Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 488

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 25 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  biodegradation
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 25 next fast forward last
1
Content available Biodegradacja związków fosfonowych przez grzyby
EN
Phosphonates are the group of organophosphorus compounds, which are characterized by the presence of covalent bond(s) between carbon and phosphorus atom in their structure. Both; the natural and synthetic phosphonic compounds, are encountered in various ecosystems, however because of their wide range of applications, the latter ones are considerably more frequently discussed. Regarding the broad spectrum of biological activity, capability to chelate metal cations and environmental stability of direct carbon to phosphorus bond under physiological conditions, phosphonic compounds found a variety of applications e.g. as pesticides, drugs, anticorrosive agents, additives to surfactants and flame resistant (partially)polymers. Such massive use of phosphonates, together with mentioned environmental stability of those compounds, results in their common presence as xenobiotic environmental pollutants. Scientific efforts dedicated to recognising the fate and biodegradation of phosphonic compounds in the environment had begun in 80’s last century. Currently it is known that many microorganisms, mainly bacteria, but also fungi, are able to decompose the C-P bond. Interestingly however, the number of known species of fungi that are able to biodegrade and/or to bio-transform the phosphonates, is relatively low. It seems to be surprising, because especially the fungi are known from their impressive skills to adaptation to various nutritional conditions. Such a thesis may be supported by the fact that the process of biodegradation of phosphonates may occur via several pathways. Enzymes which are known to catalyse this process are phosphonoacetaldehyde hydrolase, phosphonoacetate hydrolase, phosphonopyruvate hydrolase and C-P lyase complex. This article briefly presents the issue of degradation pathways of phosphonates, and the role of phosphonate- degrading fungi.
2
Content available Trends in the Process of Greening Lubricants
PL
W tym artykule scharakteryzowali autorzy główne działania zmniejszające oddziaływania środków smarowych na środowisko. Najpierw omówione zostały nowe rozwiązania w obszarze olejów silnikowych zmniejszające emisję szkodliwych substancji w spalinach (tzw. oleje „Low SAPS”). Następnie scharakteryzowano działania związane z poprawą biodegradowalności olejów smarowych, stosowanych w urządzeniach w rezerwatach przyrody, ale również we wszystkich tzw. otwartych układach smarowania. Kolejny problem dotyczył nietoksyczności (i innych cech pochodnych) środków smarowych, które w procesach produkcyjnych mogą mieć incydentalny kontakt z wrażliwym medium technologicznym (w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym, kosmetycznym). Ostatnie omówione zagadnienie związane jest z kompatybilnością olejów sprężarkowych z czynnikami chłodniczymi w związku z ogólnoświatowym programem wymiany tzw. freonów na substancje bardziej przyjazne środowisku (obecnie głównie mniej wpływające na ocieplenie klimatu).
EN
In this article, the authors have characterized the main activities that reduce the impact of lubricants on the environment. To begin with, new solutions in the area of engine oils that reduce the emission of harmful substances in exhaust gases (“Low SAPS” oils) were discussed. Next, the activities concerning the improvement of biodegradability of lubricating oils used in devices in Nature Reserves, as well as in all of the “open lubrication systems” were characterized. Another problem was related to the non-toxicity (and other derivative features) of lubricants that may have incidental contact with a sensitive technological medium in production processes (in the food, pharmaceutical, and cosmetics industries). The last issue that was discussed concerns the compatibility of compressor oils with refrigerants in connection with the global exchange program of Freon for more environmentally friendly substances (currently, mainly affecting global warming to a lesser extent).
3
Content available Aerobowa degradacja ampicyliny w glebie
PL
Ampicylina jest antybiotykiem należącym do grupy b-laktamów. Jest ona powszechnie stosowana w weterynarii, a wraz z odchodami zwierząt hodowlanych jest wprowadzana do gleby. Może to mieć negatywne skutki dla bytujących tam mikroorganizmów i sprzyjać rozwojowi lekooporności. Celem pracy było wyznaczenie kinetyki rozkładu ampicyliny inicjowanej przez mikroorganizmy glebowe w warunkach aerobowych. Ponadto dokonano identyfikacji produktów tego procesu za pomocą techniki UPLC-QTOF oraz określono ich wypadkowy wpływ na mikroorganizmy pochodzące ze środowiska wodnego wykorzystywane w teście MARA®. Stwierdzono, że mikroorganizmy pochodzące z gleby powodują rozkład ampicyliny. Proces ten przebiega przede wszystkim poprzez eliminację podstawników, a następnie otwarcie pierścienia laktamowego. Efektem jest obniżenie wypadkowej toksyczności chronicznej roztworów zawierających ampicylinę względem mikroorganizmów testowych.
EN
Ampicillin is an antibiotic belonging to the beta-lactam group. It is widely used in veterinary medicine and therefore the residues are introduced into the soil with the livestock excreta. Such action could have a negative effect on soil microorganisms, including their biodiversity, and promote the development of drug resistance. The aim of our work was to determine the kinetics of ampicillin degradation initiated by soil microorganisms under aerobic conditions. The biodegradation products were identified using UPLC-QTOF. Additionally, the effects of these products on the microorganisms from the aquatic environment and the ones used in the MARA® bioassay were determined. It was found that the soil microorganisms caused the ampicillin degradation. The process proceeded mainly via elimination of one or more moieties from antibiotic molecule and opening of beta-lactam ring. In a result, a decrease in resultant chronic toxicity of ampicillin solutions to the test microorganisms was observed.
4
Content available remote Study on bioremediation of soil contaminated with polychlorinated biphenyls (PCBs)
EN
The article presents issues related to biodegradation of polychlorinated biphenyls in soil by inoculation with a biopreparation IN-3 developed on the basis of microorganisms capable of metabolizing PCB. Biodegradation tests were carried out using the ex-situ technological pile method on a specially constructed test stand. As part of the research, physical and chemical analyzes of the initial soil were performed, with particular regard to the content of nutrients (nitrogen and phosphorus), PCB chromatographic analyzes and toxicological analyzes. Before inoculating soil with biopreparation IN-3, the parameters of the process were established (temperature = 17–25°C, humidity = 20–25%, pH = 7.5–7.8, content of nutrients: C:N:P = 100:10:1), which were monitored during bioremediation. During soil treatment, the content of identified PCB congeners was monitored. The assessment of biodegradation efficiency of polychlorinated biphenyls in soil was complemented by toxicological monitoring, which was carried out using live organisms representing all trophic levels: producers (PhytotoxkitTM test), consumers (Ostracodtoxkit FTM test) and reducers agents (Microtox®SPT test). Also, the presence of mutagenic factors were tested with the Ames mutagenicity test. As a result of the six-month biodegradation process of soil contaminated with aged transformer oil, upon inoculation with biopreparation IN-3, a reduction in the content of polychlorinated biphenyls from 13 153.9 µg/kg d.m. down to 1650.4 µg/kg d.m. (87.5%) was archieved. The obtained chromatographic analysis results showed that the efficiency of the PCB biodegradation depended on the number of chlorine atoms in the biphenyl ring (with the increase in the number of chlorine atoms in the PCB molecule the degree of biodegradation decreased) and the structure of the molecule (PCB congeners having 2 or more chlorine atoms in the biphenyl ring ortho positions were more difficult to biodegrade than non-ortho or mono-ortho, while polychlorinated biphenyls, in which chlorine atoms occur on only one phenyl ring, were more easily biodegradable). The toxicological analysis showed a reduction in the toxicity of the soil tested from toxicity unit TU = 26.7 to TU = 6.1. In addition, toxkit tests (PhytotoxkitTM and Ostracodtoxkit FTM) showed a decrease in inhibition of test organism growth from 69.3 to 14.8% (Ostracodtoxkit FTM test) and from 64.7–78.0 to 11.9–17.5% (Phytotoxkit test). Decreasing the mutagenicity index from 8.3 to 1.5 in the Ames test confirmed the effectiveness of the purification process. Based on the results of the experiment, conclusions were made regarding issues related to biodegradation of polychlorinated biphenyls in soil.
PL
W artykule przedstawiono zagadnienia związane z biodegradacją polichlorowanych bifenyli w glebie w drodze inokulacji biopreparatem IN-3, opracowanym na bazie mikroorganizmów zdolnych do metabolizowania PCB. Badania biodegradacji prowadzono metodą pryzmowania ex-situ na specjalnie do tego celu skonstruowanym stanowisku badawczym. W ramach prowadzonych badań wykonano analizy fizyczno-chemiczne gleby wyjściowej, ze szczególnym uwzględnieniem zawartości substancji biogennych (azot i fosfor), analizy chromatograficzne PCB oraz analizy toksykologiczne. Przed przystąpieniem do inokulacji gleby biopreparatem ustalono parametry prowadzenia procesu (temperatura = 17–25°C, wilgotność = 20–25%, pH = 7,5–7,8, zawartość substancji biogennych: C:N:P = 100:10:1), które kontrolowano w trakcie bioremediacji. W trakcie oczyszczania gleby prowadzono monitoring zawartości zidentyfikowanych kongenerów PCB. Ocenę skuteczności biodegradacji polichlorowanych bifenyli w glebie rozszerzono o monitoring toksykologiczny, który przeprowadzono przy użyciu żywych organizmów reprezentujących wszystkie poziomy troficzne: producentów (test PhytotoxkitTM), konsumentów (test Ostracodtoxkit FTM) i reducentów (test Microtox®SPT), a także wykonano badania obecności czynników mutagennych (test Amesa). W wyniku przeprowadzonego sześciomiesięcznego procesu biodegradacji gleby zanieczyszczonej zestarzałym olejem transformatorowym, na drodze inokulacji biopreparatem IN-3, osiągnięto obniżenie zawartości polichlorowanych bifenyli z 13 153,9 µg/kg s.m. do 1650,4 µg/kg s.m. (87,5%). Uzyskane wyniki analiz chromatograficznych wykazały, że efektywność biodegradacji PCB zależy od liczby atomów chloru w pierścieniu bifenylu (wraz ze wzrostem liczby atomów chloru w cząsteczce PCB maleje stopień biodegradacji) oraz budowy przestrzennej cząsteczki (kongenery PCB posiadające w pierścieniu bifenylu dwa lub więcej atomów chloru w pozycji ortho trudniej ulegają biodegradacji, aniżeli non-ortho lub mono-ortho, z kolei polichlorowane bifenyle, w których atomy chloru występują tylko na jednym pierścieniu fenylowym, są łatwiej biodegradowalne). Przeprowadzona analiza toksykologiczna wykazała obniżenie toksyczności badanej gleby ze stopnia toksyczności TU = 26,7 do TU = 6,1. Ponadto testy typu toxkit (PhytotoxkitTM i Ostracodtoxkit FTM) wykazały obniżenie zahamowania wzrostu organizmów testowych z 69,3% do 14,8% (test Ostracodtoxkit FTM) oraz z poziomu 64,7–78,0% do 11,9–17,5% (test PhytotoxkitTM). Obniżenie wskaźnika mutagenności z 8,3 do 1,5 w teście Amesa potwierdziło skuteczność przeprowadzonego procesu oczyszczania. Na podstawie uzyskanych wyników przeprowadzonego eksperymentu sformułowano wnioski dotyczące zagadnień związanych z biodegradacją polichlorowanych bifenyli w glebie.
EN
As polycarbonate is frequently used in many products, its accumulation in landfills is absolutely harmful to the environment. The aims of this study were the screening and isolation of polycarbonate-degrading bacteria (PDB) and the assessment of their ability in the degradation of polycarbonate (PC) polymers. Nine-month buried- -PC films were used for PDB isolation and identification. The biodegradation ability of the isolates was determined by growth curve, clear zone formation, lipase and amylase production, AFM and FTIR. Bacillus cereus and Bacillus megaterium were identified and considered as PDB. The degradation ability of B. megaterium was significantly higher than that of B. cereus. Both were lipase and amylase positive. AFM and FTIR results showed the initiation of bacterial attachment. The PC biodegradation ability of isolates can be very efficient. Finding such efficient isolates (which was less studied before) will promise a decrease in plastic contamination in the future.
EN
The research was intended to develop a biocomposite as an alternative biodegradable material, for the production of, e.g., disposable utensils. The author’s tested thermoplastic maize starch, both without additives and with the addition of crumbled flax fiber in the share of 10, 20 and 30 wt%. The plasticizer added was technical glycerin and the samples were produced by a single-screw extruder. The mechanical strength tests were performed, including the impact tensile test and three-point bending flexural test. Afterwards, the samples were tested for biodegradability under anaerobic conditions. The methane fermentation process was carried in a laboratory bioreactor under thermophilic conditions with constant mixing of the batch. All samples proved to be highly susceptible to biodegradation during the experiment, regardless of the flax fiber share. The biogas potential was about 600 ml·g-1, and the methane concentration in biogas ranged from 66.8 to 69.6%. It was found, that the biocomposites can be almost completely utilized in bioreactors during the biodegradation process. The energy recovery in the decomposition process with the generation of significant amount of methane constitutes an additional benefit.
EN
Soil contaminated with crude oil has negatively affected some of the communities in Ekiti State region in Nigeria. There is an increased interest in microbial lipases because of their enormous potential in industrial and biotechnological applications. This study investigated the characteristics of partially-purified lipase from Pseudomonas aeruginosa isolated from oil-contaminated soil in Ado-Ekiti, Ekiti State. The lipase was purified by gel-filtration, having a molecular weight of 39.11 kDa, with Km and Vmax values of 12.50 and 28.86, respectively. The enzyme had an optimal pH of 8.0 and exhibited its maximal activity at 50°C, whereas the relatively stable temperature and pH were 40°C and 5.0, respectively. The enzyme activity was enhanced by olive oil, which served as the carbon source. Sodium chloride enhanced lipase activity, while calcium chloride acted as mild inhibitor, and iron chloride acted a strong inhibitor. The lipase from Pseudomonas aeruginosa possessed properties of an industrial enzyme and will be useful for biodegradation and bioremediation studies.
PL
Artykuł omawia zastosowanie naturalnych technologii biologicznych wykorzystujących mikroorganizmy do rekultywacji wód oraz prezentuje wyniki badań laboratoryjnych nad skutecznością usuwania zanieczyszczeń ropopochodnych z wód jeziornych z wykorzystaniem wyselekcjonowanych kompozycji mikroorganizmów.
9
Content available Radioliza biodegradowalnych pianek PLA/PCL
PL
Degradacja polimerowych tworzyw komórkowych do nietoksycznych produktów jest warunkiem koniecznym w przypadku wielu materiałów medycznych. Duże nadzieje w wytwarzaniu np. trójwymiarowych porowatych skafoldów wiąże się z biodegradowalnymi polimerami a w szczególności polilaktydem (PLA) oraz polikaprolaktonem (PCL). Wygodnym sposobem kontroli czasu ich degradacji jest wykorzystanie indukowanych promieniowaniem jonizacyjnym zjawisk postradiacyjnego utleniania. W artykule zaproponowano wykorzystanie do badań radiolizy biodegradowalnych polimerów chromatografii gazowej i DRS.
EN
Degradation of polymeric cellular materials to non-toxic products is a desirable phenomenon in many medical materials. High hopes for the production of e.g. three-dimensional porous spheres are associated with biodegradable polymers, in particular polylactide (PLA) and polycaprolactone (PCL). A convenient way to modify and control degradation can be postradiation oxidation induced by ionizing radiation. The article draws attention to the possibility of using for radiolysis of biodegradable polymers of gas chromatography and DRS.
EN
Spheres of prodrug of polylactide (PLA) or polycaprolactone (PCL) or a copolymer thereof with chlorphenesin (CF) were obtained. Furthermore spheres with an active substance additionally dispersed in the prodrug matrix – hybrid spheres – were prepared. The antimicrobial properties of the prodrug forms obtained were investigated towards bacteria, yeast, and filamentous fungi to verify whether the CF activity of the new formulations maintains. This research shows a wide spectrum of antimicrobiological application, especially when using CF as a preservative.
PL
Otrzymano sfery z proleku chlorofenezyny (CF) i polilaktydu (PLA), polikaprolaktonu (PCL) lub ich kopolimeru, a także sfery hybrydowe z substancją aktywną dodatkowo rozproszoną w matrycy proleku. W celu sprawdzenia, czy aktywność CF została zachowana, zbadano właściwości antymikrobiologiczne wszystkich otrzymanych form proleku wobec bakterii, drożdży i grzybów strzępkowych. Uzyskane wyniki wskazują na możliwe szerokie spektrum aplikacji tych form leku, szczególnie w charakterze konserwantu.
11
EN
The paper is a review of the literature on the application of biodegradable materials (agroplastics) in modern agriculture, and particularly in horticulture. Agroplastics are used within the so-called plasticulture system – in mulches, different forms of plant covers, pots for seedlings, strings, and other materials. Although they leave behind a considerable amount of waste, their recycling has been implemented in only some European countries. The positive solution of this environmental problem lies in propagation and implementation of biodegradable plastics in agricultural practice. In order to achieve this, a clear system of classification and assessment has been introduced in the European Union. Results of experiments with biodegradable plastics applications as soil and plant covers, and their impact on the environment are presented.
PL
Artykuł stanowi przegląd literatury dotyczącej zastosowania biodegradowalnych materiałów polimerowych w nowoczesnym rolnictwie, w szczególności w ogrodnictwie. Są one wykorzystywane w systemach tzw. plastikultury – ściółkach, różnych formach osłon, doniczkach, sznurkach itp. Ich stosowanie powoduje jednak powstawanie znacznej ilości odpadów, których recykling wprowadzono jedynie w nielicznych krajach Europy. Rozwiązaniem tego problemu jest propagowanie i wprowadzanie do praktyki rolniczej tworzyw biodegradowalnych, a także przejrzysty system klasyfikacji zgodny z zaleceniami Unii Europejskiej. Przedstawiono eksperymentalne próby zastosowania biodegradowalnych tworzyw jako ściółek i osłon bezpośrednich oraz ich wpływ na środowisko.
EN
Steel production processes generate the coke wastewaters contaminated predominantly by highly toxic phenol. Numbers of physical, chemical and physicochemical methods have been developed for the removal of phenol from coke wastewaters. Biological methods are eco-friendly and present appropriate alternative of conventional processes. Various microorganisms are able to degrade phenolic compounds including sulphate-reducing bacteria (SRB). In this work, we study the adaptation of SRB isolated from natural source to phenol and consequently the application of the adapted bacterial cultures for the biodegradation of phenol from model solutions. Two types of bacterial culture were used (monoculture containing SRB genera Desulfovibrio and mixed bacterial consortium containing SRB genera Desulfovibrio). In experiments the modified Postgate’s medium C was used - sodium lactate as the original energy and carbon source was replaced by phenol with concentration 10 mg/dm3 for adaptation and 50 mg/dm3 for biodegradation. The mixed bacterial consortium has been shown as more capable to be adapted and grow on phenol and it has the better potential for phenol biodegradation as the bacterial monoculture of SRB genera Desulfovibrio.
PL
W artykule przedstawiono zagadnienia związane z biodegradacją osadów zdeponowanych w instalacjach wydobywczych i transportujących ropę naftową. Materiał badawczy stanowiły osady zdeponowane w różnych częściach instalacji. Zbadano skład osadów pod kątem zawartości substancji nieorganicznych i organicznych, grupowego składu węglowodorów ropopochodnych (węglowodory alifatyczne, aromatyczne, żywice, asfalteny) oraz zawartości węglowodorów ropopochodnych TPH. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że badane osady składają się głównie z substancji organicznych, z czego zdecydowaną większość stanowią węglowodory alifatyczne. Wyjątkiem jest osad pobrany po tłokowaniu, w którym odnotowano stosunkowo duże zawartości węglowodorów aromatycznych, żywic i asfaltenów. Dla wszystkich osadów obliczono zawartość n-alkanów o długości łańcucha węglowego od n-C8 do n-C44. Szczególną uwagę zwrócono na podatność osadów na biodegradację pod wpływem biopreparatów opracowanych na bazie mikroorganizmów allochtonicznych. Szybkość biodegradacji substancji ropopochodnych analizowano wykorzystując zestaw OxiTop Control. Wzrost aktywności mikrobiologicznej w środowisku reakcyjnym pod wpływem dodatku biopreparatów świadczył o biodegradacji substancji organicznych zawartych w osadach. Na podstawie uzyskanych wyników testu respirometrycznego wytypowano biopreparat, pod wpływem którego biodegradacja zachodziła najbardziej efektywnie. Najbardziej skuteczny okazał się biopreparat IV, w wyniku działania którego uzyskano obniżenie zawartości węglowodorów alifatycznych o długości łańcucha węglowego n-C8 do n-C18 dla osadu najłatwiej biodegradowalnego (osad nr 5) o 59–37%. Natomiast w osadzie najtrudniej biodegradowalnym (osad nr 5) zanotowano spadek o 27–11%. Węglowodory z zakresu n-C19 do n-C30 również uległy biodegradacji w zadowalającym stopniu, tj. 35–14% w osadzie nr 5 oraz 11–6% w osadzie nr 4. Węglowodory zawierające powyżej 30 atomów węgla w cząsteczce uległy redukcji w granicach 13–3% w osadzie nr 5 i 6–2% w osadzie nr 4. Dla osadów surowych i osadów po przeprowadzeniu testu biodegradacji z wybranym biopreparatem, sporządzono wykresy ilustrujące zmianę zawartości n-alkanów w badanych próbkach.
EN
The article presents issues related to the biodegradation of sediments deposited in extraction and transporting crude oil installations. The research material were sediments deposited in various parts of the installation. The composition of sediments in terms of the content of inorganic and organic substances, group composition (aliphatic hydrocarbons, aromatic hydrocarbons, resins, asphaltenes) and the content of Total Petroleum Hydrocarbon (TPH) were examined. On the basis of the results obtained, it was concluded that the sediments studied consist mainly of organic substances, of which the vast majority are aliphatic hydrocarbons. The exception is the post-piston sediment, in which relatively high amounts of aromatic hydrocarbons, resins and asphaltenes were noted. The content of n-alkanes with carbon chain length from n-C8 to n-C44 was calculated for all sediments. Particular attention was paid to the susceptibility of sediments to biodegradation under the influence of biopreparations prepared on the basis of allochthonic microorganisms. The rate of biodegradation of petroleum derivatives was analyzed using the OxiTop Control set. The increase in microbial activity in the reaction environment under the addition of biopreparations attested to the biodegradation of organic substances contained in the sediments. On the basis of the results of the respirometric test, a biopreparation was selected, under which biodegradation took place most effectively. The most effective was biopreparation IV, as a result of which the reduction of aliphatic hydrocarbons with a carbon chain length of n-C8 to n-C18 for the most biodegradable sediment (sediment No. 5) by 59–37% was achieved, whereas the most difficult to biodegrade sediment (sediment No. 5) by 27–11%. Hydrocarbons from the range of n-C19 to n-C30 were also biodegradable to a satisfactory degree, i.e. 35–14% in the sediment No. 5 and 11÷6% in the sediment No. 4. Hydrocarbons containing more than 30 carbon atoms in the molecule were reduced within the limits of 13–3% in sediment No. 5 and 6–2% in sediment No. 4. For raw sediments and sediments after biodegradation test using the selected biopreparation, charts illustrating the change in the content of n-alkanes in the samples were made.
EN
The capacity of five white rot fungi species to degrade linuron, metribuzin and chlorpyrifos when applied both as single pesticides and mixed together in different concentrations on nutritionally poor media was investigated. Our results suggested that Pleurotus ostreatus, Pycnoporus coccineus, Phlebiopsis gigatea and Τrametes versicolor showed a remarkable tolerance to the pesticides, in all media tested. The EC50 values presented a noticeable difference in the mixtures as compared with the individual ones. The minimum growth rate in the mixture was obtained by P. ostreatus whereas P. coccineus appeared to be more efficient than the rest fungal isolates, when cultivated in the soil extract medium. P. coccineus, P. gigantea and T. versicolor produce high levels of polyphenol oxidase, but only T. versicolor was capable of decomposing linuron when combined with metribuzin and chlorpyrifos.
EN
Composting of sewage sludge together with green waste such as grass, leaves, branches, etc. is carried out in Poland on many objects. A common problem of all exploiters is the selection of the type of composting technology and its modification to the conditions prevailing in a particular region because the waste, that given objects are exposed to, is different which makes it necessary to adapt the technology to the conditions prevailing in the given facility. In the field of technological research of the composting process, the expected effect of the research was the characteristics of conditions for composting organic waste in relation to the efficiency achieved, indication of the optimal technological parameters and assistance in the selection of the target composting technology. The waste composting technology is based on the appropriate selection of the composition of the prisms and the periodic transfer of the piles by means of a specialized turning machine. For the purpose of the study project, the following research problem was formulated: what is the intensity of the composting process depending on the technological parameters of the prism (the size of the prism, the types of waste), the properties of the waste, the intensity of aeration by turning? According to the above basis, the following research hypotheses were identified: − the intensity of composting decreases with the increase of the cubic capacity (height) of the prism, − the intensity of composting decreases with the decrease in the frequency of waste transfer, − the intensity of composting decreases as a result of the application of organic waste.
PL
Kompostowanie osadów ściekowych wraz z odpadami zielonymi takimi jak trawa, liście, gałęzie itp., prowadzona jest w Polsce na wielu obiektach. Wspólnym problemem wszystkich eksploatatorów jest wybór rodzaju technologii kompostowania oraz jej modyfikacja do warunków panujących w danym regionie, ponieważ odpady trafiające na poszczególne obiekty różnią się od siebie, co powoduje konieczność dopasowania technologii do warunków panujących na danym obiekcie. W zakresie badań technologicznych procesu kompostowania spodziewanym efektem badań była charakterystyka warunków prowadzenia kompostowania odpadów organicznych w relacji do uzyskiwanych efektywności, wskazanie optymalnych parametrów technologicznych oraz pomoc w doborze docelowej technologii kompostowania. Technologia kompostowania odpadów oparta jest na odpowiednim doborze składu pryzm oraz okresowym przerzucaniu pryzm za pomocą specjalistycznej przerzucarki. 60 Na potrzeby projektu badań sformułowano następujący problem badawczy: jaka jest intensywność procesu kompostowania w zależności od parametrów technologicznych pryzmy (wielkość pryzmy, rodzaje odpadów), właściwości odpadów, intensywności napowietrzania poprzez przerzucanie? Na tej podstawie zidentyfikowano następujące hipotezy badawcze: − intensywność kompostowania maleje wraz ze wzrostem kubatury (wysokości) pryzmy, − intensywność kompostowania maleje wraz ze spadkiem częstotliwości przerzucania odpadów, − intensywność kompostowania maleje w wyniku stosowania zagnitych odpadów organicznych.
EN
This work focuses on biodegradation of industrial Direct Yelow 28 (C.I. No 19555, CAS 800-72-9), Direct Red 80 (C.I. No 35780, CAS 2610-10-8), and Direct Blue 71 (C.I. No 34140, CAS 4399-55-7) azo dyes using selected microscopic fibrous fungi of the Aspergillus genus like A. candidus, A. iizukae and A. niger in aqueous medium. We also attempted to optimize experimental conditions of the biodegradation process and to verify inhibitory effects of dyes at different concentrations on fungi activity.
PL
Niniejsza praca koncentruje się na biodegradacji przemysłowych barwinków azowych Direct Yelow 28 (CI nr 19555, CAS 800-72-9), Direct Red 80 (CI nr 35780, CAS 2610-10-8) i Direct Blue 71 (CI nr 34140, CAS 4399 -55-7) przy użyciu wybranych mikroskopijnych włóknistych grzybów z rodzaju Aspergillus, takich jak A. candidus, A. iizukae i A. niger w środowisku wodnym. Przeprowadzono próby optymalizacji warunków eksperymentalnych procesu biodegradacji i weryfikacji hamującego wpływu barwników o różnych stężeniach na aktywność grzybów.
PL
W artykule scharakteryzowano odpady organiczne i nieorganiczne w aspekcie ich przydatności do wykorzystania rolniczego. Przedstawiono źródła powstawania odpadów i sposoby ich przetwarzania na nawozy. Omówiono poszczególne technologie przetwórcze oraz ich zalety i wady. Wskazano, że bezpośrednie stosowanie wielu rodzajów odpadów do nawożenia gleb jest kłopotliwe ze względu na ich niekorzystne właściwości fizyczno-chemiczne, a także nierównomierną zawartość materii organicznej oraz składników pokarmowych. Stwierdzono, że najbardziej korzystną technologią produkcji nawozów z odpadów jest przetworzenie ich w formie granul lub peletu. W efekcie nawożenia gleb nawozami wytworzonymi z odpadów możliwe jest uzyskanie znaczącej poprawy właściwości fizycznych i chemicznych gleb uprawnych przejawiającej się wzrostem odczynu gleb kwaśnych, wzrostem zawartości substancji organicznej, zwiększeniem zawartości frakcji ilastych w glebie, a także wzrostem przyswajalnych dla roślin form makro i mikroelementów.
EN
In the article we characterized organic and inorganic wastes in terms of their suitability for agricultural use. The sources of waste formation and methods of their processing into fertilizers are presented. Individual processing technologies and their advantages and disadvantages are discussed. It was pointed out that direct application of many types of waste for soil fertilization is problematic due to their unfavorable physical and chemical properties as well as uneven organic matter and nutrient content. It was found that the most advantageous technology for the production of fertilizers from waste is their processing in the form of granules or pellets. As a result of fertilizing soils with wastes produced from wastes, it is possible to achieve significant improvement of physical and chemical properties of arable soils, increasing the pH of organic matter, increasing clay content in the soil, and increasing the macro and micronutrients available to plants.
EN
In recent years, a significant surge in the mass of generated waste with varying morphological composition has been observed. Packaging made of both plastic and paper has an increasing share in the municipal solid waste stream. The multiplicity of packaging means that proper methods and installations are needed to appropriately manage the waste generated from it. A special type of packaging waste is made of paper and cardboard and it is considered as biodegradable waste. It can be processed in both mechanical (material) and biological treatment processes. Thanks to the microorganisms involved in biological treatment processes, the organic matter present in waste should be decomposed (biodegradable). The main aim of the study was to analyze the dynamics of the biodegradation process of selected packaging waste made of paper and cardboard in various research environments. The waste used for the analysis differed primarily in grammage. The dynamics of the decomposition rate of the examined waste was analyzed for materials placed in 4 different research environments. The analysis showed significant differences in the rate of biodegradation of the tested waste. Differences were also found in the rate of material decomposition in individual research environments. Materials with low grammage such as paper towels and sandwich paper wrapper were the fastest to biodegrade.
EN
The biodegradation of fabrics of various types of fibres: cotton (CO), viscose (CV), Modal (CMD), Tencel (CLY), polylactic acid (PLA), polyethylene teraphtalate (PET) and polyacrylonitrile (PAN)) under the attack of microorganisms were studied using the soil burial method for two different burial intervals (1 month and 4 months). As opposed to previous studies, all analyses were simultaneously conducted for both of the buried fabrics and soil samples so as to examine the biodegradation and environmental effect as a whole in the same study. Visual observations, weight losses, fourier transform infrared spectroscopy (FTIR) and scanning electron microscopy (SEM) were used to examine the biodegradation behaviour. The total organic carbon (TOC), the total number of bacteria and the total number of fungi in the soil samples were studied to understand the soil content during the degradation of the fibres. The study revealed that the cellulosic fabric samples changed both physically and chemically even after 1 month. Among the cellulosic fibres, weight losses of modal, cotton, and viscose fabrics were close to 90%, showing high degradation, whereas Tencel fibre had the lowest with 60% for a 4 month burial interval. Within the synthetic fabrics, only PLA fabric lost weight.
PL
W pracy badano proces biodegradacji tkanin wykonanych z różnych typów włókien, wytworzonych z różnych polimerów, takich jak: bawełna (CO), wiskoza (CV), modal (CMD), Tencel (CLY), kwas polimlekowy (PLA), poli(tereftalan etylenu) (PET) i poliakrylonitryl (PAN). Badań dokonano przy zastosowaniu mikroorganizmów zakopując próbki w glebie dla dwóch różnych okresów: 1 i 4 miesiące. W celu zbadania procesu biodegradacji, niezależnie od wcześniejszych badań, wszystkie analizy przeprowadzono jednocześnie dla obu zakopanych tkanin i rodzajów gleby. Do zbadania procesu biodegradacji wykorzystano obserwacje wzrokowe, ubytki masy, spektroskopię w podczerwieni z transformatą Fouriera (FTIR) i skaningową mikroskopię elektronową (SEM). Następnie zbadano całkowitą ilość węgla organicznego (TOC), liczbę bakterii i liczbę grzybów w próbkach gleby. Badania wykazały, że próbki tkanin celulozowych zmieniały się zarówno fizycznie, jak i chemicznie nawet po 1 miesiącu. Spośród włókien celulozowych ubytki masy tkanin modalnych, bawełnianych i wiskozowych były zbliżone do 90%, co wskazuje na wysoką degradację, podczas gdy włókna Tencel miały najniższy 60% ubytek masy w okresie 4 miesięcy. W przypadku tkanin syntetycznych utrata masy występowała tylko w przypadku tkaniny PLA.
EN
Polymeric products enriched with natural additives e.g. hyaluronic acid, plant hydrolates or collagen may find a wide application avenue due to the ever growing demand for natural cosmetics. The ecology of cosmetics is equally important. Therefore, in the work presented a biodegradable nonwoven was prepared with natural components as an active layer for cosmetic application. Synthesied was the biodegradable aliphatic-aromatic copolyester: poly(1.4 butylene succinate-co-glutarate-co-adipate-co-terephtalate) suitable for the forming of spunbond nonwoven. The active layer was deposited by padding on basic nonwoven. Assessed were microbiological and mechanical properties as well as the in – compost decomposition of the product. Activity against S. aureus and E. coli was tested and microbiological purity estimated. The best serviceable composition of the active layer was selected based on the microbiological properties tested. It contains sodium hialuronate, plant hydrolate of the bitter orange (Neroli), and collagen. Thanks to good mechanical properties, nonwoven made of aliphatic-aromatic co-polyester may serve as a carrier of the cosmetic layer in applications like face masks.
PL
Polimerowe wyroby wzbogacone naturalnymi dodatkami np. kwasem hialuronowym, hydrolatami roślinnymi lub kolagenem mogą znaleźć szerokie zastosowanie w kosmetyce, ze względu na coraz większe zainteresowanie konsumentów naturalnymi kosmetykami. Również aspekt ekologiczny zaczyna odgrywać ważną rolę w wyrobach kosmetycznych. Dlatego też w pracy zaprojektowano biodegradowalną włókninę z naturalnymi składnikami stanowiącymi warstwę aktywną do celów kosmetycznych. Przeprowadzono syntezę biodegradowalnego kopoliestru alifatyczno-aromatycznego poli(bursztynian-co-glutaran-co-adypinian-co-tereftalan1,4-butylenu) w celu uzyskania polimeru o określonych właściwościach fizykochemicznych, zdolnego do przetwórstwa na włókniny metodą spunbonded. Następnie na włókninę bazową naniesiono warstwę aktywną metodą napawania. Produkt został poddany ocenie mikrobiologicznej, mechanicznej oraz ocenie stopnia biorozkładu w środowisku kompostowym. Przeprowadzono badania aktywności wobec S. aureus oraz E. coli oraz ocenę czystości mikrobiologicznej wytworzonych włóknin. Na podstawie badań mikrobiologicznych wytypowano najkorzystniejszy skład warstwy aktywnej. Wykonano badania właściwości mechanicznych ze szczególnym uwzględnieniem właściwości użytkowych takich jak zdolności absorpcyjne i układalność. Dzięki dobrym właściwościom mechanicznym włóknina z kopoliestru alifatyczno-aromatycznego może pełnić funkcję bazy kosmetycznej. Jest ona również biodegradowalna co obecnie jest ważną cechą ze względu na ekologię. Wytypowana warstwa aktywna zawierająca w składzie mieszaninę hialuronianów sodu, hydrolat z kwiatu gorzkiej pomarańczy (Neroli) oraz kolagen wykazuje dobre właściwości mikrobiologiczne i mechaniczne. Kolagen, kwas hialuronowy oraz hydrolat z gorzkiej pomarańczy wykazują właściwości pielęgnacyjne i są szeroko stosowane w kosmetyce a naniesione na włókninę mogą doskonale spełniać funkcję kosmetyczną np. w postaci aktywnej maseczki.
first rewind previous Strona / 25 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.