Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 372

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 19 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  biomateriały
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 19 next fast forward last
PL
Przedstawiono wyniki badań procesu rozdrabniania ziaren ryżu w innowacyjnym młynie walcowo-płytowym. Określono zależność między zmiennymi niezależnymi (prędkość kątowa walców i szerokość szczeliny roboczej) a parametrami wskaźnika zrównoważonej emisji CO₂ (pobór mocy, wydajność i zawartość wybranych frakcji rozdrobnionego produktu). Zwiększenie szerokości szczeliny i prędkości kątowej walców powodowało zarówno zwiększenie wydajności, jak i poboru mocy. Zmiany szerokości szczeliny roboczej wpływały na skład granulometryczny produktu.
EN
Rice grains were comminuted in a mill using a variable gap size between rolls and variable angular speeds of the rolls. The impact of the parameters on energy consumption, comminution efficiency and content of selected dimensional fractions of the product was examined. The increase in the size of the grinding gap and the angular velocity of the rollers resulted in an increase in power consumption and grinding yield.
PL
Ziarna ryżu rozdrobniono w młynie walcowym z płytą międzywalcową. Zbadano wpływ zmiennych parametrów roboczych (wielkość szczeliny między walcami, prędkość kątowa walców) na wartość wskaźnika zrównoważonej emisji CO₂. Zwiększenie szczeliny międzywalcowej powodowało zwiększenie wartości wskaźnika emisji, natomiast zwiększenie prędkości kątowej zmniejszało ten parametr. Na podstawie analizy regresji określono, że najkorzystniejszy bilans emisji CO₂ można uzyskać przy prędkości kątowej walców 218–235 rad/s i szerokości szczeliny powyżej 0,75 mm.
EN
Rice grains were comminuted in a mill using a variable size of the inter-roller gap and roller angular velocities. The impact of the variable operational parameters on the values of the sustainable CO₂ emission indicator was examd. The increase in the inter-roller gap resulted in an increase in the sustainable CO₂ emission indicator, while increase in the angular velocity decreased the emission index.
EN
Metalic materials intended for bone implants should exhibit not only appropriate mechanical properties, but also high biocompatibility. The surface treatment modifications, for example acidic treatment, laser treatment, ion implantation and deposition of highly biocompatible coatings, are practiced. One of the most popular methods of surface modification is to deposit hydroxyapatite (HAp) coatings. HAp naturally occurs in human body, but can be also synthesized in laboratory conditions. Among diverse deposition techniques, electrophoretic deposition (EDP) is a cost-effective method in which charged particles, dispersed in an organic medium, after applying voltage migrate to the counter charged electrode forming a thin coating. There are several parameters that can be controlled during the process and that directly affect the morphology of the surface. The zeta potential and pH of prepared colloidal suspension are closely related to suspension stability and affect the susceptibility for agglomeration of the particles. Electrical settings, especially applied voltage, affect primarily the mass of deposition, but also the porosity of the coating, as well as its homogeneity. One of the basic parameters of EDP method is time of process. With increasing process time, the thickness of the deposited coating increases. Importantly, its mechanical properties also decrease. Moreover, the particles shape and size also affect the morphology of the deposited coating. The analysis of many variables is necessary to choose the right parameters to obtain the coating with desired morphology. In this paper, the influence of each parameter on the morphology of hydroxyapatite coatings is discussed.
PL
W artykule omówiono parametry procesu osadzania elektroforetycznego (EDP) ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystania tej metody do osadzania powłok hydroksyapatytowych (HAp) na metalicznych implantach kostnych. Bazując na obszernym przeglądzie najnowszej literatury, przedstawiono wpływ każdego z parametrów na strukturę powstającej powłoki.
EN
Changes in the compression strength of the PMMA bone cement with a variable powder/liquid component mix ratio were investigated. The strength test data served to develop basic mathematical models and an artificial neural network was employed for strength predictions. The empirical and numerical results were compared to determine modelling errors and assess the effectiveness of the proposed methods and models. The advantages and disadvantages of mathematical modelling are discussed.
PL
Celem niniejszej pracy była ocena zużycia biomateriałów tytanowych stosowanych na elementy endoprotezy stawu biodrowego. Materiałem do badań były próbki z tytanu i jego stopów: Ti grade 4, Ti6Al7Nb i Ti13Nb13Zr. Modelowe badania tribologiczne przeprowadzono w ruchu posuwisto-zwrotnym w warunkach tarcia technicznie suchego, tarcia ze smarowaniem roztworem sztucznej krwi oraz roztworem Ringera. Przeciwpróbką w badanych węzłach tarcia była kulka z Al2O3 o średnicy 6 mm. Za pomocą elektronowej mikroskopii skaningowej obserwowano ślady wytarcia po testach tribologicznych. Mikroskop konfokalny z trybem interferometrycznym posłużył do oceny zużycia powierzchni próbek i przeciwpróbek. Najmniejsze współczynniki tarcia spośród wszystkich badanych skojarzeń materiałowych uzyskano dla skojarzenia materiałowego– stop Ti13Nb13Zr-Al2O3. Analiza SEM wykazała, że w wyniku procesu zużywania generowane były liczne rysy i bruzdy. Powstały one na skutek przemieszczania się luźnych produktów zużycia w obszarze wytarcia. Dla wszystkich badanych materiałów zaobserwowano spiętrzenie obrzeży krawędzi śladów wytarcia świadczące o ściernym mechanizmie zużycia. Podczas testów tarciowych badanych skojarzeń materiałowych najbardziej zużywającym się materiałem była tytanowa tarcza. W przypadku stopów Ti6Al7Nb oraz Ti13Nb13Zr zarejestrowano porównywalne zużycie bez względu na warunki prowadzenia testów (TDF, AB, RS). Analiza otrzymanych wyników badań tribologicznych wykazała, że skojarzeniem, dla którego zarejestrowano najmniejsze zużycie pary trącej (próbki i przeciwpróbki), było skojarzenie materiałowe Ti6Al7Nb-Al2O3.
EN
The aim of this study was to evaluate the wear and tear of titanium biomaterials used for hip endoprosthesis. The test materials were samples of titanium and its alloys: Ti grade 4, Ti6Al7Nb and Ti13Nb13Zr. Model tribological tests were carried out in reciprocal motion under conditions of technically dry friction, friction with lubrication provided by an artificial blood solution and Ringer's solution. A 6 mm in diameter Al2O3 ball was used as a counter-sample in the friction pairs. After tribological tests, traces of wear were inspected using scanning electron microscopy. A confocal microscope with interferometric mode was used to evaluate the wear of the surface of samples and counter-samples. The lowest friction coefficients among all the material associations were obtained for the Ti13Nb13Zr-Al2O3 alloy. SEM analysis has shown that as a result of the wear process, numerous scratches and grooves were generated. They were created as a result of loose products of wear moving around in the friction area. For all tested materials, a pile-up of the wear edges was observed, which indicates an abrasive wear mechanism. During the friction tests of the tested material associations, the titanium disc proved to be the most wearing material. For Ti6Al7Nb and Ti13Nb13Zr alloys, comparable wear was recorded regardless of the test conditions (TDF, AB, RS). The analysis of the obtained tribological results showed that the material association for which the lowest wear of friction pair (sample and countersample) recorded was Ti6Al7Nb-Al2O3.
6
Content available remote Biomateriały organizm od nowa
7
PL
Przeprowadzono modyfikację chemiczną chitozanu (polimer polisacharydowy) z użyciem gentamycyny (Genta) jako substancji przeciwbakteryjnej w celu opracowania ochrony przeciwbakteryjnej biomateriałów o potencjalnym zastosowaniu medycznym. Kompozytowy materiał otrzymano nanosząc chitozan na powierzchnię gotowego biomateriału, poddając go utlenieniu i związaniu z Gentą poprzez wiązanie kowalencyjne. Analiza spektofotometryczna IR potwierdziła obecność leku w kompozycie. Zawartość leku oceniona metodą HPLC wynosiła średnio 0,5833 mg substancji na gram użytego biomateriału.
EN
Chitosan was chem. modified with gentamicin (Genta) and used for prodn. of an antibacterial biomaterial for medicine. The chitosan-coated surface of the biomaterial was oxidized to bind Genta covalently. The content of Genta was 0.5833 mg/g of the biomaterial as detd. by high-performance liq. chromatog.
EN
The article presents an innovative method for the assessment of mechanical properties of biomaterials. 3D models were used for this purpose, obtained by selective laser sintering, designed in various spatial configuration (size of pores, orientation of pores ). The Rotational Bridge test stand was used to carry out the tests, which allowed generating of twisting deformations in the tested materials. The values of the moment of torsion forces transferred by the tested models were analyzed and compared, depending on their spatial structure.
PL
W artykule przedstawiono innowacyjną metodę oceny właściwości mechanicznych biomateriałów. Wykorzystano w tym celu modele 3D, otrzymane metodą selektywnego spiekania laserowego, zaprojektowane w różnych konfiguracjach budowy przestrzennej (wielkości porów, orientacja porów). Do realizacji badań wykorzystano stanowisko badawcze Rotational Bridge, które umożliwiało generowanie w badanych materiałach odkształceń o charakterze skręcającym. Analizowano i porównywano ze sobą wartości momentu sił skręcających, przenoszonych przez badane modele, w zależności od ich budowy przestrzennej.
EN
Physiotherapy with the use of pulsed magnetic fields is one of the methods of activating the processes of bone healing and regeneration. Exposing materials serving as membranes in guided bone regeneration (GBR) or guided tissue regeneration (GTR) to magnetic fields is an effective model that allows to monitor changes in the material under the influence of the magnetic field. Methods: Materials engineering methods were used to verify the extent of material degradation resulting from magnetic field exposure in an aqueous environment. Changes in surface morphology were observed under an optical microscope and a scanning electron microscope (SEM). Changes in surface wettability were analysed in relation to the direct contact angle. Chemical structural changes were verified with the use of infrared spectroscopy (FTIR-ATR). Results: The PCL-based membrane materials underwent relatively moderate surface degradation (altered contact angle, changes in surface morphology), but the absence of observable FTIR-ATR spectral shifts evidenced material stability under the influence of magnetic field. More extensive degradation processes were observed in the case of PLDLA-based materials, whose surface character changed from hydrophilic to hydrophobic. The spectra revealed enhanced intensity of the chain terminal groups, provided that modifiers (nanometric SiO2 and TCP (water reservoir)) were present in the polymer matrix. Conclusions: The extent degradation in the polymer membrane was primarily dependent on the presence of aqueous environment, while the influence of the magnetic field on the analysed membrane materials was negligible. Therefore, GBR/GTR membrane implants can be considered to remain stable during rehabilitation with the use of alternating magnetic field.
EN
An important factor in endodontic therapy is forming a tooth seal as a temporary restoration, which prevents leakage of medicines into the oral cavity, infiltration of microorganisms, and contamination of the root canal system by fluids or food debris. Suitable physicochemical analysis and usability evaluation of restorative materials, i.e. microhardness, abrasion and compression resistance, surface structure, behaviour at different temperatures, the sealing of tooth margins, the ease of insertion and removal, allow one to choose the material that will be most favourable for medical treatment. The aim of the study is to determine, in vitro, changes of the surface structure that arise over time in commonly used preparations for temporary dental fillings. The results showed significant structural changes occurring over time, especially at a temperature of 37°C (inflammation to be), which, for a long-term use, may have a negative impact on the treatment.
PL
Istotnym czynnikiem w prowadzonej terapii endodontycznej jest utworzenie uszczelnienia zęba w postaci tymczasowego uzupełnienia, które zapobiega wyciekaniu leków do jamy ustnej, dostawaniu się drobnoustrojów oraz zanieczyszczaniu kanałów korzeniowych przez płyny czy resztki pokarmu. Przeprowadzenie odpowiedniej analizy fizykochemicznej, a także oceny użytkowej materiałów odtwórczych, tj. mikrotwardości, odporności na ściskanie i ścieranie, struktury powierzchni, zachowania w różnych temperaturach, szczelności brzeżnej, łatwości wprowadzania i usuwania, pozwala na dobór materiału, który będzie najkorzystniejszy dla prowadzonego leczenia. Celem badań było określenie zmian struktury powierzchni powstających w czasie pod wpływem oddziaływania środowiska oraz odporności na zużywania ścierne dla stosowanych preparatów do tymczasowych wypełnień stomatologicznych. Wyniki wykazały istotne zmiany struktury powstające w czasie, szczególnie w temperaturze 37°C (teoretycznie początek stanu zapalnego), co przy dłuższym stosowaniu może mieć negatywny wpływ na prowadzone leczenie.
PL
Otrzymano szereg biomateriałów hydrożelowych, zawierających w swej strukturze kwas cytrynowy (CA), metodą dwuetapową. W pierwszym etapie przeprowadzano chemiczną modyfikację poli(alkoholu winylowego) (PVA) przy użyciu CA w obecności kwasu p-toluenosulfonowego jako katalizatora. Celem modyfikacji było wprowadzenie do łańcuchów hydrofilowego polimeru sieciujących wiązań i mostków estrowych. W etapie drugim otrzymywano materiały hydrożelowe, bazując m.in. na zmodyfikowanym PVA. Wytwarzano materiały, zawierające przenikające się wzajemnie sieci polimerowe, metodą polimeryzacji rodnikowej kwasu akrylowego i/lub metakrylanu metylu, inicjowanej przy użyciu 2,2'-azobis(izobutyronitrylu) (AIBN), prowadzonej w roztworze wodnym zmodyfikowanego PVA. Zbadano rozpuszczalność sporządzonych materiałów hydrożelowych w wybranych rozpuszczalnikach oraz oceniono ich zdolność do pęcznienia (sorpcji wody) w procesie inkubacji próbek w wodzie destylowanej oraz roztworach NaCI, HCl i mocznika, symulujących płyny fizjologiczne ludzkiego organizmu. Obserwowano szybkość desorpcji wody podczas suszenia próbek w temp. 37°C. Na podstawie uzyskanych wyników oceniono, że materiały tego typu mogłyby znaleźć zastosowanie jako hydrożel owe powłoki w technologii leków lub superabsorbenty w wyrobach higienicznych.
EN
The series of hydrogel materials containing ciric acid (CA) in their structure were prepared by the two-step route. In the first step the chemical modification of poly(vinyl alcohol) was conducted by using appropriate amount of CA in the presence of p-toluenesulphonic acid as the catalyst. The introduction of the crosslinking ester fragments to the hydrophilic polymer chains was the aim of this modification. In the second step hydrogels on the base of modified PVA were obtained. Materials with interpenetrating polymer networks were prepared during radical polymerization of acrylic acid and/or methyl metacrylate initiated by 2,2 '-azobis(isobutyronitrile) (AIBN), conducted in water solution of modified poly(vinyl alcohol). The solubility of prepared hydrogel materials for selected solvents was tested. The swelling ratio ability to sorption of water under soaking the samples of hydrogels in distilled water and NaCl, HCl and urea solutions, simulating physiological liquids of human organism, was examined. The rate of water desorption during the process of hydrogel samples drying at the temperature of 37°C was observed. The obtained results showed that such materials could be used as hydrogel layers in the technology of drugs or as superabsorbents in hygienic products.
12
Content available remote Aktywne monitorowanie rozdrabniania biomateriałów
PL
Przedstawiono podstawy monitorowania, aktywacji i weryfikacji maszyn/narzędzi do przetwórstwa materiałów, jak również techniczne i technologiczne systemy rozdrabniania oraz monitorowania środowiska. Przedmiotem badania było projektowanie układu sterowania automatycznego i przetwarzanie ciał stałych, w tym ziaren materiałów pochodzenia organicznego.
EN
Fundamentals of monitoring, activation and verification of materials processing machines/tools, technical and technological systems for grinding and the environment monitoring were presented. The automatic control design and solid bodies processing, including grains of materials of organic origin were subjects of the study.
EN
AISI 316L–hydroxyapatite biomaterials were produced by the conventional powder metallurgy technology. In the case of materials such as these, proper and long-term functioning in the aggressive environment of body fluids is very important. Therefore, the purpose of this study was to determine the effect of hydroxyapatite content and sintering temperature on the properties including sintered density, open porosity, and in particular corrosion resistance of AISI 316L–hydroxyapatite biomaterials in Ringer’s solution. The measurement of sintered density and open porosity of studied materials was carried out by the water-displacement method. The corrosion behaviour was studied by open circuit potential measurement and potentiodynamic polarization method. It was stated that the properties of studied biomaterials are dependent on chemical composition of powders mixture and sintering temperature. The results showed that higher sintering temperature ensured to obtain lower values of corrosion current density and corrosion rate, and higher value of polarization resistance. The addition of 5 wt % hydroxyapatite provided to a significant improvement of corrosion resistance in Ringer’s solution in comparison to AISI 316L steel, while a slight decrease in corrosion resistance was observed for AISI 316L–10 wt % hydroxyapatite biomaterials. Passivation ability and better corrosion resistance indicate that sintered at 1240°C AISI 316L–5 wt % hydrohyapatite biomaterials is more appropriate for long-term functioning implants than AISI 316L steel. This biomaterial possessed good densification and the best corrosion resistance among all studied materials, as evidenced by the lowest corrosion current density and corrosion rate combined with the highest polarization resistance.
PL
W przypadku biomateriałów właściwe i długotrwałe funkcjonowanie w agresywnym środowisku płynów ustrojowych jest bardzo ważne. Austenityczne stale nierdzewne przy dobrych właściwościach mechanicznych wykazują jednak znaczną podatność na korozję elektrochemiczną, natomiast hydroksyapatyt charakteryzuje się bardzo dobrą biozgodnością i odpornością na korozję. Wprowadzenie dodatku hydroksyapatytu może wpłynąć na poprawę odporności korozyjnej, biozgodności, ale także właściwości tribologicznych stali AISI 316L. W pracy dokonano oceny odporności na korozję w roztworze Ringera spiekanych biomateriałów AISI 316L– hydroksyapatyt. Ponadto określono gęstość i porowatość otwartą otrzymanych materiałów. Na podstawie przeprowadzonych badań potencjodynamicznych i wyznaczonych parametrów korozyjnych określono wpływ zawartości hydroksyapatytu i temperatury spiekania na odporność na korozję badanych materiałów.
EN
In the article, a new composite was studied as a potential biomaterial. The effects of the interaction of distilled water with the polished surface of an AZ31 magnesium matrix composite reinforced with open-celled glassy carbon foam fabricated by the pressure infiltration method were investigated. The experiment was conducted in the time range of 1 minute - 4 hours and the microstructure was examined by scanning electron microscopy. In the initial unetched material, at the glassy carbonmetal interface, a zone of needle-like phases was detected. After a 1÷10 minute interaction with the water, disintegration of that zone was revealed and that type of material degradation proceeded deeper into the composite as the time increased. Another type of corrosion was observed in microareas of the magnesium alloy matrix, but only after approx. 1 hour when corrosion pits were recorded. The results of X-ray mapping showed an increase in the oxygen concentration in both types of corrosion products, but the reason for the corrosion in the region between the carbon foam and the AZ31 matrix is degradation of the hydrophilic aluminium based carbide phases, while in the composite matrix, typical electrochemical corrosion of magnesium occurred.
PL
Odporność korozyjna magnezu i jego stopów, w tym AZ31 w środowisku wodnym jest słaba i materiały te stosowane są na bioresorbowalne implanty. Wprowadzenie do magnezu otwartokomórkowych pian węglowych pozwala uzyskać materiał zawierający dwa biozgodne komponenty o różnej odporności korozyjnej i tym samym kompozyt ulegający selektywnej korozji. Potencjalnie powinno to ułatwić wrastanie tkanek pomiędzy węglowy szkielet, który znacznie później sam ulegnie resorpcji. W pracy przedstawiono wyniki badań wstępnych oddziaływania wody destylowanej na mikrostrukturę kompozytu z osnową ze stopu AZ31, zawierającego otwartokomórkową pianę węglową (Cof) firmy Duocel 100 ppi o porowatości 97%, charakteryzującą się wstęgową budową ścian (RVC). Kompozyt wytworzono metodą infiltracji ciśnieniowej w atmosferze próżni, zgodnie z autorska procedurą. Metodą SEM z EDS charakteryzowano mikrostrukturę wypolerowanej powierzchni kompozytu w stanie wyjściowym i poddanej oddziaływaniu wody destylowanej w czasie od 1 minuty do 4 godzin. Wykazano występowanie dwóch mechanizmów degradacji mikrostruktury wynikających z oddziaływania wody destylowanej z kompozytem. Jeden, charakterystyczny dla stopów magnezu, wystąpił po 1 godzinie ekspozycji. Polegał on na powstawaniu na mikroobszarach osnowy niewielkich początkowo narostów produktów korozji, które z czasem całkowicie pokryły stop magnezu. Drugi obserwowany efekt oddziaływania dotyczył strefy połączenia metal-węgiel szklisty i ujawnił się po bardzo krótkim czasie. Występujące na granicy rozdziału iglaste fazy, zidentyfikowane pośrednio jako węglikowe zawierające aluminium, ulegały postępującej destrukcji. Proces był widoczny w przedziale czasu 1 do 10 minut, po którym dalszych zmian na powierzchni nie obserwowano. Wykazały je dopiero obserwacje przekroju poprzecznego, wskazujące na postępowanie procesu degradacji w głąb materiału. Uzyskane wyniki potwierdziły selektywną korozję kompozytu, ale aplikacja stopu AZ31 wywołuje na granicy emisję produktów gazowych, co wskazuje na celowość użycia w charakterze osnowy innego stopu magnezu.
EN
Purpose: of this paper is to investigate the accuracy of Co-Cr dental bridges, manufactured using 3D printed cast patterns. Design/methodology/approach: Four-unit dental bridges are fabricated from the alloys i-Alloy and Biosil-f by lost-wax process. The polymeric cast patterns are 3D printed with different layer’s thickness (13 μm, 35 μm and 50 μm). Two 3D printers are used: stereolithographic “Rapidshape D30” and ink-jet “Solidscape 66+”. The geometrical and fitting accuracy as well as the surface roughness are investigated. Findings: It is established that Co-Cr bridges, casted from 3D printed patterns with 50 μm layer thickness, characterize with the largest dimensions – 3.30%-9.14% larger than those of the base model. Decreasing the layer thickness leads to dimensional reduction. The dimensions of the bridges, casted on patterns with 13 μm layer thickness, are 0.17%-2.86% smaller compared to the primary model. The average roughness deviation Ra of the surface of Co-Cr bridges, manufactured using 3D printed patterns, is 3-4 times higher in comparison to the bridge-base model. The greater the layer thickness of the patterns, the higher Ra of the bridges. The silicone replica test shows 0.1-0.2 mm irregular gap between the bridge retainers and abutments of the cast patterns and Co-Cr bridges. Research limitations/implications: Highly precise prosthetic constructions, casted from 3D printed patterns, can be produced only if the specific features of the 3D printed objects are taken in consideration. Practical implications: Present research has shown that the lower the thickness of the printed layer of cast patterns, the higher the dimensional accuracy and the lower the surface roughness. Originality/value: The findings in this study will help specialist in dental clinics and laboratories to choose the right equipment and optimal technological regimes for production of cast patterns with high accuracy and low surface roughness for casting of precise dental constructions.
EN
Purpose: of this paper is to investigate the accuracy of Co-Cr dental bridges, manufactured using 3D printed cast patterns. Design/methodology/approach: Four-unit dental bridges are fabricated from the alloys i-Alloy and Biosil-f by lost-wax process. The polymeric cast patterns are 3D printed with different layer’s thickness (13 pm, 35 pm and 50 pm). Two 3D printers are used: stereolithographic “Rapidshape D30” and ink-jet “Solidscape 66+”. The geometrical and fitting accuracy as well as the surface roughness are investigated. Findings: It is established that Co-Cr bridges, casted from 3D printed patterns with 50 pm layer thickness, characterize with the largest dimensions - 3.30%-9.14% larger than those of the base model. Decreasing the layer thickness leads to dimensional reduction. The dimensions of the bridges, casted on patterns with 13 pm layer thickness, are 0.17%-2.86% smaller compared to the primary model. The average roughness deviation Ra of the surface of Co-Cr bridges, manufactured using 3D printed patterns, is 3-4 times higher in comparison to the bridge-base model. The greater the layer thickness of the patterns, the higher Ra of the bridges. The silicone replica test shows 0.1-0.2 mm irregular gap between the bridge retainers and abutments of the cast patterns and Co-Cr bridges. Research limitations/implications: Highly precise prosthetic constructions, casted from 3D printed patterns, can be produced only if the specific features of the 3D printed objects are taken in consideration. Practical implications: Present research has shown that the lower the thickness of the printed layer of cast patterns, the higher the dimensional accuracy and the lower the surface roughness. Originality/value: The findings in this study will help specialist in dental clinics and laboratories to choose the right equipment and optimal technological regimes for production of cast patterns with high accuracy and low surface roughness for casting of precise dental constructions.
EN
Purpose: of the present paper is to develop prosthetic treatment protocol for fixed partial dentures made of 3D printed cast patterns. Design/methodology/approach: The clinical and laboratory protocols for manufacturing of fixed prosthetic constructions upon 3D cast patterns are developed on the basis of the literature review and our previous experimental investigations. Comparison between the conventional technique and innovative approach is made. Findings: The terms "semi-digital treatment plan" and "fully digital treatment plan" are defined according to the way of obtaining data for the virtual 3D model and the production method of the fixed prostheses. A classification of treatment protocols with non-removable partial dentures produced by additive technology is developed. Protocols for "semi" and "fully" digitized treatment plans with fixed partial dentures made by casting with 3D printed models are created. Research limitations/implications: Implementation of the fully digitized protocol for manufacturing of fixed prosthetic constructions via 3D printed prototypes requires specific equipment in the dental office and dental technician laboratory - intraoral scanner and CAD/ CAM system with 3D printing machine. Practical implications: Establishing of systematic clinical and laboratory protocols helps dental specialists to implement the innovative working approach in their practice with no risk of neglecting or omitting of some important procedures which increases the quality and long lasting effect of the dental constructions. Originality/value: Following the developed protocols reduces the role of the subjective factor in production technology of fixed prosthetic constructions while saving labour and time.
EN
Purpose: of the present paper is to develop prosthetic treatment protocol for fixed partial dentures made of 3D printed cast patterns. Design/methodology/approach: The clinical and laboratory protocols for manufacturing of fixed prosthetic constructions upon 3D cast patterns are developed on the basis of the literature review and our previous experimental investigations. Comparison between the conventional technique and innovative approach is made. Findings: The terms "semi-digital treatment plan" and "fully digital treatment plan" are defined according to the way of obtaining data for the virtual 3D model and the production method of the fixed prostheses. A classification of treatment protocols with non-removable partial dentures produced by additive technology is developed. Protocols for "semi" and "fully" digitized treatment plans with fixed partial dentures made by casting with 3D printed models are created. Research limitations/implications: Implementation of the fully digitized protocol for manufacturing of fixed prosthetic constructions via 3D printed prototypes requires specific equipment in the dental office and dental technician laboratory – intraoral scanner and CAD/ CAM system with 3D printing machine. Practical implications: Establishing of systematic clinical and laboratory protocols helps dental specialists to implement the innovative working approach in their practice with no risk of neglecting or omitting of some important procedures which increases the quality and long lasting effect of the dental constructions. Originality/value: Following the developed protocols reduces the role of the subjective factor in production technology of fixed prosthetic constructions while saving labour and time.
EN
Purpose: To compare the dimensions accuracy and surface roughness of polymeric dental bridges produced by different 3D printers. Design/methodology/approach: Four-part dental bridges were manufactured by three printing systems working on the basis of digital light projection (DLP) stereolithography (SLA), laser-assisted SLA and fused deposition modeling (FDM). The materials used from SLA printers are liquid methacrylate photopolymer resins, while FDM printer use thin wire plastic polylactic acid. The accuracy of the external dimensions of dental bridges was evaluated and the surface roughness was measured. Findings: It was found that compared to the base model, the dimensions of the SLA printed bridges are bigger with 1.25%-6.21%, while the corresponding dimensions of the samples, made by FDM are smaller by 1.07%-4.71%, regardless the position of the object towards the substrate. The samples, produced by FDM, are characterized with the highest roughness. The average roughness deviation (Ra) values for DLP SLA and lase-assisted SLA are 2.40 pm and 2.97 pm, respectively. Research limitations/implications: For production of high quality polymeric dental constructions next research should be targeted to investigation of the polymerization degree, stresses and deformations. Practical implications: Our study shows that 3D printers, based on laser-assisted and DLP SLA, can be successfully used for manufacturing of polymeric dental bridges - temporary restorations or cast patterns, while FDM system is more suitable for training models. The results will help the dentists to make right choice of the most suitable 3D printer. Originality/value: One of the largest fixed partial dentures - four-part bridges, produced by three different commercial 3D printing systems, were investigated by comparative analysis. The paper will attract readers’ interest in the field of biomedical materials and application of new technologies in dentistry.
20
EN
Purpose: of the present paper is to offer treatment protocol with fixed partial dentures, produced by selective laser melting, including clinical and laboratory parts. Design/methodology/approach: The treatment protocols with selective laser melted fixed partial dentures was developed on the basis of literature survey and our previous research about accuracy and mechanical properties of dental bridges, manufactured by additive technologies. Findings: The treatment protocol with fixed partial dentures, produced by selective laser melting, consisting of clinical and laboratory parts, was developed. The treatment procedures with FPD made by SLM were classified as semi-digital when working with extraoral scanner and fully-digital - with intraoral scanner. Research limitations/implications: The introduction of the proposed treatment protocol into the clinical and laboratory practice would lead to a systematic approach and working optimization for prosthodontists and dental technicians when using selective laser melting. Practical implications: Due to the elimination of multiple manual manipulations and technological operations, treatment protocols with FPD, produced by SLM, ensure higher accuracy and quality of the constructions and shorter time for their manufacturing compared to the conventional procedure. Originality/value: The developed clinical and laboratory protocols for the treatment and manufacturing of FPD through SLM clearly show the benefits of the new technology in dentistry and dental technician field.
first rewind previous Strona / 19 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.