering their structure. The methods of determining the stiffness and strength of the laminate panel (at the laminate and single lamina level), including the applied criteria of destruction and strength conditions, were discussed. The methodology of laminate analysis used in engineering practice for models with different levels of detail was presented.
EN
In this study we investigated the impact of accelerated weathering on selected mechanical and thermomechanical properties of poly(lactic acid) (PLA) composites filled with ground chestnut shell (CN). The mechanical properties were evaluated through static tensile test and Dynstat impact test, which were conducted for pure PLA and composites containing various amounts of the lignocellulosic organic filler (2.5–30 wt %). The results of the dynamic thermomechanical analysis (DMTA) are discussed in reference to structural changes obtained by differential scanning calorimetry (DSC), and they confirm changes in crystalline structure of PLA and its composites induced by cyclic temperature changes and UV light exposure. Scanning electron microscopy (SEM) images showed presence of microcracks and erosion of the PLA and composite surface after the aging process.
PL
Przedstawiono wpływ przyspieszonego starzenia na wybrane właściwości mechaniczne oraz termomechaniczne kompozytów na osnowie polilaktydu (PLA) modyfikowanego rozdrobnionymi łupinami kasztana (CN). Właściwości mechaniczne kompozytów zawierających 2,5–30 % mas. napełniacza naturalnego oceniano w próbie statycznego rozciągania oraz na podstawie pomiarów udarności metodą Dynstat. Zmiany właściwości niemodyfikowanego PLA oraz jego kompozytów odniesiono do właściwości termomechanicznych ocenianych metodą dynamiczno-mechanicznej analizy termicznej (DMTA) oraz różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC). Zastosowanie wielokryterialnej oceny zmiany właściwości kompozytów, spowodowanej przyspieszonym starzeniem, pozwoliło na stwierdzenie istotnych modyfikacji struktury krystalicznej osnowy polimerowej pod wpływem ekspozycji na światło UV oraz dynamicznych zmian temperatury i wilgotności powietrza. Powierzchnie starzonych próbek materiałowych obserwowano z zastosowaniem skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM).
PL
W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu temperatury spiekania w zakresie 900–1000°C na mikrostrukturę i wybrane właściwości kompozytów na osnowie stali szybkotnącej M3/2 z 50% dodatkiem wagowym żelaza wytworzonych metodą spiekania iskrowo-plazmowego. Proszek stali szybkotnącej gatunku M3/2 oraz proszek żelaza gatunku NC 100.24 mieszano w mieszalniku Turbula T2F. Przygotowane mieszaniny proszków spiekano z wykorzystaniem urządzenia HP D 25–3. W efekcie spiekania metodą SPS uzyskano kompozyty M3/2–Fe. W mikrostrukturze tych kompozytów występują zarówno ziarna żelaza, jak i ziarna stali szybkotnącej z charakterystycznymi wydzieleniami węglików typu MC i M6C. Osnowa stali szybkotnącej to prawdopodobnie ferryt i bainit. W mikrostrukturze widoczne są także małe pory, w miarę równomiernie rozmieszczone, co świadczy o tym, że temperatura spiekania wynosząca 1000°C jest nieznacznie niższa od optymalnej temperatury spiekania kompozytów M3/2–Fe metodą SPS. Na podstawie wykonanych pomiarów gęstości wykazano, że gęstość względna uzyskanych kompozytów wynosi od 92 do 98% i wzrasta wraz ze wzrostem temperatury spiekania. Ponadto wykazano, że od gęstości względnej zależy twardość oraz wytrzymałość na zginanie. Wraz ze zwiększeniem gęstości względnej od 92 do 98%, uzyskano wzrost twardości od 237 do 367 HBW 2,5/187,5 oraz wytrzymałości na zginanie od 956 do 1107 MPa. Najlepszą relacją gęstość–twardość–wytrzymałość na zginanie odznacza się kompozyt M3/2–Fe uzyskany w temperaturze 1000°C, którego gęstość względna wynosi 98%, twardość wynosi 367 HBW 2,5/187,5, a wytrzymałość na zginanie wynosi 1107 MPa.
EN
The paper presents the results of investigations on the influence of sintering temperature in the range of 900–1000°C on the microstructure and selected properties of composites on an M3/2 high speed steel matrix with a 50 wt% addition of iron produced by spark plasma sintering. M3/2 high speed steel powder and NC 100.24 iron powder were mixed in a Turbula T2F shaker/mixer. The prepared powder mixtures were sintered using an HP D 25–3 furnace. As a result of spark plasma sintering, M3/2–Fe composites were obtained. The microstructure of these composites includes both iron grains and high speed steel grains with characteristic precipitates of MC and M6C carbides. The high speed steel matrix is probably ferrite and bainite. Small evenly spaced pores are also visible in the microstructure, which indicates that the sintering temperature of 1000°C is slightly lower than the optimal sintering temperature of M3/2–Fe composites using the spark plasma sintering. Based on the performed density measurements, it was shown that the relative density of the ob-tained composites is from 92 to 98% and grows with increasing the sintering temperature. In addition, it was shown that the relative hardness and bending strength depend on the relative density. Together with the rise in the relative density from 92 to 98%, increases in the hardness from 237 to 367 HBW 2.5/187.5 and the bending strength from 956 to 1107 MPa were obtained. The M3/2–Fe composite obtained at the temperature of 1000°C is characterized by the best density–hardness–bending strength relation, which amounts a relative density of 98%, hardness of 367 HB 2.5/187.5, and bending strength of 1107 MPa.
first rewind previous Strona / 36 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.