Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 144

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 8 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  poliuretany
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 8 next fast forward last
PL
Przedstawiono wyniki badań doświadczalnych procesu chemicznego recyklingu tworzyw poliuretanowych do ponownego spieniania materiałów izolacyjnych, opracowane w ramach projektu EVOTHERM. Wyzwanie podjęte przez Łukasiewicz - ICSO dotyczyło opracowania metody recyklingu chemicznego zużytych pianek poliuretanowych z wytworzeniem ciekłego produktu, który może być ponownie wykorzystany do otrzymania sztywnych pianek typu poliizocyjanurowych (PIR), przeznaczonych do zastosowania w budownictwie modułowym. Proces glikolizy prowadzono wobec glikolu propylenowego, glikolu dietylenowego oraz poliglikoli o masie cząsteczkowej 200 i 600 Da. Wyniki badań wykazały, że dodatek 30% produktu glikolizy nie wpływa negatywnie na proces wzrostu i jakość pianek poliuretanowych (PUR).
EN
Polyurethane foam waste was recycled by catalytic glycolysis with propylene glycol, di(ethylene glycol) and poly(ethylene glycols) for 4 h, at temp. 200°C, under pressure up to 5 bar, in presence of (DBA or sodium methoxide) 1.5% by mass. The glycolyzates were successfully used as raw materials for prodn. of polyurethane foams (addn. up to 30%).
EN
The thermal resistance was investigated and the potential for recycling of a polyurethane-based polymer material (bolus) in the form of a gel constituting medical waste after irradiation with ionizing energy was indicated. The same gel, which was not subjected to radiotherapy, was used as a reference material. Thermal stability, the course of oxidative decomposition and the type of volatile substances released during heating in an oxidizing atmosphere were examined using the TG/FT-IR method. The glass transition temperature (Tg) of the tested materials before and after irradiation was determined using the DSC method. It was found that irradiation caused a slight change in Tg and increased thermal stability. However, the irradiation time had no effect on the type of gaseous decomposition products released during heating in an oxidizing atmosphere. The used polyurethane material (bolus) was recycled to obtain new composite materials with different physicochemical properties.
PL
Zbadano odporność termiczną i wskazano możliwości recyklingu materiału polimerowego na bazie poliuretanu (bolus) w postaci żelu stanowiącego odpad medyczny po ekspozycji na promieniowanie jonizujące. Jako materiał odniesienia zastosowano ten sam żel, który nie był poddany działaniu promieniowania. Zbadano stabilność termiczną, przebieg rozkładu w warunkach utleniających oraz rodzaj wydzielanych substancji lotnych podczas ogrzewania w atmosferze utleniającej, stosując metodę TG/FT-IR. Metodą DSC wyznaczono temperaturę zeszklenia (Tg) badanych materiałów przed i po napromienianiu. Stwierdzono, że napromienianie spowodowało nieznaczną zmianę Tg i zwiększyło stabilność termiczną. Czas napromieniania nie miał jednak wpływu na rodzaj gazowych produktów rozkładu wydzielających się podczas ogrzewania w atmosferze utleniającej. Zużyty materiał poliuretanowy (bolus) został poddany recyklingowi - stanowił jeden ze składników w syntezie nowych materiałów kompozytowych o odmiennych właściwościach fizyko-chemicznych.
EN
Polymer nanocomposites based on segmented polyurethane and silver nanoparticles (AgNPs) were synthesized using different methods of nanoparticle introduction. The dependence of their structure, thermophysical and antimicrobial properties on the method of introducing AgNPs was studied. It was established that the method of introduction affects both the spatial distribution of the filler particles and the final properties of the material. The introduction of AgNPs by the ultrasonic dispersion method leads to inhibition of the growth of the crystalline phase, which is associated with the formation of aggregates from AgNPs of small size, which have a large polymer-filler interaction surface. It is shown that the introducing AgNPs from a colloidal solution leads to an increase in the degree of crystallinity of the polymer matrix, which is a consequence of the nucleation effect of nanosized silver particles on the formation of the crystalline phase. It was established that the method of introducing nanoparticles does not affect their final antimicrobial properties. Owing to their unique characteristics, synthesized nanocomposite films can be promising for use as antimicrobial coatings.
EN
The growing, global concern for the natural environment contributes to the intensive research on at least partial replacing of petroleum-based raw materials with bio-renewable resources on an industrial scale. The chemical composition and oligomeric nature of plant oils make them a promising bio-renewable base for development of new polymer materials. The conversion of plant oils and fats to epoxidized plant oils (EO) and polyols are the processes intensively studied. Epoxides based on soybean oil, i.e. one of the most easily available vegetable oils, have a high potential for polymeric materials preparation. In addition, linseed and castor oils are of great importance in this area as well. This article presents the latest achievements in the production of novel polymer materials based on epoxidized vegetable oils and their derivatives. The importance and application of EO for polymer materials should be considered multidirectional. Epoxidized plant oils are the platform chemicals for polyethers, polyesters, polyurethanes and polyhydroxyurethanes, but also can act as modifiers for natural and synthetic polymers. Polymers based on epoxidized vegetable oils in combination with filler – including more and more popular natural fibers, allow to obtain biocomposites. Applying bioresin and natural reinforcement reduces the carbon footprint. Moreover, such materials may exhibit competitive properties against petrochemical polymer products and meet the requirements of the automotive, packaging, furniture, and construction industries. Additionally, obtaining materials showing functional properties, including shape memory and self-healing ability is also possible.
PL
W ramach badań opracowano nowe środki sieciujące o strukturze rozgałęzionych blokowanych poliizocyjanianów, zawierające glicerynę, ksylitol, glikol polietylenowy lub polisiloksan KF 6000 do niskotemperaturowych poliuretanowych lakierów proszkowych. Jako środek blokujący zastosowano oksym acetonu. Wytworzone z ich udziałem lakiery utwardzają się w temperaturze 150oC. Zbadano wpływ struktury chemicznej blokowanych poliizocyjanianów na właściwości fizyko-mechaniczne (połysk, chropowatość, odporność na zarysowanie, twardość, pomiar kąta zwilżania) i ochronne poliuretanowych powłok proszkowych. Wykonano pomiary EIS oraz badania odporności na korozję w 3,5 % roztworze NaCl.
EN
In this study, new crosslinking agents were developed with a structure branched blocked polyisocyanates composed of glycerol, xylitol, polyethylene glycols or KF 6000 polysiloxane for low temperature polyurethane powder coatings. Acetone oxime was chosen as the blocking agent. The coatings were cured at 150°C. The influence of the chemical structure of the blocked polyisocyanates on the physical-mechanical properties (gloss, roughness, scratch resistance, hardness, contact angle measurement) and protective properties of the polyurethane powder coatings was investigated. EIS measurements and corrosion resistance tests in 3,5 % NaCl solution were performed.
PL
Aktualnym kierunkiem rozwoju w branży poliuretanowej jest zastępowanie polioli petrochemicznych poliolami pochodzącymi ze źródeł odnawialnych (biopoliolami) lub z recyklingu chemicznego (ekopoliolami). Na podstawie wyników zrealizowanych badań opracowano metodę syntezy nowego surowca poliolowego na bazie czystego polilaktydu (PLA), pochodzącego ze źródeł roślinnych (m.in. z kukurydzy), oraz glikolu dietylenowego (GDE). Analizowano właściwości otrzymanego produktu korzystne pod względem aplikacji w branży poliuretanowej. Wykonano oznaczenia: liczby hydroksylowej, liczby kwasowej, gęstości, lepkości oraz zawartości wody. W celu potwierdzenia zakładanej struktury chemicznej wytworzonego produktu oraz obecności reaktywnych grup hydroksylowych analizowano widma spektroskopowe: FT-IR, 1H NMR i 13C NMR. W celu oznaczenia średnich wagowo i liczbowo ciężarów cząsteczkowych oraz dyspersyjności otrzymanego ekopoliolu wykonano także analizę metodą chromatografi i żelowej (GPC). Badania potwierdziły, że otrzymany produkt poliolowy z powodzeniem może być stosowany w branży poliuretanowej jako alternatywa dla polioli petrochemicznych.
EN
The current development trend in the polyurethane industry is the replacement of petrochemical polyols by polyols derived from renewable sources (biopolyols) or from chemical recycling (ecopolyols). A method of synthesis of a new polyol raw material based on pure polylactide (PLA) derived from corn and diethylene glycol (GDE) was developed as a result of the research. A number of tests were carried out to characterize the obtained product in terms of application for the polyurethane industry. The research carried out determinations of the hydroxyl number, acid value, density, viscosity and water content. Spectroscopy analyses in FT-IR, 1H NMR and 13C NMR were model in order to confirm the assumed chemical structure of the obtained product and the presence of reactive hydroxyl groups. GPC (Gel Permeation Chromatography) analysis was also performed to determine the average weight and average number molecular weight, and dispersion of the obtained ecopolyol. Studies have confirmed that the obtained polyol raw material can be successfully used in the polyurethane industry and can be a green alternative to petrochemical polyols.
EN
In the last few years, a very wide range of oligocarbonate diols, oligomers of carbonic acid esters terminated on both sides with hydroxyl groups, have appeared on the chemical market. They are mainly used for the production of flexible segments in precious grades of polyurethanes used in biomedical engineering. Poly(carbonate-urethane) due to high resistance to oxidizing and hydrolytic agents is also an attractive material for the production of adhesives and coatings with increased resistance to weather conditions. This paper presents the current state of knowledge on the methods of synthesis and main producers of oligomerols with carbonate groups, methods of poly(carbonate-urethane) synthesis and examples of its commercial applications.
PL
W ostatnich latach na rynku chemicznym pojawiła się bardzo bogata gama oligowęglanodioli, czyli oligomerycznych estrów kwasu węglowego, zakończonych z obu stron grupami hydroksylowymi. Są one wykorzystywane głównie do wytwarzania segmentów elastycznych w szlachetnych gatunkach poliuretanów stosowanych w inżynierii biomedycznej. Poli(węglano-uretany), dzięki dużej odporności na czynniki utleniające i hydrolityczne, stanowią także atrakcyjny materiał do produkcji klejów i powłok, trwałych w różnych warunkach atmosferycznych. W niniejszej pracy przedstawiono aktualny stan wiedzy dotyczący metod otrzymywania i głównych producentów oligomeroli z segmentami oligowęglanowymi, metod syntezy poliuretanów zawierających te segmenty oraz przykłady komercyjnych zastosowań poli(węglano-uretanów).
EN
The study aimed to produce nano- and microfibrous materials from polyurethane (ChronoFlex®C75A/ C75D in 1,1,1,3,3,3–hexafluoro–2–propanol) by solution blow spinning. Experiments were carried out in order to determine the impact of solution blow spinning parameters on fibre diameter and quality of produced materials. The following properties of produced fibre scaffolds were investigated: fibre size, porosity and pore size, wettability, and mechanical properties. The results confirmed that produced nano- and microfibrous materials could be potentially used as scaffolds in three-dimensional cell and tissue cultures.
EN
The growing dermand for coating systems with a limited volatile organie compounds (VOC) content and desire to eliminate toxie isocyanates as curing agents in 2K polyurethane coatings are driving the development and research of alternative (non-socyanate) curing technologies. In the present study the properties of conventional 2K solvent-borne acrylic urethane medium and high solids coatings have been examined in comparison to different systems based on non-isocyanate curing technologies presently available on the coating raw materials market. The isocyanate-based and isocyanate-free coating formulations selected for the present study meet the following criteria: solvent-borne; applied by conventional pneumatic spraying; cured at ambient temperatures; the mixture pot life is at least as long as that for conventional 2K acrylic urethane medium solids coatings (4 hours).
PL
Rosnące zapotrzebowanie na systemy powłokowe o ograniczonej zawartości lotnych związków organicznych (VOC) i chęć wyeliminowania toksycznych izocyjanianów, ponieważ środki utwardzające w powłokach poliuretanowych 2K napędzają rozwój i badania alternatywnych technologii utwardzania (nieizocyjanianowych). W niniejszym badaniu zbadano właściwości konwencjonalnych dwuskładnikowych, rozpuszczalnikowych akrylowych powłok uretanowych na bazie rozpuszczalnika i o wysokiej zawartości części stałych w porównaniu do różnych systemów opartych na technologiach nieizocyjanianowych dostępnych obecnie na rynku surowców do powlekania. Formulacje powłok oparte na izocyjanianach i wolne od izocyjanianów wybrane do niniejszego badania spełniają następujące kryteria: rozpuszczalnikowy; nakładany przez konwencjonalny natrysk pneumatyczny; utwardzony w temperaturze otoczenia; żywotność mieszanki jest co najmniej tak długa, jak w przypadku konwencjonalnych 2K akrylowych uretanów o średniej zawartości części stałych (4 godziny).
EN
Rigid polyurethane foams (RPF) were synthesized with the use different type of blowing agents (methylal, isopentane, cyclopentane, mixture of isopentane and cyclopentane, carbon dioxide). The effects of blowing agent type on the foaming process, cellular structure, mechanical properties and changes of thermal conductivity during one year aging are described. As expected, the highest reactivity confirmed by the fastest decrease of the dielectric polarization and highest maximum of temperature was observed for polyurethane system blown with carbon dioxide. A small difference in the reactivity of systems foamed with physical blowing agents was also noticed – the most reactive was composition with cyclopentane. Cellular structure of foams blown by carbon dioxide was characterized by smaller cells size than foams where physical blowing agent were used. The lowest thermal conductivity after 360 days was observed for polyurethane systems foamed with isopentane and mixture of isopentane and cyclopentane. Regardless of the measurement time the highest thermal conductivity was characteristic for the materials blown with water and methylal. The foams with isopentane were characterized by the highest compressive strength.
PL
Sztywne pianki poliuretanowe (RPF) otrzymano z zastosowaniem różnych czynników spieniających (metylal, izopentan, cyklopentan,mieszanina izopentanu i cyklopentanu oraz ditlenek węgla). Analizowano wpływ rodzaju poroforów na proces spieniania, strukturę komórkową pianki, jej właściwości mechaniczne oraz zmiany właściwości termoizolacyjnych w ciągu jednego roku. Jak oczekiwano, największą reaktywnością charakteryzował się system spieniony za pomocą ditlenku węgla, czego potwierdzeniem są: najszybsze zmniejszenie polaryzacji dielektrycznej oraz najwyższa maksymalna temperatura w procesie spieniania. Niewielkie zmiany reaktywności zaobserwowano w wypadku systemów poliuretanowych spienianych z udziałem różnych czynników fizycznych – największą reaktywnością odznaczał się układ z cyklopentanem. Struktura komórkowa pianek otrzymanych z udziałem ditlenku węgla jako czynnika spieniającego charakteryzowała się komórkami o rozmiarach mniejszych niż rozmiary komórek w materiałach piankowych wytworzonych z zastosowaniem fizycznych czynników spieniających. Najmniejszy współczynnik przewodzenia ciepła po upływie 360 dni wykazywały pianki poliuretanowe spieniane za pomocą izopentanu oraz mieszaniny izopentanu i cyklopentanu. Niezależnie od czasu pomiaru największe wartości współczynnika przewodzenia ciepła zaobserwowano w wypadku materiałów piankowych otrzymanych z zastosowaniem wody i metylalu, natomiast największą wytrzymałość mechaniczną wykazywały pianki wytworzone z udziałem izopentanu.
PL
W artykule dokonano przeglądu przepisów dotyczących ograniczeń w stosowaniu fluorowanych gazów cieplarnianych (F-gazów) w produkcji pianek i systemów poliuretanowych (PUR) na poziomie światowym (Poprawki z Kigali do Protokołu montrealskiego), europejskim [Rozporządzenie (UE) nr 517/2014] i krajowym (znowelizowana Ustawa o substancjach zubożających warstwę ozonową i o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych). Omówiono obowiązki podmiotów prowadzących działalność w sektorze pianek i systemów PUR odnoszące się do F-gazów, wynikające z przepisów Unii Europejskiej i przepisów polskich. Przedstawiono F-gazy i ich zamienniki stosowane obecnie w piankach PUR, prognozę dotyczącą zwiększenia ich zapotrzebowania na świecie, a także procentowy udział poszczególnych F-gazów w całkowitej ilości F-gazów wykorzystanych w produkcji pianek i systemów PUR w Polsce.
EN
The paper contains a review of limitations in the use of fluorinated greenhouse gases (F-gases) in production of polyurethane foams and systems (PUR) at a global level (Kigali Amendment to the Montreal Protocol), European level [Regulation (EU) No. 517/2014] and national level (revised Act on substances that deplete the ozone layer and on certain fluorinated greenhouse gases). The obligations of entities conducting activities in PUR foam and systems sector that relate to F-gases and result from European Union and Polish legislations are described. The list of F-gases and their alternatives which are currently used in PUR foams and systems is revealed and the forecast of the increase of global demand for those substances as well as percentage of share of individual F-gases in total quantity of F-gases applied in production of PUR foams and systems in Poland is presented.
PL
Powłoki poliuretanowe (PUR) typu high solid, o wysokim połysku i niewielkiej chropowatości powierzchni, otrzymano z wykorzystaniem biopolioli zsyntetyzowanych z oleju sojowego (BPS), lnianego (BPL) i rzepakowego (BPR) oraz poliizocyjanianów będących pochodnymi diizocyjanianu izoforonu (IPDI), diizocyjanianu trimetylo-1,6-heksametylenu (TMDI) lub diizocyjanianu 4,4’-dicyklo­heksylometanu (HMDI) i ksylenu jako rozpuszczalnika. Wszystkie wytworzone powłoki zawierały ok. 40 % składników pochodzenia naturalnego. Powłoki PUR charakteryzowano na podstawie oznaczonych wartości: chropowatości, swobodnej energii powierzchniowej (SEP) oraz właściwości mechanicznych, takich jak: twardość względna, tłoczność, przyczepność, odporność na zarysowanie i uderzenie. Analizowano degradację biotyczną w środowisku wodnym i w symulowanych warunkach kompostowania oraz odporność na działanie czynników abiotycznych (wody, wody morskiej, solanki, zmiennej temperatury). Stwierdzono, że otrzymane powłoki poliuretanowe wykazują dobre właściwości mechaniczne, doskonałą odporność korozyjną, nie są podatne na hydrolizę katalizowaną przez enzymy i mogą być z powodzeniem stosowane jako skuteczne zabezpieczenie powierzchni stalowych.
EN
High solid polyurethane coatings (PUR) with high gloss and low surface roughness were obtained using bio-polyols synthesized from soybean oil (BPS), linseed oil (BPL) and rapeseed oil (BPR), polyisocyanates derived from isophorone diisocyanate (IPDI), trimethyl-1,6-hexamethylene diisocyanate (TMDI) or dicyclohexylmethane-4,4’-diisocyanate (HMDI) and xylene as a solvent. All the obtained PUR coatings contained about 40 % bio-based components and showed good mechanical properties. The characterization of PUR coatings was carried out on the basis of the determination of roughness, surface free energy (SEP) and mechanical properties such as relative hardness, cupping ability, adhesion, scratch, and impact resistance. The biotic degradation behavior in liquid or inert solid media and abiotic degradation behavior (in water, sea water, brine, thermal shock) were analyzed. It has been found that the obtained PUR coatings exhibit excellent resistance to corrosion. Also, they are not susceptible to enzyme-catalyzed hydrolysis. Studies showed that the obtained coatings hold promise for use as effective protection of steel surfaces.
PL
Opracowano nowy surowiec poliolowy na bazie surowego oleju z gorczycy białej oraz 2,2’-tiodietanolu (schemat A i B).Oceniane: liczba hydroksylowa, liczba kwasowa, zawartość wody, gęstość i lepkość wskazują, że otrzymany biopoliol może być alternatywą dla petrochemicznych surowców poliolowych. Analiza spektroskopowa (FT-IR, 1H NMR i 13C NMR) potwierdziła oczekiwaną budowę chemiczną wytworzonego poliolu, w tym obecność w łańcuchach aktywnych grup OH.
EN
New bio-polyol raw material based on white mustard seed oil and 2,2’-thiodiethanol has been developed (Scheme A and B). The hydroxyl number, acid value, water content, density and viscosity of the obtained bio-polyol were determined and the results indicate its applicability as an alternative to petrochemical polyols. The results of spectroscopic analysis (FT-IR, 1H NMR and 13C NMR) confirmed the expected chemical structure of the bio-polyol as well as the presence of active OH groups in the polyol chain.
EN
This paper presents a comparative study of polyurethane wear in abrasive soil mass. Two types of polyurethanes of various chemical compositions and untreated 38GSA steel were tested, the latter being used as a reference standard. The study was conducted in a natural soil mass at a “rotating bowl” stand. Relative wear resistance was determined from measurements of mass wear for the materials under study. The conditions of the surface of the materials under wear tests were analysed.
PL
W pracy przedstawiono badania porównawcze zużywania poliuretanów w glebowej masie ściernej. Badaniom poddano dwa rodzaje poliuretanów o różnym składzie chemicznym oraz stal 38GSA w stanie nieobrobionym, która była materiałem wzorcowym. Badania prowadzono w naturalnej masie glebowej na stanowisku typu „wirująca misa”. Na podstawie pomiarów zużycia wagowego dla badanych materiałów wyznaczono względną odporność na zużycie. Przeprowadzono analizę stanu powierzchni zużywanych materiałów.
PL
W celu otrzymania poliuretanów linowych z pierścieniami imidazochinazolinowymi przeprowadzono reakcję 1,6-diizocyjanianu heksametylenu z 1-fenylo-2,6-bis(2-hydroksyetylo)imidazo[1,5-c]chinazolino-3,5-dionem (BEFIC). Początkowo reakcję prowadzono w środowisku acetonu w obecności dilaurynianudibutylocyny(IV) jako katalizatora, w temperaturze wrzenia mieszaniny reakcyjnej (54°C). Reakcja przebiegała na granicy faz, co spowodowało niewielkie przereagowanie substratów. Wprowadzenie do układu dodatkowego rozpuszczalnika – sulfotlenku dimetylu i zwiększenie ilości katalizatora również nie zapewniło całkowitego przereagowania diolu. Dopiero zmiana rozpuszczalnika na N,N’-dimetyloformamid pozwoliła prowadzić reakcję w wyższej temperaturze (90°C), co doprowadziło do uzyskania poliuretanu liniowego z dobrą wydajnością (90%). Otrzymany poliuretan scharakteryzowano metodami instrumentalnymi (spektroskopia IR, ¹H-NMR, analiza elementarna i chromatografia żelowa).
EN
In order to obtain linear polyurethanes with imidazoquinazoline rings, the reaction of hexame-thylene 1,6-diisocyanate with 1-phenyl-2,6-bis(2-hydroxyethyl)imidazo[1,5-c]quinazoline-3,5-dione was carried out. Initially, the reaction was carried out in acetone in the presence of dibutyltin(IV)dilaurate as a catalyst, at the boiling point of the reaction mixture. Unfortunately, the conversion degree of substrates was not very high. Therefore, the amount of catalyst was increased. Nevertheless, a significant improvement in the conversion degree of substrates was still not achieved. Only changing the solvent into N,N-dimethylformamide allowed to conduct the reaction at a higher temperature (90°C). It resulted in the obtaining of the linear polyurethane with good yield (90%). The polyurethane was characterized by instrumental methods (IR and ¹H-NMR spectroscopy, elemental analysis and gel permeation chromatography).
first rewind previous Strona / 8 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.