Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 501

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 26 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  biodegradacja
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 26 next fast forward last
1
Content available Biodegradacja związków fosfonowych przez grzyby
EN
Phosphonates are the group of organophosphorus compounds, which are characterized by the presence of covalent bond(s) between carbon and phosphorus atom in their structure. Both; the natural and synthetic phosphonic compounds, are encountered in various ecosystems, however because of their wide range of applications, the latter ones are considerably more frequently discussed. Regarding the broad spectrum of biological activity, capability to chelate metal cations and environmental stability of direct carbon to phosphorus bond under physiological conditions, phosphonic compounds found a variety of applications e.g. as pesticides, drugs, anticorrosive agents, additives to surfactants and flame resistant (partially)polymers. Such massive use of phosphonates, together with mentioned environmental stability of those compounds, results in their common presence as xenobiotic environmental pollutants. Scientific efforts dedicated to recognising the fate and biodegradation of phosphonic compounds in the environment had begun in 80’s last century. Currently it is known that many microorganisms, mainly bacteria, but also fungi, are able to decompose the C-P bond. Interestingly however, the number of known species of fungi that are able to biodegrade and/or to bio-transform the phosphonates, is relatively low. It seems to be surprising, because especially the fungi are known from their impressive skills to adaptation to various nutritional conditions. Such a thesis may be supported by the fact that the process of biodegradation of phosphonates may occur via several pathways. Enzymes which are known to catalyse this process are phosphonoacetaldehyde hydrolase, phosphonoacetate hydrolase, phosphonopyruvate hydrolase and C-P lyase complex. This article briefly presents the issue of degradation pathways of phosphonates, and the role of phosphonate- degrading fungi.
2
Content available Trends in the Process of Greening Lubricants
PL
W tym artykule scharakteryzowali autorzy główne działania zmniejszające oddziaływania środków smarowych na środowisko. Najpierw omówione zostały nowe rozwiązania w obszarze olejów silnikowych zmniejszające emisję szkodliwych substancji w spalinach (tzw. oleje „Low SAPS”). Następnie scharakteryzowano działania związane z poprawą biodegradowalności olejów smarowych, stosowanych w urządzeniach w rezerwatach przyrody, ale również we wszystkich tzw. otwartych układach smarowania. Kolejny problem dotyczył nietoksyczności (i innych cech pochodnych) środków smarowych, które w procesach produkcyjnych mogą mieć incydentalny kontakt z wrażliwym medium technologicznym (w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym, kosmetycznym). Ostatnie omówione zagadnienie związane jest z kompatybilnością olejów sprężarkowych z czynnikami chłodniczymi w związku z ogólnoświatowym programem wymiany tzw. freonów na substancje bardziej przyjazne środowisku (obecnie głównie mniej wpływające na ocieplenie klimatu).
EN
In this article, the authors have characterized the main activities that reduce the impact of lubricants on the environment. To begin with, new solutions in the area of engine oils that reduce the emission of harmful substances in exhaust gases (“Low SAPS” oils) were discussed. Next, the activities concerning the improvement of biodegradability of lubricating oils used in devices in Nature Reserves, as well as in all of the “open lubrication systems” were characterized. Another problem was related to the non-toxicity (and other derivative features) of lubricants that may have incidental contact with a sensitive technological medium in production processes (in the food, pharmaceutical, and cosmetics industries). The last issue that was discussed concerns the compatibility of compressor oils with refrigerants in connection with the global exchange program of Freon for more environmentally friendly substances (currently, mainly affecting global warming to a lesser extent).
3
Content available Aerobowa degradacja ampicyliny w glebie
PL
Ampicylina jest antybiotykiem należącym do grupy b-laktamów. Jest ona powszechnie stosowana w weterynarii, a wraz z odchodami zwierząt hodowlanych jest wprowadzana do gleby. Może to mieć negatywne skutki dla bytujących tam mikroorganizmów i sprzyjać rozwojowi lekooporności. Celem pracy było wyznaczenie kinetyki rozkładu ampicyliny inicjowanej przez mikroorganizmy glebowe w warunkach aerobowych. Ponadto dokonano identyfikacji produktów tego procesu za pomocą techniki UPLC-QTOF oraz określono ich wypadkowy wpływ na mikroorganizmy pochodzące ze środowiska wodnego wykorzystywane w teście MARA®. Stwierdzono, że mikroorganizmy pochodzące z gleby powodują rozkład ampicyliny. Proces ten przebiega przede wszystkim poprzez eliminację podstawników, a następnie otwarcie pierścienia laktamowego. Efektem jest obniżenie wypadkowej toksyczności chronicznej roztworów zawierających ampicylinę względem mikroorganizmów testowych.
EN
Ampicillin is an antibiotic belonging to the beta-lactam group. It is widely used in veterinary medicine and therefore the residues are introduced into the soil with the livestock excreta. Such action could have a negative effect on soil microorganisms, including their biodiversity, and promote the development of drug resistance. The aim of our work was to determine the kinetics of ampicillin degradation initiated by soil microorganisms under aerobic conditions. The biodegradation products were identified using UPLC-QTOF. Additionally, the effects of these products on the microorganisms from the aquatic environment and the ones used in the MARA® bioassay were determined. It was found that the soil microorganisms caused the ampicillin degradation. The process proceeded mainly via elimination of one or more moieties from antibiotic molecule and opening of beta-lactam ring. In a result, a decrease in resultant chronic toxicity of ampicillin solutions to the test microorganisms was observed.
4
Content available remote Study on bioremediation of soil contaminated with polychlorinated biphenyls (PCBs)
EN
The article presents issues related to biodegradation of polychlorinated biphenyls in soil by inoculation with a biopreparation IN-3 developed on the basis of microorganisms capable of metabolizing PCB. Biodegradation tests were carried out using the ex-situ technological pile method on a specially constructed test stand. As part of the research, physical and chemical analyzes of the initial soil were performed, with particular regard to the content of nutrients (nitrogen and phosphorus), PCB chromatographic analyzes and toxicological analyzes. Before inoculating soil with biopreparation IN-3, the parameters of the process were established (temperature = 17–25°C, humidity = 20–25%, pH = 7.5–7.8, content of nutrients: C:N:P = 100:10:1), which were monitored during bioremediation. During soil treatment, the content of identified PCB congeners was monitored. The assessment of biodegradation efficiency of polychlorinated biphenyls in soil was complemented by toxicological monitoring, which was carried out using live organisms representing all trophic levels: producers (PhytotoxkitTM test), consumers (Ostracodtoxkit FTM test) and reducers agents (Microtox®SPT test). Also, the presence of mutagenic factors were tested with the Ames mutagenicity test. As a result of the six-month biodegradation process of soil contaminated with aged transformer oil, upon inoculation with biopreparation IN-3, a reduction in the content of polychlorinated biphenyls from 13 153.9 µg/kg d.m. down to 1650.4 µg/kg d.m. (87.5%) was archieved. The obtained chromatographic analysis results showed that the efficiency of the PCB biodegradation depended on the number of chlorine atoms in the biphenyl ring (with the increase in the number of chlorine atoms in the PCB molecule the degree of biodegradation decreased) and the structure of the molecule (PCB congeners having 2 or more chlorine atoms in the biphenyl ring ortho positions were more difficult to biodegrade than non-ortho or mono-ortho, while polychlorinated biphenyls, in which chlorine atoms occur on only one phenyl ring, were more easily biodegradable). The toxicological analysis showed a reduction in the toxicity of the soil tested from toxicity unit TU = 26.7 to TU = 6.1. In addition, toxkit tests (PhytotoxkitTM and Ostracodtoxkit FTM) showed a decrease in inhibition of test organism growth from 69.3 to 14.8% (Ostracodtoxkit FTM test) and from 64.7–78.0 to 11.9–17.5% (Phytotoxkit test). Decreasing the mutagenicity index from 8.3 to 1.5 in the Ames test confirmed the effectiveness of the purification process. Based on the results of the experiment, conclusions were made regarding issues related to biodegradation of polychlorinated biphenyls in soil.
PL
W artykule przedstawiono zagadnienia związane z biodegradacją polichlorowanych bifenyli w glebie w drodze inokulacji biopreparatem IN-3, opracowanym na bazie mikroorganizmów zdolnych do metabolizowania PCB. Badania biodegradacji prowadzono metodą pryzmowania ex-situ na specjalnie do tego celu skonstruowanym stanowisku badawczym. W ramach prowadzonych badań wykonano analizy fizyczno-chemiczne gleby wyjściowej, ze szczególnym uwzględnieniem zawartości substancji biogennych (azot i fosfor), analizy chromatograficzne PCB oraz analizy toksykologiczne. Przed przystąpieniem do inokulacji gleby biopreparatem ustalono parametry prowadzenia procesu (temperatura = 17–25°C, wilgotność = 20–25%, pH = 7,5–7,8, zawartość substancji biogennych: C:N:P = 100:10:1), które kontrolowano w trakcie bioremediacji. W trakcie oczyszczania gleby prowadzono monitoring zawartości zidentyfikowanych kongenerów PCB. Ocenę skuteczności biodegradacji polichlorowanych bifenyli w glebie rozszerzono o monitoring toksykologiczny, który przeprowadzono przy użyciu żywych organizmów reprezentujących wszystkie poziomy troficzne: producentów (test PhytotoxkitTM), konsumentów (test Ostracodtoxkit FTM) i reducentów (test Microtox®SPT), a także wykonano badania obecności czynników mutagennych (test Amesa). W wyniku przeprowadzonego sześciomiesięcznego procesu biodegradacji gleby zanieczyszczonej zestarzałym olejem transformatorowym, na drodze inokulacji biopreparatem IN-3, osiągnięto obniżenie zawartości polichlorowanych bifenyli z 13 153,9 µg/kg s.m. do 1650,4 µg/kg s.m. (87,5%). Uzyskane wyniki analiz chromatograficznych wykazały, że efektywność biodegradacji PCB zależy od liczby atomów chloru w pierścieniu bifenylu (wraz ze wzrostem liczby atomów chloru w cząsteczce PCB maleje stopień biodegradacji) oraz budowy przestrzennej cząsteczki (kongenery PCB posiadające w pierścieniu bifenylu dwa lub więcej atomów chloru w pozycji ortho trudniej ulegają biodegradacji, aniżeli non-ortho lub mono-ortho, z kolei polichlorowane bifenyle, w których atomy chloru występują tylko na jednym pierścieniu fenylowym, są łatwiej biodegradowalne). Przeprowadzona analiza toksykologiczna wykazała obniżenie toksyczności badanej gleby ze stopnia toksyczności TU = 26,7 do TU = 6,1. Ponadto testy typu toxkit (PhytotoxkitTM i Ostracodtoxkit FTM) wykazały obniżenie zahamowania wzrostu organizmów testowych z 69,3% do 14,8% (test Ostracodtoxkit FTM) oraz z poziomu 64,7–78,0% do 11,9–17,5% (test PhytotoxkitTM). Obniżenie wskaźnika mutagenności z 8,3 do 1,5 w teście Amesa potwierdziło skuteczność przeprowadzonego procesu oczyszczania. Na podstawie uzyskanych wyników przeprowadzonego eksperymentu sformułowano wnioski dotyczące zagadnień związanych z biodegradacją polichlorowanych bifenyli w glebie.
PL
Artykuł omawia zastosowanie naturalnych technologii biologicznych wykorzystujących mikroorganizmy do rekultywacji wód oraz prezentuje wyniki badań laboratoryjnych nad skutecznością usuwania zanieczyszczeń ropopochodnych z wód jeziornych z wykorzystaniem wyselekcjonowanych kompozycji mikroorganizmów.
6
Content available Radioliza biodegradowalnych pianek PLA/PCL
PL
Degradacja polimerowych tworzyw komórkowych do nietoksycznych produktów jest warunkiem koniecznym w przypadku wielu materiałów medycznych. Duże nadzieje w wytwarzaniu np. trójwymiarowych porowatych skafoldów wiąże się z biodegradowalnymi polimerami a w szczególności polilaktydem (PLA) oraz polikaprolaktonem (PCL). Wygodnym sposobem kontroli czasu ich degradacji jest wykorzystanie indukowanych promieniowaniem jonizacyjnym zjawisk postradiacyjnego utleniania. W artykule zaproponowano wykorzystanie do badań radiolizy biodegradowalnych polimerów chromatografii gazowej i DRS.
EN
Degradation of polymeric cellular materials to non-toxic products is a desirable phenomenon in many medical materials. High hopes for the production of e.g. three-dimensional porous spheres are associated with biodegradable polymers, in particular polylactide (PLA) and polycaprolactone (PCL). A convenient way to modify and control degradation can be postradiation oxidation induced by ionizing radiation. The article draws attention to the possibility of using for radiolysis of biodegradable polymers of gas chromatography and DRS.
EN
Spheres of prodrug of polylactide (PLA) or polycaprolactone (PCL) or a copolymer thereof with chlorphenesin (CF) were obtained. Furthermore spheres with an active substance additionally dispersed in the prodrug matrix – hybrid spheres – were prepared. The antimicrobial properties of the prodrug forms obtained were investigated towards bacteria, yeast, and filamentous fungi to verify whether the CF activity of the new formulations maintains. This research shows a wide spectrum of antimicrobiological application, especially when using CF as a preservative.
PL
Otrzymano sfery z proleku chlorofenezyny (CF) i polilaktydu (PLA), polikaprolaktonu (PCL) lub ich kopolimeru, a także sfery hybrydowe z substancją aktywną dodatkowo rozproszoną w matrycy proleku. W celu sprawdzenia, czy aktywność CF została zachowana, zbadano właściwości antymikrobiologiczne wszystkich otrzymanych form proleku wobec bakterii, drożdży i grzybów strzępkowych. Uzyskane wyniki wskazują na możliwe szerokie spektrum aplikacji tych form leku, szczególnie w charakterze konserwantu.
8
EN
The paper is a review of the literature on the application of biodegradable materials (agroplastics) in modern agriculture, and particularly in horticulture. Agroplastics are used within the so-called plasticulture system – in mulches, different forms of plant covers, pots for seedlings, strings, and other materials. Although they leave behind a considerable amount of waste, their recycling has been implemented in only some European countries. The positive solution of this environmental problem lies in propagation and implementation of biodegradable plastics in agricultural practice. In order to achieve this, a clear system of classification and assessment has been introduced in the European Union. Results of experiments with biodegradable plastics applications as soil and plant covers, and their impact on the environment are presented.
PL
Artykuł stanowi przegląd literatury dotyczącej zastosowania biodegradowalnych materiałów polimerowych w nowoczesnym rolnictwie, w szczególności w ogrodnictwie. Są one wykorzystywane w systemach tzw. plastikultury – ściółkach, różnych formach osłon, doniczkach, sznurkach itp. Ich stosowanie powoduje jednak powstawanie znacznej ilości odpadów, których recykling wprowadzono jedynie w nielicznych krajach Europy. Rozwiązaniem tego problemu jest propagowanie i wprowadzanie do praktyki rolniczej tworzyw biodegradowalnych, a także przejrzysty system klasyfikacji zgodny z zaleceniami Unii Europejskiej. Przedstawiono eksperymentalne próby zastosowania biodegradowalnych tworzyw jako ściółek i osłon bezpośrednich oraz ich wpływ na środowisko.
PL
W artykule przedstawiono zagadnienia związane z biodegradacją osadów zdeponowanych w instalacjach wydobywczych i transportujących ropę naftową. Materiał badawczy stanowiły osady zdeponowane w różnych częściach instalacji. Zbadano skład osadów pod kątem zawartości substancji nieorganicznych i organicznych, grupowego składu węglowodorów ropopochodnych (węglowodory alifatyczne, aromatyczne, żywice, asfalteny) oraz zawartości węglowodorów ropopochodnych TPH. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że badane osady składają się głównie z substancji organicznych, z czego zdecydowaną większość stanowią węglowodory alifatyczne. Wyjątkiem jest osad pobrany po tłokowaniu, w którym odnotowano stosunkowo duże zawartości węglowodorów aromatycznych, żywic i asfaltenów. Dla wszystkich osadów obliczono zawartość n-alkanów o długości łańcucha węglowego od n-C8 do n-C44. Szczególną uwagę zwrócono na podatność osadów na biodegradację pod wpływem biopreparatów opracowanych na bazie mikroorganizmów allochtonicznych. Szybkość biodegradacji substancji ropopochodnych analizowano wykorzystując zestaw OxiTop Control. Wzrost aktywności mikrobiologicznej w środowisku reakcyjnym pod wpływem dodatku biopreparatów świadczył o biodegradacji substancji organicznych zawartych w osadach. Na podstawie uzyskanych wyników testu respirometrycznego wytypowano biopreparat, pod wpływem którego biodegradacja zachodziła najbardziej efektywnie. Najbardziej skuteczny okazał się biopreparat IV, w wyniku działania którego uzyskano obniżenie zawartości węglowodorów alifatycznych o długości łańcucha węglowego n-C8 do n-C18 dla osadu najłatwiej biodegradowalnego (osad nr 5) o 59–37%. Natomiast w osadzie najtrudniej biodegradowalnym (osad nr 5) zanotowano spadek o 27–11%. Węglowodory z zakresu n-C19 do n-C30 również uległy biodegradacji w zadowalającym stopniu, tj. 35–14% w osadzie nr 5 oraz 11–6% w osadzie nr 4. Węglowodory zawierające powyżej 30 atomów węgla w cząsteczce uległy redukcji w granicach 13–3% w osadzie nr 5 i 6–2% w osadzie nr 4. Dla osadów surowych i osadów po przeprowadzeniu testu biodegradacji z wybranym biopreparatem, sporządzono wykresy ilustrujące zmianę zawartości n-alkanów w badanych próbkach.
EN
The article presents issues related to the biodegradation of sediments deposited in extraction and transporting crude oil installations. The research material were sediments deposited in various parts of the installation. The composition of sediments in terms of the content of inorganic and organic substances, group composition (aliphatic hydrocarbons, aromatic hydrocarbons, resins, asphaltenes) and the content of Total Petroleum Hydrocarbon (TPH) were examined. On the basis of the results obtained, it was concluded that the sediments studied consist mainly of organic substances, of which the vast majority are aliphatic hydrocarbons. The exception is the post-piston sediment, in which relatively high amounts of aromatic hydrocarbons, resins and asphaltenes were noted. The content of n-alkanes with carbon chain length from n-C8 to n-C44 was calculated for all sediments. Particular attention was paid to the susceptibility of sediments to biodegradation under the influence of biopreparations prepared on the basis of allochthonic microorganisms. The rate of biodegradation of petroleum derivatives was analyzed using the OxiTop Control set. The increase in microbial activity in the reaction environment under the addition of biopreparations attested to the biodegradation of organic substances contained in the sediments. On the basis of the results of the respirometric test, a biopreparation was selected, under which biodegradation took place most effectively. The most effective was biopreparation IV, as a result of which the reduction of aliphatic hydrocarbons with a carbon chain length of n-C8 to n-C18 for the most biodegradable sediment (sediment No. 5) by 59–37% was achieved, whereas the most difficult to biodegrade sediment (sediment No. 5) by 27–11%. Hydrocarbons from the range of n-C19 to n-C30 were also biodegradable to a satisfactory degree, i.e. 35–14% in the sediment No. 5 and 11÷6% in the sediment No. 4. Hydrocarbons containing more than 30 carbon atoms in the molecule were reduced within the limits of 13–3% in sediment No. 5 and 6–2% in sediment No. 4. For raw sediments and sediments after biodegradation test using the selected biopreparation, charts illustrating the change in the content of n-alkanes in the samples were made.
PL
Ścieki z przemysłu kosmetycznego mają różnorodny i zmienny skład. Zanieczyszczenia są w większości bardzo trudno biodegradowalne, co utrudnia ich usuwanie konwencjonalnymi metodami biologicznym. Jak sobie z nimi poradzić?
EN
This work focuses on biodegradation of industrial Direct Yelow 28 (C.I. No 19555, CAS 800-72-9), Direct Red 80 (C.I. No 35780, CAS 2610-10-8), and Direct Blue 71 (C.I. No 34140, CAS 4399-55-7) azo dyes using selected microscopic fibrous fungi of the Aspergillus genus like A. candidus, A. iizukae and A. niger in aqueous medium. We also attempted to optimize experimental conditions of the biodegradation process and to verify inhibitory effects of dyes at different concentrations on fungi activity.
PL
Niniejsza praca koncentruje się na biodegradacji przemysłowych barwinków azowych Direct Yelow 28 (CI nr 19555, CAS 800-72-9), Direct Red 80 (CI nr 35780, CAS 2610-10-8) i Direct Blue 71 (CI nr 34140, CAS 4399 -55-7) przy użyciu wybranych mikroskopijnych włóknistych grzybów z rodzaju Aspergillus, takich jak A. candidus, A. iizukae i A. niger w środowisku wodnym. Przeprowadzono próby optymalizacji warunków eksperymentalnych procesu biodegradacji i weryfikacji hamującego wpływu barwników o różnych stężeniach na aktywność grzybów.
PL
W artykule scharakteryzowano odpady organiczne i nieorganiczne w aspekcie ich przydatności do wykorzystania rolniczego. Przedstawiono źródła powstawania odpadów i sposoby ich przetwarzania na nawozy. Omówiono poszczególne technologie przetwórcze oraz ich zalety i wady. Wskazano, że bezpośrednie stosowanie wielu rodzajów odpadów do nawożenia gleb jest kłopotliwe ze względu na ich niekorzystne właściwości fizyczno-chemiczne, a także nierównomierną zawartość materii organicznej oraz składników pokarmowych. Stwierdzono, że najbardziej korzystną technologią produkcji nawozów z odpadów jest przetworzenie ich w formie granul lub peletu. W efekcie nawożenia gleb nawozami wytworzonymi z odpadów możliwe jest uzyskanie znaczącej poprawy właściwości fizycznych i chemicznych gleb uprawnych przejawiającej się wzrostem odczynu gleb kwaśnych, wzrostem zawartości substancji organicznej, zwiększeniem zawartości frakcji ilastych w glebie, a także wzrostem przyswajalnych dla roślin form makro i mikroelementów.
EN
In the article we characterized organic and inorganic wastes in terms of their suitability for agricultural use. The sources of waste formation and methods of their processing into fertilizers are presented. Individual processing technologies and their advantages and disadvantages are discussed. It was pointed out that direct application of many types of waste for soil fertilization is problematic due to their unfavorable physical and chemical properties as well as uneven organic matter and nutrient content. It was found that the most advantageous technology for the production of fertilizers from waste is their processing in the form of granules or pellets. As a result of fertilizing soils with wastes produced from wastes, it is possible to achieve significant improvement of physical and chemical properties of arable soils, increasing the pH of organic matter, increasing clay content in the soil, and increasing the macro and micronutrients available to plants.
EN
The biodegradation of fabrics of various types of fibres: cotton (CO), viscose (CV), Modal (CMD), Tencel (CLY), polylactic acid (PLA), polyethylene teraphtalate (PET) and polyacrylonitrile (PAN)) under the attack of microorganisms were studied using the soil burial method for two different burial intervals (1 month and 4 months). As opposed to previous studies, all analyses were simultaneously conducted for both of the buried fabrics and soil samples so as to examine the biodegradation and environmental effect as a whole in the same study. Visual observations, weight losses, fourier transform infrared spectroscopy (FTIR) and scanning electron microscopy (SEM) were used to examine the biodegradation behaviour. The total organic carbon (TOC), the total number of bacteria and the total number of fungi in the soil samples were studied to understand the soil content during the degradation of the fibres. The study revealed that the cellulosic fabric samples changed both physically and chemically even after 1 month. Among the cellulosic fibres, weight losses of modal, cotton, and viscose fabrics were close to 90%, showing high degradation, whereas Tencel fibre had the lowest with 60% for a 4 month burial interval. Within the synthetic fabrics, only PLA fabric lost weight.
PL
W pracy badano proces biodegradacji tkanin wykonanych z różnych typów włókien, wytworzonych z różnych polimerów, takich jak: bawełna (CO), wiskoza (CV), modal (CMD), Tencel (CLY), kwas polimlekowy (PLA), poli(tereftalan etylenu) (PET) i poliakrylonitryl (PAN). Badań dokonano przy zastosowaniu mikroorganizmów zakopując próbki w glebie dla dwóch różnych okresów: 1 i 4 miesiące. W celu zbadania procesu biodegradacji, niezależnie od wcześniejszych badań, wszystkie analizy przeprowadzono jednocześnie dla obu zakopanych tkanin i rodzajów gleby. Do zbadania procesu biodegradacji wykorzystano obserwacje wzrokowe, ubytki masy, spektroskopię w podczerwieni z transformatą Fouriera (FTIR) i skaningową mikroskopię elektronową (SEM). Następnie zbadano całkowitą ilość węgla organicznego (TOC), liczbę bakterii i liczbę grzybów w próbkach gleby. Badania wykazały, że próbki tkanin celulozowych zmieniały się zarówno fizycznie, jak i chemicznie nawet po 1 miesiącu. Spośród włókien celulozowych ubytki masy tkanin modalnych, bawełnianych i wiskozowych były zbliżone do 90%, co wskazuje na wysoką degradację, podczas gdy włókna Tencel miały najniższy 60% ubytek masy w okresie 4 miesięcy. W przypadku tkanin syntetycznych utrata masy występowała tylko w przypadku tkaniny PLA.
EN
Polymeric products enriched with natural additives e.g. hyaluronic acid, plant hydrolates or collagen may find a wide application avenue due to the ever growing demand for natural cosmetics. The ecology of cosmetics is equally important. Therefore, in the work presented a biodegradable nonwoven was prepared with natural components as an active layer for cosmetic application. Synthesied was the biodegradable aliphatic-aromatic copolyester: poly(1.4 butylene succinate-co-glutarate-co-adipate-co-terephtalate) suitable for the forming of spunbond nonwoven. The active layer was deposited by padding on basic nonwoven. Assessed were microbiological and mechanical properties as well as the in – compost decomposition of the product. Activity against S. aureus and E. coli was tested and microbiological purity estimated. The best serviceable composition of the active layer was selected based on the microbiological properties tested. It contains sodium hialuronate, plant hydrolate of the bitter orange (Neroli), and collagen. Thanks to good mechanical properties, nonwoven made of aliphatic-aromatic co-polyester may serve as a carrier of the cosmetic layer in applications like face masks.
PL
Polimerowe wyroby wzbogacone naturalnymi dodatkami np. kwasem hialuronowym, hydrolatami roślinnymi lub kolagenem mogą znaleźć szerokie zastosowanie w kosmetyce, ze względu na coraz większe zainteresowanie konsumentów naturalnymi kosmetykami. Również aspekt ekologiczny zaczyna odgrywać ważną rolę w wyrobach kosmetycznych. Dlatego też w pracy zaprojektowano biodegradowalną włókninę z naturalnymi składnikami stanowiącymi warstwę aktywną do celów kosmetycznych. Przeprowadzono syntezę biodegradowalnego kopoliestru alifatyczno-aromatycznego poli(bursztynian-co-glutaran-co-adypinian-co-tereftalan1,4-butylenu) w celu uzyskania polimeru o określonych właściwościach fizykochemicznych, zdolnego do przetwórstwa na włókniny metodą spunbonded. Następnie na włókninę bazową naniesiono warstwę aktywną metodą napawania. Produkt został poddany ocenie mikrobiologicznej, mechanicznej oraz ocenie stopnia biorozkładu w środowisku kompostowym. Przeprowadzono badania aktywności wobec S. aureus oraz E. coli oraz ocenę czystości mikrobiologicznej wytworzonych włóknin. Na podstawie badań mikrobiologicznych wytypowano najkorzystniejszy skład warstwy aktywnej. Wykonano badania właściwości mechanicznych ze szczególnym uwzględnieniem właściwości użytkowych takich jak zdolności absorpcyjne i układalność. Dzięki dobrym właściwościom mechanicznym włóknina z kopoliestru alifatyczno-aromatycznego może pełnić funkcję bazy kosmetycznej. Jest ona również biodegradowalna co obecnie jest ważną cechą ze względu na ekologię. Wytypowana warstwa aktywna zawierająca w składzie mieszaninę hialuronianów sodu, hydrolat z kwiatu gorzkiej pomarańczy (Neroli) oraz kolagen wykazuje dobre właściwości mikrobiologiczne i mechaniczne. Kolagen, kwas hialuronowy oraz hydrolat z gorzkiej pomarańczy wykazują właściwości pielęgnacyjne i są szeroko stosowane w kosmetyce a naniesione na włókninę mogą doskonale spełniać funkcję kosmetyczną np. w postaci aktywnej maseczki.
EN
Mushrooms of the Pleurotus genus are found naturally in forests in almost all latitudes where they are responsible for the decomposition of wood. These fungi are valuable to cultivate and eat, as they are source of valuable nutrients and healing ingredients. Mycelium of white rot is known for its bioremediation abilities, including the accumulation of heavy metals and chlorinated aromatic hydrocarbons. Mushrooms of the Pleurotus genus have also been found applicable in the biotransformation of unsaturated terpenoid compounds. These reactions involve hydroxylation at the allyl position and subsequent oxidation of the introduced hydroxyl group. The article presents a number of applications of various strains of fungi of the Pleurotus genus.
EN
Since fluoroquinolone (FQ) antibiotics are extensively used both in human and veterinary medicine their accumulation in the environment is causing increasing concern. The aim of the study was to isolate a microbial consortium resistant to ofloxacin and norfloxacin and able to biodegrade both antibiotics. Green compost was used as a source of microorganisms. The biodegradation efficiency was monitored by changes of antibiotics concentrations and toxicity. The microbial consortium was composed of two bacterial isolates: Klebsiella pneumoniae (K2) and Achromobacter sp. (K3) and two fungi Candida manassasensis (K1) and Trichosporon asahii (K4). All the isolates were characterized as highly resistant to both antibiotics – ofloxacin and norfloxacin. FQs were supplied individually into the culture medium in the presence of an easily degradable carbon source – glucose. Biodegradation of norfloxacin was much faster than ofloxacin biodegradation. During 20 days of the experiment, the norfloxacin level decreased by more than 80%. Ofloxacin was generally biodegraded thereafter at relatively slow biodegradation rate. After 28 days the ofloxacin level decreased by 60%. Similarly, the toxicity of biodegraded antibiotics decreased 4-fold and 3.5-fold for norfloxacin and ofloxacin, respectively. The ability of the bacterial-fungal consortium to degrade antibiotics and reduce toxicity could help to reduce environmental pollution with these pharmaceutical.
PL
Antybiotyki to zróżnicowana grupa związków, która nie ma konkretnych uregulowań prawnych, dotyczących ich występowania w środowisku, zarówno wodnym jak i glebowym. Farmaceutyki przedostają się do środowiska m.in. wraz ze ściekami oczyszczonymi z oczyszczalni ścieków i jako substancje czynne biologicznie stanowią poważne zagrożenie dla organizmów żywych. Ich akumulacja w środowisku prowadzi do nieodwracalnych zmian w ekosystemach oraz szerzenia się zjawiska oporności wśród mikroorganizmów. Fluorochinolony (FQ) to syntetyczne substancje antybakteryjne o zwiększonym potencjale farmakokinetycznym i szerokim spektrum działania. FQ to jedna z najszybciej rozwijających się klas antybiotyków coraz częściej stosowanych zarówno w szpitalach, jak i w społecznościach lokalnych w leczeniu różnego typu zakażeń. Norfloksacyna i ofloksacyna to FQ II generacji o podobnej budowie strukturalnej wykazujące aktywność głównie wobec bakterii Gram-ujemnych. Ze względu na swoja budowę antybiotyki te w niewielkim stopniu są rozkładane w środowisku, przez długi czas kumulują się w wodzie i w glebie, oddziałując w na organizmy żywe. Celem pracy była ocena toksyczności ofloksacyny i norfloksacyny po biodegradacji przez zespół mikroorganizmów wyizolowany z kompostu. Proces biodegradacji przeprowadzono w bioreaktorach New Brunswick™ BioFlo® 415 o pojemności 5,5 l. Stopień degradacji określono za pomocą chromatografi i cieczowej w odwróconym układzie faz. Do oceny toksyczności wykorzystano test Microtox® oparty na pomiarach aktywności bakterii luminescencyjnych Vibrio fischeri.
17
Content available remote Bakterie zdolne do biodegradacji polilaktydu i polikaprolaktonu
PL
Sprawdzono wzrost 18 szczepów bakterii wyizolowanych z różnych środowisk naturalnych i zanieczyszczonych antropogenicznie na foliach z polilaktydu i polikaprolaktonu. Stwierdzono zmiany powierzchni badanych materiałów polimerowych, wykorzystując skaningową mikroskopię elektronową i spektroskopię w podczerwieni. Największe zmiany biodegradacyjne spowodowane były obecnością szczepów bakteryjnych z rodzaju Bacillus i Arthrobacter pochodzących z terenów zdegradowanych oraz ze składowiska popiołów.
EN
Changes in the surface of the tested polymers caused by a sep. action of 18 strains of bacteria for a period of 28 days at 26°C were studied by scanning electron microscopy and Fourier-transform IR spectroscopy. Bacterial strains of Bacillus and Arthrobacter genus caused the largest degrdn. of both materials.
PL
W artykule przedstawiono opracowaną w INiG – PIB kompleksową technologię oczyszczania metodą in-situ odpadów wiertniczych ze starych dołów urobkowych. Obejmuje ona drenaż melioracyjno-odciekowy, modyfikację struktury odpadu, bioremediację podstawową stymulowaną przez wapnowanie oraz wzbogacanie środowiska odpadu w składniki biogenne, inokulację biopreparatem opracowanym na bazie autochtonicznych niepatogennych gatunków bakterii, grzybów i drożdży. Rozbudowany monitoring procesów bioremediacyjnych pozwala na optymalizację ich przebiegu oraz ocenę efektywności działania opracowanych biopreparatów.
EN
The article presents a comprehensive treatment technology developed in INiG – PIB with in-situ method of aged drilling waste from old waste pits. Technology includes drainage, modification of the waste structure, basic bioremediation stimulated by liming and enrichment of the waste environment with biogenic components, inoculation with biopreparation developed on the basis of autochthonous non-pathogenic species of bacteria, fungi and yeast. Extended monitoring allows optimizing bioremediation processes and evaluating the effectiveness of the biopreparations.
PL
Celem badań było ustalenie zdolności mieszanych populacji mikroorganizmów heterotroficznych, bezwzględnych oraz względnych tlenowców wyizolowanych z cieczy nadosadowych, do wykorzystywania wybranych wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) jako jedynego źródła węgla organicznego. Określono również, czy mikroorganizmy te są w stanie rozkładać WWA w obecności łatwo przyswajalnego źródła węgla organicznego. Inokulum uzyskano z cieczy nadosadowej oddzielonej z osadów surowych. Osady wytrząsano z wodą destylowaną (4:1) przez pół godziny, a następnie dekantowano. Znad osadu pobierano 1 cm3 cieczy nadosadowej, materiał ten rozcieńczano w soli fizjologicznej, a następnie metodą płytek tartych posiewano na odpowiednie podłoże (agar-agar lub agar wzbogacony). Do próbek wprowadzono wzorcową mieszaninę WWA. W próbach tych WWA stanowiły jedyne lub dodatkowe źródło węgla organicznego. Próbki inkubowano w cieplarce laboratoryjnej w temp. 20 °C przez 48 h, a następnie 24 h w temp. 37 °C. Inkubację mikroorganizmów prowadzono w warunkach tlenowych. Wyniki badań wskazują, że bakterie wyizolowane z cieczy znad osadu surowego przy 72 h czasie inkubacji, w podanych powyżej warunkach, wykorzystywały niskocząsteczkowe WWA jako podstawowe źródła węgla organicznego. Stopień usunięcia tych związków z próbek był jednak na poziomie 20-30 %.
EN
The aim of the study was to evaluate ability of mixed cultures of heterotrophic microorganisms, both strict and relative aerobes, separated from sewage sludge, to use selected polycyclic aromatic hydrocarbons (PAHs) as the sole source of organic carbon. Also in the presence of other organic compounds in the environment. Inoculum was prepared based on supernatant separated from raw sewage sludge. Sludge was mixed with distilled water (4:1) and then shaken for half an hour and decanted. 1 cm3 of supernatant was taken and diluted in saline solution. The microorganisms were inoculated on Petri dishes filled with proper medium. Medium were agar-agar and enriched agar. Control samples were the ones with enriched agar and inoculums. To the samples standard solution of PAHs was spiked as sole and additional organic carbon source. Samples were incubated in laboratory incubator at 20 °C for 48 h, and then for 24 h at 37 °C under aerobic conditions. Based on the results it was stated that bacteria separated from raw sludge did not use PAHs as a sole organic carbon source during 72 hours incubation.
PL
Pochodne sulfanilamidu to leki bakteriostatyczne bardzo często stosowane w hodowli zwierząt. Z tego powodu trafiają do środowiska w bardzo dużych stężeniach. Efektem tego mogą być występujące lokalnie poważne zaburzenia w biocenozach bakteryjnych. Celem pracy było badanie biodegradacji występującej w dużych stężeniach jednej z pochodnych sulfanilamidu - sulfatiazolu. Proces biodegradacji prowadzono w warunkach laboratoryjnych w odcieku z pola uprawianego z użyciem nawozów naturalnych oraz w osadzie czynnym z mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków komunalnych. Ocenie poddano kinetykę tego procesu, metodą UPLC-QTOF zidentyfikowano jego produkty oraz oceniono ich sumaryczną toksyczność chroniczną za pomocą testu MARA®. Stwierdzono, że w obu matrycach sulfatiazol ulegał całkowitemu rozkładowi. Jego czas półtrwania wynosił od 12 do 20 dni. Stwierdzono również, że biodegradacji badanego leku towarzyszyło obniżenie toksyczności chronicznej próbek.
EN
Most of sulfanilamide derivatives belong to the group of bacteriostatic agents and they are often used in animal breeding. Therefore, their residues enter the environment in very high level. This may result in a local occurrence of serious disturbances in bacterial biocenosis. The aim of the study was to assess a biodegradation of sulfathiazole, one of the sulfanilamide derivatives, occurring in the environment in high concentration. Biodegradation process was conducted under laboratory conditions in a leachate from a cultivated field using natural fertilizers (fresh manure) and in activated sludge from a mechanical-biological wastewater treatment plant. After ending the experiment the biodegradation kinetics was assessed. The resulting products were identified using UPLC-QTOF method and their total chronic toxicity was determined using MARA® bioassay. Sulfathiazole underwent the complete degradation in both environmental matrices. The half-life was from 12 to 20 days. Additionally, the decrease in chronic toxicity of the studied samples occurred during sulfonamide biodegradation.
first rewind previous Strona / 26 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.