Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 30

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  nanowires
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
EN
Magnetic properties of Fe nanowire arrays (NWs) electrodeposited in anodic alumina membranes have been studied. The influence of nanowire geometry (length, pore diameter) and an external magnetic field applied during electrodeposition process on the magnetic properties of nanowire arrays was investigated. With the use of the X-ray diffraction analysis the structure of iron wires was determined. The iron wires have the regular Body Centered Cubic structure. Magnetic measurements show that shape anisotropy aligns the preferential magnetization axis along the wire axis. It was found that the application of an external magnetic field in a parallel direction to the sample surface induces magnetic anisotropy with an easy axis of magnetization following the nanowire axis. The dependence of the height of Fe wires on the electrodeposition time was determined.
EN
The iron nanowire arrays (NWs) were fabricated by DC electrodeposition into hexagonally ordered alumina pores. With the use of X-ray diffraction analysis, the structure of iron wires was determined. The iron wires have the Body Centered Cubic structure. The influence of cathodic deposition potential and parameters of membrane on the magnetic properties of nanowire arrays was investigated. Magnetic properties analyzed by VSM measurements suggest that the easy axis of magnetization follows the nanowire axis, with coercivity increasing with a decrease of nanowire diameter and length. The dependence of the height of Fe wires on the electrodeposition potential was determined. The low cathodic potential and smaller pore diameter are the synthesis parameters most beneficial for large coercivity with easy axis along nanowires.
PL
Nanodruty żelaza (NWs) zostały wytworzone w procesie elektrolitycznego osadzania w warunkach potencjostatycznych w heksagonalnie uporządkowanych porach tlenku glinu. Za pomocą rentgenowskiej analizy dyfrakcyjnej określono strukturę drutów żelaznych. Nanodruty żelazne wykazują strukturę regularną przestrzennie centrowaną (RPC). Zbadano wpływ potencjału katodowej redukcji oraz parametrów membrany na własności magnetyczne układu nanodrutów. Własności magnetyczne analizowane za pomocą pomiarów VSM sugerują, że łatwa oś magnetyzacji znajduje się wzdłuż osi drutów, a pole koercji wzrasta wraz ze spadkiem średnicy i długości nanodrutów. Określono zależność wysokości drutów Fe od potencjału elektroosadzania. Niski potencjał katodowej redukcji oraz mniejsza średnica porów to najbardziej korzystne parametry syntezy dla uzyskania wysokiej koercji z łatwą osią magnetyzacji wzdłuż osi nanodrutów.
EN
Single phase, adherent films of copper oxide nanowires (CuO NWs) were successfully grown on a glass substrate. Titanium nanofilm was pre-coated on the glass substrate to assist the growth of a layer adherent to the substrate. The copper film of 1.5 μm thickness was deposited via physical vapor deposition technique followed by thermal oxidation in air at various temperatures for 4 h. The product was characterized by X-ray diffraction (XRD), scanning electron microscopy (SEM), ultraviolet-visible (UV-Vis) and Fourier transformation infrared (FT-IR) spectroscopy to find the crystal structure, morphology, phases, and optical properties of the deposited films. The CuO NWs film with 60 % transmittance at wavelengths greater than 800 nm was obtained. It can be used as an infrared thermal imaging filter and in optoelectronic devices. The fabricated temperature sensor exhibited high sensitivity in the temperature range of 20 °C to 180 °C.
4
Content available remote Ga2O3 nanowires preparation at atmospheric pressure
EN
An attempt has been undertaken to produce gallium oxide nanowires by thermal synthesis from metallic gallium source at atmospheric pressure. Silicon substrates of (1 0 0) and (1 1 1) orientation with and without silicon oxide layers (0.5 μm) were used as support. Evaporated thin gold films were deposited on the top of those silicon carriers as a catalytic agent. After thermal treatment by Rapid Thermal Processing RTP (at various temperatures and times), which was applied to make small Au islands with the diameters of about several tens of nanometers, the substrate surfaces were observed by SEM. The Ga2O3 syntheses were made at various conditions: time, temperature and gas mixture were changed. As a result, monoclinic gallium oxide β- Ga2O3 nanostructures with dominant [1 1 1] and [0 0 2] growth directions were grown. The obtained nanostructures of several tens micrometers length were studied by SEM, PL and X-ray methods.
EN
Different types of titanate one-dimensional nanostructured materials were synthesized and characterized using scanning and transmission electron microscopy, X-ray diffraction and Raman spectroscopy. The results presented in this work unquestionably showed dependence of morphology and structure of the titanate nanopowders on parameters of hydrothermal synthesis. It was found that nanotubes, nanowires and nanoribbons are three unavoidable kinetic products of hydrothermal reaction. Moreover, increasing temperature of reaction or hydrothermal treatment duration results in acceleration of nanotube-nanowire-nanoribbon transformation. However, the sequence of titanate morphology transformation is invariable. The detailed studies further revealed that the crystal structure of hydrothermally prepared nanotubes and nanowires are indistinguishable but the determination of the exact structure is practically impossible. Because of higher crystallinity, the structure of nanoribbons can be established. It was shown that it corresponds to the monoclinic layered trititanic acid H2Ti3O7 and is isostructural with sodium derivatives Na2-xHxTi3O7.nH2O (with x near 2).
6
Content available remote InP nanowires quality control using SEM and Raman spectroscopy
EN
Three different types of samples of InP nanowires, i.e. undoped, doped with Si and doped with Te, were grown and measured using SEM and Raman spectroscopy. Scanning Electron Microscope (SEM) images showed differences in the length, homogeneity and curvature of the nanowires. The most homogenous wires, grown most perpendicular to the surface, were those Si doped. They were also the shortest. Raman spectroscopy showed that the nanowires doped with Si had the lowest Full Width at Half Maximum (FWHM) TO band, which suggests the highest crystal quality of these wires. For the wires doped with Te, which were the most inhomogeneous, a low energy acoustic band was also observed, which suggests the lowest crystal quality of these structures.
EN
The paper presents the theoretical basis of manufacturing and chosen applications of composite coatings with ceramic matrix containing nanomaterials as a solid lubricant (AHC+NL). From a theoretical point of view, in order to reduce the friction coefficient of sliding contacts, two materials are required, i.e. one with a high hardness and the other with low shear strength. In case of composite coatings AHC+NL the matrix is a very hard and wear resistant anodic oxide coating (AHC) whereas the solid lubricant used is the nanomaterial (NL) featuring a low shear strength such as glassy carbon nanotubes (GC). Friction coefficient of cast iron GJL-350 sliding against the coating itself is much higher (0.18-0.22) than when it slides against a composite coating (0.08-0.14). It is possible to reduce the friction due to the presence of carbon nanotubes, or metal nanowires.
EN
Magnetic nanowires of Fe, Fe-Co, and Fe-Ni alloy and layered structure were prepared by electrochemical alternating current (AC) deposition method. The morphology of the nanowires in and without the matrix was studied by energy dispersive X-ray spectroscopy (EDX), scanning electron microscopy (SEM), and X-ray diffraction (XRD), respectively. The wires either show strong dependence on the combination of elements deposition (alloy or layered) or chemical composition (Co or Ni). The magnetic properties of the nanostructures were determined on the basis of Mössbauer spectroscopy (MS).
EN
The optimal parameters of the anodic oxidation of aluminium in orthophosphoric acid solution was determined. In the pores of the obtained Al2O3 membranes with the ordered nanometric structure Co-Fe alloys were electrodeposited. The Al2O3 membranes were obtained in the two-stage anodic oxidation of aluminium in the 0.17 M H3PO4 solution in the temperature 1°C and at the electrolysis voltage 180 V. The influence of the anodizing process parameters on the thickness of oxide films and the diameter of pores and the distance between them in the alumina membranes were determined. The electrodeposition of Co-Fe alloys was carried out from sulphate baths containing sulphates (VI) of copper (II) and cobalt (II) of different composition, in potentiostatic conditions. The optimal electrolysis conditions were determined, where the cathodic deposits of the best quality were obtained. The conditions are: the electrolyte composition: 0.3 M Fe; 0.5 M Co; pH = 3, the potential: -0.760 V (vs. SHE)).
PL
Określono optymalne parametry' anodowego utleniania aluminium w roztworze kwasu ortofosforowego W porach uzyska- nych membran AI2O3, o uporządkowanej strukturze nanometrycznej. osadzano elektrolitycznie stopy Co-Fe. Membrany AI2O3 otrzymywano w procesie dwuetapowego utleniania aluminium w roztworze 0.17 M H3PO4. w temperaturze 1°C, przy napięciu elektrolizy 180 V. Zbadano wpływ parametrów anodowania na grubość warstewek tlenkowych, średnicę porów i odległości między nimi w membranach tlenku glinu. Elektroosadzanie stopów Co-Fe prowadzono z roztworów siarczanowych (VI) zawierających jony miedzi (II) i kobaltu (U) o różnym składzie, w warunkach potencjostatycznych. Określono optymalne warunki elektrolizy, w których otrzymano osady katodowe najlepszej jakości. A mianowicie: skład elektrolitu : 0,3 M Fe: 0,5 M Co: pH = 3, potential: -0.760 V (wzgl. SEW).
10
Content available remote Application of Polymer Nanowires for Storing Electric Energy in Supercapacitors
PL
Przedstawiono opis prac badawczych nad wykorzystaniem technologii otrzymywania nanodrutów polianiliny do wytwarzania elektrod superkondensatorów. Elektrody badano w modelowej celce kondensatora elektrochemicznego określając zdolność do gromadzenia energii elektrycznej wykorzystując zjawisko tzw. pseudopojemności. Określono wpływ parametrów technologicznych otrzymywania nanodrutów na właściwości elektrochemiczne związane z gromadzeniem ładunku elektrycznego.
EN
The paper presents the the research work on preparation of polyaniline nanowires (PANI) in order to produce supercapacitor electrodes. The electrodes were tested in the cell model of supercapacitor specifying the ability to store electrochemical energy in the electrical way of pseudocapacitance phenomenon – the charge storing in the activated electroconducting polymer. The results of the influence of technological parameters on electrochemical properties associated with the storing of electric charge of obtained nanowires are presented.
11
EN
Fine membranes with controlled size of pores were produced by the two step anodizing process of the aluminium in oxalic acid solution. Highly ordered Co, Fe and CoFe nanowire arrays were prepared by two electrodeposition techniques: pulsed (PED) and potentiostatic electrodeposition (DC) into the anodic alumina membrane (AAM) templates. It has been observed that both experimental methods (PED, DC) enable the embedding of Co, Fe as well as CoFe alloy into the pores of the AAM with a high aspect ratio.
PL
Membrany z kontrolowaną średnicą porów zostały otrzymane w procesie dwuetapowego anodowania aluminium w roztworze kwasu szczawiowego. Wysoko uporządkowane nanodruty Co, Fe oraz stopu CoFe uzyskano w procesie elektroosadzania metalu na membranie anodowego tlenku glinu (AAM), przy użyciu dwóch technik prądowych: pulsacyjnego (PED) i potencjostatycznego (DC) elektroosadzania na membranie. Zaobserwowano, że w obu eksperymentalnych metodach (PED, DC) jest możliwe wbudowanie Co, Fe oraz stopu CoFe w porach anodowego tlenku aluminium o wysokim współczynniku geometrii kształtu.
EN
In an effort to synthesize doped ZnO nanowires, SiOx nanowires were obtained accidently. In the experiment, mixed powders containing chemicals such as ZnO, graphite, Ga2O3, and In2O3 were placed in the center of a tube furnace, where the temperature was set to 1200 °C and the vacuum was approximately 27 Pa. Silicon wafers were placed around the vicinity of the furnace exit to collect the expected nanomaterials. After prolonged heating, grey layers were found on top of one wafer located inside the furnace. The layer showed no adhesion to the substrate. Characterization by using Scanning Electron Microscope (SEM), Transmission Electron Microscope (TEM), and Energy Dispersive X-ray Spectroscopy (EDS) revealed that this layer consisted of SiOx nanowires. Formation of Si-containing liquid drop and the subsequent growth of SiOx nanowires out of it are suggested as the growth mechanism.
EN
The nanowires of Co66-Fe34 alloy were obtained in the process of the electrodeposition in the pores of alumina membrane. With the use of the X-ray diffraction analysis the structure of cobalt-iron alloy wires was determined. The wires have the regular Body Centred Cubic structure (BCC). The influence of membrane parameters, an external magnetic field, and the annealing temperature on the magnetic properties of alloy wires was investigated. The obtained nanowires show a high shape anisotropy in the direction perpendicular to the membrane surface of anodic alumina. It was found that the highest influence on the magnetic properties of the wires has their geometry (height, diameter, and the distance between them). The use of an external magnetic field directed perpendicular to the sample surface during the electrodeposition process and additional thermal treatment (annealing) causes a slight increase of the coercive field, remanence, and volume energy density.
PL
Nanodruty stopu Co66-Fe34 uzyskano w procesie elektroosadzania w porach membrany tlenku glinu. Przy pomocy dyfrakcyjnej analizy rentgenowskiej określono strukturę drutów stopu kobalt -żelazo. Druty wykazują strukturę regularną przestrzennie centrowaną (RPC) (ang. BCC). Zbadano wpływ parametrów membrany, zewnętrznego pola magnetycznego oraz temperatury wyżarzania na własności magnetyczne drutów stopowych. Uzyskane nanodruty wykazują wysoką anizotropię kształtu w kierunku prostopadłym do powierzchni membrany anodowego tlenku glinu. Stwierdzono, że największy wpływ na własności magnetyczne ma geometria drutów (wysokość, średnica oraz odległości między nimi). Zastosowanie zewnetrznego pola magnetycznego w kierunku prostopadłym do powierzchni próbki podczas procesu elektroosadzania oraz dodatkowej obróbki termicznej (wyzarzania) powoduje niewielki wzrost pola koercji, remanencji oraz gęstości objętościowej energii.
PL
W artykule przedstawiono przebieg i wyniki prac badawczych nad wykorzystaniem technologii chemicznego otrzymywania nanodrutów polianiliny (PANI) do wytwarzania elektrod superkondensatorów. Elektrody badano w modelowym superkondensatorze określając zdolność do elektrochemicznego gromadzenia energii elektrycznej wykorzystując zjawisko tzw. pseudopojemności – gromadzenia ładunku w aktywowanym polimerze elektroprzewodzącym. Zbadano właściwości elektrochemiczne celki kondensatora metodami woltametrii cyklicznej, galwanostatycznym ładowaniem i rozładowaniem oraz spektroskopii impedancyjnej. Przedstawiono wyniki badań wpływu parametrów technologicznych otrzymywania nanodrutów na właściwości elektrochemiczne związane z gromadzeniem ładunku elektrycznego. Określono wpływ starzenia polimeru na zdolność do gromadzenia ładunków elektrycznych. Określono możliwość poprawy właściwości mechanicznych i przewodnictwa elektrycznego nanodrutów PANI przez zastosowanie nanorurek węglowych do wytworzenia nanokompozytu PANI/MWCNT.
EN
The paper presents the progress and results of research work on the preparation of polyaniline nanowires (PANI) by chemical technology, to produce supercapacitors electrode. The electrodes were tested in the model of supercapacitor specifying ability to electrochemical energy storage on the electrical phenomenon way of pseudocapacitance - the charge storing in the activated electroconducting polymer. Properties of electrochemical capacitor cell by cyclic voltammetry methods, galvanostatic charge and discharge and impedance spectroscopy were measured. The results of the influence of technological parameters on electrochemical properties associated with the accumulation of electric charge of obtained nanowires are presented. The effect of aging of the polymer on the ability to accumulate electric charges were described. The possibility for improving the mechanical properties and electrical conductivity of PANI nanowires by using carbon nanotubes to produce nanocomposite PANI / MWCNT were investigated in this work.
PL
W pracy przedstawiono wyniki uzyskane podczas wzrostów warstw i nanostruktur GaN na podłożach Si (111) przy wykorzystaniu techniki epitaksji z wiązek molekularnych z plazmowym źródłem azotu. Omówiono wpływ warunków wzrostu na właściwości otrzymywanych struktur.
EN
We report results of our studies on plasma-assisted MBE growth and properties of GaN layers and nanostructures deposited on Si (111) substrates. The influence of growth conditions on the properties of GaN nanostructures is discussed.
EN
Recently the one-dimensional ZnO nanostructures have attracted much attention in gas sensor applications owing to their increased role of the surface. The authors have obtained ZnO rods of sub-micron size using the solution growth method with the growth temperature below 100.C. Investigations indicate that the rods have a well-defined hexagonal morphology and a wurtzite structure. The best uniformity and alignment of the sub-micron crystals was however obtained when electrodeposition from aqueous solution was developed. Sizes of these rods depend on the growth parameters. Moreover electrodeposition leads to a faster growth rate of ZnO sub-micron rods (2 hrs) as compared to the growth from solution (8 hrs). After electrodeposition the rods can be easily reoriented in external electric fields by using substrates with electrodes of appropriate geometry and configuration (dielectrophoretic effect). This enables the preparation of samples which can be used in gas sensor technology.
PL
W artykule zaproponowano zastosowanie w badaniach kwantowania przewodności elektrycznej w nanodrutach do formowania nanodrutów magnetostrykcyjnego elementu wykonawczego. Przedstawiony w artykule magnetostrykcyjny element wykonawczy jako element czynny wykorzystuje pręt z Terfenolu-D. Omówiono sposób konstrukcji elementu wykonawczego oraz przedstawiono charakterystykę przetwarzania. Zaprezentowane wyniki pomiarów potwierdziły możliwość zastosowania magnetostrykcyjnego elementu wykonawczego w badaniach kwantowania przewodności elektrycznej w nanodrutach.
EN
In the paper a method for fabricating nanowires for electric conductance quantization studies is proposed as an alternative to the method based on use of a piezoelectric actuator [1, 2]. The method presented is based on use of a magnetostrictive actuator with Terfenol-D rod (the giant magnetostrictive material). The magnetostrictive actuator structure (Figure 1) [3] as well as the relationship between the output displacement and the input current for the magnetostrictive actuator are discussed (Figure 2). Figure 3 shows comparison of conductance waveforms for nanowires fabricated by means of a piezoelectric actuator with those for nanowires fabricated by means of a magnetostrictive actuator. The results of measurements confirm that the magnetostrictive actuator presented in the paper can be used for electrical conductance quantization studies for forming and stretching of nanowires.
18
Content available remote Synthesis and characterization of SiO2 and SiC micro/nanostructures
EN
Silica-based nanowires, straight nanorods, straight Y-shaped słlica nanorods, flower-like microstructures, and SiC/Si02 core-shell coaxial nanocables have been generated through a simple thermal evaporation method. The synthesized samples were characterized by means ot" scanning electron microscopy, transmission electron microscopy, high resolution transmission electron microscopy, energy dispersive X-ray spectroscopy, and Raman spectrum. Generated silica nanowires with a diameter of about lOOnm and length of up to several tens of micrometers, straight silica nanorods and Y-shaped nanorods with a diameter about 50-200nm, and novel flower-like silica microstructures all are amorphous and consist only of silicon oxide, and have a neat smooth surface. Generated SiC/SiO? core-shell coaxial nanocables have a crystalline core and a surrounding amorphous layer. The results show that the present method should be possible to synthesis various micro/nanostructures under appropriate experimental conditions. These nanostructures may find applications as building blocks in nanomechanical or nanoelectronic devices.
PL
Nanodruty na podłożu Si02, proste (straight) nanopręty, krzemionkowe nanopręty w kształcie litery Y, mikrostruktury kwiatowe, SiC/Si02 rdzeniowo-powłokowe kable koncentryczne zostały wytworzone przy zastosowaniu prostej metody odparowania cieplnego. Poddane syntezie próbki scharakteryzowano przy pomocy skaningowej mikroskopii elektronowej, transmisyjnej mikroskopii elektonowej, wysoko rozdzielczej transmisyjnej mikroskopii elektronowej, rentgenospektroskopii z dyspresją energii widma oraz widmaRaman'a. Wytworzone krzemionkowe mikrodruty o średnicy około lOOnm oraz długości dochodzącej do kilkudziesięciu mikrometyrów, proste (straight) krzeminokowe nanopręty oraz nanopręty w kształcie litery Y o średnicy około 50-200nm jak również krzemionkowe mikrostruktury kwiatowe są wszystkie amorficzne i składają się jedynie z tlenku krzemowego wykazując uporządkowaną, gładką powierzchnię. Wytworzone SiC/SiOi rdzeniowo-powłokowe kable koncentryczne posiadają rdzeń krystaliczny oraz otaczają go warstwa amorficzną. Wyniki wykazują, że metoda o której mowa może być zastosowana do syntezy różnych mikro/nanostruktur przy zachowaniu odpowiednich reżimów eksperymentalnych. Nanostruktury, o których mowa, mogą znaleźć zastosowanie jako bloki konstrukcyjne w urządzeniach mechanicznych i nanoelektrycznych.
PL
W artykule opisano sposób pomiarów charakterystyk prądowo-napięciowych nanodrutów z QPC (ang. Quantum Point Contact). Do pomiarów wykorzystano system pomiarowy umożliwiający formowanie nanodrutów z QPC pomiędzy powierzchnią próbki metalu i wierzchołkiem metalowego ostrza oraz pomiar sygnałów analogowych, na podstawie których wyznaczana jest charakterystyka prądowo-napięciowa. W artykule przedstawiono schemat blokowy systemu pomiarowego i opisano sposób jego działania. Zaproponowano metodę wyznaczania charakterystyki prądowo-napięciowej dla zadanej wartości przewodności nanodrutu. System pomiarowy jest sterowany z komputera osobistego za pomocą interfejsu GPIB. Umożliwia to automatyzacje procesu formowania nanodrutów, pomiaru i rejestracji sygnałów napięciowych. Ponadto w artykule przedstawiono przykładowe wyniki pomiarów charakterystyk prądowo-napięciowych nanodrutów.
EN
We present a method of current-voltage measurements of nanowires with quantum point contact (QPC). The used experimental setup allows fabrication of nanowires with QPC between the surface of a metal sample and a metal tip, and measurements of analog signals that provide the basis for tracing the current-voltage curve. The experimental setup is shown in a block diagram, and its operation discussed. In the proposed method current-voltage measurements are preformed at a fixed value of nanowire conductance. The setup is controlled from a PC through the GPIB interface, which allows automation of nanowire fabrication, voltage signal measurements and data storage. Sample measurement results are presented as well.
EN
Arrays of Fe3O4 nanowires embedded in mesoporous ordered silica were obtained in two ways: dissolving Fe3+ ions in an aqueous medium and their adsorption on internal and external surfaces, with the use of a Fe-EDTA complex. Magnetite polycrystalline nanowires were characterized by means of X-ray diffraction and 57Fe Mössbauer spectroscopy (MS). The average length of these nanowires is about 70 nm and their diameter is about 3 nm. Mössbauer studies evidenced that the composites consist of very small Fe3O4 particles. Almost 80% of particles exist in a paramagnetic state.
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.