Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 546

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 28 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  biomaterials
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 28 next fast forward last
PL
Przedstawiono wyniki badań procesu rozdrabniania ziaren ryżu w innowacyjnym młynie walcowo-płytowym. Określono zależność między zmiennymi niezależnymi (prędkość kątowa walców i szerokość szczeliny roboczej) a parametrami wskaźnika zrównoważonej emisji CO₂ (pobór mocy, wydajność i zawartość wybranych frakcji rozdrobnionego produktu). Zwiększenie szerokości szczeliny i prędkości kątowej walców powodowało zarówno zwiększenie wydajności, jak i poboru mocy. Zmiany szerokości szczeliny roboczej wpływały na skład granulometryczny produktu.
EN
Rice grains were comminuted in a mill using a variable gap size between rolls and variable angular speeds of the rolls. The impact of the parameters on energy consumption, comminution efficiency and content of selected dimensional fractions of the product was examined. The increase in the size of the grinding gap and the angular velocity of the rollers resulted in an increase in power consumption and grinding yield.
PL
Ziarna ryżu rozdrobniono w młynie walcowym z płytą międzywalcową. Zbadano wpływ zmiennych parametrów roboczych (wielkość szczeliny między walcami, prędkość kątowa walców) na wartość wskaźnika zrównoważonej emisji CO₂. Zwiększenie szczeliny międzywalcowej powodowało zwiększenie wartości wskaźnika emisji, natomiast zwiększenie prędkości kątowej zmniejszało ten parametr. Na podstawie analizy regresji określono, że najkorzystniejszy bilans emisji CO₂ można uzyskać przy prędkości kątowej walców 218–235 rad/s i szerokości szczeliny powyżej 0,75 mm.
EN
Rice grains were comminuted in a mill using a variable size of the inter-roller gap and roller angular velocities. The impact of the variable operational parameters on the values of the sustainable CO₂ emission indicator was examd. The increase in the inter-roller gap resulted in an increase in the sustainable CO₂ emission indicator, while increase in the angular velocity decreased the emission index.
EN
Metalic materials intended for bone implants should exhibit not only appropriate mechanical properties, but also high biocompatibility. The surface treatment modifications, for example acidic treatment, laser treatment, ion implantation and deposition of highly biocompatible coatings, are practiced. One of the most popular methods of surface modification is to deposit hydroxyapatite (HAp) coatings. HAp naturally occurs in human body, but can be also synthesized in laboratory conditions. Among diverse deposition techniques, electrophoretic deposition (EDP) is a cost-effective method in which charged particles, dispersed in an organic medium, after applying voltage migrate to the counter charged electrode forming a thin coating. There are several parameters that can be controlled during the process and that directly affect the morphology of the surface. The zeta potential and pH of prepared colloidal suspension are closely related to suspension stability and affect the susceptibility for agglomeration of the particles. Electrical settings, especially applied voltage, affect primarily the mass of deposition, but also the porosity of the coating, as well as its homogeneity. One of the basic parameters of EDP method is time of process. With increasing process time, the thickness of the deposited coating increases. Importantly, its mechanical properties also decrease. Moreover, the particles shape and size also affect the morphology of the deposited coating. The analysis of many variables is necessary to choose the right parameters to obtain the coating with desired morphology. In this paper, the influence of each parameter on the morphology of hydroxyapatite coatings is discussed.
PL
W artykule omówiono parametry procesu osadzania elektroforetycznego (EDP) ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystania tej metody do osadzania powłok hydroksyapatytowych (HAp) na metalicznych implantach kostnych. Bazując na obszernym przeglądzie najnowszej literatury, przedstawiono wpływ każdego z parametrów na strukturę powstającej powłoki.
EN
Changes in the compression strength of the PMMA bone cement with a variable powder/liquid component mix ratio were investigated. The strength test data served to develop basic mathematical models and an artificial neural network was employed for strength predictions. The empirical and numerical results were compared to determine modelling errors and assess the effectiveness of the proposed methods and models. The advantages and disadvantages of mathematical modelling are discussed.
PL
Celem niniejszej pracy była ocena zużycia biomateriałów tytanowych stosowanych na elementy endoprotezy stawu biodrowego. Materiałem do badań były próbki z tytanu i jego stopów: Ti grade 4, Ti6Al7Nb i Ti13Nb13Zr. Modelowe badania tribologiczne przeprowadzono w ruchu posuwisto-zwrotnym w warunkach tarcia technicznie suchego, tarcia ze smarowaniem roztworem sztucznej krwi oraz roztworem Ringera. Przeciwpróbką w badanych węzłach tarcia była kulka z Al2O3 o średnicy 6 mm. Za pomocą elektronowej mikroskopii skaningowej obserwowano ślady wytarcia po testach tribologicznych. Mikroskop konfokalny z trybem interferometrycznym posłużył do oceny zużycia powierzchni próbek i przeciwpróbek. Najmniejsze współczynniki tarcia spośród wszystkich badanych skojarzeń materiałowych uzyskano dla skojarzenia materiałowego– stop Ti13Nb13Zr-Al2O3. Analiza SEM wykazała, że w wyniku procesu zużywania generowane były liczne rysy i bruzdy. Powstały one na skutek przemieszczania się luźnych produktów zużycia w obszarze wytarcia. Dla wszystkich badanych materiałów zaobserwowano spiętrzenie obrzeży krawędzi śladów wytarcia świadczące o ściernym mechanizmie zużycia. Podczas testów tarciowych badanych skojarzeń materiałowych najbardziej zużywającym się materiałem była tytanowa tarcza. W przypadku stopów Ti6Al7Nb oraz Ti13Nb13Zr zarejestrowano porównywalne zużycie bez względu na warunki prowadzenia testów (TDF, AB, RS). Analiza otrzymanych wyników badań tribologicznych wykazała, że skojarzeniem, dla którego zarejestrowano najmniejsze zużycie pary trącej (próbki i przeciwpróbki), było skojarzenie materiałowe Ti6Al7Nb-Al2O3.
EN
The aim of this study was to evaluate the wear and tear of titanium biomaterials used for hip endoprosthesis. The test materials were samples of titanium and its alloys: Ti grade 4, Ti6Al7Nb and Ti13Nb13Zr. Model tribological tests were carried out in reciprocal motion under conditions of technically dry friction, friction with lubrication provided by an artificial blood solution and Ringer's solution. A 6 mm in diameter Al2O3 ball was used as a counter-sample in the friction pairs. After tribological tests, traces of wear were inspected using scanning electron microscopy. A confocal microscope with interferometric mode was used to evaluate the wear of the surface of samples and counter-samples. The lowest friction coefficients among all the material associations were obtained for the Ti13Nb13Zr-Al2O3 alloy. SEM analysis has shown that as a result of the wear process, numerous scratches and grooves were generated. They were created as a result of loose products of wear moving around in the friction area. For all tested materials, a pile-up of the wear edges was observed, which indicates an abrasive wear mechanism. During the friction tests of the tested material associations, the titanium disc proved to be the most wearing material. For Ti6Al7Nb and Ti13Nb13Zr alloys, comparable wear was recorded regardless of the test conditions (TDF, AB, RS). The analysis of the obtained tribological results showed that the material association for which the lowest wear of friction pair (sample and countersample) recorded was Ti6Al7Nb-Al2O3.
6
Content available remote Biomateriały organizm od nowa
7
PL
Przeprowadzono modyfikację chemiczną chitozanu (polimer polisacharydowy) z użyciem gentamycyny (Genta) jako substancji przeciwbakteryjnej w celu opracowania ochrony przeciwbakteryjnej biomateriałów o potencjalnym zastosowaniu medycznym. Kompozytowy materiał otrzymano nanosząc chitozan na powierzchnię gotowego biomateriału, poddając go utlenieniu i związaniu z Gentą poprzez wiązanie kowalencyjne. Analiza spektofotometryczna IR potwierdziła obecność leku w kompozycie. Zawartość leku oceniona metodą HPLC wynosiła średnio 0,5833 mg substancji na gram użytego biomateriału.
EN
Chitosan was chem. modified with gentamicin (Genta) and used for prodn. of an antibacterial biomaterial for medicine. The chitosan-coated surface of the biomaterial was oxidized to bind Genta covalently. The content of Genta was 0.5833 mg/g of the biomaterial as detd. by high-performance liq. chromatog.
EN
The paper presents the results of studies of Ti6Al7Nb alloy properties used in biotribological systems. The following physicochemical treatments of the alloy were compared: polishing, sandblasting, etching as well as sandblasting and etching. Element identification was performed using a scanning electron microscope equipped with an EDS microanalyser. Scanning and confocal microscopy was used to observe surface morphology and topography. Frictional tests were carried out using a ball-disk coupling in reciprocating motion in technically dry friction and friction with lubrication with Ringer’s solution. An optical tensiometer was used to determine the contact angle. As a result of the applied physicochemical treatments, surfaces of different morphology and geometric surface structure were obtained. The polished and etched sample had the most homogeneous surface. It was found that surface roughness significantly influences tribological properties. For the samples characterized by micro roughness of the surface, the best characteristics were obtained under conditions of technically dry friction. However, under the conditions of lubrication with Ringer's solution, the properties were the best for the samples characterized by nanoroughness. Ringer's solution reduced resistance to motion by approximately 20%. A negative influence of surface development on wetting was also found.
PL
Przedstawiono wyniki badań właściwości stopu Ti6Al7Nb stosowanego w systemach biotribologicznych. Porównano ze sobą stop poddany następującym obróbkom fizykochemicznym: polerowaniu, piaskowaniu, trawieniu oraz piaskowaniu i trawieniu. Za pomocą mikroskopii skaningowej i konfokalnej obserwowano morfologię i topografię powierzchni. Identyfikację pierwiastków wykonano przy użyciu skaningowego mikroskopu elektronowego wyposażonego w mikroanalizator EDS. Badania tarciowe zrealizowano w skojarzaniu kula–tarcza w ruchu posuwisto-zwrotnym w warunkach tarcia technicznie suchego oraz tarcia ze smarowaniem płynem Ringera. Do wyznaczenia kąta zwilżania wykorzystano tensjometr optyczny. W wyniku zastosowanych obróbek fizykochemicznych uzyskano powierzchnie o zróżnicowanej morfologii oraz strukturze geometrycznej powierzchni. Najbardziej jednorodną powierzchnią charakteryzowała się próbka polerowana oraz trawiona. Stwierdzono, że chropowatość powierzchni znacząco wpływa na właściwości tribologiczne. Dla próbek charakteryzujących się mikrochropowatością powierzchni uzyskano najlepsze charakterystyki w warunkach tarcia technicznie suchego. Natomiast w warunkach smarowania płynem Ringera były one najlepsze dla próbek wyróżniających się nanochropowatością. Płyn Ringera wpłynął na zmniejszenie oporów ruchu o około 20%. Wykazano również negatywny wpływ rozwinięcia powierzchni na zwilżalność.
EN
The article presents an innovative method for the assessment of mechanical properties of biomaterials. 3D models were used for this purpose, obtained by selective laser sintering, designed in various spatial configuration (size of pores, orientation of pores ). The Rotational Bridge test stand was used to carry out the tests, which allowed generating of twisting deformations in the tested materials. The values of the moment of torsion forces transferred by the tested models were analyzed and compared, depending on their spatial structure.
PL
W artykule przedstawiono innowacyjną metodę oceny właściwości mechanicznych biomateriałów. Wykorzystano w tym celu modele 3D, otrzymane metodą selektywnego spiekania laserowego, zaprojektowane w różnych konfiguracjach budowy przestrzennej (wielkości porów, orientacja porów). Do realizacji badań wykorzystano stanowisko badawcze Rotational Bridge, które umożliwiało generowanie w badanych materiałach odkształceń o charakterze skręcającym. Analizowano i porównywano ze sobą wartości momentu sił skręcających, przenoszonych przez badane modele, w zależności od ich budowy przestrzennej.
EN
Chitosan is widely used to prepare films, hydro-gels, cryogels, sponges, fibers and other various biomaterials used in the tissue engineering field. It is one of the best processable polysaccharides used in biomedicine. However, its stability is generally lower as compared with others, due to its pH sensitivity and hydrophilic character. Using chitosan in combination with agarose may not only improve chemical and mechanical properties of the resultant material (by the formation of a biocomposite), but also lead to the formation of a gel imitating physical attributes of the extracellular matrix. Moreover, the combination of these two polysaccharides has a promising ability to improve the stability of chitosan and to increase fibroblasts’ affinity to agarose. Characteristic advan-tageous features of these natural polymers raise a wide interest in tissue engineering. The aim of this study was to develop and optimize a new method to produce a highly biocompatible foam-like chitosan/agarose wound dressing for skin healing applications. The production process optimization helped to obtain the absorbent foam-like biomaterial which is non-toxic to skin fibroblasts and does not conduce their adhesion. Employing sodium bicarbonate as the main agent in the foaming reaction not only led to obtaining the foam-like structure but also neutralized the acidic pH, making the material non-toxic and non-irritating to the skin. In conclusion, the new foam-like biomaterial has great potential for biomedical applications as the wound dressing accelerating the healing process of the damaged tissues.
EN
The effect of plastic deformation process on the dissolution rate of biocompatible Mg alloys was investigated. Two biocompatible MgLi1Ca0,2Zn1 and MgLi1Ca1Zn1 alloys were selected for the study. The alloys were deformed on a 100T press at a temperature of 350°C by conventional extrusion and by the equal channel angular extrusion process (ECAE). The grain size analysis showed a high degree of the grain refinement from approximately 110 mm in the initial state to 2.8 mm after the 3rd pass of the ECAE process. Compared to as-cast state, the degree of strengthening has increased after plastic forming. The results of biodegradation tests have shown a significant increase in corrosion rate after both conventional extrusion and ECAE, although after subsequent ECAE passes, this rate was observed to slightly decrease in the MgLi1Ca1Zn1 alloy. Based on the results of macro- and microstructure examinations, the corrosion progress in samples after the extrusion process was described.
EN
Physiotherapy with the use of pulsed magnetic fields is one of the methods of activating the processes of bone healing and regeneration. Exposing materials serving as membranes in guided bone regeneration (GBR) or guided tissue regeneration (GTR) to magnetic fields is an effective model that allows to monitor changes in the material under the influence of the magnetic field. Methods: Materials engineering methods were used to verify the extent of material degradation resulting from magnetic field exposure in an aqueous environment. Changes in surface morphology were observed under an optical microscope and a scanning electron microscope (SEM). Changes in surface wettability were analysed in relation to the direct contact angle. Chemical structural changes were verified with the use of infrared spectroscopy (FTIR-ATR). Results: The PCL-based membrane materials underwent relatively moderate surface degradation (altered contact angle, changes in surface morphology), but the absence of observable FTIR-ATR spectral shifts evidenced material stability under the influence of magnetic field. More extensive degradation processes were observed in the case of PLDLA-based materials, whose surface character changed from hydrophilic to hydrophobic. The spectra revealed enhanced intensity of the chain terminal groups, provided that modifiers (nanometric SiO2 and TCP (water reservoir)) were present in the polymer matrix. Conclusions: The extent degradation in the polymer membrane was primarily dependent on the presence of aqueous environment, while the influence of the magnetic field on the analysed membrane materials was negligible. Therefore, GBR/GTR membrane implants can be considered to remain stable during rehabilitation with the use of alternating magnetic field.
EN
An important factor in endodontic therapy is forming a tooth seal as a temporary restoration, which prevents leakage of medicines into the oral cavity, infiltration of microorganisms, and contamination of the root canal system by fluids or food debris. Suitable physicochemical analysis and usability evaluation of restorative materials, i.e. microhardness, abrasion and compression resistance, surface structure, behaviour at different temperatures, the sealing of tooth margins, the ease of insertion and removal, allow one to choose the material that will be most favourable for medical treatment. The aim of the study is to determine, in vitro, changes of the surface structure that arise over time in commonly used preparations for temporary dental fillings. The results showed significant structural changes occurring over time, especially at a temperature of 37°C (inflammation to be), which, for a long-term use, may have a negative impact on the treatment.
PL
Istotnym czynnikiem w prowadzonej terapii endodontycznej jest utworzenie uszczelnienia zęba w postaci tymczasowego uzupełnienia, które zapobiega wyciekaniu leków do jamy ustnej, dostawaniu się drobnoustrojów oraz zanieczyszczaniu kanałów korzeniowych przez płyny czy resztki pokarmu. Przeprowadzenie odpowiedniej analizy fizykochemicznej, a także oceny użytkowej materiałów odtwórczych, tj. mikrotwardości, odporności na ściskanie i ścieranie, struktury powierzchni, zachowania w różnych temperaturach, szczelności brzeżnej, łatwości wprowadzania i usuwania, pozwala na dobór materiału, który będzie najkorzystniejszy dla prowadzonego leczenia. Celem badań było określenie zmian struktury powierzchni powstających w czasie pod wpływem oddziaływania środowiska oraz odporności na zużywania ścierne dla stosowanych preparatów do tymczasowych wypełnień stomatologicznych. Wyniki wykazały istotne zmiany struktury powstające w czasie, szczególnie w temperaturze 37°C (teoretycznie początek stanu zapalnego), co przy dłuższym stosowaniu może mieć negatywny wpływ na prowadzone leczenie.
PL
Otrzymano szereg biomateriałów hydrożelowych, zawierających w swej strukturze kwas cytrynowy (CA), metodą dwuetapową. W pierwszym etapie przeprowadzano chemiczną modyfikację poli(alkoholu winylowego) (PVA) przy użyciu CA w obecności kwasu p-toluenosulfonowego jako katalizatora. Celem modyfikacji było wprowadzenie do łańcuchów hydrofilowego polimeru sieciujących wiązań i mostków estrowych. W etapie drugim otrzymywano materiały hydrożelowe, bazując m.in. na zmodyfikowanym PVA. Wytwarzano materiały, zawierające przenikające się wzajemnie sieci polimerowe, metodą polimeryzacji rodnikowej kwasu akrylowego i/lub metakrylanu metylu, inicjowanej przy użyciu 2,2'-azobis(izobutyronitrylu) (AIBN), prowadzonej w roztworze wodnym zmodyfikowanego PVA. Zbadano rozpuszczalność sporządzonych materiałów hydrożelowych w wybranych rozpuszczalnikach oraz oceniono ich zdolność do pęcznienia (sorpcji wody) w procesie inkubacji próbek w wodzie destylowanej oraz roztworach NaCI, HCl i mocznika, symulujących płyny fizjologiczne ludzkiego organizmu. Obserwowano szybkość desorpcji wody podczas suszenia próbek w temp. 37°C. Na podstawie uzyskanych wyników oceniono, że materiały tego typu mogłyby znaleźć zastosowanie jako hydrożel owe powłoki w technologii leków lub superabsorbenty w wyrobach higienicznych.
EN
The series of hydrogel materials containing ciric acid (CA) in their structure were prepared by the two-step route. In the first step the chemical modification of poly(vinyl alcohol) was conducted by using appropriate amount of CA in the presence of p-toluenesulphonic acid as the catalyst. The introduction of the crosslinking ester fragments to the hydrophilic polymer chains was the aim of this modification. In the second step hydrogels on the base of modified PVA were obtained. Materials with interpenetrating polymer networks were prepared during radical polymerization of acrylic acid and/or methyl metacrylate initiated by 2,2 '-azobis(isobutyronitrile) (AIBN), conducted in water solution of modified poly(vinyl alcohol). The solubility of prepared hydrogel materials for selected solvents was tested. The swelling ratio ability to sorption of water under soaking the samples of hydrogels in distilled water and NaCl, HCl and urea solutions, simulating physiological liquids of human organism, was examined. The rate of water desorption during the process of hydrogel samples drying at the temperature of 37°C was observed. The obtained results showed that such materials could be used as hydrogel layers in the technology of drugs or as superabsorbents in hygienic products.
EN
AISI 316L–hydroxyapatite biomaterials were produced by the conventional powder metallurgy technology. In the case of materials such as these, proper and long-term functioning in the aggressive environment of body fluids is very important. Therefore, the purpose of this study was to determine the effect of hydroxyapatite content and sintering temperature on the properties including sintered density, open porosity, and in particular corrosion resistance of AISI 316L–hydroxyapatite biomaterials in Ringer’s solution. The measurement of sintered density and open porosity of studied materials was carried out by the water-displacement method. The corrosion behaviour was studied by open circuit potential measurement and potentiodynamic polarization method. It was stated that the properties of studied biomaterials are dependent on chemical composition of powders mixture and sintering temperature. The results showed that higher sintering temperature ensured to obtain lower values of corrosion current density and corrosion rate, and higher value of polarization resistance. The addition of 5 wt % hydroxyapatite provided to a significant improvement of corrosion resistance in Ringer’s solution in comparison to AISI 316L steel, while a slight decrease in corrosion resistance was observed for AISI 316L–10 wt % hydroxyapatite biomaterials. Passivation ability and better corrosion resistance indicate that sintered at 1240°C AISI 316L–5 wt % hydrohyapatite biomaterials is more appropriate for long-term functioning implants than AISI 316L steel. This biomaterial possessed good densification and the best corrosion resistance among all studied materials, as evidenced by the lowest corrosion current density and corrosion rate combined with the highest polarization resistance.
PL
W przypadku biomateriałów właściwe i długotrwałe funkcjonowanie w agresywnym środowisku płynów ustrojowych jest bardzo ważne. Austenityczne stale nierdzewne przy dobrych właściwościach mechanicznych wykazują jednak znaczną podatność na korozję elektrochemiczną, natomiast hydroksyapatyt charakteryzuje się bardzo dobrą biozgodnością i odpornością na korozję. Wprowadzenie dodatku hydroksyapatytu może wpłynąć na poprawę odporności korozyjnej, biozgodności, ale także właściwości tribologicznych stali AISI 316L. W pracy dokonano oceny odporności na korozję w roztworze Ringera spiekanych biomateriałów AISI 316L– hydroksyapatyt. Ponadto określono gęstość i porowatość otwartą otrzymanych materiałów. Na podstawie przeprowadzonych badań potencjodynamicznych i wyznaczonych parametrów korozyjnych określono wpływ zawartości hydroksyapatytu i temperatury spiekania na odporność na korozję badanych materiałów.
first rewind previous Strona / 28 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.